Debiut literacki autora bestsellerowych powieści: Radio Armageddon, Instytut, Ślepnąc od świateł i Wzgórze Psów oraz współtwórcy popularnego serialu Belfer. Powieść ukazała się po raz pierwszy w 2006 roku.
Zrób mi jakąś krzywdę to obecnie książka kultowa, wciąż czytana, przeżywana i cytowana, a jej nieskrępowany romantyzm i punkrockowy język, po dwunastu latach od premiery, wciąż oczarowują kolejnych czytelników.
Zrób mi jakąś krzywdę to przede wszystkim romans – historia dwudziestopięcioletniego Dawida i piętnastoletniej Kaśki, którzy pewnego letniego dnia wyruszają w szaloną podróż po Polsce. Na swojej drodze spotkają zarówno dresiarzy, jak i bogate emerytki, świadków Jehowy, a także aktorów porno oraz pewnego chorego psychicznie prywatnego detektywa. Podczas tej dziwacznej wyprawy oboje zostaną skonfrontowani z podstawowymi pytaniami o miłość, przyjaźń i dorosłość.
Obecnie trwają prace nad adaptacją filmową powieści.
O autorze
Jakub Żulczyk (1983 r.) – pisarz, felietonista, scenarzysta. Pochodzi z Mazur, studiował w Olsztynie i Krakowie, mieszka i pracuje w Warszawie. Autor powieści: Radio Armageddon, Instytut, Ślepnąc od świateł i Wzgórze Psów oraz współtwórca serialu Belfer. Publikował m.in. w "Polityce“, "Dzienniku“, i "Playboyu“.
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Zrób mi jakąś krzywdę" Jakuba Żulczyka?
Książka "Zrób mi jakąś krzywdę" to dynamiczna powieść drogi łącząca elementy romansu, popkulturowej przygody i literatury współczesnej. Autor kreuje historię pełną emocjonalnych napięć, osadzoną w realiach polskiej rzeczywistości z początku XXI wieku. Narracja skupia się na spontanicznej ucieczce dwójki bohaterów, co nadaje akcji filmowe tempo i specyficzny, nostalgiczny nastrój. Jest to debiut literacki Żulczyka, w którym widać już wyraźnie zalążki jego charakterystycznego, bezpośredniego i bezkompromisowego stylu.
Czy fabuła tej książki jest tak mroczna jak późniejsze thrillery autora?
Powieść ta charakteryzuje się znacznie lżejszym i bardziej ironicznym tonem niż późniejsze, brutalne kryminały Jakuba Żulczyka. Mimo obecności trudnych tematów, takich jak bunt czy niezrozumienie, autor kładzie tutaj większy nacisk na relację między bohaterami i elementy humorystyczne. Czytelnik odnajdzie w tej historii więcej melancholii i młodzieńczej energii niż czarnego kryminału znanego z późniejszych dzieł pisarza. To idealna propozycja dla osób szukających emocjonalnej opowieści z mocno zarysowanym tłem obyczajowym i społecznym.
Dla jakiej grupy odbiorców przeznaczona jest ta historia?
Historia ta jest skierowana przede wszystkim do dorosłych czytelników oraz starszej młodzieży, która potrafi docenić złożoność relacji międzyludzkich. Ze względu na poruszaną tematykę ucieczki, dojrzewania i specyficznego układu między głównymi bohaterami, lektura wymaga od odbiorcy pewnej dojrzałości emocjonalnej. Tekst zawiera liczne odniesienia do gier wideo i popkultury, co czyni go szczególnie atrakcyjnym dla pokolenia wychowanego na przełomie wieków. Autor posługuje się językiem potocznym, który bardzo autentycznie oddaje sposób komunikacji i myślenia młodych ludzi.
Jakich motywów przewodnich można spodziewać się podczas lektury?
Głównym motywem powieści jest klasyczny schemat drogi oraz poszukiwanie własnej tożsamości w świecie pełnym narzuconych schematów. Jakub Żulczyk analizuje mechanizmy fascynacji drugą osobą oraz potrzebę wyrwania się z codziennej rutyny i oczekiwań otoczenia. Ważną rolę odgrywa tu również zderzenie świata wirtualnego z brutalną rzeczywistością, co znacząco wpływa na postrzeganie świata przez głównego bohatera. Całość dopełnia wątek nietypowej więzi, która wymyka się prostym definicjom moralnym i społecznym.
Komu odradza się sięgnięcie po ten konkretny tytuł?
Powieść nie będzie odpowiednim wyborem dla osób poszukujących mrocznych thrillerów akcji lub klasycznych, wyidealizowanych romansów. Czytelnicy oczekujący od autora wyłącznie brutalności znanej z jego nowszych książek mogą poczuć się zaskoczeni bardziej lirycznym i popowym charakterem tego debiutu. Nie jest to również pozycja dla odbiorców preferujących bardzo wygładzoną, tradycyjną prozę literacką, gdyż język bywa tu surowy i dosadny. Ze względu na kontrowersyjną różnicę wieku między postaciami, lektura może być niekomfortowa dla osób wrażliwych na ten konkretny aspekt fabularny.
