Ku wolności

Czasem lubię się nad samą sobą poznęcać i sięgam po lektury, które wiem, że z pewnością wycisną ze mnie morze łez i po prostu będą dla mnie ciężkie. Nic jednak na to nie poradzę. Coś jest w literaturze wojennej, że chcę ją poznawać i chcę zgłębiać tę tematykę. Dlatego też oczywistym krokiem było dla mnie sięgnięcie po książkę Sue Smethurst. Czy Ku wolności znajdzie się na mojej liście najbardziej bolesnych i jednocześnie świetnych książek?

Mindla i jej mąż Kubuś Horowitz zostają rozdzieleni przez brutalną wojnę. On w momencie jej wybuchu znajdował się poza Warszawą, a ona została aresztowana przez Rosjan i jednocześnie traci swojego synka z oczu. Gdy Niemcy zamykają cyrk, w którym pracuje Kubuś, wyrusza ON na poszukiwania swojej ukochanej. Tak oto zaczyna prawdziwa droga przez mękę, która nieraz i nie dwa będzie obfitowała w łzy rozgoryczenia, bezsilności. Czy bohaterowie mają szansę odnaleźć bezpieczeństwo i wolność?

Kiedy zaczynałam lekturę tej książki, już od pierwszej strony wiedziałam, że nie będzie to powieść, której czytanie sprawi mi ogromną przyjemność. Tematyka II Wojny Światowej, choć tak interesująca, to jest jednocześnie okrutnie ciężka i bolesna. Jednak niesamowicie ciekawiło mnie to, w jaki sposób autorka posługuje się językiem pisanym oraz jak przedstawi tę historię. No cóż, o tym, że ta powieść chwyciła mnie za serce to jak nie powiedzieć nic. Ta historia... Zresztą, może będzie lepiej, jak zacznę po kolei.

Główni bohaterowie tej powieści, czyli Mindla i Kubuś to prawdziwe perły. Możecie teraz pomyśleć, że piszę tak tylko dlatego, że przemawia przeze mnie litość - absolutnie tak nie jest. Uważam, że autorka świetnie odwzorowała to małżeństwo i choć nie znałam ich w rzeczywistości, to dzięki tej książce mogłam sobie wyobrazić, jacy byli naprawdę. Ciągle w sobie zakochani, silni, odważni i zdeterminowani w tym, by zapewnić sobie oraz swojemu potomstwu dobre warunki do życia. Nie chcę zdradzać tutaj za dużo, ponieważ w tej książce opisana jest cała ich podróż - właśnie ku tytułowej wolności.

Sue Smethurst pisze przyjemnie i dość lekkim językiem, chociaż przedstawia potworną historię. Jednak podczas lektury książki zdałam sobie sprawę, że był to prawdopodobnie celowy zabieg - opisać te straszne dzieje w sposób przyswajalny dla każdego czytelnika, tak by zrozumiał w stu procentach, o czym czyta. Oczywiście, jeśli możemy mówić o zrozumieniu w kontekście wojny i koszmaru, jaki spotkał miliony ludzi.

Czytanie tej pozycji to męka. Przyznaję się bez bicia, że po przeczytaniu pierwszych kilkudziesięciu stron musiałam ją odłożyć na bok. Po prostu nie byłam w stanie czytać dalej i czułam wewnętrzną blokadę. Dopiero po upływie kilku dni udało mi się przemóc i na nowo zasiadłam do tej historii – wtedy też na raz dobrnęłam do samego końca. Chyba nie zdziwię nikogo, jeśli napiszę, że nie obyło się bez łez?

Ku wolności to zdecydowanie powieść, która zapada w pamięci. Pokazuje brutalność i koszmar tamtych lat, a także daje jednocześnie nadzieję - sami bohaterowie książki stale pokazują, że co by się nie działo, nie zamierzają się poddawać. Jeżeli lubicie więc powieści, w których pojawia się temat II Wojny Światowej oraz te, które ściśle bazują na prawdziwych wydarzeniach i postaciach – zainteresujcie się tą książką.

"Ku wolności. Niezwykła historia ucieczki przed koszmarem Holokaustu." to poruszająca historia Mindli i Kubusia Hortwitza, oraz ich rodziny, spisana przez Sue Smethurst, której mąż jest wnukiem bohaterów tej niezwykłej historii.

"Bogaci i biedni - wszyscy są w tej samej sytuacji. Nieważne ile masz pieniędzy. Nie kupisz za nie jedzenia, bo nie ma żadnego jedzenia, które można by kupić".

Lata 30. Warszawa.

Mindla pochodzi z wielodzietnej żydowskiej rodziny. Przez trudną sytuację finansową zmuszona jest porzucić naukę i podjąć pracę w garbarni by pomóc rodzicom.

Kubuś Hortwitz pracuje jako klaun w jednym z najbardziej znanych polskich cyrków- Cyrku Braci Staniewskich.

Jedno przypadkowe spotkanie sprawia, że tych dwoje zakochuje się w sobie i mimo przeciwności ze strony ojca Mindli, zostają małżeństwem. Tuż przed wybuchem wojny na świat przychodzi ich syn, Gad. Kubuś jest akurat w trasie, gdy wybucha wojna, która rozdziela rodzinę.

Mindla, próbując odnaleźć męża, zostaje oskarżona o szpiegostwo i aresztowana przez Rosjan, a jej syn trafia do sierocińca.

W tym czasie Kubuś wraca do Warszawy i dowiaduje się o wyjeździe Mindli. By odnaleźć swoją rodzinę, wyrusza na wschód.

Zaczyna się droga przez mękę...

"Ku wolności" to wyjątkowa książka o sile miłości, takiej, która jest w stanie przezwyciężyć wszystkie przeciwności losu. Piękna i wzruszająca, pełna smutku i radości, momentami przerażająca ale i dająca nadzieję. To prawdziwa historia, która zostanie w pamięci na bardzo długo.

To jedna z tych książek, do których zasiądziesz i nie odłożysz jej nim nie poznasz zakończenia. Polecam wszystkim, nie tylko miłośnikom książek z historią w tle. Tę książkę powieniem przeczytać każdy.

Mindli i Kubuś od razu wpadli sobie w oko. Początkowo potajemnie się spotykali dzięki pomocy sióstr Mindli, aż w końcu wzięli ślub i doczekali się dziecka. On pracował w cyrku, jeżdżąc po kraju, ona zostawała wtedy w domu rodzinnym z synkiem. Kiedy wybuchła wojna byli daleko od siebie, jednak oboje wierzyli, że jeszcze się spotkają. Strach, ból, upokorzenia, ucieczki, więzienie, strata bliskich – to tylko niewielka część tego, co musieli przejść.

Historia jest prawdziwa, napisana na podstawie wspomnień Mindli. To historia o bólu, strachu, niesprawiedliwości, ale również wierze, nadziei, miłości i niezwykłej sile charakteru, która pozwoliła przetrwać tak wiele. Tę książkę czyta się z łzami w oczach i niedowierzaniem czytając o tym, co jedni ludzie potrafili zrobić innym. To jedna z tych historii, o której pamięta się długi czas, którą przeżywa się jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony.

Moim zdaniem warto sięgać po takie książki, aby poznać historie ludzi, którzy przeżyli wojnę i to, co wtedy się działo. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

II Wojna Światowa niewątpliwie spowodowała, że myślimy o niej jak o największym koszmarze w historii. Z dziesiątkowała wiele nacji, rozdzieliła wiele rodzin, a przede wszystkim zarówno Polska jak i inne kraje Europy Wschodniej do dzisiaj odczuwają jej skutki.

Jednak książka Ku wolności opowiada o Kubusiu i Mindli nie nastraja nas nostalgicznie, wręcz przeciwnie, daje nadziej, że zdarzały się też piękne i szczęśliwe historie.

Książka podzielona jest na trzy okresy czasowe. Przed wojną, w trakcie i po wojnie. Autorka, jako żona jednego z wnuków głównych bohaterów w sposób piękny opisuje ich uczucie i to jak walczyli o to, żeby być razem.

Kubuś Horowitz był jednym z artystów Cyrku Braci Staniewskich, zaś Mindla pracowała w garbarni w Warszawie. To w stolicy Polski ich miłość całkowicie przypadkowo rozkwitła. Oboje pochodzili z żydowskich rodzin, gdzie to ojciec wybierał męża dla córki. Jednak dzięki siostrom Mindli, Kubuś otrzymał aprobatę głowy rodziny i poślubił swoją ukochaną. Przez wojnę o mały włos by siebie nie stracili. Ale także i w tym przypadku los był dla nich łaskawy.

Trzeba tutaj zaznaczyć, że los ich nie oszczędzał, ich życie w trakcie wojny nie było ani łatwe, ani kolorowe. Na szczęście znaleźli złoty środek na to wszystko, a dzięki nietypowej pracy Kubusia mogli uciec od Holocaustu i całej tej wrogości przeciwko żydom.

Książkę o dziwo nie czytało się ciężko, jak na tematykę, której dotyka. Dziękuję Dom Wydawniczy Rebis za możliwość poznania historii Mindli i Kubusia. Było to niezwykłe przeżycie, a dzięki dołączonym do książki fotografiom można było odczuć klimat w jakim toczyło się ich życie.

,,Hitler zrobił wszystko, co tylko było w jego mocy, by zniszczyć egzystencję, historię i ducha całego narodu. W czasie drugiej wojny światowej hitlerowcy zamordowali sześć milionów Żydów- mężczyzn, kobiet i dzieci. To nie do pojęcia ".

Przed wami historia pewnej kobiety i jej rodziny, której dane było doświadczyć holocaustu. Wszystko spisane jest jej słowami z jej punktu widzenia. Sceny potrafią nami wstrząsnąć i zmrozić nawet najgorętsze serce. To historia o bólu, tęsknocie i warunkach, które wołały o pomstę do nieba. W tym całym niesprawiedliwym świeci poznamy młodziutką Mindlę, która pracuje w garbarni. Pewnego dnia poznaje przystojnego Kubusia, którego poślubia, lecz z uwagi na wybuch drugiej wojny światowej nie jest dane im zaznać szczęścia. Oboje byli Żydami i wyznawali te same zasady. Ich miłość była piękna, choć powstała z zupełnego przypadku. Po pierwszym spojrzeniu już przeczuwali, że uczucie, które pomiędzy nimi się zrodziło będzie trwać wiecznie. Niestety nic co piękne nie może w tej książce trwać wiecznie. Gdy tylko hitlerowcy wkroczyli do Warszawy ona nie namyślając się długo wyruszyła w podróż do ukochanego. Z dzieckiem na rękach została zaaresztowana przez Rosjan. Odebrali jej dziecko i umieścili w miejscu, które nie ma nic wspólnego z bezpieczeństwem. Od tej pory przepełniona bólem i strachem nie tylko o życie dziecka musi liczyć na czyjąś łaskę i niełaskę. W tych progach okruszek chleba jest na wagę złota.

Niezwykle burzliwie i bardzo dosadnie jest opisane jej cierpienie. Ciężko mi było czytać tak przerażające opisy. Słowa płynęły prosto z serca, a mi chciało się płakać. Pamiętajcie tylko, że ta opowieść nie jest oparta o tło historyczne, a wszystkie wydarzenia w niej zawarte pochodzą z życia i wspomnień. Mimo tego bije od niej niewypowiedziana prawda i niesamowite wzruszenie. Idealna dla osób, które chciałyby poznać historię z ust ludzi, a nie podręcznika. Mnie chwyciła za serce i uświadomiła, że trzeba doceniać to, co się posiada, bo nigdy nie wiadomo, czy się tego nie straci...