Zmyślenie

Książka, która jest pełna zagadek, a emocje towarzyszące nam przy ich rozwiązywaniu potrafi sięgnąć zenitu. Historia, w której z każdego rozdziału wyciągamy ważną informację, która wskakuje na swoje miejsce jak puzel w układance. Dwie historie, które łączą się w historię pełną bólu i cierpienia kobiet oraz dzieci z rodzin, w których było pełno przemocy. Książka ukazuje, jak traumatyczne przeżycia z dzieciństwa odbijają piętno w nas na całe życie. Toksyczna miłość, trudne relacje z rodzicami, przemoc fizyczna i psychiczna to wszystko znajdziemy w tej książce. Pozycja pełna wzruszeń i skoków adrenaliny i muszę przyznać, że już dawno żadna książka nie wywołała u mnie takich emocji i refleksji.

Polecam każdemu! 😊

Poprzednia książka Jess Ryder była bardzo zachwalana, jednak niezbyt mnie zachwyciła. Po krótkim zastanowieniu się postanowiłam sięgnąć po kolejną powieść tej autorki z nadzieją na coś lepszego. Pozostaje teraz tylko pytanie: czy faktycznie Zmyślenie to thriller lepszy niż Wszystkie nasze tajemnice?

Stella postanawia wyprowadzić się z Londynu do domu po swoich rodzicach. Jej partner, Jack z niechęcią godzi się na zmianę miejsca zamieszkania. Oboje dobrze znoszą ciągnący się remont i długie dojazdy do miasta, a Stella coraz bardziej przymyka oko na późne powroty Jacka do domu. Kiedy przyjmują pod swój dach Lori - skrzywdzoną matkę dwójki dzieci, która ucieka przed mężem bokserem, nie spodziewają się, że wszystko zacznie się zmieniać. Brną w kłamstewka, a Lori wie zaskakująco dużo o nowym domu Stelli i Jacka...

Główna bohaterka – Stella – od początku wydała mi się okrutnie naiwną i łatwowierną kobietą. Jasne, jej dobre serce i chęć pomocy innym należy docenić i gdyby do moich drzwi zapukała obca kobieta mówiąca, że ucieka przed bijącym ją mężem, pomogłabym jej. Jednak w momencie, kiedy tyle różnych wskazówek mówi, że coś jest nie tak – nie ignoruje się tego i nie rzuca słowami “a, pewnie mi się coś ubzdurało”. Dlatego też ta bohaterka niezbyt przypadła mi do gustu i z każdą kolejną stroną coraz bardziej zaczynałam się na nią denerwować.

Jeśli chodzi o Lori, to autorka wykonała tutaj świetną robotę. Stworzyła postać, która, choć jest ofiarą, to potrafi przerazić swoim obojętnym zachowaniem w wielu sytuacjach. Jess Ryder udało się nabrać nawet mnie, gdyż sama w pewnym momencie zaczęłam wierzyć w niewinność Lori i jej dobre intencje. Czy słusznie, czy nie – tego nie mogę Wam zdradzić. Powiem jednak tyle, żebyście po prostu podczas lektury zwracali uwagę na tę postać.

Wątek przemocy domowej nigdy nie jest tematem łatwym, więc i tym razem nie obyło się bez ciężkich fragmentów. Choć książka ta nie ma nawet czterystu stron, to mnie czytało się ją trudno i długo. Dlaczego? Ogromny ładunek emocjonalny, jaki przekazała tu autorka, już wystarczył, bym książkę tę “męczyła” przez prawie tydzień. Do tego doszły oczywiście dwie istotne bohaterki, a także rozdziały, w których cofamy się do przeszłości i poznajemy Kay, która również przeżyła piekło ze swoim mężem.

Muszę stwierdzić, że Zmyślenie to o wiele lepsza powieść niż Wszystkie nasze tajemnice. Jest bardziej przemyślana pod względem konstrukcji oraz przedstawiania kolejnych wydarzeń, a także pod samym względem fabularnym. Po prostu: ta książka wciągnęła mnie bardziej i wzbudziła we mnie tyle emocji, co nie udało się przy poprzedniej książce autorki. Pod względem językowym również nie mam tutaj nic do zarzucenia.

Ta pozycja przywróciła mi wiarę w to, że autorka potrafi stworzyć historie przejmujące, wciągające i naprawdę wywołujące dreszcze na plecach. Jestem pozytywnie zaskoczona poziomem, jaki Jess Ryder tutaj pokazała i mam szczerą nadzieję - jako czytelnik i jako recenzent - że będzie więcej tak dobrych historii spod pióra autorki.

Wydaję mi się, że wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że przemoc domowa poza aktami fizycznymi obejmuje również sferę psychiczną. To ona jest najbardziej obciążona i to z nią występują największe problemy w przyszłości. Bo siniaki i rany znikną, a myśli czy wyobrażenia zakorzeniają się coraz mocniej i mocniej, sprawiając, że pozbycie się ich z czasem staje się wręcz niemożliwe. Maltretowana kobieta i dzieci, które często towarzyszą domowym kłótniom, zostają spaczone i zamiast próbować uciekać z toksycznego środowiska, ze strachu przed konsekwencjami starają przyzwyczaić się do tortur. Najlepiej w milczeniu.

Z takim oto trudnym i brutalnym tematem mierzy się Jess Ryder w thrillerze "Zmyślenie".

Historię poznajemy z perspektyw dwóch kobiet, w teraźniejszości i przeszłości. Pierwsza z nich, Stella, wraz z partnerem Jackiem przeprowadzają się z Londynu do małego miasteczka, gdzie udało im się kupić ogromny dom przy plaży. Właściwie Stelli się udało, bo Jackowi nie za bardzo podobają się codzienne, długie i wyczerpujące dojazdy do pracy. I właściwie nie dom, a ruderę nadającą się wyłącznie do kompletnego remontu. Wtedy też między bohaterami pojawiają się zgrzyty i niedomówienia, które zaogniają się w chwili, gdy odwiedza ich niespodziewany gość. Pobita, przerażona Lori puka nocą do drzwi i błaga o pomoc i schronienie. Stella, nie bacząc na konsekwencje, przyjmuje całkiem nieznaną kobietę, ewidentnie zmaltretowaną przez męża. Wbrew przeczuciu Jacka Lori zadomawia się na dłużej, co bezpośrednio wpływa na związek Stelli i na jej dalsze wybory.

Wspomnę też, że w kupionym domu znajdował się kiedyś squat dla kobiet maltretowanych i że mury wchłaniają historię.

Drugą bohaterką jest Kay - młoda, dwudziestoletnia dziewczyna, która wpadła w wieku szesnastu lat, matka Abigail. Czuje się jak nieudacznica, co również na każdym kroku podkreślają jej rodzice. Do czasu, kiedy na drodze Kay staje Foxy, przystojny mężczyzna, który poza Kay nie widzi świata. Szybko między nimi powstaje uczucie, a to z kolei prowadzi do ślubu. Problem polega na tym, że Foxy okazuje się nieco innym człowiekiem niż pierwotnie się wydawał, i ciągle ma kłopot z zaakceptowaniem pasierbicy. Mogę zdradzić, że Kay wiele wycierpi, nim zrozumie, w jakie bagno się wpakowała.

To, co przedstawiłam, to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Zmyślenie jest niesamowicie rozbudowaną historią, pełną zwrotów akcji i rozbudowanych wątków. Fenomenalne emocje wprowadza również trochę mroczny, trochę niepewny klimat, towarzyszący przez całą opowieść. Podczas czytania czułam się dziwnie bojaźliwie, bo każda kolejna strona przynosiła nowe rewelacje w stu procentach oddziałujące na wyobraźnie. W pewnym momencie po prostu przerwałam, bo musiałam ochłonąć, i dopiero po dniu wróciłam - tak mocno oddziaływała na mnie atmosfera i lekko straszny wydźwięk książki.

Bardzo ciężko czyta się o przemocy domowej, szczególnie jak się jest kobietą i/lub matką. Osoby o słabych nerwach niech się jednak nie martwią, w książce nie ma brutalnych, szczegółowych opisów, co nie znaczy, że wyobraźnia nie podsuwa lekko chorych obrazów. To niedopowiedzenia są tutaj najbardziej wymowne.

Jeśli chodzi o kreację bohaterów, to autorka naprawdę się postarała. Stworzyła żywe, myślące osoby pełne wad oraz zalet, z indywidualnym charakterem. Przyznam, że przez połowę książki Stella niesamowicie mnie irytowała swoją naiwnością, a każda jej głupia myśl aż otwierała nóż w kieszeni (trochę nietrafiony dobór słów zważywszy na tematykę "Zmyślenia"). Dopiero pod koniec nieco przejaśniło się jej w głowie, a ja wreszcie mogłam zacząć ją zdzierżać.

Jak wspomniałam wcześniej, "Zmyślenie" oferuje czytelnikowi wiele rozbudowanych wątków. Dodam, że te wątki świetnie przeplatają się między sobą, tworząc zwartą całość. Niesamowicie podobało mi się, na przykład, nawiązanie do przeszłości Stelli - jej rodzice prowadzili rodzinę zastępczą. Otrzymacie tu całkiem nowe spojrzenie na temat: nie ze strony opiekunów, ale ich rodzonego dziecka. Nieco pokrzywdzonej, trochę odrzucanej i odstawianej w kąt dziewczynki.

W paru słowach podsumowania: "Zmyślenie" jak najbardziej polecam. Przede wszystkim za cudownie stworzony klimat, niemal wylewający się z każdej kartki, za wielowątkowość oraz za scenę finałową. To, co rozegrało się na ostatnich stronach... Nie da rady opisać słowami, jak bardzo zostałam pochłonięta przez historię i jak bardzo się jej poddałam. Osoby chętne przeczytać ostrzegam przed rollercoasterem emocji i przed nagminnym poczuciem lęku - ale czy nie tak powinien prezentować się idealny thriller psychologiczny?

Jess Ryder to zdecydowanie nowa osoba wśród autorów książek, a "Zmyślenie" to dopiero jej druga powieść w dorobku. Nie miałam okazji czytać debiutu, ale nad tą książką długo się nie zastanawiałam. Coś mnie ciągnęło i czułam, że mogę być więcej niż zadowolona. Pozytywne recenzje "Wszystkich naszych tajemnic" też miały na to wpływ choć przyznaję, że bywam na tyle dziwna, że sięgam po pozycje mające kiepskie oceny, bo od czasu do czasu lubię się przekonać czy jest aż tak źle.

Nie od dziś wiadomo, że miłość to nie tylko branie, ale i dawanie. To uczucie, dla którego trzeba umieć się poświęcić, bo bez tego nikłe szanse, że wszystko będzie trwało długo i szczęśliwie.

Gdy Stella znajduje swój wymarzony dom, jest przekonana, że to właśnie tam jej związek rozkwitnie i przerodzi się w coś jeszcze trwalszego i piękniejszego. Nie dostrzega, że Jack nie jest aż tak zachwycony, jak ona i opuszczenie tętniącego życiem Londynu wymaga od niego nie lada poświęcenia. Mężczyzna zdaje się dzielnie i mężnie znosić wieczny remont oraz długie i męczące dojazdy do i z pracy. W zamian Stella nie zwraca zbytniej uwagi na to, że Jack coraz później wraca do domu. Kroplą, która przelewa czarę, jest pojawienie się Lori, kobiety uciekającej przed maltretującym ją mężem. Choć na początku mężczyzna zgadza się, by dać schronienie wystraszonej i pobitej kobiecie, to daje też ultimatum, że ma to być niedługi okres. Stella cieszy się z jego decyzji i stara się jak może by w całym tym zamieszaniu, jakim jest remont domu pomóc Lori pozbierać się i podjąć słuszne decyzje.

Jakby wszystkiego było mało, okazuje się, że w tej niecodziennej sytuacji każda z osób znajdująca się w pewnego rodzaju układzie kłamie i coś ukrywa. Dodatkowo wymarzony dom Stelli zwany przez Jacka cholernym skrywa swoje tajemnice, które wcale nie wpływają dobrze na relacje między ukochanymi.

Czy możliwe by dom, który kiedyś był schroniskiem dla maltretowanych kobiet stał się kiedykolwiek szczęśliwym rodzinnym gniazdkiem? Czy pojawienie się Lori to faktycznie przypadek? Czy Stella zrozumie ile kosztuje Jacka wyprowadzka z Londynu? Czy Jack jest szczery wobec ukochanej?

Muszę powiedzieć, że książka wciągnęła mnie praktycznie od pierwszych stron. Klimat, tajemnice i historie maltretowanych kobiet robią ogromne wrażenie. Jedynie główna bohaterka była dla mnie jak biedna głupiutka nastolatka. Stworzenie tak naiwnej osóbki jest ciekawym zabiegiem, choć ciężko było przez to polubić Stelle tak jak najczęściej dzieje się z bohaterami pierwszoplanowymi. Co do Jacka nie polubiłam go od początku, za to z Lori było ciekawie... Nie mogłam powiedzieć, że była czarnych charakterem, ale to końcówka powoduje, że serce się na nią otwiera tak całkowicie. W każdym razie dla mnie całość genialna i warta polecenia z czystym sumieniem.

"Łatwo jest patrzeć na sytuację z zewnątrz i wydawać sądy na temat życia innych ludzi."

Thriller przyjemnie wypełnił wieczór, chętnie przebywałam w jego świecie, dałam się wciągnąć w niepokojące nuty klimatu. Jess Ryder zgrabnie wytwarza atmosferę niepewności i uczuciowych zawirowań. Wprowadza główną bohaterkę w stan odbiegający od spokojnej codzienności, wystawia na niebezpieczną próbę, zmusza do osobliwych zachowań. Autorka umiejętnie podgrzewa napięcie i niecierpliwość poznawania kolejnych stron. Dobrze bawiłam się zwłaszcza podczas docierania do sekretów i tajemnic, których w powieści nie brakuje. Każda postać wnosi elementy kłamstwa i niedomówień, ukrywa coś przed światem i bliskimi, stara się ponownie poskładać własne życie. Ryder potrafi zaskoczyć obrotem spraw, sprawić, że białe staje się czarnym, zaś czarne ukazuje wiele odcieni szarości. Nie wszystkie składowe scenariusza zdarzeń w pełni przekonały, podobnie jak momentami naiwne zachowania Stelli, ale przy tego typu rozrywce liczymy właśnie na coś mniej realnego, a nawet irracjonalnego. Wolałabym też otrzymać bardziej prawdopodobne zakończenie, bo to zaproponowane nadaje jedynie na fikcyjnych falach, ale i ono wpasowuje się w klimat powieści. Sporo drobnych nieścisłości, jakby naciągnięć na siłę, wymykania się prawu i zdrowemu rozsądkowi, jednak w całościowym spojrzeniu, wszystko zręcznie się ze sobą łączy, trzyma jednolity ton i nie razi nielogicznościami.

Nevansey, podstarzały nadmorski kurort, przyciągnął dwójkę młodych Londyńczyków. Wybrali nieruchomość Westhill House jako nową rodzinną siedzibę. Budynek jest jednak w opłakanym stanie i wymaga generalnego remontu. Jess Ryder ciekawie ukazuje, jak mocno spokojne życie uzależnione jest od dobrze zorganizowanej przestrzeni codzienności. Wydaje się, że bałagan związany z adoptowaniem pomieszczeń do zamieszkania w pewien sposób przekłada się też na chaos w relacjach kobiety i mężczyzny. W zasadzie wszystko wokół i w nich nosi znamiona tykającej bomby, która za sprawą lekkiego dotknięcia może wybuchnąć, a skutki jej rażenia będą ogromne. Najpierw spodziewałam się zogniskowania na kontaktach Stelli i Jacka, ale szybko przekonałam się, że to nie w tym kierunku przebiegać będzie akcja. Dochodzą nowe osoby, których obecność diametralnie zmienia barwy powieści, zaś przeszłe zdarzenia domagają się odkrycia, wyjaśnienia i interpretacji. Fascynujące, że autorka nie uwalnia postaci od aury tajemnic, a jedynie pozwala się im z nimi zmierzyć, jednocześnie podkreśla, że sekrety potrafią się mnożyć i ewoluować w dynamicznych i nieoczekiwanych kierunkach.

B[Adres usunięty]

W sieci kłamstw

„Troska o innych pozwala naszym ranom szybciej się zagoić.”

Wiem, wiem, wiem! Książek nie ocenia się po okładce. No, ale co ja zrobię jak jedne mnie zachęcają a inne wręcz przeciwnie? „Okrycie wierzchnie” nowej powieści Jess Ryder bardzo mi się spodobało. Minimalistyczne, surowe, stonowane i wzbudzające uczucie niepokoju. A co kryje wnętrze?

Stella znajduje w końcu upragniony dom z widokiem na kanał La Manche. Jej partner starał się sprowadzić ją na ziemię nazywając rzecz po imieniu – to nie dom tylko rudera do generalnego remontu. Stella jednak pełna optymizmu wołała uznać, że dom ma nieograniczony potencjał. Jack jej uległ i rozpoczął się remont posiadłości.

Pewnego wieczoru do drzwi zapukała zakrwawiona, posiniaczona kobieta o imieniu Lori prosząc o pomoc. Twierdziła, że adres otrzymała z infolinii pomocy ofiarom przemocy, ale nie potrafiła podać ani numeru telefonu, pod który dzwoniła, ani nie mogła znaleźć ulotki, z której zaczerpnęła informacje. Ponadto panicznie bała się powiadomić policję. Stella bez wahania przyjęła kobietę pod swój dach dając schronienie, lecz Jack był pewien, że Lori zachowuje się w sposób zbyt wyćwiczony by mogło to być prawdziwe. Stella zignorowała jednak jego podejrzenia, poza tym sama miała sekrety schowane głęboko na dnie umysłu i serca.

Atmosfera się zagęszcza, gdy wbrew zdrowemu rozsądkowi ukrywa kobietę na poddaszu wmawiając przy tym partnerowi, że znalazła dla niej schronisko dla maltretowanych kobiet. Kłamstwo zaczęło gonić kłamstwo …

„Najlepsze kłamstwa to te oparte na prawdzie.”

Równocześnie z historią Stelli zostajemy zapoznani z życiem Kay. Jako piętnastolatka urodziła dziecko. Jej rodzice zaakceptowali ten fakt, ale nigdy nie wybaczyli jej błędu wakacyjnej nocy. Kay przez 7 lat samotnie wychowywała córkę aż do momentu, w którym oczarował ją mężczyzna o imieniu Alan. Nazywał ją swoją Wiewióreczką, a ona myślała, że jej życie nabierze w końcu blasku. Nie trzeba było długo czekać by Kay na własnej skórze doświadczyła jak bardzo jej marzenia minęły się z rzeczywistością.

W pewnym momencie historie bohaterek nabierają rozpędu i gwałtownie się scalają wywołując tym dreszcze i efekt grozy.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Jess Ryder i było ono naprawdę bardzo, ale to bardzo udane. Zaciekawiła historią już od pierwszych zdań. Wciągająca, niepokojąca, pełna niedopowiedzeń i oplatająca czytelnika intrygą i sekretami jak pajęczyna. Była też wstrząsająca, bowiem dotykała niesłabnącego i wciąż niestety aktualnego problemu, jakim jest przemoc domowa. Wspomnienia Kay podnosiły włosy na karku. Opisana historia to ciekawe studium różnych postaw i ludzkich zachowań. Nie można się oderwać od lektury. Myślę, że koneserzy thrillerów psychologicznych nie będą zawiedzeni – „Zmyślenie” to naprawdę jedna z lepszych pozycji, które ostatnio czytałam.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Burda!

Wyobraź sobie, że masz właśnie wolny wieczór, który chcesz miło spędzić z bliską osobą. Nagle wszechobecna cisza i spokój zostają zakłócone dzwonkiem do drzwi. Na progu staje kobieta. Nie znacie jej. Wygląda na ofiarę przemocy domowej. Co byś zrobił/a? Jak daleko jesteś w stanie zaufać obcej osobie? Gdzie jest granica między zdrowym rozsądkiem, chęcią odkupienia własnych grzechów a naiwnością?

Od pierwszych stron książki wiedziałam, że zapewne nic tu nie jest takie, na jakie wygląda. Z wielką podejrzliwością przyglądałam się nieznajomej kobiecie. Z kolei główna bohaterka irytowała mnie swoją naiwnością i głupotą. Wzbudzała we mnie skrajne emocje, bo z jednej strony ją rozumiałam, a z drugiej miałam ochotę nią wielokrotnie potrząsnąć. W miarę rozwoju wydarzeń czułam się coraz bardziej zagubiona. Potęgował to fakt przeplatania się z bieżącymi wydarzeniami innej historii. Plus pojawiło się wspomnienie strasznego czynu, grzechu popełnionego przez główną bohaterkę. Oczywiście, ten grzech przez większą część historii nie został nazwany.

Kłamstwo ma krótkie nogi i do tej maksymy sprowdza się rozwiązanie wszelkich zawiązanych i stopniowo pogłębiających się zagadek i wątków. Tych kłamstw jest tu dużo i są udziałem całego opisanego towarzystwa. Ciekawość rośnie ze strony na stronę i na szczęście nie pozostaje bez wyjaśnienia. W pewnym momencie wszystko zdaje się wkraczać na właściwe tory i już rozumiecie, co tu jest grane. Ale proces przejścia z punktu A do B jest bogaty w podekscytowanie, pogubienie, nutki grozy i dreszczyk emocji. To te uczucia, które wreszcie jakiś thriller we mnie wywołał!

Przemoc domowa jest niewątpliwie czymś strasznym. Trudnym nie tylko dla samej ofiary ale i jej całego otoczenia.Mimo, że to motyw chętnie wykorzystywany ostatnimi czasy przez autorów, każdy ma na niego troszkę inny pomysł. Ten pomysł na kreację opowiedzianej historii był rewelacyjny! Bardzo Wam polecam! Mnie „Zmyślenie” podobało się zdecydowanie bardziej niż poprzednia książka autorki „Wszystkie nasze tajemnice”.

Ogólnie książka ciekawa. Jestem zwolennikiem akcji rozprowadzonej po całości a tutaj początek ciągnie się do mniej więcej połowy! Efekt końcowy zaskakujący.

Intrygi, kłamstwa, niespodziewane zwroty akcji, tajemnice i powolne budowanie napięcia przez autorkę - wszystko to w jednej książce, która okazała się czymś wspaniałym! O "Zmyśleniu" Jess Ryder dowiedziałam się od @panda_z_ksiazka i niezwłocznie postanowiłam ją przeczytać. I nie dość, że pochłonęłam ją bardzo szybko to do tego była genialna! Dziękuję Ci bardzo za polecenie jej.

Poprzedniej książki autorki "Wszystkie nasze tajemnice" jeszcze nie czytałam, ale już czeka na swoją kolej. Różne opinie o niej krążą więc tym bardziej jestem ciekawa czy mnie się spodoba :)

Okładka "Zmyślenia" od razu przyciąga oko prawda? A dwa krótkie zdania "Wszyscy kłamią. Niektórzy zapłacą za to wysoką cenę." od razu intrygują. I tak było z całą książką. Od samego początku na rękach pojawia się gęsia skórka kiedy czyta się już prolog. W książce poruszony jest ciężki temat jakim jest przemoc domowa. Do końca jest ona opowiedziana pobieżnie, bowiem takie było zamierzenie autorki. Nie ma za wielu brutalnych fragmentów, ale może to i dobrze bo książka mogłaby być za "ciężka" w odbiorze. Niestety do przemocy w rodzinach często podchodzi się z dystansem, najlepiej udając, że nic się nie dzieję. A ja znowu uważam, ze takim osobom powinno się pomagać i nie być obojętnym na ludzką krzywdę i jak najbardziej karać zwyrodnialców, którzy dopuszczają się przemocy na słabszych.

I taka też jest główna bohaterka - była w stanie zrobić wszystko byleby pomóc. Pewnego dnia, po śmierci rodziców i odziedziczeniu pokaźnej sumy pieniędzy kupuje ona nieruchomość, która ma być jej domem marzeń. Niestety ów dom jest praktycznie w ruinie. Wraz z partnerem Jackiem postanawiają się do niego wprowadzić i rozpoczynają remont. Pewnej nocy do drzwi dobija się kobieta . Jej twarz jest zakrwawiona i posiniaczona, a ona sama prosi o pomoc i twierdzi, że mąż chce ją zabić ... Z momentem przestąpienia przez kobietę progu tego domu wszystko się zmienia.... zaczynają się intrygi, kłótnie, oskarżenia - momentami sama nie wiedziałam, kto mówi prawdę a kto rzeczywiście kłamie. Wszystko tak świetnie ze sobą współgrało i pasowało do całej historii, że momentami czytałam ją na wdechu a z każdą stroną stawałam się coraz bardziej ciekawa, jak to się wszystko zakończy. I wiecie co? Zakończenie też nieźle mnie zszokowało.

Książkę jak najbardziej Wam polecam, jest to świetny thriller, który naprawdę zapamiętacie na długo :) mniej