Zostań w domu

Są książki, które samą okładką i tytułem przyciągają do siebie jak magnes. Jeśli dodać do tego opis i kilka pozytywnych opinii to może się wydawać, że trafiło się na książkę, która z pewnością okaże się świetna. Czy takie były moje odczucia po lekturze?

'Jesteście zakładnikami. Nie wychodźcie z mieszkań. Próba opuszczenia bloku zakończy się detonacją ładunków wybuchowych. Gdy władze spełnią nasze żądania, zostaniecie uwolnieni.'

Wigilia. Czas, który większość rodzin spędza wspólnie przy stole ciesząc się Świętami i jedząc świąteczne potrawy. W pewnym bloku w Elblągu Święta Bożego Narodzenia wcale nie będą takie, jak co roku. Cały budynek stał się celem ataku terrorystycznego. Okna pierwszych pięter zostały uzbrojone w bomby, a mieszkańcy mają się dostosować do jednej zasady: siedzieć w domu i nie wychodzić. Jeśli spróbują uciec, cały blok wybuchnie... Jak długo to potrwa? I czy mieszkańcy są całkowicie bezpieczni w swoich mieszkaniach?

'Gdyby nie to, że ponosiła odpowiedzialność za życie mieszkańców, też nie mogłaby doczekać się finału w postaci wylatującego człowieka.'

Sytuacja, która spotkała mieszkańców na dobrą sprawę mogłaby spotkać każdego z nas. Żyjemy w czasach, w których na każdym kroku możemy natknąć się na atak terrorystyczny w każdej postaci. Pozornie może się wydawać, że sytuacja, w jakiej znaleźli się mieszkańcy była w pewnym sensie komfortowa. Zostali zamknięci w miejscu, które znali i spędzali w nim większość życia. W mieszkaniu, które było dla nich bezpieczne. Ale czy na pewno? W trakcie tak traumatycznych zdarzeń wszelkie problemy wychodzą na wierzch. Ludzie są bardziej podatni na konflikty, które wcale nie pomagają.

Książka wciąga, ale nie była od początku do końca trzymająca w napięciu. Liczyłam na coś bardziej drastycznego, jednak historia mimo to była ciekawa i inna od thrillerów, które już czytałam. Samo zakończenie było zaskakujące, a rozwiązanie sprawy niebanalne.

'Sąsiad ostrożnie otworzył drzwi na klatkę, a potem równie cicho je zamknął.'

Jeśli szukacie historii z wątkiem, który nie jest powielony to polecam. Warto poznać zakończenie ataku terrorystycznego i poznać rozwiązanie. Polecam, mnie się podobało.

'Upiorny widok, czarny worek z trupem, ciemna noc i okrutny mróz, jak gdyby całość wyreżyserował miłośnik filmów grozy.'

"Co za koszmar, co za niedorzeczna sytuacja"

"Zostań w domu" to rasowy thriller. Taki opis widnieje na okładce książki i przyznaję, że jest w stu procentach trafiony. Książka jest naprawdę bardzo dobra i czyta się ją błyskawicznie. Nie znałam wcześniej Pani Agnieszki Pietrzyk, ale na pewno zapoznam się z innymi jej powieściami. Mam nadzieję, że są równie dobre!

Wigilijny wieczór w Elblągu. Czas spokoju, prezentów i spotkań z rodziną. Niestety nie dla mieszkańców jednego z jedenastopiętrowych wieżowców. Dla nich ten piękny, świąteczny czas zmienia się w koszmar. Dowiadują się, że zostali zakładnikami, a próba wyjścia z budynku skończy się śmiercią.

Akcję obserwujemy z dwóch perspektyw. Z jednej strony autorka zagłębia się w psychikę zamkniętych i przerażonych mieszkańców, którzy w obliczu zagrożenia starają się znaleźć wyjście z sytuacji. Drugiej strony patrzymy na działania policji, grupy antyterrorystycznej i lokalnych polityków.

Czy uda się uratować lokatorów? Jak polska policja poradzi sobie z atakiem terrorystów? Czy mieszkańcom uda się zachować "zimną krew"?

"Jesteście zakładnikami. Nie wychodzicie z mieszkań. Próba opuszczenia bloku zakończy się definicją ładunków wybuchowych. Gdy władze spełnią nasze żądania, zostaniecie uwolnieni"

Cóż to była za książka! Co tu się działo! Wow! Brawo Pani Agnieszko! Ja jestem na tak! Powieść wciąga od samego początku i trzyma czytelnika w napięciu, nie pozwalając odłożyć książkę. Jestem ciekawy pomysł na fabułę, są emocje, zwroty akcji. Ta książka ma wszystko co powinien mieć rewelacyjny thriller! Dodatkowym smaczkiem są wątki poboczne, które stanowią idealne uzupełnienie powieści. Problemy pani prokurator i prezydenta miasta, historia sędziego i jego syna. Wszystko to sprawia, że intryga zagęszcza się z każdą czytaną stroną.

Dawno książka nie wbiła mnie w fotel, tak jak ta. Mogę ją z czystym sumieniem i ogromną przyjemnością polecić wszystkim. Zostańcie w domu! Czytajcie! Warto!

„Zostań w domu”

Chyba jeszcze nie czytałam książki, w której dzieje się, aż tyle. Dosłownie akcja goni akcję. Autorka nie daje nam chwili wytchnienia! Dobrze, że nie mam nadciśnienia bo mogłabym tego nie wytrzymać :)

Jest to moje pierwsze spotkanie z tą autorką i dosłownie zakochałam się po uszy! Do tej pory moją mistrzynią polskich kryminałów była Pani Rogala. Niestety teraz moja ukochana Małgorzata spada na drugie miejsce podium, a na pierwszym pojawia się Agnieszka Pietrzyk. Autorka miała świetny pomysł na tę książkę, nigdy wcześniej nie czytałam czegoś podobnego. Naprawdę wielkie brawa! Mamy jeden główny wątek. Czytamy w nim o terrorystach, którzy się nie patyczkowali i przejęli cały budynek mieszkalny,wraz z prawie dwustoma jego mieszkańcami. Mieszkańcy nie mają możliwości wyjścia z bloku. Okna, balkony, piwnice, oraz główne wyjścia do klatek są starannie zabezpieczone przez terrorystów. Oprócz głównego wątku mamy również kilka pobocznych. M.inn. Nieuczciwego prezydenta miasta, zwyrodniałego policjanta o skłonnościach do nekrofilii, oraz zdradę w małżeństwie, a także niezrównoważonego psychicznie chłopaka, który wymigał się od kary za zabójstwo. Uwierz mi, że tu naprawdę jest o czym czytać! Nie znajdziesz w tej książce zbędnego biadolenia, długich opisów i nudnych dialogów.

Mimo że mamy kilka wątków, książka jest przejrzysta i wiadomo o co chodzi. Nie martw się nie pogubisz się w tym wszystkim. Jest to mój zdecydowany numer jeden 2019r. Książkę oceniam 6/5!! Polecam ją bardzo, bardzo serdecznie!

(456 str.)

[Adres usunięty]

Agnieszka Pietrzyk ma w swoim dorobku kilka naprawdę świetnych tytułów. Postanowiłam zapoznać się też z jej najnowszą powieścią.

Władza może demoralizować, o czym miał przekonać się człowiek u szczytu elbląskiej władzy. Oprócz tego w pewnym wieżowcu doszło do zamachu terrorystycznego. Zakładnikami stali się wszyscy mieszkańcy oraz ich rodzina, która zgromadziła się przy wigilijnym stole. Czy zamachowcy faktycznie spełnią swoje groźby?

Prawie rok temu zapoznałam się z ,,Porwaniem" Agnieszki Pietrzyk. Nie sądziłam, że ,,Zostań w domu" jest kontynuacją tamtego kryminału. Sprawa toczy się całkowicie odrębnie, ale główna prokurator i prowadzący śledztwo pozostają bez zmian.

Nie ukrywam, że miałam względem tej powieści wielkie oczekiwania. Niestety, ale czuję się nieco zawiedziona. Książka jest naprawdę bardzo obszerna, i, niestety, z przykrością muszę przyznać, że momentami wydawała się dla mnie nieco za monotonna i nudna. Niemniej, przeczytałam ją całkiem szybko.

,,Zostań w domu" Agnieszki Pietrzyk to pozycja, którą można czytać jako odrębną całość. Nie żałuję, że się z nią zapoznałam, ale nie wywołała we mnie większych emocji.

Akcję książki śledzimy z kilku perspektyw: przerażonych mieszkańców oraz polityków i policji. Tak poprowadzona narracja dodaje dramaturgii i napędza akcję. Oprócz samego zamachu w książce odnajdziemy również inne wątki, które w ciekawy sposób są ze sobą połączone poprzez feralny budynek. Już na pierwszych stronach tej historii mamy do czynienia z szantażem, który kończy się morderstwem. To mocna zapowiedź dalszej akcji 😉

Bohaterowie, obok nietypowego pomysłu na akcję, stanowią największą siłę tej książki. Postacie mają ciekawe charaktery i zaskakujące upodobania dobrane tak, aby każdy odnalazł w nich coś z siebie lub osób z bliskiego otoczenia. Dzięki temu łatwo się z nimi utożsamiać. Dla mnie to ważne, bo przez to opowiadanie staje się realne i działa na emocje jeszcze mocniej. Widać, że autorka poświęciła dużo czasu, aby dopracować każdą z osobowości.

Czy książka wciąga? Zdecydowanie i z pełnym przekonaniem odpowiem, że Tak! Historia jest nieszablonowa i momentami zaskakująca, przez co z każdą kolejną linijką tekstu apetyt na nią rośnie coraz bardziej.

Polecam Wam tą książkę, z pełnym przekonaniem, że i na Was zrobi wrażenie 😊

W thrillerze Agnieszki Pietrzyk “Zostań w domu” przenosimy się do zimowego Elbląga.

Świąteczne iluminacje ozdabiają miasto, ludzie przygotowują się do świąt Bożego Narodzenia.

Tymczasem w jednym z wieżowców przy ulicy Okulickiego następuje coś, czego nikt nie spodziewałby się w Polsce.

Zamachy terrorystyczne o których słyszymy w mediach otaczają Europe. Ale ciężko uwierzyć, że takie wydarzenia mogą się wydarzyć w jednym z Polskich miast. Wraz z Wigilijnym wieczorem życie kilkudziesięciu osób zamienia w piekło.

Kiedy niczego nieświadomi mieszkańcy szykują się do wigilijnej wieczerzy, każdy zaginiony świąteczną gorączką, gotowaniem i prezentami nikt nie zwraca uwagi na Święte Mikołaje, które krzątają się po budynku. Przecież są Święta, na pewno sprawią radość nie jednemu dziecku.

Tymczasem lokatorzy pod wycieraczkami zamiast prezentów znajdują kartki z informacją, że właśnie stali się zakładnikami i że zamontowane ładunki wybuchowe na parterze zostaną zdetonowane jeżeli ktoś opuści mieszkanie . Żądaniem terrorystów był okup w wysokości dziesięciu milionów euro. Jeżeli to nie zostanie spełnione co osiem godzin będzie mordowany człowiek. I to w brutalny sposób, bo wyrzucany z dachu jedenastopiętrowego wieżowca.

Lokatorzy przerażeni sytuacja w jakiej się znaleźli szukają informacji w mediach. Pojawia się wiele komentarzy, że terrorystami mogą być obywatele innego kraju mieszkający w bloku. Jednak ktoś informuje, że widział jak święty Mikołaj a raczej przebieraniec zakleja taśma budowlana bramę wejściowa i montuje ładunki wybuchowe.

Walka z czasem jest trudna kiedy postawione żądania są tak absurdalne. Jednak sytuacja robi się coraz bardziej niebezpieczna, kiedy z wysokości upada mężczyzna. Skoczek samobójca, który nie potrafił wytrzymać presji wywołanej działaniami terrorystów? Czy celowe ich działanie do tego, aby udowodnić, że nie odpuszczą dopóki nie otrzymają tego czego żądają?

Milena Łempicka-Krol, która jest Rejonowym prokuratorem wraz z komisarzem Soroką na bieżąco biorą udział w akcji. Do tego też jest potrzebna grupa antyterrorystyczna, negocjator i pomoc medyczna. Kiedy wszyscy są na miejscu opracowują plan przeprowadzenia szturmu na budynek, odbicie zakładników i złapanie terrorystów.

Pomiędzy tym wszystkim poznajemy przeszłość Pani prokurator. Od kilku lat jej mąż wraz z synem są poszukiwani przez policję w kraju i za granicą. W przeszłości prowadziła sprawę syna sędziego Lasockiego, który według niej był łudząco podobny do jej ukochanego syna Krzysia. Syn sędziego to prawdziwy manipulant, któremu nawet udało obejść bez wyroku skazującego za morderstwo. Bardzo często nachodzi Milene, co sprawiało jej niemałe zakłopotanie i lęk.

Do całego wydarzenia oczywiście włącza się prezydent miasta Elbląga-Damian Falencki. Bo to ON musi dopilnować czy żądania terrorystów mogą być spełnione, aby ochronić życie tych mieszkańców. Oczywiście grupa dochodzeniowa nie brała takiej możliwości pod uwagę, nawet na etapie próby negocjacji z terrorystami.

Sytuacja gęstnieje kiedy po kilku godzinach pojawia się kolejny skoczek. Jak się okazuje to młoda dziewczyna. Jednak wstępne oględziny prokuratora podstawiają wnioski, że musiała być martwa wcześniej. Oczywiście sekcja zwłok potwierdzi dokładną godzinę zgonu, która będzie mogła potwierdzić ewentualne przypuszczenia. To zaczyna totalnie komplikować sytuację.

Groźby terrorystów stają się widmem dla policji. Odliczają czas, bo przecież co 8 godzin miał być ktoś wyrzucany na beton przed blokiem. Nie podejmują próby negocjacji. Mieszkańcy uwięzieni w swoich domach zaczynają się komunikować z sąsiadami. Próbują przeanalizować kto i co widział.

Chcą stoczyć własną walkę o uwolnienie.

Jednym z takich śmiałków był żołnierz, który odbywał kiedyś misję w Afganistanie. Został Zamknięty w domu z żoną i małym synkiem. Jednak jego zamek w drzwiach został uszkodzony, że nie mógł się z niego wydostać. Musieli wiedzieć kim był i że mógł stanowić zagrożenie dla terrorystów. Podjął więc próbę ucieczki z mieszkania przez balkon do sąsiada i sprawdzenia sytuacji w środku budynku.

W tym samym czasie komisarz Soroka wraz z drugim policjantem wchodzą do budynku nim ruszy do niego ekipa szturmowa.

Jak potoczy się dalej ta walka z terroryzmem? Czy faktycznie udało się policji przeprowadzić akcję odbicia budynku z rąk morderców? Jak przeszłość innych osób mogła wpłynąć na wydarzenia w Świąteczne Boże Narodzenie?

Kto tak naprawdę był Opiekunem tego tragicznego wydarzenia?

Bez wątpienia jest to książka trzymająca w napięciu. Moim zdaniem ta historia jest piorunująco wciągająca. Już sam wstęp robi wrażenie, a później sytuacja się pewnie rozgrzewa. Tutaj wszystko było dopasowane. Mogliśmy poznać każdego bohatera i jego punkt widzenia. Możemy łączyć ze sobą przeszłość z tym co działo się obecnie i to podtrzymywało klimat tej książki. Napięcie rosło z miarę czytania i to właśnie jest fenomenem tej historii.

Dziękuję za możliwość przeczytania @czwartastronakryminalu @czwartastrona.

W dzisiejszych czasach wśród licznie pojawiających się cały czas nowości wydawniczych co chwilę pojawia się jakiś thriller, szumnie reklamowany jako „trzymający w napięciu”, „niesamowity”, „elektryzujący”. Sporo z nich po przeczytaniu okazuje się zupełnie przeciętna i staje się przykładem zjawiska zwanego „przerost formy nad treścią”, kiedy głośna kampania reklamowa nijak się ma do jakości i wyjątkowości książki. Właśnie przez takie zdarzenia ze sporym sceptycyzmem reaguję na kolejne cudowne zapowiedzi. „Zostań w domu” Agnieszki Pietrzak był przed wydawcę bardzo mocno zachwalany. Opis mnie zaintrygował. Postanowiłam spróbować i przekonać się na własnej skórze. Czy mi się podobało?

Akcja książki toczy się w Elblągu, jedenastopiętrowy blok z wielkiej płyty w Wigilię Świąt Bożego Narodzenia staje się miejscem dramatycznych wydarzeń. Zimowa sceneria i świąteczny nastrój zderzają się z szokującym rozwojem wypadków. Autorka zaczyna z grubej rury, akcja toczy się szybko od samego początku, następujące po sobie, nieprzewidziane wydarzenia sprawiają, że bardzo trudno książkę odłożyć. Mieszkańcy bloku stają się zakładnikami, skupieni na przygotowaniach do Świąt nie zwrócili szczególnej uwagi na kręcących się po bloku mężczyznach w strojach Mikołaja. Jak się później okazało byli oni zamachowcami, którzy zamontowali przy drzwiach wejściowych i na oknach mieszkań z parteru i pierwszego piętra ładunki wybuchowe, umożliwiające mieszkańcom opuszczenia budynku. Na chwilę przed Wieczerzą Wigilijną mieszkańcy znajdują na swoich wycieraczkach karteczki z napisem „Jesteście zakładnikami. Nie wychodźcie z mieszkań. Próba opuszczenia bloku zakończy się detonacją ładunków wybuchowych. Gdy władze spełnią nasze żądania, zostaniecie uwolnieni”. Początkowo są przekonani, że to jakiś kiepski, sąsiedzki żart, szybko jednak okazuje się, że sytuacja jest jak najbardziej poważna. Zamknięci we własnych mieszkaniach, niepewni co ich czeka tracą poczucie bezpieczeństwa i opanowanie, przy okazji wychodzą również na jaw różne rodzinne sekrety i konflikty. Z zewnątrz sprawą zajmują się komisarz Kamil Soroka oraz prokurator Milena Łempicka-Król. Odgórnie zostaje również sprowadzona na miejsce zdarzenia brygada antyterrorystyczna z dowodzącą inspektor Kamińską i inspektorem Semeniukiem. Obie drużyny robią wszystko, by jak najszybciej zakończyć sprawę tak, by nikomu nie stała się krzywda, jednocześnie jednak trochę ze sobą rywalizując. Nie jest to jednak takie proste, a naciski i nastrój ogólnej nerwowości jeszcze wzrasta po tym jak z balkonu zostaje wyrzucony jeden z mieszkańców, a zamachowcy ostrzegają, że co kilka godzin będą zabijać następnego zakładnika.

Pietrzak ZostanWDomu1

Akcja powieści jest fenomenalna, toczy się żywo, zaskakująco, zawiera mnóstwo nieprzewidzianych zdarzeń. Jest aż gęsta od napięcia, oczekiwania i emocji. Praktycznie od pierwszej strony szokuje, intryguje i wciąga. Gdybym tylko miała czas na pewno nie odłożyłabym jej aż do ostatniej strony, bo robiłam to z ogromnym trudem zmuszona zewnętrznymi okolicznościami. Jeśli, więc tylko macie możliwość zostańcie w domu, żeby przeczytać tą świetną książkę. Kolejną jej mocną stroną są bohaterowie. Jest ich trochę. Każda z przedstawionych w książce postaci dostaje swój charakterystyczny rys. O każdej z nich dowiadujemy się czegoś ciekawego. Nawet przy postaciach dalszego planu autorka zarysowuje ich osobowość i doświadczenia życiowe. Główni bohaterowie to oczywiście komisarz Kamil Soroka i prokurator Milena Łempicka-Król. Ich charaktery i doświadczenia życiowe zostają najgłębiej opisane. Przy czym, mimo, że pełnią funkcje bohaterów tradycyjnie pozytywnych posiadają intrygujące wady, zaskakujące upodobania i bynajmniej nie kierują się szlachetnymi, bezinteresownymi pobudkami. Mimo to, a może właśnie dlatego każda z przedstawionych w powieści postaci budzi jakieś nasze pozytywne odczucia, z wieloma z nich mimo ich wad jesteśmy w stanie się identyfikować, jesteśmy w stanie je zrozumieć i rozgrzeszyć. Każda z przedstawionych postaci jest bowiem ciekawa, charakterystyczna i zwyczajnie ludzka. Narracja jest trzecioosobowa, prowadzona naprzemiennie, z różnych punktów widzenia. Bohaterami za którymi podążamy są bowiem nie tylko policjanci, ale i mieszkańcy bloku, prezydent miasta, a także wydawało by się przygodne lub luźno związane z akcją osoby – takie jak Filip czy Patryk Lasocki. Dzięki temu widzimy i mamy relacjonowane na bieżąco, zarówno to, co dzieje się wewnątrz budynku, jak i to co rozgrywa się na zewnątrz. Doskonale ukazana jest psychika zakładników, ich emocje i przeróżne stany od niedowierzania poprzez irytacje, przerażenie i chęć do działania. Niektórzy bohaterowie w czasie trwania akcji ulegają ciekawym metamorfozom, a najlepszym tego przykładem jest Szymon Wagner, choć na każdej z nich wydarzenia odciskają swoje piętno. Rozdziały są różnej długości, od bardzo krótkich po średnie, co wzmacnia napięcie i powoduje jeszcze większe zaciekawienie. Podobnie jak w filmie, gdzie naprzemienność scen wręcz podsyca naszą ciekawość, tak samo dzieje się tutaj. Akcja powieści w ogóle jest moim zdaniem bardzo filmowa i dynamiczna.

Można by jeszcze sporo napisać na temat tej książki, nie chce jednak zbyt wiele zdradzać, gdyż jednym z uroków tej lektury jest to, że jesteśmy non stop zaskakiwani. Zakończenie również jest sporą niespodzianką i chyba trudno się go domyślić. I choć w porównaniu do całości minimalnie mnie rozczarowało jest to jedna z lepszych przeczytanych przeze mnie w ostatnim czasie książek, a na pewno najlepsza wśród przeczytanych od dłuższego czasu, jeśli nie kiedykolwiek, thrillerów. Miłośnikom emocji, napięcie i mocnych wrażeń gorąco polecam!

Niezależnie od tego jak jest źle, dom jest swego rodzaju azylem do którego uciekamy odciąć się od wszystkich problemów. Co jednak gdy nawet tam nie możemy czuć się bezpieczni? Na to pytanie postanowiła znaleźć odpowiedź Agnieszka Pietrzyk w swojej najnowszej książce ,,Zostań w domu” – na szali stawiając blisko dwieście żyć, czyli mieszkańców jednego z elbląskich bloków.

Święta to magiczny czas, w którym zdawałoby się, że wszystkie kłopoty i waśnie schodzą na dalszy plan. Niestety część mieszkańców Elbląga w wigilijny wieczór otrzymuje ,,niespodziankę” jakiej nikt im by nie pozazdrościł. Co więcej niespodzianka ta sprawi, że ich życia zawisną na włosku, a o Polsce stanie się głośno nawet za granicami kraju. Bo kto by się spodziewał ataku terrorystycznego w Elblągu? W dodatku takiego w którym zakładnikami zostają mieszkańcy jednego z niewyróżniających się bloków z wielkiej płyty?

“Jesteście zakładnikami. Nie wychodźcie z mieszkań. Próba opuszczenia bloku zakończy się detonacją ładunków wybuchowych. Gdy władze spełnią nasze żądania, zostaniecie uwolnieni.”

Agnieszka Pietrzyk w swojej książce nie bawi się w przydługie wstępy, od razu wrzucając czytelnika i swoich bohaterów na głęboką wodę. Zajęcie bloku przez terrorystów to dopiero wierzchołek góry lodowej, jak się szybko okaże w obliczu takiej tragedii w ludziach odzywają się najgorsze instynkty – żadne hamulce moralne nie są już ważne gdy w grę wchodzi przetrwanie. Co więcej znajdą się też tacy, którzy zechcą na całej sytuacji coś zyskać czy wręcz uznają ją za fortunny zbieg okoliczności.

Cała recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Zostać w domu z taką książką to czysta przyjemność, gorzej gdy ktoś nas do tego zmusza.

Po atakach w wielkich europejskich stolicach, terroryści zawitali do ....Elbląga.

W wigilijny wieczór mieszkańcy jedenastopiętrowego bloku dowiadują się, że są zakładnikami terrorystów, a każda próba opuszczenia budynku skończy się zdetonowaniem ładunków wybuchowych. Najpierw jest niedowierzanie, podejrzenie, że to niesmaczny sąsiedzki kawał, a później rodzi się strach. Bo czy to nie w domu powinniśmy czuć się najbardziej bezpieczni?

Akcję śledzimy z obu stron barykady.

Obserwujemy poczynania policji i antyterrorystów, działania prokuratury i lokalnych polityków.

Z drugiej strony towarzyszymy mieszkańcom zamkniętym w czterech ścianach, którym zaczynają puszczać nerwy.

Czy politycy zgodzą się na żądania terrorystów? Czy uda się próba odbicia zakładników? I kto zdecydował się przeprowadzić akt terroru właśnie tutaj?

To rewelacyjnie skonstruowany, trzymający w napięciu thriller, z realnymi bohaterami skrywającymi swoje ciemne sprawy i żenujące sekrety. Z ciekawymi wątkami pobocznymi, które śledziłam z nie mniejszym zaangażowaniem, niż sam atak. I przede wszystkim książka tak pochłania, że zarezerwujcie sobie kilka godzin planując lekturę, bo gwarantuję, że się nie oderwiecie.

Elbląg, wigilijny wieczór. Dla jednych to magiczny czas pojednania, spotkań z rodziną, spokoju. Dla mieszkańców bloku z wielkiej płyty zamienił się ON dramat. Dowiadują się, że są zakładnikami, a próba wyjścia z wieżowca oznaczać będzie śmierć. Uwięzieni w domu czekają na ratunek. Przed komisarzem Kamilem Soroką stoi trudne zadanie, musi bowiem ustalić, kim są bezwzględni sprawcy, oraz uwolnić zakładników. Czeka go przy tym rywalizacja z inspektorem Semeniukiem przysłanym z Wrocławia wraz z oddziałem antyterrorystycznym. Kto stoi za tymi wydarzeniami?

To była jedna z tych książek, od których nie potrafiłam się oderwać i prawie zarwałam dla niej nockę. Powieść zaczyna się dość spokojnie, później nabiera tempa i trzyma w napięciu do samego końca.

Siła tej historii tkwi w jej bohaterach. Może i momentami stereotypowych, ale dzięki temu mnie łatwiej było w nich uwierzyć, bo byłam w stanie przyporządkować im kogoś, kogo znam. Uwierzyłam w tę historię i to wzbudzało mój lęk. W miarę rozwoju akcji czułam, jak serce podnosi mi się do gardła. Nie spodziewałam się tego, że ta opowieść wywrze na mnie aż tak mocne wrażenie. Moim zdaniem jest to najlepsza powieść autorki.

Agnieszka Pietrzyk wykonała kawał świetnej roboty. Siedziałam wbita w fotel i z niecierpliwością czekałam na dalszy rozwój wydarzeń. Każdy szczegół miał tutaj znaczenie. Nic nie było przypadkowe. Co prawda za oknem właśnie pojawiła się wiosna, ale z książki wiało chłodem. Przeniosłam się w miejscu i czasie.

Zakończenie mnie zdenerwowało. I nie chodzi o to, że było złe, ale... przekonajcie się sami. Nie zdziwię się, jeśli i Wy będziecie mieli ochotę wyrzucić książkę przez okno.

Ta historia wzbudziła we mnie wiele emocji. Od początkowego spokoju, po strach, do zdenerwowania. Najnowsza powieść Agnieszki Pietrzyk pozostanie na długo w moim sercu. Wywarła na mnie duże wrażenie i gorąco ją polecam. Polacy nie gęsi - swoich autorów mają.