Który z nich. Zamarznięte serce. Tom 2

Kontynuacja historii Gwen i Nathana już za mną, a moje myśli są równie pogmatwane co historia tych dwojga. Pierwszy tom zostawił mnie w zawieszeniu i poczuciu zszokowania. W drugiej części znalazłam wiele odpowiedzi, rozwinięcie wątku pary wiązało się z wieloma emocjami, a także bolesnymi wspomnieniami. Ich relacja była niezwykle skomplikowana i jeśli myślałam, że w drugiej części wszystko pójdzie dynamicznie do przodu, to byłam w błędzie.

Po lekturze „Nie ten brat” byłam bardzo pobudzona wątkiem stworzonym przez A.E.Murphy, natomiast drugi tom przygasił moje pragnienie już na samym początku. Przyznam szczerze, że nie pamietam kiedy tak długo czytałam książkę, nie potrafiłam się w nią wgryźć, a wiele scen, szczególnie w pierwszej połowie, z jednej strony się ciągnęło, a z drugiej mnie irytowało. Miałam wrażenie, że Nathan w swojej potrzebie uczestniczenia w życiu dziecka, stał się bardzo toksyczny, natomiast Gwen z kobiety gotowej stawić czoła przeciwnościom losu, zmieniła się w niezdecydowaną nastolatkę.

Na szczęście to nie jest tak, że całość mi się nie podobała. Bardzo lubię pióro autorki, cenie ją za oryginalne i niesztampowe pomysły, a także fakt, że jej książki są bogate w dialogi, dzięki czemu czyta się je płynnie. Złożoność bohaterów była tutaj bardzo odczuwalna. Szczególnie jest to widoczne w postaci Nathana, jego mroczna i pokrętna osobowość w połączeniu z dziecinną delikatnością, objawiającą się w jego fobii sprawiła, że chciałam iść coraz dalej.

Dało się odczuć niezwykle silne pożądanie i chemię pomiędzy Gwen i Nathanem, jednak ich przeszłość oraz strach przed przyszłością, nie pozwalał im się otworzyć.

„Który z nich” to książka pełna sprzeczności, mówiąca o trudnej miłości, która mimo wszystko chce się wydostać na powierzchnie. Autorka stworzyła bohaterów nieidealnych, którzy przechodzą wewnętrzną przemianę i potrzebują siebie nawzajem.

Moje uczucia zostały pocięte na kawałki, nie do końca ta historia wpasowała się w moje serce, ale na pewno nie pozostawiła mnie wobec niej obojętną.

A.E. Murphy doskonale wie jak wstrząsnąć czytelnikiem. Pierwszy tom jej serii Zamarznięte serce pozostawił we mnie wiele emocji, więc nie mogłam doczekać się dalszego ciągu losów bohaterów. Liczyłam skrycie na podobne atrakcje, ale muszę przyznać, że ostatecznie autorka przeskoczyła samą siebie serwując opowieść jeszcze mocniejszą w przekazie.

Zacznijmy od tego, że Murphy rewelacyjnie potrafi żonglować uczuciami. Śmiejemy się wraz z bohaterami, trzymamy za nich kciuki, życzymy im wszystkiego co najlepsze, ale i drżymy o ich przyszłość w odpowiednich momentach. To tylko dowodzi temu, że ani przez moment nie jesteśmy obojętni na to co dzieje się w powieści, ponieważ porywa nas wiarygodność wydarzeń oraz kreacji a sam motyw romantyczny nastawiony jest na tak burzliwe sceny, że do samego końca nie jesteśmy w stanie przewidzieć jak to wszystko zostanie rozegrane.

To seria, która połączona jest ze sobą w spójną całość, więc jeśli nie mieliście okazji poznać pierwszego tomu, najpierw odsyłam do nadrobienia zaległości. Zapewniam jednak, że warto to zrobić, ponieważ mamy przed sobą jedna z ciekawszych i bardziej dynamicznych trylogii romantycznych. Jest w tym wszystkim sens, jest jakieś pomniejsze przesłanie, jest także ogromna przyjemność z tego co dzieje się dookoła, ponieważ jak dobrze już wiemy Gwen i Nathan to mieszanka wybuchowa, postacie, które chciałyby zjeść i mieć ciastko jednocześnie, które wiele chcą, ale boją się głośno mówić o swoich potrzebach. A to z kolei prowadzi do jednego: nieustannych spięć oraz nieporozumień.

To będzie ekscytująca podróż, w której wiele się wydarzy. Bohaterowie mają w głowie swoją własną wizję przeszłości i nie potrafią się dogadać, więc nieustannie będzie dochodzić do przepychanek. Gwen dążąc do stabilizacji jako samotna matka jednocześnie będzie szukała oparcia w drugiej osobie. Nathan natomiast będzie zazdrosny mimo jasnego przekazu, że nie chce mieć z nią nic wspólnego. Autorka więc nieźle namiesza nam w głowie i postawi w wątpliwość wcześniej założone teorie a to wszystko doda jedynie fabule dreszczyku ekscytacji i niepewnego ciągu dalszego.

"Który z nich" to utrzymana na poziomie kontynuacja pełna sprzecznych emocji. Bawiłam się jeszcze lepiej niż przy lekturze pierwszego tomu a już wówczas byłam zachwycona tym co wymyśliła A.E. Murphy. To historia dwójki zagubionych bohaterów, którzy sami nie wiedzą czego oczekują od życia a którzy pokazują nam, że zawsze warto stawiać na swoje szczęście. Lektura ciekawa, emocjonalna, z dobrze wykreowanymi bohaterami na pierwszym planie, zapewnia kilka godzin niekłamanej przyjemności czytania.

„– Jest inaczej, całkiem inaczej. Z tobą jest głębiej, bardziej intensywnie. Czuję to aż na dnie mojej duszy. Sama myśl o życiu bez ciebie boli tak mocno, że wydaje się ranić każdą część mnie”.

Pochłaniająca. Ta historia pochłania bez reszty. „Który z nich” manipulował moimi emocjami od samego początku. W jednym momencie, kibicowałam głównym bohaterom, by za chwilę złapać się na tym, że zdenerwowali mnie do granic możliwości. Intensywność tej historii czuję aż do teraz. To piękne, bolesne, mocne i w jakiś sposób odurzające.

A. E. Murphy potrafi zagrać na emocjach czytelnika. Rozbudzić i zagwarantować mu, że nie oderwie się od historii, którą ma przed sobą.

„Który z nich” to historia o podejmowaniu trudnych wyborów. Już w poprzednim tomie bohaterowie przeszli tak wiele. Los ich nie oszczędzał, a gdy tylko zaznawali odrobinę szczęścia pojawiała się kolejna nieścisłość, która niosła za sobą olbrzymie konsekwencje.

Nathan jest moim ulubieńcem. Wyczułam prawdziwość jego postaci od pierwszego momentu. Jego metamorfoza jest powolna, ale kluczowa dla całej fabuły. Odkrywając kolejne fragmenty układanki jego osobowości widzę, jak wielkie postępy zrobił. Jak jego upór, siła i determinacja pozwoliła mu na otworzenie się na miłość.

Gwen rozkwita a jej skomplikowane uczucia ewoluują z każdym rozdziałem. Ta historia jest trudna, pełna zaskakujących zwrotów akcji i mega wyjątkowa. A na koniec zostawię Was z moim ulubionym cytatem z książki.

„Co byś zrobił, gdybyś obudził się jutro i zobaczył, że to wszystko jest tylko snem? Postąpiłbyś ze wszystkim jeszcze raz tak samo?”.

„Który z nich” to bezpośrednia kontynuacja książki „Nie ten brat” i koniecznym jest znajomość poprzedniej części, by w pełni czerpać przyjemność z lektury. W tym tomie życie Nathana i Gwen toczy się tuż po wydarzeniach, które miały prawo zdruzgotać czytelników, a przed bohaterami naprawdę niełatwa dalsza droga. Ta książka to przede wszystkim rollercoaster emocji, i to często bardzo skrajnych, niezwykle wyrazistych, wręcz pochłaniających. Ale właśnie dzięki sposobowi napisania wydarzeń będących udziałem postaci, nie można nie zaangażować się w czytaną historię. Tajemnice z przeszłości muszą zostać rozwiązane i mają tę siłę, by po prostu bezwzględnie zmiażdżyć. Z pewnością w tej kwestii Autorce skutecznie udaje się zaskoczyć czytelnika. I choć nie po raz pierwszy spotykam się z motywem romansu, w którym mowa o miłości do nie tego brata, do którego szybciej powinno bić serce, to śmiało mogę stwierdzić, że pod względem emocjonalnego rozdarcia, targających wątpliwości i przemawiających do czytelnika opisów odnośnie do rozterek głównej bohaterki, ta książka jest naprawdę świetna. Tu sam romans dzieje się wolno, lecz z drugiej strony wszystko toczy się tak, jak powinno. Lecz należy przygotować się także na to, że relacja Gwen i Nathana jest nad wyraz burzliwa i może powodować niemałą frustrację podczas czytania. Podobnie zresztą jak sama postać Gwen, której wahania i wątpliwości doprowadzają wręcz do białej gorączki – aczkolwiek są uzasadnione i zwyczajnie ludzkie, zwłaszcza biorąc pod uwagę jej wiek oraz bagaż doświadczeń, który zupełnie niespodziewanie znalazł się na jej barkach. Autorka odważyła się poruszyć w książce szalenie ważny, trudny i bolesny temat, ale w mojej ocenie zrobiła to z dużą dozą wrażliwości, w bardzo odpowiedni sposób, udowadniając tym samym, że kobieca literatura nie musi obfitować w nic nie znaczące fabuły, a dobra książka skierowana głównie do płci pięknej może nieść także przesłanie, uświadamiać i pokazywać, że świat, a raczej ludzie, nie zawsze są piękni i dobrzy dla każdego. To naprawdę istotna dylogia, istotny głos na rynku wydawniczym, a do tego ciekawa i skomplikowana historia miłosna oraz powieść napisana z dbałością o szczegóły niosąca głęboki przekaz emocjonalny. Ze swojej strony polecam!

"Chciałabym być na niego zła za to, że jest takim dupkiem, i w równym stopniu chcę go też lepiej zrozumieć. A żeby to się wydarzyło, musi mnie do siebie dopuścić. Zasługuje na to."

Po sytuacji która miała miejsce w pierwszym tomie Gwen wraca do matki, znajduje pracę w cukierni. Aktualnie jej życie kręci się wokół pracy a troską o swojego synka Dillana. Jednak jej myśli nieustannie wędrują do Nathana i tego co odkryła, a co zdarzyło się w jego dzieciństwie. Tęskni za nim, gdyż stał się jej przyjacielem, chociaż w głębi duszy wie, że było między nimi coś więcej. Tylko, że nie może sobie na to pozwolić ponieważ pamięć o Calebie jest nadal bardzo obecna w jej głowie.

„Co byś zrobił, gdybyś obudził się jutro i zobaczył, że to wszystko jest tylko snem? Postąpiłbyś ze wszystkim jeszcze raz tak samo?"

Ta książka jest trudna, niełatwo się ją czytało, co poniekąd wynika ze stylu pisania autorki, który jest mocno specyficzny, a ta specyficzność jest tu bardzo wyczuwalna. W przeciwieństwie do pierwszego tomu, tutaj trzeba mieć wiele pokładów cierpliwości. Bohaterowie, a zwłaszcza Gwen dostarczali mi mnóstwo wrażeń, nie zawsze pozytywnych. Tak jak odczuwałam dla niej współczucie w pierwszym tomie, niewiele też miałam jej do zarzucenia, tak tutaj zwyczajnie miałam ochotę jej powiedzieć 'ogarnij się laska' i wzrastała we mnie ochota aby ją udusić. Zachowywała się jakby sama nie wiedziała czego chce a to powodowało narastającą frustracje.

Nathana natomiast zobaczyłam jakby z innej perspektywy. Zostały nakreślone pewne sprawy, które pozwoliły mi dostrzec go w innym świetle i to właśnie ten złamany, skomplikowany mężczyzna stał się centrum moich wrażeń. Bo Nathan jest trudny, ma jakby wiele twarzy, bardzo złożoną osobowość, a jego zachowanie niejednokrotnie powodowało u mnie dezorientację, ale też im dalej, tym 'zakochiwałam się' w nim na swój własny sposób.

Nathan i Gwen nie są idealni, mają wiele niedoskonałości, wzbudzają wiele skrajnych emocji, a ich zachowanie, wielokrotnie niezdrowe, poddawałam osądom nawet jeśli nie za każdym razem chciałam ich osądzać. Jednak nawet jeśli miałam jakieś zastrzeżenia to ta historia miała w sobie coś takiego co sprawiało, że chciałam czytać każdą kolejną stronę.

"Zanim miałem ciebie, byłem nikim... Moje życie nie miało znaczenia."

Jak napisałam na początku, ten tom jest trudny, ale jest też tak napisany, że nie znajdziesz tu typowego schematu który zwykle występuje w romansach.

Spotkasz się tu z bardzo skomplikowaną relacją, bolesną, trudną, przepełnioną bólem, obarczoną poczuciem winy historią. Autorka dotyka w książce delikatnych tematów. To co zostało zaledwie w ułamku sekundy wspomniane w pierwszym tomie, tak tutaj jest kumulacją następstw tych wydarzeń.

„Nie skreślaj mnie. Nie wydaje mi się, bym kiedykolwiek był normalny… Ale bez ciebie jestem niepełny, rozbity."

To co najbardziej mi się podobało w tej książce to to jak ukazana jest zmiana w zachowaniu bohaterów. Oboje ewoluują, a najbardziej jest to widoczne w Nathanie. To właśnie w dużej mierze jego zmiana była kluczową dla całej tej historii.

Gwarantuje, że nie braknie tu wielu momentów, które poruszą najwrażliwszą strunę w sercu, a pewien zwrot akcji który zrzuca na czytelnika autorka niczym bombę, sprawi, że to co wydawało Ci się że już wiesz nagle rozsypie się jak domek z kart.

Na koniec, nie pozostaje mi napisać nic innego, jak tylko polecam 😊