Kukiełki i dusze

"Mózg pełnił rolę nie tylko kompilatora przekazującego informacje do maszyny, ale również przyjmował i interpretował wprowadzane za pomocą siatkówki dane... powstawały w Internecie wirtualne światy nieograniczane umiejętnościami programistów, a jedynie wyobraźnią i mocą komputerów."

Autor prowadzi czytelnika po intrygujących wizjach świata niedalekiej przyszłości, z zaawansowaną technologią, rozwiniętymi naukami cybernetycznymi, złożonymi systemami sztucznej inteligencji. To, co kiedyś wydawało się niemożliwie i nieosiągalne, teraz spełnia się, człowiek jest w stanie przenosić wiedzę, osobowość i świadomość do alternatywnych rzeczywistości, uwalniać się od ograniczeń własnego ciała i rozpraszać w wirtualnym świecie. Transfery danych nabierają szerszego znaczenia, a globalne systemy danych biometrycznych to nie tylko powszechność, lecz także przymus i obowiązek. Technologia produkcji białka na sztucznej pożywce znajduje powszechne zastosowanie w produkcji. Klonowanie ludzi, choć mocno kontrowersyjne, stwarza jednak ogromne możliwości zastosowań i zysków, przyciągając bezgraniczne zainteresowanie nauki, władzy, biznesu i mediów. We wszystkich tych wątkach pojawiają się niemal natychmiast moralne i etyczne aspekty. Jak bardzo niepokojąca wydaje się taka przyszłość? Jakie pułapki i zagrożenia czyhają na gatunek ludzki? Czy faktycznie tak powinniśmy wyobrażać sobie dalszy rozwój cywilizacji?

Angus Podgorny, trzydziestoletni wykładowca, genialny matematyk, zostaje uwikłany w działalność terrorystyczną. Osądzony i skazany na odosobnienie od społeczeństwa, nawet nie zdaje sobie sprawy, jaka przypadnie mu w udziale znacząca rola. Akcja rozwija się bardzo dynamicznie, wiele intrygujących zdarzeń, sporo retrospekcji, które pomagają czytelnikowi odnaleźć się w bieżących wydarzeniach. Styl pisania, grafika akapitów, odpowiadają tematyce poruszanej w książce, jakbyśmy surfowali po przekazach komunikacyjnych, dwustronnym przebiegu wiadomości, zbierając dane ogólnodostępne, jak również trafiając na ściśle tajne informacje. I nawet to, że nie jesteśmy w stanie złapać emocjonalnego kontaktu z bohaterami, wydaje się działaniem celowym, wprowadzającym czytelnika w odpowiedni klimat fabuły, podkreślającym surowość języka maszyn, koncentrację na maksymalizacji mocy obliczeniowej, zero jedynkowym systemie zdolnym zapisać nadzwyczaj bogatą strukturę rzeczywistości. Czekam na ciąg dalszy, kreatywne pobudzenie wyobraźni, możliwość przyjrzenia się intrygującym spostrzeżeniom.

[Adres usunięty]