Księga bajek najnowszych. Tom 1

„Księga bajek najnowszych” to książka, zawierająca trzynaście bajek autorstwa dziewięciu różnych autorów. Książka została wydana przez Wydawnictwo Borgis.

W książce znajdziemy bajki o różnym charakterze, różnym motywie przewodnim i różnym przesłaniu.

W zbiorze pojawiły się bajki naprawdę dobrze napisane, np. „Mała Senna” (bajka refleksyjna, skłaniająca do rozmyślań, zwyczajnie ładna i poruszająca), „Aleppo” i „Pyrlandia” (może trochę zbyt krótkie, ale przekazujące wartości i różnego rodzaju zachowania, więc na plus), „Bajka o żabce, która nie mogła zasnąć” i „Kolorowy słoń” (dla dzieci jak najbardziej wartościowe, ukazujące moc przyjaźni, siłę grupy i wsparcie bliskich). „Leśny domek pani Julii” ukazywał piękno natury i uświadamiał, że trzeba doceniać małe rzeczy; dodatkowo pojawiły się tutaj głębsze myśli i nawiązania do Ezopa. Podobały mi się również dwa ostatnie opowiadania z motywem drzew i świąt - to były jedne z bardziej refleksyjnych bajek w zbiorze.

Moją uwagę zyskała też bajka „Tama miłości” i tutaj jak przesłanie jest dobre i sam pomysł ciekawy, tak wykonanie nie jest zbyt porządne. Niektóre bajki są pisane prozą, inne – wierszowane. Tutaj jest forma wiersza, pojawiają się sporadycznie rymy, ale na ogół ich nie ma. Skupiłabym się na jednej formie – albo bezrymowej, albo z rymami, które mają jakiś schemat. „Obórka” tego samego autora była płynniejsza i o wiele przystępniejsza w odbiorze, choć tematycznie wolę „Tamę miłości”.

Bardzo lubię, gdy bajki mają jakąś puentę, płynie z nich jakiś morał. Tutaj, w tym zbiorze bajek, nie wszystkie opowiadania miały dla mnie sens. Większy problem pojawił się w momencie, kiedy zaczęłam kwestionować to, do kogo są bajki adresowane. Raz jest miło, sympatycznie i refleksyjnie, a raz – brutalnie („Zaczęto wszystkich ewakuować, wyrzucono na drogę wcześniaki i zabito niewiniątka…”). Dla dorosłych bajki będą zbyt infantylne, a dla dzieci mogą być momentami przerażające. Tutaj mam największy problem, aczkolwiek, patrząc na całość, zbiór bajek ma swoje plusy.

Jeśli bajki są w zamyśle adresowane do grupy docelowej, jaką są młodsze dzieci, to postawiłabym jednak na solidniejszą okładkę i więcej grafik, ilustracji, nawet takich drobnych. Książka zawiera wiele niewykorzystanej przestrzeni ze względu na to, że przed bajkami danego autora, pojawiała się notka z jego życiorysem. Sprawiało to, że ta strona była najczęściej wykorzystana do połowy, a po drugiej stronie było zupełnie pusto. Gdyby to była książka dla dorosłych, to nie widziałabym problemu, a podczas czytania bajek jednak chciałabym tego urozmaicenia, jeszcze większego pobudzenia wyobraźni dzieci za pomocą ilustracji.

Pozytywnym aspektem jest z pewnością spis treści, ułatwiający wyszukanie interesującego nas tytułu, a także to, że jeśli już ilustracje się pojawiały, to były one ładnie wykonane i adekwatne do treści. Również to, że niektóre bajki naprawdę skłaniały do myślenia i były ciekawe i oryginalne, jest na plus. Jeśli miałabym oceniać całość, to miałabym większy problem, niż z oceną każdej bajki z osobna, ale wiadomo – co autor, to i styl i przekaz.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Borgis.

Kto nie kocha bajek? I kto nie lubi ich czytać? Nie znam takiej osoby, a Wy? Jeśli więc uwielbiacie bajki wszelakie to sięgnijcie po zbiór bajek najnowszych jaki proponuje czytelnikom wydawnictwo Borgis.

Zbiór ten składa się z trzynastu bajeczek, z czego cztery są w formie wiersza. Przed bajkami danego autora odnajdziemy kilka słów o nim. Bajki zdobią śliczne ilustracje, niestety nie kolorowe, a czarno-białe.

Nie wszystkie bajki niestety przypadły mi do gustu. Być może wynika to z faktu, że nie jestem grupą docelową tych bajek, ale szczerze, z trzynastu opowieści najbardziej spodobały mi się dwie, pierwsza i ostatnia. Pierwsza bajka pt. Mała Senna uczy dzieci radzenia sobie z żałobą, utratą kogoś bliskiego, godzenia się ze stratą, a ostatnia Święta Tynki przypomina co w czas świąt Bożego Narodzenia jest najważniejsze i by w ten wyjątkowy czas pamiętać także o innych, nie tylko ludziach, ale i naszych mniejszych braciach. Mądre przesłania zawarte są także w bajkach pióra pani Elżbiety Guźniczak: Aleppo i Pyrlandia, ale zabrakło mi w nich tego czegoś co by mnie chwyciło za serducho. Były zbyt poważne, chyba to mi w nich najbardziej przeszkadzało. A pozostałe bajki nie zachwyciły mnie, ale Was bądź Wasze dzieci być może zauroczą, poruszą, rozbawią, musicie przekonać się o tym sami i sięgnąć po tę Księgę bajek najnowszych. :)

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Borgis.

Pora na "dobranoc" więc przychodzę do Was z czymś zupełnie innym niż dotychczas.

Zdążyłam się już pochwalić tym, że jestem mamą, więc niech nikogo nie zdziwi, że swoją pasją zarażam również moje ksiazniczki.

A jeśli już o księżniczkach mowa, to która z bajek waszego dzieciństwa najbardziej zapadła Wam w pamięci? A może mieliście jakąś ulubioną?

Ja uwielbiałam "Panią Holę" (znaną również jako "Pani Zima").

Tym razem idąc z postępem literatury i wymagań najmniejszych czytelników, wydawnictwo @wydawnictwoborgis przychodzi do nas z przepiękną antologią, w której spotkamy się aż z dziewięcioma autorami.

W kilkunastu bajkach każdy z nas będzie mógł odnaleźć coś dla siebie.

Byłam w szoku, kiedy okazało się, że mój punkt widzenia tych bajek, znacznie różni się od tego, jak rozumieją je moje dzieci. Były momenty, w których wszystkie stwierdziłyśmy, że "ta" historia mogła wydarzyć się naprawdę oraz takie, dzięki którym przeniosłyśmy się do magicznego świata dziecięcej wyobraźni.

Autorzy stanęli na głowach, aby przekazać czytelnikom wartości, które mogą okazać się decydujące o ich jestestwie w przyszłości, lecz ich korzenie powinny zostać zatopione w ziemi już w najmłodszych latach.

Ten zbiór baśni to nie tylko miła książeczka na dobranoc. To historie, które definiują dzieciństwo naszych maluchów i stają się ich literacką przygodą z dzieciństwa.

Dziękujemy wydawnictwu @wydawnictwoborgis za egzemplarz recenzencki.