Łagodny księżyc nad Usambara

Charlotte, George i Elizabeth zostawiają za sobą Afrykę, aby wrócić w rodzinne strony. Początkowo wszystko jest dobrze, jednak miła atmosfera w rodzinnym domu, gdzie się zatrzymują, dość szybko mija. Postanawiają się wynieść, wynająć dom, jednak Afryka wciąż jest w ich sercach i nie daje o sobie zapomnieć. Postanawiają tam wrócić, być naprawdę szczęśliwi, pielęgnować swoją miłość.

Wszystko idzie dobrze do momentu, aż George nie postanawia wyjechać w bardzo niebezpieczną wyprawę. Kobieta w tym czasie postanawia nie użalać się nad samotności i ogromną tęsknotą za ukochanym, ale zrobić coś pożytecznego. Charlotte kupuje plantację kawy w górach Usambara. W pewnym momencie czuje, że coś jest nie tak, ma bardzo złe przeczucia. Czy ma rację? Co powoduje takie myślenie? Jak potoczą się losy Georga na wyprawie? Czy ich miłość po raz kolejny pokona wszystkie przeciwności?

Historia, jaką znalazłam w książce, uważam za ciekawą. Po raz kolejny autorka przeniosła mnie do Afryki i to w naprawdę udany sposób. Z przyjemnością poznałam dalsze losy bohaterów. W książce dość dużo się dzieje, a to sprawiło, że przeczytałam ją w jeden wieczór. Czytało się ją szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje.

Główną bohaterką nadal jest Charlotte. Troszkę się zmieniła, jednak pozostała kobietą z wielkimi marzeniami, a jednocześnie silną. Nie poddaje się, kiedy los po raz kolejny rzuca jej kłody pod nogi, chociaż nie jedna osoba na jej miejscu by to zrobiła. Ja ją polubiłam.

„Łagodny księżyc nad Usambara” to ciekawa propozycja na wieczór. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

🌜 "Łagodny księżyc nad Usambara" autorstwa Ann Jacobs, to trzeci tom serii pod tytułem "Charlotte Harmsen".

🌜George wyrusza na niebezpieczną wyprawę w głąb Afryki, a Charlotte coraz bardziej za nim tęskni. Kobieta postanawia zakupić plantację kawy w górach Usambara, aby się czymś zająć, i ukoić tęsknotę za ukochanym. Listy od męża docierają coraz rzadziej, a i na plantacji trosk nie ubywa.

Charlotte martwi się o męża i chciałaby, aby wrócił do niej cały i zdrowy.

Czy Charlotte i George będą w końcu razem?

Jak dalej potoczą się ich losy?

🌜Akcja powieści rozgrywa się w Afryce, której piękno zapiera dech w piersi, lecz jednocześnie ten egzotyczny kraj pełen jest niebezpieczeństw, i nie jest łatwo w nim żyć zwłaszcza białym ludziom.

Poznajemy dalsze losy Charlotte i George'a, których otacza świat afrykańskich wierzeń i rytuałów.

Ponieważ jest to kontynuacja losów bohaterów, to musicie zacząć od pierwszego tomu, aby wszystko dobrze zrozumieć.

Autorka maluje nam barwne krajobrazy Afryki, oraz porusza temat trudnego życia kobiet w XX wieku, gdzie ich jedyną rolą miała być rola żony i matki, opiekunki ogniska domowego. Charlotte natomiast jest silną i niezależną kobietą, która nie chce poddać się konwenansom. Bardzo lubię powieści o takich inspirujących kobietach, dlatego byłam ciekawa dalszych losów Charlotte.

Styl pisania autorki jest lekki i przyjemny w odbiorze, jednak akcja rozkręca się powoli i w swoim tempie. Nie każdemu to przypadnie do gustu, jednak jak dla mnie była to miła lektura do poduszki, i czytałam ją z zainteresowaniem.

Jeśli lubicie romanse z motywem trudnej miłości, opisy barwnych krajobrazów oraz powieści z historią w tle, to polecam przeczytać.

Po raz trzeci za sprawą autorki mogłam przenieść się na chwilę do Afryki. Cudownie było u boku Charlotte kolejny raz zwiedzać odległą krainę, jaką jest Usambara! Fascynująca Tanzania była kolejnym przystankiem na drodze do szczęścia Charlotte.

George i Lotte mieszkają w Niemczech i wydaje się, że kompletnie nic nie jest w stanie zburzyć ich szczęścia. Jednak mężczyzna postanawia wyruszyć na niebezpieczną wyprawę. Charlotte z kolei w górach Usambara kupuje plantację kawy, by czymś się zająć i uciec myślami od ukochanego. Jego listy docierają coraz rzadziej, a kobieta coraz częściej ma złe przeczucia i boi się, że coś stało się jej mężowi. Czy zakochani po raz kolejny się odnajdą?

Z niecierpliwością czekałam na tę książkę, bo bardzo chciałam poznać dalsze losy Charlotte. Małżeństwo po spokojnym odpoczynku w Niemczech postanawia znowu wyjechać do Afryki. Pierwotnie George ma udać się w podróż, a Lotte wraz z córką ma zostać u kuzynki Klary i jej męża misjonarza. Jednak życie na misji i tęsknota za mężem dość szybko zaczynają ciążyć Charlotte, więc kiedy nadarza się okazja, kobieta odkupuje plantację kawy. W trzeciej części tej serii ponownie pojawiają się bohaterowie znani z tomu pierwszego, co jest bardzo miłym i nostalgicznym zabiegiem. Lotte w końcu odnajduje męża w jednym ze szpitalu i powoli zaczynają rozumieć, że afrykańska kraina nie jest dla nich, a właściwie nie jest miejscem dla żadnego Europejczyka. Niedługo potem to życie kobiety jest w niebezpieczeństwie… Sprawdźcie sami, czy George’owi uda się ją uratować i jaki udział będzie miał w tym wielki Simba.

„Łagodny księżyc nad Usambara” autorstwa Anne Jacobs po raz trzeci przenosi nas w malowniczą scenerię Afryki. To tutaj dają o sobie znać przewrotny los, problemy, niepewność, trudne relacje, a także nowe początki. Autorka kolejny raz udowodniła, że nie boi się poruszać trudnych tematów i radzi sobie z nimi świetnie.

Fabularnie książka jest dość ciekawa, jednak w moim odczuciu odstaje na tle poprzednich części. Dzieje się tutaj znacznie mniej, akcja rozkręca się dość powoli, a autorka trzyma się na dystans z ładunkiem emocjonalnym, który w poprzednich tomach można było mocniej odczuć. Chociaż trzeba przyznać, że tam, gdzie naprawdę trzeba, emocje się pojawiają i miażdżą czytelnika, a zaskakujące zwroty akcji pobudzają ciekawość z lektury i sprawiają, że wcale nie chce się jej odkładać na bok. Tym bardziej że całość napisana jest dość lekkim i przyjemnym dla oka stylem, dzięki czemu przez całość dosłownie się płynie.

Bohaterowie po raz kolejny zostali starannie wykreowani. Każda z postaci jest inna, a relacje pomiędzy nimi intrygują. Jednak z przykrością muszę przyznać, że tym razem nikogo nie polubiłam, a wręcz czułam niechęć do głównej bohaterki, co wcześniej nie miało miejsca. Nie wiem, czy to jej kreacja, czy może czytałam książkę w nieodpowiednim momencie i przez to odebrałam jej postać w taki, a nie inny sposób.

Samo zakończenie pozostawia lekki niedosyt, ale muszę przyznać, że z drugiej strony nie wyobrażam sobie innego.

„Łagodny księżyc nad Usambara” to powieść, która zmusza do refleksji i udowadnia, że z każdej sytuacji jest wyjście. Pomimo że może ta powieść wypada najsłabiej na tle poprzednich z serii, to i tak serdecznie Ci ją POLECAM!