Kto by nie chciał mieć psa?

„Kto by nie chciał mieć psa?” Marty Guśniowskiej to kolejna wspaniała propozycja dla dzieci w wieku 6-8 lat, ale mi - zdecydowanemu starszakowi też się podobała :D

Henryk Ósmy Mydłkiewicz to dziedzic wielkiej fortuny. Sam jeden posiada osiem pokoi, pieniądze nie stanowią dla niego problemu. Mieszka ze swoim tatą, który pozostaje ciągle zapracowany. Aż pewnego dnia Henryk postanawia, że chciałby mieć psa - konkretnie szanucerka, a więc wyrusza na poszukiwania, które kończą się wieloma perypetiami i zaskakującym efektem.

Książka jest zabawna, pełna humoru sytuacyjnego i nie tylko, a przy tym pouczająca i wzruszająca - zagwarantuje cały wachlarz emocji. Chłopczyk, który w życiu może mieć wszystko co materialne, na końcu swojej drogi w książce, otrzyma o wiele cenniejsze relacje i uczucia. Perypetie przedstawione w książce są naprawdę doskonałe w swoim humorze i atrakcyjności. Towarzyszące Henrykowi zwierzątka przezabawne - szczególnie mój ulubieniec jamnik Opryszek.

Jestem też fanką prostych, ale niesamowicie ekspresyjnych ilustracji, które dodają humoru całej historii.

Podzielona na rozdziały, z dużą czcionką i prostą do śledzenia fabułą, nada się na jedne z pierwszych, samodzielnych lektur Twojego dziecka, ale na wspólne czytanie też nie zaszkodzi.

Bardzo lubimy dodawać takie książeczki do naszej biblioteczki.

Współpraca barterowa

Jedna z książek Marty Guśniowskiej jest zatytułowana „Kto by nie chciał mieć psa?”. Jeżeli chodzi o dzieci mam wrażenie, ze jest to pytanie retoryczne, bo większość z nich jest wyjątkowo entuzjastycznie nastawiona do takich pomysłów, tylko nie zawsze rodzice się zgadzają. Inaczej jest w przypadku bohatera tej powieści dla dzieci. Henryk VIII Mydłkiewicz pochodzi z majętnej rodziny, a ojciec kupuje mu wszystko, czego chłopiec sobie zażyczy. Teraz Henryk chciałby mieć psa. Najlepiej rasowego sznaucerka (bo Henryk ma wszystko najlepsze, najdroższe i najbardziej oryginalne jak się tylko da), ale – o zgrozo – ktoś podpowiada ojcu, że dla ocieplenia wizerunku lepiej byłoby zaadoptować psa ze schroniska. Henryk jest niepocieszony. Wsiada do limuzyny i jedzie sprawdzić, czy może ktoś nie porzucił jego wymarzonego sznaucerka. Podczas odwiedzin w kolejnych schroniskach jest bardzo zdziwiony, bo nie dość, że nie ma w nich sznaucerów, to jeszcze żaden pies nie chce zostać psem Henryka.

„Kto by nie chciał mieć psa?” to bardzo fajnie wymyślona powieść dla dzieci. Zazwyczaj psy ze schroniska pokazane są jako te, które bardzo pragną znaleźć nowy dom, jednak te wymyślone przez Martę Guśniowską mają swoje zasady i nie pójdą z byle kim. I nagle chłopiec, któremu wydaje się, że wszystko może kupić, nie może spełnić swojej zachcianki, bo pies zachcianką nie jest. Pies to przyjaciel, towarzysz, kompan do zabawy, ale też należy się o niego troszczyć.

W schronisku Henryk poznaje Opryszka i Kulkę, a ci obiecują doprowadzić go do miejsca, w którym można adoptować szczeniaczka. Może tam chłopiec znajdzie wymarzonego sznaucerka. Henryk i dwa psy wyruszają na długi spacer przez miasto. Spadkobierca fortuny Myłdkiewiczów zobaczy, jak wygląda inne życie, a także przekona się, jak to jest mieć towarzysza. Po tej przygodzie zmieni się on, jak i jego wiecznie zapracowany tata.

Guśniowska oddała w ręce czytelników cudowna powieść dla dzieci o tym, że każdy potrzebuje miłości i troski. Wszystko utrzymane w formie wesołej przygody z bardzo pomysłowo wplecionymi w nią morałami. Jest to niewątpliwie mądra książka, a owa mądrość wypływa z niej bardzo naturalnie.

Muszę natomiast zwrócić uwagę na styl, w jakim została ta książka napisana, a mianowicie ciągłe dowiedzenia. Przykładowo, bohater podrapał się (za uchem). I teraz za każdym razem, kiedy autorka będzie wracała do tej sytuacji, a będzie to robiła bardzo nachalnie, będzie dodawała, że (za uchem). Jest to na swój sposób zabawne, ale też męczące. Im bardziej to dopowiedzenie rozbudowane, tym łatwiej zgubić sens wypowiedzi. Jest to wyzwanie zarówno dla dzieci czytających samodzielnie, ale też rodzic czytając dziecku musi pomyśleć, jak intonować tekst, aby był zrozumiały.

A chciałabym dodać, że książka „Kto by nie chciał mieć psa?” spodobała się właśnie mojemu przedszkolakowi, pomimo że na pierwszy rzut oka wygląda na propozycję dla dzieci 6+. Junior zachęcał mnie do czytania słowami: „Sprawdzimy, czy jakiś pies wybierze Henryka?” i puszczał oko. Widziałam, że wszystko mu w niej podrasowało. I bohaterowie, z których każdy ma bardzo wyrazistą osobowość, i przygody jakie przeżywają, i nieco niedbałe, ale na swój sposób szalone ilustracje.

Pies - najlepszy przyjaciel człowieka! Ile razy słyszeliśmy to zdanie? Inne pytanie - w ilu domach właśnie trwa walka o to, aby pies stał się czyimś pierwszym przyjacielem?

Takiego boju nie musiał toczyć Henryk Ósmy Mydłkiewicz, bohater dzisiejszej książki "Kto by nie chciał mieć psa?" autorstwa Marty Guśniowskiej z ilustracjami Daniel de Latour.

Tak naprawdę Henryk nie musi o nic prosić, wszystko dostaje! Wielu z nas nawet dorosłych mogłoby mu pozazdrościć, jednak przyglądając się przybliżej widzimy, że Henryk nie ma żadnych przyjaciół, a tata jest tak zapracowany, że nie ma dla niego czasu...

Kilka bawialni, najpiękniejsze zabawki świata, a jednak czegoś mu cały czas brakuje - czyjejś obecności.. dlatego rusza w poszukiwaniu nowego przyjaciela!

Oczywiście - to nie może być pierwszy lepszy pies! Henryk bardzo marzy o sznaucerku - pięknym, z hodowli. Tata stawia po raz pierwszy warunek - pies musi być ze schroniska!

Pomimo oporu Henryk rusza na poszukiwanie swojego wymarzonego przyjaciela! Na swojej drodze poznaje suczkę Kulkę oraz jamnika Opryszka z którymi wyrusza na poszukiwania wymarzonego psa!

Po drodze Henryk uświadamia sobie z jaką odpowiedzialnością i zadaniami wiąże się opieka nad psem! Czy uda mu się spełnić swoje marzenie? Tego dowiecie się z lektury!

Mam wrażenie, że to książka nie tylko dla dzieci, ale również dla rodziców i dorosłych. Pokazuje jak ważne są relacje i to, jak każdy z nas potrzebuje innych w swoim życiu!

Książka, która uczy i bawi - takie lubimy przecież najbardziej! Książka, która wciąga i pozostawia nas z przemyśleniami i piękną puentą!

Pozostaje mi liczyć, że książka trafi do wielu młodych czytelników! ❤️

Czasem to nie my wybieramy psa, lecz to pies wybiera nas.

Henryk Ósmy Mydłkiewicz ma wszystko, o czym marzą jego rówieśnicy: ogromny dom, nowoczesne gadżety i idealny porządek. W jego świecie wszystko ma swoją markę, cenę i logo. Brakuje mu tylko jednego, przyjaciela, który z radością czekałby na jego powrót do pustego mieszkania i merdał ogonem na jego widok.

Marta Guśniowska w książce „Kto by nie chciał mieć psa?” pokazuje, że można mieć bardzo wiele, a mimo to wciąż odczuwać niedosyt. Kiedy Henryk postanawia przygarnąć psa, wydaje się, że to prosty plan. Wystarczy wybrać rasę, kolor sierści i kliknąć „kup teraz”. Niestety, tata ma inny pomysł, pies ma pochodzić ze schroniska, co ma pozytywnie wpłynąć na wizerunek rodziny. A tam, jak wiadomo, rasowych sznaucerów z rodowodem raczej brak, za to nie brakuje czworonogów o charakterach, które potrafią wywrócić świat do góry nogami.

Guśniowska tworzy pełną humoru opowieść o tym, jak łatwo pokochać zwierzaka, który początkowo nie spełnia żadnego z naszych oczekiwań. To prawdziwa komedia pomyłek, pełna absurdalnych sytuacji i celnych obserwacji ludzkich przyzwyczajeń. Tempo akcji pędzi na łeb, na szyję, prowadząc do jedynego możliwego finału. Autorka bawi się słowem z lekkością, łącząc bajkową narrację z nutą satyry. Jej dialogi mają rytm dobrej komedii, a zarazem są przesycone czułością. Choć historia pełna jest żartu, z każdej jej strony bije autentyczne ciepło.