Łączy nas nienawiść

Recenzja książki Justyny Luszyńskiej wydanej przez Spisek Pisarzy!

Justyna Luszyńska zrobiła na mnie niesamowite wrażenie od kiedy poznałem jej konto na instagramie - piękna, uśmiechnięta i niezwykle inteligentna kobieta, która wręcz przyciąga do swojego profilu ludzi i uczy się razem z nimi pisać książki. Samą sympatią zostałem na dłużej i doczekałem premiery jej drugiej książki, która już czekała na mnie od preorderu. Długo zajęło mi faktyczne zabranie się za nią, ale gdy w końcu zacząłem ją słuchać (lektor Agata Wicka) to zakochałem się w sposobie konstruowania fabuły. Autorka z wielką precyzją i rzetelnością podeszła do napisania nawet z pozoru takiej luźnej książki - całość jest przemyślana, zaplanowana i genialnie poprowadzona. Wręcz czuć osobowość Luszyńskiej i to jest w niej takie piękne!

Łączy nas nienawiść to niezwykle ciepły, luźny i pozytywny romans, który również zawiera w sobie przesłania dotyczące tolerancji społeczności LGBT jak i wątki przełamywania tabu problemów psychicznych i mówienia o nich. A także nie zabrakło inspirującej drogi do akceptacji siebie, nie poddawania się i dbania o rodzinę oraz bliskich.

To dla mnie niezwykłe zaskoczenie tego roku. Spodziewałem się totalnej sztampy do zapomnienia po chwili a dostałem książkę wciąż nie ambitną ale wybitnie pamiętliwą jako początek znajomości kolejnej Wielkiej autorki, która jak sądzę osiągnie naprawdę wiele na pisarskim poletku. A ja mogę być tylko zagorzałym fanem i śledzić jak rozpościera swoje skrzydła Luszyńska bo jestem pewny, że jeszcze o niej usłyszymy nie raz!

Nie jest to może must read, ale będę powtarzał po stokroć nazwisko autorki: Luszyńska, Luszyńska, Luszyńska by nigdy nie wypadło Wam z głowy. Jestem pewny, że chcąc czytać dobre książki warto pamiętać właśnie o takich autorach.

"Łączy nas nienawiść" to moja pierwsza styczność z twórczością Justyny Luszyńskiej. Zamawiając tę książkę, byłam święcie przekonana, że jest to jej debiut literacki, jednak gdy zagłębiłam się trochę w odmęty internetu, okazało się, że w tej kwestii nieco się pomyliłam.

Główną bohaterką tej historii jest Malina, a właściwie Ina, bo właśnie tak chce, aby się do niej zwracać. Mimo swojego młodego wieku jest kobietą, która "żadnej pracy się nie boi", ponieważ zaczęła imać się różnych zajęć, będąc już w gimnazjum. Poznajemy ją w momencie, gdy stara się o posadę w wymarzonej firmie - Adeline. Wprawdzie jej rozmowy kwalifikacyjnej nie można zaliczyć do udanych, ale dziewczynie jakimś cudem udaje się zdobyć posadę asystentki dyrektora generalnego.

Niestety jej wyobrażenie o tej pracy było dalekie od rzeczywistości. Zamiast wymarzonego gabinetu z wielkim oknem, dziewczyna dostaje małą ciasną klitkę, a na domiar złego jej szefem zostaje niezwykle irytujący playboy o imieniu Kuba, który na każdym kroku pokazuje, w jak głębokim poważaniu ma zarówno firmę, jak i swoich współpracowników.

Malina w zasadzie od początku jest rozczarowana swoją nową pracą, jednak zaciska mocno zęby i pracuje bez wytchnienia, aby zdobyć pieniądze na uratowanie wegańskiej knajpki swojej mamy.

Jedynym sprzymierzeńcem w nowej firmie wydaje się być Bartosz - asystent prezesa, ojca Kuby. Jednak czy w ostatecznym rozrachunku okaże się jej sprzymierzeńcem, czy wrogiem - musicie dowiedzieć się, czytając "Łączy nas nienawiść".

Książka zawiera dość sporo wątków komediowych, które rozśmieszą was do łez. Jednak jest też w niej kilka elementów, które zdecydowanie nie przypadły mi do gustu.

W miarę zagłębiania się w historię doszłam do wniosku, że trochę w niej wszystkiego za dużo, ponieważ zawiera naprawdę wiele pobocznych wątków, takich jak LGBT, realia pracy w korporacji, weganizm, skrajna bieda, samotne rodzicielstwo, relacja enemies to friends to lovers, zdrada, niespełnione oczekiwania rodziców, czy błędy wychowawcze. A większość z nich została potraktowana trochę po macoszemu, więc nie do końca wiem, jaki był cel wplatania ich w tę historię. Myślę, że spokojnie można było zrezygnować z połowy i może bardziej rozwinąć te, które by pozostały, a historia z pewnością nie straciłaby na swoim wydźwięku.

Trochę też jestem zawiedziona kreacją pozostałych bohaterów, bo o ile sama Ina jest przedstawiona pierwszorzędnie, to inne postacie trochę kuleją. Zdecydowanie brakowało mi rozwinięcia ich historii, bo mimo że ich losy przeplatały się przez całą książkę, to tak naprawdę nie zdołałam ich do końca poznać.

Zresztą podobnie było w przypadku Kuby, który w zasadzie powinien być drugim głównym bohaterem, a tak naprawdę nim nie był. Owszem widzimy zmianę w jego zachowaniu, ale zabrakło mi ukazania istoty tej zmiany, spojrzenia na tę historię z jego perspektywy, pokazania jak wielki wpływ na jego życie miało poznanie Maliny i jak wiele dzięki niej zrozumiał.

Jednak w ogólnym rozrachunku myślę, że ta publikacja spotka się z pozytywnym odbiorem i dla wielu czytelników będzie idealną pozycją, która idealnie sprawdzi się w mroźny zimowy wieczór.

Marzenie Maliny właśnie się spełniło. Dostała posadę w Adeline, dużej i poważnej korporacji. Lecz niestety już pierwszego dnia okazuje się że zamiast dużego, pięknego gabinetu, dostała ciasną klitkę. Na domiar złego okazuje się że jej szef to zwykły dupek i playboy który swoją pozycję zawdzięcza tatusiowi.

Dziewczyna jednak jest zdeterminowana, ponieważ piętrzące się problemy rodzinne może rozwiązać tylko kasa…

Jednak okazuje się że kobieta znajdzie również coś więcej niż tylko pracę - Miłość której nienawidzi. Na tę chwilę liczy się tylko praca, sukces i pieniądze.

Ale co jeżeli okaże się że jej szef jest inny niż się wydaje?

Czy od nienawiści do miłości rzeczywiście jest jeden krok🤭?

,, Łączy nas nienawiść" to nie jest zwykły romans biurowy. To komedia poruszająca ważne tematy takie jak trudności rodzinne oraz jak ważne jest abyśmy starali podejmować słuszne decyzję. Książka potrafi rozbawić czytelnika do łez, a motyw od nienawiści do miłość tylko podsyca całości. Lekki styl autorki pozwala płynąć przez tę książkę od pierwszej do ostatniej strony. Jest to lekka i przyjemna historia która trafi w wasze serca.

Bohaterowie są świetni chodź na początku nie bardzo rozumiałam zachowanie kobiety, ale po pewnym czasie w końcu i ja pokochałam. Fabuła lekka, zabawna i wciągająca w wir zawirowań.

Polecam ❣️ świetna książka na poprawę humoru 😉

Podchodziłam do tej książki z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony chciałam ją przeczytać, bo byłam ciekawa tekstu Luszyńskiej, z drugiej odpychało mnie, że to poniekąd romans biurowy, a nie jestem wielką fanką tego podgatunku. Co więcej, uwielbiam wątek od nienawiści do miłości, jednak dodanie do tego komedii, nie wydawało mi się dobrym pomysłem. Szybko przekonałam się, że moje obawy były takimi na wyrost. „Łączy nas nienawiść” wciągnęło mnie od pierwszej strony i trudno było mi się oderwać od tej książki. Przeczytałam ją ekspresowo, bo tak bardzo chciałam wiedzieć, jak skończy się historia Iny. Ostatnie strony spowodowały, że zaczęłam uśmiechać się do czytanego tekstu. Oprócz dobrego humoru, autorka zaserwowałam nam też parę poważniejszych wątków. W konsekwencji „Łączy nas nienawiść” to solidna komedia romantyczna, która sprawi, że z miejsca polubicie się z tym gatunkiem.

W tej książce króluje główna bohaterka, czyli Ina Mazurek. Pracowita dwudziestoczterolatka z wielkimi marzeniami, ambicją i dopracowanym planem na przyszłość. Los właśnie się do niej uśmiechnął, bo dostała pracę w Adeline. Od lat była to jej wymarzona posada. Malina nie przewidziała jednak, że w komplecie z gabinetem przypominającym klitkę, trafi jej się szef leń, któremu od zawsze wszystko podawano na tacy.

Na początku książki miałam neutralny stosunek do Iny, jednak zmieniło się to wraz z postępem historii. To postać, która zyskała przy bliższym poznaniu. Im więcej dostawałam jej myśli i obaw, tym stawała mi się bliższa. Po lekturze książki mogę z czystym sercem napisać, że Ina została przecudownie wykreowana. Jej przemiana była tak realna, jakbym miała do czynienia z prawdziwą osobą. Przy niej pozostali bohaterowie wypadli troszeczkę blado, zwłaszcza Kuba. Czytając o nim, czułam, że za jego pozą kryło się coś więcej, jednak nie wszystkie niuanse zostały mi przedstawione. Na przykład sytuacja z krewetkami. Wydaje mi się, że nie została ona do końca wytłumaczona, choć miała dość ważny wpływ na Kubę. Z chęcią poznałabym Kubiaka bliżej i dowiedziała się o nim jeszcze więcej rzeczy.

Oprócz romansu w książce jest też wiele innych wątków, które sprawiają, że nie jest to sztampowa historia. Podczas czytania świetnie się bawiłam. Nieraz perypetie Iny wywołały uśmiech na mojej twarzy. „Łączy nas nienawiść” to powieść niepozbawiona wad, jednak mnie ta książka kupiła. Była to idealna odskocznia od szarej codzienności.

Zaczęło się stereotypowo, typowo dla komedii romantycznej. Już myślałam, że przeczytam przyjemny romans biurowy, ale z każdą stroną ta książka podobała mi się bardziej, chociaż gatunkowo odbiegała od narzuconej "etykiety".

Życie Maliny, głównej bohaterki, to ambitna droga do sukcesu. Jednak pod tą ambicją skrywa wiele lęków. Autorka pod swobodną warstwą fabularną, która świetnie wypadła, ukryła też dużo emocji. Bo to nie tylko romans biurowy, ale też historia pokazująca samotność, zbyt dużą odpowiedzialność, porażki i brak wiary w siebie. I chociaż jest zabawnie, przyjemnie, lekko, całość się świetnie czyta, to dla mnie jest to opowieść mocno słodko gorzka.

Zaskoczyło mnie to, jak bardzo wciągłam się w perypetie Maliny. W którejś opinii przeczytałam, że dziewczynę ciężko polubić - mnie od razu przypadła do gustu i ta sympatia towarzyszyła mi przez całą książkę.

Chociaż powieść ma różową okładkę, to wbrew pozorom to nie tylko niewymagający romans. Ciekawa, wciągająca, pokazująca więzi rodzinne i ich skutki, i to że nie zawsze to co widać na pierwszy rzut oka, to prawda.

Polecam.