Księga Axlin. Strażnicy cytadeli. Tom 1

Przyznaję, że o „Księdze Axlin”, czyli pierwszym tomie Strażników Cytadeli autorstwa Laury Gallego za bardzo wcześniej nie słyszałam. Skusiła mnie okładka (jako okładkowa sroka muszę podkreślić, że robi ona niesamowite wrażenie i cudownie wygląda na regale).

Akcja zaczyna się dość powoli. Książka wciągnęła mnie od początku, jednak po czasie uważam, że jest dość nierówna. Wstęp moim zdaniem jest zdecydowanie słabszy od reszty, dlatego jeśli zaczniecie czytać i z jakiegoś powodu będziecie chcieli zrezygnować to proszę Was żebyście jednak dali szansę tej opowieści, bo warto.

Muszę przyznać, że dawno żadna historia mnie tak nie wciągnęła. Książka ma ponad 600 stron, a ja pochłonęłam ją w dwa dni (choć wcale tego nie planowałam). Dla mnie była nieodkładalna. Świat nie jest bardzo skomplikowany (jak to w fantastyce młodzieżowej zazwyczaj bywa), ale równocześnie na tyle dobrze wykreowany, że nie mogłam się doczekać jak dalej potoczą się losy naszych bohaterów.

Bardzo spodobał mi się wątek potworów w tej historii. Każdy jest inny i interesujący. Wyobraźcie sobie np. wioskę w której wszyscy jej mieszkańcy muszą golić głowy, by plątygi nie wytargały ich za włosy i nie zjadły. Świetny jest też motyw tytułowej Księgi, który pokazuje jak ważną rolę pełnią książki w naszym życiu.

Czy książka ma wady? A no niestety ma. Nie przekonał mnie wątek miłosny, jednak myślę, że był on zasadny.

Mimo tego uważam, że książka jest rewelacyjna i zdecydowanie warto ją przeczytać. Ja bawiłam się świetnie.

Nie mogę się doczekać kolejnych tomów!

Niektóre książki są jak podróż przez nieznany i tajemniczy świat, który skrywa w sobie niebezpieczeństwa, ale i niesamowitości. Coś jak świat Axlin, w którym można napotkać na drodze potwora i zginąć, ale też zachwycić się w jego magii i pięknie 🥰

"Księga Axlin" była dla mnie właśnie taką podróżą - niebezpieczną, niepojętą i zarazem przepiękną. Od dawna nie czytałam książki, która mnie aż tak urzekła i zachwyciła swoją fantastycznie rozbudowaną fabułą, w której każdy kawałek mnie zachwycał.

Aż dziwię się, że nie jest tak głośno o tej historii na bookstagramie, bo uważam, że jest to idealna książka dla każdego fana fantastyki. Autorka przedstawia nam świat pełen osad, ludzi walczących o przetrwanie i tajemniczych potworów, które różnią się od siebie pod wieloma względami. Ach, i właśnie te potwory to jedne z niezwykłych elementów powieści - jest ich mnóstwo i każdy różni się od drugiego. Gallego nie powiela wśród nich schematów i każdy jest niepowtarzalny na swój sposób, a przy tym także śmiertelnie niebezpieczny. Dodatkowo czytelnik stopniowo poznaje krainę zamieszkaną przez Axlin i wraz z nią poznaje otaczający ją świat i wszelkie tajemnice, które w sobie kryje.

Uwielbiam, gdy mam możliwość powolnego poznawania wszystkiego, co stworzył dla nas autor i nie jesteśmy obrzuceni tysiącami informacji na pierwszych stronach. Pozwala to na spokojnie przyswoić całą wiedzę i jednocześnie przywiązać się do czytanej historii.

Jednocześnie autorka stworzyła bardzo wiarygodne postacie, których losy śledzi się z przyjemnością i muszę przyznać, że jak na razie kocham głównych bohaterów. Zmagają się z problemami, potrafią opisać swoje cele i dążyć do nich, a także walczyć o to co kochają. Zwłaszcza w świecie, który nie jest dla nich delikatny i łaskawy, bo mimo wszystko nie jest to kolorowa historia.

I pragnę tu właśnie zaznaczyć, że choć okładki przyciągają swym pięknem i można myśleć, że to historia dla młodszego czytelnika, to mimo wszystko uważam, że bardziej doradzałabym ją osobom 15+. Znajdziemy tu brutalne śmierci, ciężki trening i przerażający świat, w którym żyją śmiertelnie niebezpieczne bestie.