Zamiana

Na początek muszę zaznaczyć, że autorka po "Współlokatorach" bardzo wysoko sobie podniosła poprzeczkę. Tamta historia była urocza i mocno chwytała za serce. Czy było tak i tym razem?

Leena jest zmuszona wziąć niewykorzystany urlop w pracy. Oczywiście jest to dla niej coś niemożliwego, dlatego postanawia ze swoją babcią Eileen zamienić się na ten czas na mieszkania. I tak Leena wkręca się w społeczność malej miejscowości uczestnicząc we wszystkich jej aspektach, a Eileen realizuje swoje marzenia z przeszłości korzystając z możliwości Londynu. Czy ta zamiana wyjdzie im na dobre?

Liczyłam, że ta książka będzie przede wszystkim bardziej zabawna. Zdecydowanie bardziej przypadły mi do gustu przygody babci Leeny. No jej podejście do życia rozłożyło mnie na łopatki. To daje mi nadzieję, że nie będę zgrzybiałą staruszką na starość. Ogólnie sama historia była dość fajna, ale brakowało mi tej lekkości i emocji co w poprzedniej książce. Mimo to fajnie spędziłam z nią czas. I czekam z niecierpliwością na kolejną książkę autorki, która wychodzi już wkrótce.

Babcia i wnuczka zamieniają się miejscami. Każda jest na takim etapie życia, że potrzebuje odmiany i jedna z nich wpada na szalony pomysł, aby na kilka tygodni wymienić się swoim życiem. Leena zamieszkuje w wiejskim domku swojej babci, zaś Elieen rozpoczyna życie w wielkim mieście. Jak te dwa różne światy wpłyną na obie kobiety?

Kolejna książka z serii #malaczarna ponownie zapewnia nam świetną rozrywkę. Fabuła prosta i nieskomplikowana, typowa obyczajówka z nutą dobrego humoru.

Przesłuchałam jej w formie audiobooka i czas leciał przy niej w ekspresowym tempie. Mimo tego, że ogólnie jest bardzo lekka i przyjemna, to porusza kilka ważnych tematów: samotność, żałoba, przyjaźń i potrzeba wsparcia. Dzięki takiemu połączeniu zachowuje równowagę, zapewnia nam chwilę refleksji, ale daje też czas na uśmiech.

Momentami wydawała się ciut nużąca, jakby przydługa, ale można przymknąć na to oko, ponieważ perypetie bohaterów nam to wynagrodzą.

Nadal za książkę numer jeden uważam "Współlokatorów", jednak i ta pozycja zapewniła mi dobrze spędzony czas. Czego chcieć więcej? 😊

Leene mieszka w Londynie. Jej kariera zawodowa pnie się na szczyt i tylko wpadka na ważnej prezentacji, spowodowana problemami rodzinnymi, psuje wszystko. Nic w tym dziwnego, trudno jest poradzić sobie ze śmiercią siostry.

Eileen, babcia Leene, lat 80, mieszka w domku na wsi. Mąż ją zostawił chwilę temu dla instruktorki tańca.

Wnuczka potrzebuje spokoju, babcia szuka towarzysza do nocnych igraszek zatem pada pomysł wymienienia się otoczeniem. Wymiana następuje w pakiecie z wszelkimi obowiązkami, zobowiązaniami i... towarzystwem. Oczywiście prowadzi to do zabawnych sytuacji ale głównie zmierza do uleczenia siebie i wszystkich dookoła.

Z założenia ta historia ma być miła, lekka i przyjemna. Byłabym niesprawiedliwa pisząc, że nie jest. Jest sympatycznie, błogo, bywa wzruszająco. Jak to w tego typu lekturach.

Bez wątpienia godnie reprezentuje gatunek  komedii romantycznej. Jest tak romantycznie, że się cała okleiłam lukrem ale, szczęśliwie, zostało mi to wynagrodzone humorem. Śmiałam się, może nie bez przerwy, ale są naprawdę zabawne momenty.

Ale też muszę przyznać, że mało uczuć ta lektura we mnie zostawiła. Ani mnie nie wciągnęła, ani nie zaintrygowała. Dla mnie jest zwyczajnie nudna. Fabuła choć przyjemna to mocno oklepana i przewidywalna. Przeczytałam, odłożyłam. Zaliczona. Może stara jestem na takie obyczajki? Czytuję czasami, prawda, ale mam wobec nich większe oczekiwania. Plusy? Babcia Eileen naprawdę wzbudza moją sympatię. Zdecydowanie fajniejsza od wnuczki. Ale to chyba wszystko. Styl dla mnie toporny, w każdym razie trudno mi się przez tę książkę śmigało. Wyjątkowo mi nie szła. Aż dziw, że przy takiej powiastce kartki same się nie przewracały.

Szkoda, WSPÓŁLOKATORÓW tak miło wspominam....

“Czy można mówić o prawdziwej przygodzie, jeżeli nie podjęło się przynajmniej jednej nierozważnej decyzji?”

Leena nie może uporać się ze stratą siostry. Przez swoje problemy emocjonalne popełnia w pracy wielki błąd i jest zmuszona do dwumiesięcznego urlopu. Kiedy jedzie z wizytą do swojej babci – Eileen - nie spodziewa się, że wpadnie jej do głowy szalony pomysł zamiany z babcią na mieszkania. Leena zostanie w pięknym wiejskim domu w Yorkshire a Eileen, która niedawno została porzucona przez męża trafi do Londynu. Co zmieni się w ich życiu, kiedy odmienią swoją codzienność o 180 stopni?

Rzadko która powieść obyczajowa jest w stanie mnie porwać. Zazwyczaj mogę je określić jako przyjemne, ale nic poza tym. Z książkami Beth O’Leary jest inaczej. Autorka potrafi wciągnąć mnie w wykreowany przez siebie świat i sprawić, że z niecierpliwością czekam na rozwój wypadków w historii bohaterów. “Zamiana” jest moim drugim spotkaniem z twórczością O'Leary. Sięgnęłam po nią, bo niezwykle spodobała mi się pierwsza książka autorki - “Współlokatorzy”.

O’Leary przedstawiła w “Zamianie” historie dwóch niezwykle sympatycznych kobiet – jednej młodej, drugiej w podeszłym wieku - które oprócz więzów krwi łączy poczucie straty. “Zamiana” jest niezwykle lekką historią, jednak nie brakuje w niej poruszania ciężkich wątków. Są nimi strata bliskiej osoby, zdrada i samotność z jaką muszą się mierzyć starsze osoby. Czytanie o nich wywoływało we mnie sporo przemyśleń. Poruszył mnie zwłaszcza temat samotnych seniorów, bo dobitnie ukazany sprawił, że zaczęłam myśleć o tym jak wiele takich osób jest w moim otoczeniu. Lubię, gdy takie pozytywne książki jak “Zamiana” nie zamykają się na poważne tematy. Na wspomnienie zasługuje także doskonale wykreowana wizja zażyłości wiejskiej społeczności Yorkshire, która przyniosła mi wiele pozytywnych emocji. Szczególną sympatią obdarzyłam Arnolda, który swoim specyficznym charakterem i cynicznymi wypowiedziami wielokrotnie wywołał uśmiech na moich ustach. Muszę też wspomnieć o momencie, który wywołał we mnie śmiech tak wielki jak nigdy wcześniej przy czytaniu książki! Poczucie humoru autorki doskonale trafia w mój gust.

“Zamiana” Beth O'Leary to ciepła, lekka i zabawna historia o odkrywaniu siebie i radzeniu sobie ze stratą. Pomysł autorki na książkę skojarzył mi się z filmem “Holiday”, którego głównym wątkiem także jest zamiana domów. To jest jednak historia o zupełnie innym charakterze. Potrafi ukoić po ciężkim dniu i oderwać od rzeczywistości. Tak jak “Współlokatorzy” jest to idealny materiał na film i mam nadzieję, że kiedyś się go doczekam. Bardzo polecam tę pozytywną historię, a sama z niecierpliwością czekam na kolejne książki autorki! :)

Znacie książki Beth O’Leary? Z pewnością czytaliście już „Współkolatorów” – no bo przecież oni są już tak sławni na IG jak „Przyjaciele” na Comedy Central ;) ja przyznaję, że dopiero w zeszłym roku zaznajomiłam się z tą książką – i bardzo mi się podobała – sporo śmiechu, wzruszenia, a i słodziutka taka była, że momentami kawę bez cukru się piło… ale suma sumarium – moja ocena końcowa była jednak na plus. A jak w przypadku drugiej książki autorki?

Leena, to młoda kobieta, mieszkająca w Londynie, dla której praca to całe życie. Gdy podczas jednej z prezentacji w firmie, nawala na całej linii, zostaje wysłana na dwumiesięczny urlop. Dziewczyna nie wie co z sobą zrobić przez tyle czasu, więc postanawia odwiedzić swoją babcię Eileen na wsi. Gdy dociera na miejsce okazuje się, że jej babcia również nie należy do szczęśliwych osób, bowiem jest sama i potrzebuje towarzystwa – a niestety w najbliższej okolicy kandydatów jest jak na lekarstwo. Leena wpada na świetny pomysł – zamieniają się „życiem” na dwa miesiące. Babcia ruszy na podbój wielkiego świata, a wnuczka odpocznie w jej wiejskim domku… ale czy wszystko będzie tak jak sobie zaplanują?

Myślałam, że po „Współlokatorach” kolejna książka autorki będzie jeszcze lepsza. No niestety, coś tu poszło nie tak jak powinno. Pomysł na fabułę fajny, ale momentami troszeczkę mnie ta książka nużyła. Na samym początku przewróciłam nawet oczami, czytając, że główna bohaterka odmawia dwumiesięcznego PŁATNEGO urlopu, ale tłumacze to tym, że za granicą, ludzie zapewne mają większe chęci do pracy niż w Polsce ;)

Jeśli chodzi o bohaterów… jakoś nie do końca pasowała mi babcia, która szuka sobie partnerów przez portal randkowy, czy czytanie o tym jaka to ona jest chętna na wieczorny numerek. Kłóci się to z moją wizją normalnych babć ;) niektóre momenty, które miały być śmieszne, były żenujące i wprawiały mnie też w osłupienie ;P pokuszę się o stwierdzenie – tym dziadkom chyba już się nudzi na tych emeryturach :P

Z kolei bardziej podobały mi się perypetie Leeny na wsi – wszystkie zajęcia, na jakie uczęszczała czy też prowadzenie straży sąsiedzkiej czy przygotowania do festynu. Mnie ogółem podobają się motywy życia osiedlowego w książkach, ale to pewnie przez to, że uwielbiam serial „Gotowe na wszystko” :) jestem w nim wręcz zakochana i sama chciałabym kiedyś mieszkać na takim osiedlu… - ale to może już w drugim życiu ;)

Czy książka mi się podobała – i tak i nie. Na pewno długo w mojej pamięci nie zostanie.

Leena po śmierci siostry miewa ataki paniki. Po jednym z nich, który przydarzył się w pracy zostaje wysłana na przymusowy dwumiesięczny urlop. Do tej pory w ciągłym biegu, pochłonięta pracą nie umie odpuścić i po prostu odpocząć. Wpada na pomysł by zamienić się z babcią miejscami.

Eileen jest bardzo energiczną, zaangażowaną w wiele spraw staruszką. Życie w małej miejscowości nie do końca spełnia jej oczekiwania. Zamieszkanie w Londynie to poniekąd spełnienie jej marzeń.

Leena dostaje od babci listę zadań do wykonania, w które angażuje się bez reszty. Eileen również nie próżnuje. Za główny cel obiera sobie zjednoczenie lokalnych seniorów. Po za tym po rozstaniu z mężem postanawia poszukać nowego partnera przez internet. Kto powiedział, że po 70-tce to tylko kapcie i ciepły koc :)

.

"Zamiana" to lekka, zabawna opowieść o kobietach, które w przypływie chwili, by odnaleźć prawdziwy sens życia zamieniają się miejscami zamieszkania i codziennymi obowiązkami.

To komedia z wątkiem romantycznym, ale autorka poruszyła również poważne tematy. Mamy tu nieprzepracowaną żałobę, a także konflikt na linii matka - córka.

Co wyniknie z tej całej zamiany przekonajcie się sami. Ja bardzo dobrze spędziłam czas. Ta historia zdecydowanie poprawiła mi nastrój w te brzydkie jesienne dni.

Eileen Cotton - jedno imię i nazwisko, a dwie osoby. Młoda i stara. Babcia i wnuczka. Kobiety postanawiają zamienić się swoimi życiami, po tym jak młoda Leena "potyka się" podczas ważnej prezentacji w pracy i dostaje dwa miesiące urlopu. Kobieta postanawia pojechać na wieś do swojej babci i podjąć się obowiązków, które wykonuje starsza kobieta. Natomiast starsza pani zgadza się zamieszkać na ten czas w Londynie, w mieszkaniu wnuczki i spróbować randek w wielkim mieście. W tym wielkim i tętniącym życiem mieście pomagają jej się zaaklimatyzować przyjaciele wnuczki.

Książka jest bardzo lekka. Szybko i przyjemnie się ją czytało. Poruszyła jednak także ważny temat, który rzadko jest poruszany głośno. Warto pamiętać, by dawać wsparcie nie tylko bliskim i przyjaciołom, ale także obcym osobom. Biegnąc przez życie należy patrzeć nie tylko na czubek własnego nosa, ale także to co przed nim się znajduje.

"Leena jest za młoda, żeby utknąć w miejscu.

Eileen jest za stara, żeby zaczynać od nowa."

A jednak mimo tych drobnych "przeciwności" doszło do zamiany i każdemu wyszło to na dobre.

Po dużym sukcesie Współlokatorów czekałam na kolejną książkę Autorki. Wygląda na to, że moje zapotrzebowanie na urocze, przyjemne i błyskawiczne książki nie maleje, a wręcz rośnie. Poprzeczka po poprzedniej książce była wysoko i tak samo wysokie oczekiwania spoczęły na Zamianie.

Nie jest to taka typowa historia miłosna, mogę nawet powiedzieć, że tej miłości damsko-męskiej jest o wiele mniej niż zakładałam, ale to dobrze. Nie potrzeba nam kolejnej banalnej historii rodem z kiepskiego kina. To opowieść o tym, że każda zmiana może być dobra, a wszystko zależy od tego jak ją potraktujemy. Czy jako porażkę czy kolejną przygodę. Leena jest młoda i przymusowy urlop to coś, z czym nie może sobie poradzić, a wiejskie życie to nie to, o czym marzyła. Eileen jest stara, jednak nic powstrzyma jej przed zdobyciem Londynu.

Nastawcie się na humor, zabawę i całkowitą przyjemność. Rodziały z perspektywy każdej z bohaterek dają nam możliwość "wejścia" w ich nowe życie. Nie będzie różowo, nie od razu wzbudzą powszechną sympatię, (ale to dobrze, bo nie ma nic gorszego, niż nowo przybyły, który w ciągu godziny zna całą miejscowość). Nie obejdzie się bez trudnych tematów, kilku dramatycznych sytuacji, jednak to nie będzie nic, z czym nasze bohaterki sobie nie poradzą.

Powieść bardzo mi się podobała, za ciepło, za pokazanie życia starszych osób, za lekkość stylu i przyjemność z jaką mi się ją czytało. Idealna pozytywna lektura na chłodny wieczór. Rozgrzewająca i pełna nadziei. Gorąco polecam.

„Zamiana” to niezwykle urocza, ciepła, komediowa historia z wielkim poczuciem humoru i dozą romantyzmu. Debiut autorki Beth O’Leary „Współlokatorzy” został bardzo dobrze odebrany w bookstagramowym świecie i przyznam szczerze, że ja chyba nie umiem się zdecydować, która książka podobała mi się bardziej. One są całkiem inne, więc ciężko je porównć. Za to obie mają niesamowity klimat i świetnie wykreowanych bohaterów.

.

„Zamiana” opowiada o dwóch zwariowanych na swój sposób bohaterkach. Leena jest pracoholiczką w wielkiej londyńskiej korporacji. Dziewczyna, która zapomniała co to przyjemności i czas wolny. Pracuje, aby zapomnieć o śmierci siostry i bólu z tym związanym. Gdy dostaje dwa miesiące narzuconego urlopu, jej plan zapomnienia zostaje zburzony. Postanawia wyjechać do babci Elenny i tam zaznać spokoju. Elena za to po odejsciu męża, pragnie zaznać nowego życia, zakochać się i coś zmienić. Wyrwać się i poznać większy świat.

Wspólnie wpadają na świetny pomysł. Postanawiają zamienić się wykonywanymi obowiązkami, mieszkaniami i otaczającymi ludźmi. Jak zakończy się ten szalony pomysł?

.

Beth O’Leary po raz kolejny wpadła na świetny pomysł, aby stworzyć historię, którą chce się tulić, czytać i tulić. Wyjątkowość to cecha, która od razu nasuwa mi się na myśl, wspominając tę książkę. Nie znajdziecie tutaj prostej, schematycznej fabuły. To jest komendia obyczajowa, która w jednym momencie zauracza swoją magią przekazu, wciąga czytelnika w świat przeżywania, a w drugim momencie rozbawia tak, że kręci się głową z niedowierzania, szczególnie, gdy akurat czytamy rozdział z perspektywy Eleeny.

„Zamiana” to powieść, która również porusza te ciężkie tematy. Posiadania dziecka przez pary homoseksualne, tu mamy akurat związek dwóch kobiet oraz przeżywania straty bliskiego członka rodziny. Przekazuje emocje związane z niepogodzeniem się z nową sytacją. Pokazuje jak łatwo w takich sytuacjach odwracamy się od tych, z którymi powinnismy być blisko i jak prosto przychodzi nam obwinianie drugiego człowieka.

Powieść należy do tych, które pochłonęłam z wielką przyjemnością. Idealnie sprawdzi się na te nasze jesienne deszczowe dni z kubkiem herbaty i koniecznie kocykiem. To taka ciepła historia o tym, że miłość dopadnie nas w niespodziewanym momencie i w każdym wieku, a zmiany w życiu, pomagają nam dostrzec i docenić to czego nie widzimy i nie uzmysławiamy sobie na codzień. Bardzo polecam!

Na zmiany nigdy nie jest za późno

„Jeżeli kogoś nie lubisz możesz dać sobie z nim spokój”

Debiut literacki „Lokatorzy” O’Leary jest światowym hitem. Tak się złożyło, że jeszcze go nie czytałam, więc za lekturę „Zamiany” zabrałam się spokojnie, bez wielkich oczekiwań. Może ta historia to nie hit i ktoś powie, że to już było, ale czytało mi się wyśmienicie, a lekki uśmiech nie schodził mi z twarzy.

„Zamiana”, to idealna książka w naszych niespokojnych i smutnych czasach, zwłaszcza teraz gdy wielu z nas jest zmuszanych do niechcianej izolacji. Komedia romantyczna, która porusza ważne tematy w bardzo mądry i przemyślany sposób. Główne bohaterki babcia i wnuczka, które ogromnie się kochają po niepowodzeniach, jakie w życiu je spotkały, postanowiły na jakiś czas zamienić się miejscem zamieszkania. Eileen mimo sędziwego wieku szuka miłości innego mężczyzny, po tym, jak dla młodszej partnerki opuścił ją mąż. Leena po ataku paniki na ważnej prezentacji zmuszona jest przez pracodawcę do wzięcia dwumiesięcznego urlopu. Jedna trafia do tętniącego życiem wielkiego miasta, druga na wieś, żeby trochę odpocząć.

Życie żadnej z kobiet już nigdy nie będzie takie samo, nowe przygody, miłość i wyzwania w ich życiu dają im możliwość przetworzenia i pogodzenia się z żalem, jednocześnie dając im szansę na rozwinięcie swojej tożsamości, by stać się kimś innym niż były do tej pory. Zarówno Eileen, jak i Leena są niezłomnymi organizatorkami. Starsza energiczna pani niczym trąba powietrzna wtrąca się w życie innych współlokatorów Leeny, natomiast Leena angażuje się w plotki lokalnego społeczeństwa i działania straży sąsiedzkiej. Chociaż obie kobiety opłakują śmierć Carli, siostry Leeny, to jak nikt inny potrafią łączyć ludzi i pomagać im się zmienić. W zasadzie prym w powieści wiedzie babcia, która wykazuje więcej energii i rezolutności niż jej dwudziestokilkuletnia wnuczka, która chwilami mnie irytowała bezkrytycznym zaufaniem niewłaściwym osobom.

O’Leary pisze z dowcipem, wdziękiem i humorem jednocześnie tworząc postaci, których nie sposób nie polubić. Rzadko zdarza się pisarz, który wie jak połączyć niezapomniane postacie z ciepłą, zachęcającą fabułą, a także wie jak przyprawić całość zarówno słodko-gorzkimi emocjami, jak i odrobiną romansu. Powieść bardziej oparta jest na kreacji postaci niż fabule. Główny punkt emocjonalny pochodzi tak naprawdę z nieobecności, którą Leena odczuwa w swoim życiu z powodu śmierci siostry. Smutek i złość, wynikające z tej straty, blokują jej możliwości w pracy i kładą się cieniem na relacjach z matką, co z kolei głęboko przeżywa Eileen.

Trochę szkoda, że cała historia została opisana i streszczona w notatce na okładce, więc tak naprawdę nie miałam na co czekać, ponieważ mniej więcej wiedziałam, jak potoczy się ta historia. Mimo to jest to świetna książka zarówno dla młodszych, jak i starszych czytelniczek. Dojrzała, mądra, dająca nadzieję. Utrzymana w tonie powieści obyczajowej, może chwilami za słodka, ale porusza kilka ważnych problemów, w tym żałobę po starcie ukochanej osoby, prawdziwe zrozumienie i komunikację między ludźmi oraz uczenie się jak pokochać siebie. W ogólnym rozrachunku „Zamiana” to wspaniała komedia romantyczna z przesłaniem. Choć zmiany są czasami trudne, ale zdecydowanie potrzebne. Polecam z całego serca, każda z nas potrzebuje ciepłej rodzinnej opowieści, pełnej subtelnego humoru przesiąkniętą pozytywną energią.

„Kiedy kogoś obejmujesz, możesz użyczyć mu rękawa i jednocześnie sama się wypłakać.”„(…)nie mogła wypłakiwać się w rękaw mamie, skoro sama pogrążyła się w czarnej rozpaczy. Pewnie dlatego tragedie rodzinne są takie przykre, w jednej chwili rozsypuje się najlepsza sieć wsparcia.”

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Albatros

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i zdecydowanie mogę uznać je za udane!

*

Moim zdaniem jest to świetna historia na jeden bądź kilka wieczorów (osobiście polecam drugą opcją)! Standardowo pojawiło się małe niezrozumienie przy pierwszych rozdziałach, ale szybko minęło! 😁

*

Fabuła jest ciekawa, a sama historia lekka i przyjemna! Nie raz się uśmiałam, albo chociaż uśmiechnęłam. Lubie chyba każdego (pozytywnego) bohatera, ale w szczególności babunię! Ta kobieta jest po prostu cudowna. 🥰

Chcialibyście zamienić się z kimś na chwilę życiem? Ja chętnie skorzystałabym z tej opcji, a co.. raz się zyje! 💙

Elienn to dziarska babcia i nie oglądająca się za siebie kobieta z pazurem. Nic co ludzkie nie jest jej obce, a już na pewno nie ploteczki zbierane przez straż sąsiedzka. Jest to postać której nie da się nie pokochać. Każdy jej rozdział zaczynałam z myślą "Co ta babcia tym razem wymyśli." Pokochałam również osoby z jej miejscowości, które na pierwszy rzut oka może i są zrzędliwe, wiecznie im coś nie pasuje, ale jeśli przyjrzeć się im bliżej są to ludzie o wysokiej wrażliwości i zawsze potrafią się zjednoczyć gdy zachodzi taka potrzeba.

Leena, mieszka w Londynie, jednak gdy zostaje zmuszona do dwumiesięcznego urlopu z powodu ataku paniki, postanawia odpocząć w znajomym domu swojej babci. Tu się rodzi pomysł zamiany życiem, Leena pozostanie w miasteczku babci, a Elienn jedzie do Londynu. Oprócz zamiany miejsc, czekają je również wejście w buty tej drugiej, ponieważ mają się także zająć pełnionym obowiązkami.

Która lepiej sobie poradzi? Dla żadnej z nich początki nie będą łatwe. Życie które znały do tej pory nie będzie przypominać tego w którym obecnie się znajdują.

Mimo iż ta rodzina na pierwszy rzut oka jest szczęśliwa, to w głębi siebie każda z nich przeżywa swój koszmar, który ich łączy, żałoba.

Ta książka była mi potrzebna, bo mimo otoczki jaką jest żałoba, jej przyżywanie oraz radzenie sobie z nią, to była ciepła historia, pełna humoru. Szczególnie pokochałam Elienn, ta starsza kobieta ma w sobie więcej energii niż nie jeden młody człowiek, jej pomysłowość oraz radzenie sobie w nieznanym środowisku było dla mnie opisane w genialny sposób.

Co do Lenny, momentami jej zachowanie mnie denerwowało. Z jednej strony ja rozumiałam, ale z drugiej miałam jej dość.

Ta książka dała mi do myślenia, ponieważ często traktujemy osoby starsze jako nudne, bez marzeń i pomysłów na dalsze życie, ta opowieść mówi "Nic bardziej mylnego spójrzcie tylko na Elieen" 😜

Jestem pewna że odnajdziecie się w tej książce i każdy przy niej się uśmiechnie, ja momentami nie mogłam zahamować ataków śmiechu. ☺️

Dzięki uprzejmości @wydawnictwoalbatros przychodzę dziś do Was z recenzją książki "Zamiana" od Beth O'Leary. Jest to już druga pozycja od tej autorki która ukazuje się na moim profilu i jednocześnie kolejna, która bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła! Jest to historia dwóch kobiet- Leeny i Eileen, babci i wnuczki. Powoli zostajemy wdrożeni w ich historię i poznajemy wszystkie szczegóły życia bohaterów zanim dochodzimy do sedna sprawy, co właściwie dla mnie nie stanowiło większego problemu. Już od początku czułam potrzebę aby wiedzieć o nich jak najwięcej. Mimo dość smutnej otoczki (problemów rodzinnych, straty, żałoby czy też zapracowywania smutków, bo jak możecie się domyślać życie wcale ich nie oszczędzało) historia nie jest jedynie przybijająca. I choć mogłoby się tak wydawać, jest wręcz przeciwnie! Wszystko jest tutaj idealnie wyważone. Nie brak jej więc elementów humorystycznych. Te dwie przebojowe bohaterki są w stanie rozświetlić każdy, nawet najsmutniejszy dzień i pokazują nam, że nigdy nie powinno się poddawać tylko patrzeć z optymizmem na to co nas czeka. Chciałabym zaznaczyć, że jestem zakochana w tej historii i jej bohaterkach, a ich determinacja i siła jest dla mnie inspirująca. Zarówno Eileen jak i Lena dostały szansę aby żyć pełnią życia i w 100% ją wykorzystały. Zmieniło to ich codzienność o 180°, ponieważ dosłownie zamieniły się rolami. Idealnie obrazuje to przesłanie pozycji, które mogłoby brzmieć: nigdy nie jest za późno❤ Autorka kolejny raz dostarcza nam czegoś nowego, jej książki wyróżniają się spośród tych dostępnych na rynku. Te świeże pomysły przynoszą im jednocześnie tak duży sukces. Jeśli jeszcze jej nie czytaliście, polecam!

Wydawnictwo Albatros w tym roku rozpoczęło nową serię wydawniczą: Mała Czarna, obiecującą czytelnikom ciepłe, zabawne i inteligentne powieści, idealne zwłaszcza dla fanów komedii romantycznych. Za mną już trzeci tom serii: “Zamiana” Beath O’Leary, i z niecierpliwością czekam na więcej. Bez dalszej zwłoki przedstawiam pięć powodów, dla których warto przeczytać tę powieść:

1. Świetny pomysł na fabułę.

Chyba każdy już mniej więcej kojarzy, o czym jest ta książka, ale przypomnę: 29-letnia Leena, na co dzień pochłonięta pracą w korporacji, i jej 79-letnia babcia Eileen, która po odejściu męża chciałaby jeszcze znaleźć miłość, zamieniają się na dwa miesiące domami, telefonami, komputerami i stylem życia. Starsza z kobiet trafia do tętniącego życiem Londynu, młodsza do niewielkiej wsi, gdzie każdy wie o każdym wszystko. Obie trafiają do zupełnie innych środowisk, poznają nowych ludzi, kompletnie innych od tych, do jakich przywykły, i muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Sama zamiana nie jest niespotykanym motywem, ale siłą rzeczy wnosi do fabuły pewną świeżość, bo jednak nie co dzień czyta się o staruszce szukającej mężczyzny na portalu randkowym, ani o młodej kobiecie zawierającej nieoczekiwane przyjaźnie z seniorami.

2. Niepowtarzalny klimat brytyjskiej komedii romantycznej.

Chociaż ogólnie lubię KR jako gatunek filmowy, to jednak w moim prywatnym rankingu te brytyjskie biją amerykańskie na głowę (polskie pominę minutą ciszy). Jest w nich niezwykłe ciepło, rodzaj humoru, który bardzo mi odpowiada i specyficzni bohaterowie, których nie da się nie pokochać. Dokładnie to samo dostałam w “Zamianie”. Jeśli więc lubicie filmy typu “Bridget Jones” albo “To właśnie miłość”, to zakochacie się też w powieściach Beth O’Leary.

3. Różnorodne i arcyciekawe grono bohaterów.

O bohaterach “Zamiany” można by napisać elaborat. Leena i Eileen ujmują tym, jak silna jest więź między nimi i jak bardzo są do siebie podobne, choć dzieli je pół wieku. Wspaniale było czytać, jak podczas zaledwie ośmiu tygodni zmieniły życie ludzi dookoła siebie na lepsze, a zebrał się tych ludzi spory tłumek. ;) Nie zaczynam nawet wymieniać poszczególnych ciekawych postaci, bo długo bym nie skończyła, ale nikt nie był nijaki, każdy wnosił coś do fabuły, choćby niezbędny w tego typu powieści element komiczny. Eileen rozpoczyna rewolucję w budynku, w którym mieszka Leena, a ta z kolei trafia do Straży Sąsiedzkiej, bardziej przypominającej miejscowy klub plotek i zażaleń, oraz do komitetu organizującego coroczny festyn. Obie nie tylko otwierają się na innych ludzi, ale i uczą ich otwierać się na siebie nawzajem i dostrzegać w nich to, czego nie widać na pierwszy rzut oka.

4. Wątek romantyczny nie jest dominujący.

Obie bohaterki przeżywają swoje sercowe perypetie - Leena, choć jest w związku z wiecznie zapracowanym kolegą z firmy, wbrew sobie czuje coraz większy pociąg do jednego z mieszkańców wioski, a Eileen rzuca się w wir internetowych randek, korzystając z wielu możliwości, jakie oferuje Londyn. Nie są to jednak główne elementy fabuły, autorka skupia się bardziej na wydarzeniach, o których wspomniałam w poprzednim punkcie i o których wspomnę w następnym, wyraźnie zmierzając w stronę happy endu dla obu pań, ale nie traktując znalezienia miłości jako ich głównego osiągnięcia.

5. Idealnie wyważona słodko-gorzka mieszanka.

Choć wiele jest w tej powieści zabawnych momentów, to jednak nie jest cukierkowo, ale elementy komediowe przeplatają się z tymi poważniejszymi. Leena rok wcześniej straciła siostrę, która przegrała walkę z rakiem, co negatywnie odbiło się na relacji Leeny z jej matką. "Zamiana" pokazuje, że każdy radzi sobie z bólem po stracie bliskiej osoby w inny sposób i nie można tych sposobów wartościować ani pozwolić, żeby stały się przyczyną podziałów wśród tych, którzy powinni być dla siebie wsparciem w trudnym czasie, bo ból przeżywany wspólnie staje się odrobinę łatwiejszy do zniesienia. Podsumowując zarówno ten punkt, jak i całość: książka nie jest ani przesadnie humorystyczna, ani nadmiernie przygnębiająca - wszystko idealnie ze sobą współgra, tworząc ciepłą, przyjemną w odbiorze, ale i wartościową powieść, która zapada w pamięć i szybko odnajduje drogę do serca czytelnika.

Śmierć. Zdarzenie nieuniknione, które bywa, że przychodzi zbyt wcześnie i zabiera ze sobą osobę, która powinna mieć przed sobą jeszcze całe życie. Zdarzenie, które odbiera energię i nie pozwala pogrążonym w żałobie bliskim z nadzieją patrzeć w przyszłość. 

Kiedy umiera Carla, córka, siostra i wnuczka jej najbliższym trudno pogodzić się ze stratą. Trzy kobiety, matka, siostra i babcia na swój sposób próbują poradzić sobie z jej odejściem. Każda z nich, choć chce udowodnić sobie i pokazać przed najbliższym otoczeniem, że uporała się już ze śmiercią Carli, to tak naprawdę, wciąż pogrążona jest w żałobie.

Kiedy Leenę, siostrę Carli, młodą, energiczną i nad wyraz kreatywną osobę dopada w pracy atak paniki jest to zdecydowany sygnał, że czas na radykalne zmiany. Dwumiesięczny, przymusowy urlop ma pomóc jej uporządkować swoje życie. Tylko, że praca dla Leeny jest jak tlen. To ona daje upust jej kreatywności i pozwala spożytkować nagromadzoną energię. Urlop dla Leeny jest niczym wyrok, który odseparowywuje ją od życia, które zna i w którym czuję się bezpiecznie. W takiej sytuacji nie pozostaje jej nic innego jak spakować walizki i złapać najbliższy pociągu do Hamleigh, gdzie mieszkają jej babcia Eileen i mama i gdzie razem z Carlą spędziły szczęśliwe dzieciństwo. Spotkanie Leeny i Eileen wieńczy iście szatański plan. Babcia i wnuczka postanawiają zamienić się adresami. Leena na dwa miesiące ma zamieszkać Hamleigh przejmując codzienne zadania babci, a Eileen w tym czasie będzie mogła zakosztować londyńskiego życia i przy odrobienie szczęścia poznać swoją „jesienną” miłość. Ku zdumieniu Leeny zmiana nie dotyczy tylko miejsca zamieszkania. Babcia, chcąc aby wnuczka odpoczęła i nabrała nieco dystansu do ostatnich wydarzeń, przejmuje kontrolę nad jej telefonem i komputerem, dwiema rzeczami, które bezpośrednio łączą ją z jej londyńskim życiem. Dziewczyna nie ma innego wyjścia jak skupić się na babcinych obowiązkach, wyprowadzaniem na spacer psa sąsiada, uczestnictwem w zebraniach straży sąsiedzkiej i organizacją dorocznego majowego festynu. Niby nic wielkiego, a jednak każda z wymienionych rzeczy okazała się całkiem sporym wyzwaniem.

Pies sąsiada to rozbrykany labrador, który przysparza jej wielu problemów, nie wspominając o samym sąsiedzie, którym okazał się przystojny nauczyciel, kolega z czasów szkolnych, od którego trudno jest oderwać oczy i który, na nieszczęścia lub szczęście, jest również członkiem straży sąsiedzkiej i współorganizatorem majowego festynu. Sama straż sąsiedzka to w większości niezwykle energiczni staruszkowie, którzy „nie dadzą sobie w kaszę dmuchać” i z którymi wypracowanie wspólnego stanowiska jest nie lada wyzwaniem. Jeśli początkowo Leena myślała, że jej wiejska, dwumiesięczna banicja będzie czasem spędzonym na błogim lenistwie to szybko musiała zweryfikować swoje zdanie, bo, jak czas pokazał, nie tylko w Londynie toczy się życie pełne wrażeń. Jak tytułowa zamiana wpłynie na przyszłość obu kobiet? Czy Eileen, urocza i przedsiębiorcza staruszka, skosztowawszy życia w wielkim mieście będzie chciała wrócić do swojej małej wioski? A Leena? Czy jej spotkanie z pewnym młodym, wiejskim nauczycielem będzie miało wpływ na jej dotychczasowy związek? I co najważniejsze, czy trzy zranione dusze, wnuczka, mama i babcia pogodzą się ze śmiercią bliskiej ich sercu Carli?

„Zamiana” Beth O'Leary to niezwykła książka, która poruszając tak trudne tematy jak śmierć i żałoba po stracie bliskiej osoby, nie epatuje smutkiem i rozpaczą, wręcz przeciwnie. Główne bohaterki, Lenna i Eileen, pokazują nam, że pomimo trudnych chwil w życiu nigdy nie należy się poddawać i zawsze trzeba patrzeć z optymizmem w przyszłość. Bo śmierć to nie ostateczne rozstanie. Osoba, która odeszła jest przecież wciąż z nami, jest w naszych sercach i w naszej pamięci, a my żyjąc dalej i ciesząc się swoją codziennością, którą wypełniają małe smuteczki i drobne radości możemy wciąż być blisko osób których już między nami nie ma. 

Jeśli macie ochotę poczytać coś, co jest od okładki do okładki przesiąknięte optymizmem, coś, co wywoła u Was uśmiech na twarzy i zarazi Was  pogodą ducha to koniecznie sięgnijcie po „Zamianę” Beth O'Leary.

Tytuł: Zamiana

Autor: Beth O`Leary

Wydawnictwo: Albatros

Nie ma chyba osoby, która nie pamiętałaby znakomitego filmu „Holiday” w reżyserii Nancy Meyers z Cameron Diaz i Kate Winslet w rolach głównych. Historia o zamianie domów, odnajdywaniu siebie, podbiła serca widzów, może dlatego, że i my skrycie marzymy o tym, by porzucić wszystko, by rozpocząć swoje życie od nowa, ale z drugiej strony zachowując pewien status quo, zabezpieczając się niejako, pozostawiając dotychczasowe życie niejako w uśpieniu. Jest to mniej drastyczne niż porzucenie wszystkiego, co nas otacza i wyjazd do innego kraju, by odnaleźć sens życia, ale wynik takiej zmiany może być równie spektakularny. W ten sposób otrzymujemy szansę wyjścia ze swojej strefy komfortu, spróbowania czegoś nowego, spotkania nowych ludzi.

Właśnie na taką zamianę zdecydowały się: Leena i Eileen, wnuczka i jej babcia, każda z nich bowiem znalazła się w trudnym momencie życia, obie doświadczyły straty. Kilka miesięcy wcześniej odeszła bowiem Carla, siostra Leeny, a jej powolne umieranie nie pozostało bez wpływu na całą rodzinę. Mimo iż Carla była aktywistką i dokładnie tak samo podchodziła do walki z rakiem, jak i do życia, mimo iż Leena obiecała jej, że zawalczy o swoje marzenia po tym, jak już siostry nie będzie, to mimo upływu kolejnych tygodni, kobieta zamiast spełnić ostatnią wolę siostry, biernie obserwuje, jak rozpada się jej życie. Rzuciła się w wir pracy wiedząc, że stanowisko starszej konsultantki w firmie zobowiązuje, a jednocześnie chcąc długimi godzinami pracy zagłuszyć pustkę po Carli. Tyle tylko, że zamiast zapominać i powodowi godzić się z życiem bez siostry, Leena czuje się coraz gorzej. Kulminacją jej problemów jest porażka podczas prezentacji dla nowego klienta, która powinna definitywnie skończyć jej karierę. Leena jest jednak świetnym pracownikiem, dlatego przełożeni, wyrozumiali dla jej sytuacji, wysyłają ja na dwumiesięczny urlop, który ona odbiera jako karę. Na dodatek jej partner, Ethan, nie widzi w urlopie nic złego, skoncentrowany na swojej karierze nie podziela jej obaw, ale też nie potrafi tak naprawdę wczuć się w jej sytuację.

Nie tylko Leenie życie wymyka się z rąk. Dla zbliżającej się do osiemdziesiątki Eileen, utrata wnuczki to prawdziwy cios. Los jednak na tym nie poprzestał i kilka miesięcy później opuścił ją mąż, odchodzą na dodatek z instruktorką tańca. Fakt, że człowiek dla którego poświęciła wszystkie plany i marzenia zostawił ją w chwili żałoby jest bulwersujący, nic zatem dziwnego, że staruszka czuje się przybita. Nie na tyle jednak, by zamknąć się w domu i opłakiwać zdrajcę – jako że nie wyobraża sobie życia bez mężczyzny, Eileen rozpoczyna poszukiwania odpowiedniego kandydata. Cóż jednak znaczą chęci wobec tego, że wyboru trzeba dokonywać kierując się takimi kryteriami, jak posiadanie zębów czy zdolność do współżycia?

W Hamleigh w południowej części Yorkshire Dales, gdzie mieszka, niestety nie ma kandydatów na partnera dla babci, dlatego wnuczka proponuje jej zamianę – ona zamieszka w domu babci i zajmie się tym, czym ona się do tej pory zajmowała, zaś Eileen wyruszy do Londynu, gdzie zawsze chciała zamieszkać, by tam znaleźć miłość. Pytanie brzmi, czy Londyn i jego mieszkańcy są gotowi na dziarską staruszkę? Czy Leena odnajdzie w domu babci spokój i wreszcie podejmie decyzję o założeniu własnej firmy? A może nawet … zakocha się, szczególnie że pewien przystojny nauczyciel o imieniu Jackson, wcale nie przypomina jej kolegi z czasów, kiedy byli dziećmi. ..

Przekonamy się o tym dzięki niezwykle wciągającej powieści „Zamiana” autorstwa Beth O`Leary. Kto czytał bestsellerowych „Współlokatorów” wie doskonale, jakiego klimatu można spodziewać się w powieści i z jaką wprawą autorka tworzy zarówno poszczególne sceny, jak i osadzonych w nich bohaterów. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka, to nie tylko doskonała lektura dla miłośników twórczości autorki, ale dla wszystkich, którzy oczekują od książki porywającej fabuły, doskonale wykreowanych postaci i świetnie prowadzonych dialogów, czy też plastycznych opisów, które sprawiają, że czujemy się bezpośrednimi uczestnikami wydarzeń.

O`Leary w swojej najnowszej książce nie tylko przekonuje nas, że żaden wiek nie jest nieodpowiedni na zmiany i że warto w każdej sytuacji zawalczyć o swoje szczęście. Pokazuje również skomplikowane relacje rodzinne, namawia do aktywności w lokalnych społecznościach, mówi o bólu po odejściu ukochanej osoby i radzeniu sobie z nim. To wszystko składa się na znakomitą, błyskotliwą i ciepłą opowieść, o której długo będziemy pamiętać.

"Zamiana" to druga książka brytyjskiej pisarki Beth O'Leary. Jest to świetna, przyjemna i lekka lektura na dwa wieczory. Ja przeczytałam ją w sumie w ciągu jednej doby i cały czas uśmiech nie schodził mi z twarzy. Mimo tego jednak, znajdziemy tu trochę poważnych, wartych uwagi tematów jak np. proces żałoby, los osób starszych w wielkich miastach czy przemoc w małżeństwie i reakcja lub jej brak społeczeństwa na taką sytuację. Oczywiście wszystko to napisane jest lekkim stylem z dużą dawką humoru, a jak to w komediach romantycznych bywa, wszystko kończy się dobrze, więc lektura napawa pozytywnie. Bawiłam się przy niej doskonale, pokochałam Eileen i sama chciałabym zamieszkać w jej domku na wsi. Spędziłam z książką świetny czas i poprawiłam sobie humor. Już teraz czekam na trzecią książkę autorki!

Czy pamiętacie "Współlokatorów"? Całkiem niedawno nasz książkowy świat oszalał na punkcie tego tytułu! Niestety, nie miałam okazji przeczytać tej książki, więc w swojej recenzji nie będę porównywać do niej "Zamiany". Postąpiłam wbrew niepisanym zasadom i zamiast od "Współlokatorów", swoją przygodę z twórczością Beth O'Leary zaczęłam od "Zamiany".

Cały koncept polega na tytułowej zamianie. Młoda dziewczyna Leena, która mieszka w Londynie, ma już dość miejskiego życia, jest zmęczona i marzy o relaksie. Z kolei jej babcia Eileen mieszka w małym miasteczku w Yorkshire i marzy o wielkiej przygodzie, jaką jest spotkanie prawdziwej miłości. Skąd to marzenie? Eileen niedawno rozstała się ze swoim partnerem... Książka przedstawia zmagania głównych bohaterek postawionych w obliczu nowego środowiska i próbujących stworzyć sobie nowe, lepsze życie. Co z tego wyniknie?

"Zamiana" dała mi dokładnie to, czego od tej książki oczekiwałam. Chciałam dostać ciepłą, rodzinną opowieść, pełną subtelnego humoru i pozytywnej energii. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona i spełniona jako czytelniczka. Najnowsza książka Beth O'Leary jest bardzo przyjazną lekturą. Czytając ją, czułam się tak, jakbym rozmawiała z wieloletnią przyjaciółką siedząc na kocyku i wpatrując się w zachód słońca. Z jednej strony można powiedzieć, że ta lektura nie jest wymagająca, nie musimy się przy niej nadmiernie skupiać czy analizować treść, jednak nie brakuje tu życiowej mądrości - tak po prostu. Momentami padają tutaj stwierdzenia, które każdy z nas trzyma gdzieś w głębi serca, ale rzadko po nie sięgamy.

Wbrew pozorom, "Zamiana" to książka pełna emocji - tych bardzo pozytywnych! Myślę, że tego typu książki są nam potrzebne właśnie po to, żebyśmy przypomnieli sobie o tym, co w życiu jest najważniejsze, jak o to dbać, jak się starać i co zrobić, żeby być szczęśliwym. Uwielbiam książki przesiąknięte taką dobrą energią, dające ciepłe światełko radości i nadziei oraz fundujące czytelnikom niezwykle przyjemne chwile. Jeżeli szukacie czegoś, po czym poczujecie się lepiej, zdecydowanie powinniście sięgnąć po "Zamianę". Jestem pewna, że polubicie zarówno bohaterów, jak i historię, a później będziecie ciepło wspominać tę lekturę. Polecam!

Pamiętacie "Współlokatorów"?

A co powiecie na nową książkę autorki?

"Zamiana" opowiada o dwóch kobietach. Leena jest młodą, ambitną dziewczyną, która poza pracą nie widzi sensu życia. Eileen jest po nieudanym związku, jednak staruszka nie zamierza zamykać się na świat. Nadchodzi dzień, w którym świat staje otworem dla nich obu. Leena proponuje zamienić się miejscem zamieszkania (i nie tylko) ze swoją babcią. Jak myślicie co z tego wyniknie? Staruszka w wielkim mieście i pracoholiczka na wsi? Coś czuję, że będzie to jak przejście potężnego tornada.

Po raz kolejny autorka mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła, a książę pochłonęłam w przysłowiową chwilę! Jej ekki styl i bardzo ciekawa historia sprawiły, że nie mogłam się oderwać od lektury.

Przyznam, że początkowo nie rozumiałam Leeny, szzczególnie momentu z jej pracą (ale nie chcę wam nic spojlerować). Ja na jej miejscu skakałabym z radości. Za to babcia Eileen .... To jest kobieta! Ta staruszka wywróciła moje życie do góry nogami! Jest niezwykłą postacią z ogromnym humorem a jej podejście do życia i "tajemnicze notatki" mnie onieśmielały!

"Zamiana" to idealna książka na długie, letnie wieczory. Podniesie cię na duchu, a nawet wyciągnie z największego dołka. Jestem tego niemal pewna! Pełna humoru, ciętej riposty i nieprzewidzianych wydarzeń powieść, która wyciągnęła mnie z czytelniczego zastoju i sprawiła, że teraz pochłaniam książkę za książką.

Zdecydowanie polecam!

Czasem życie zaczyna przypominać karuzelę dla chomika, pędzimy wciąż w kółko, dzień w dzień, tydzień za tygodniem. Zdarza się nam na krótko wypaść z niego, lecz otrząsamy się i znowu wracamy do kieratu, aż do chwili gdy ten mechanizm zawodzi. Co wtedy zrobić? Może postawić wszystko na głowie i dać się ponieść pomysłowi, zrodzonemu tu i teraz, a nie będącym efektem długotrwałego kalkulowania i planowania?

Sukces za sukcesem, wbrew samopoczuciu i temu, co się czuje, ale praca pozwala zapomnieć, o tym, co boli. Aż nadchodzi moment ten moment kiedy wszystko zaczyna się walić jak domek z kart. Leena nie spodziewała się, że porażka przyjdzie tak nagle i przewróci jej poukładany świat do góry nogami. Co ma zrobić z kilkutygodniowym urlopem, który ma jej pomóc pozbierać się? Przecież żyła pracą! Może wyjazd do małego Hamleigh będzie dobrym rozwiązaniem? Babcia Eileen zawsze miała czas dla niej, no i nie będzie patrzyła jak wszyscy wokoło żyją w londyńskim kieracie, od jakiego ona ma odwyk. Nestorce zresztą przyda się wizyta wnuczki, zwłaszcza, że ostatnio w jej życiu doszło do dość gwałtownych zmian, w końcu niecodziennie bierze się rozwód w wieku ponad siedemdziesięciu lat. Obie stoją na rozdrożu i mają swoje plany, ale jakoś wciąż pozostają one jedynie na papierze. Co gdyby zamienić się na jakiś czas? Eileen zamieszkałaby w szykownym mieszkaniu ze współlokatorami Leeny, a ta zajęłaby się tym co babcia? Szalony pomysł? Dlaczego? Panie Cotton mają okazję na odmianę w życiu i jak się okazuje skorzystają z niej tak jak nawet same tego nie przypuszczały. Hamleigh ma w sobie wiele uroku i wcale nie jest aż tak spokojne, no a Londyn oferuje wiele możliwości randkowania. Jednak to dopiero początek zmian oraz tego, co Leena i Eileen nie miały w planach, lecz będzie miało miejsce. Jedna zamiana wiele zmienia, zwłaszcza jeśli ktoś odważy się urzeczywistnić swoje marzenia.

Sielskie, angielskie, małe miasteczko i londyńska wielkomiejskość, spokój i hałas, bliskie sąsiedztwo i anonimowość, dojrzałość i młodość, same przeciwieństwa i dwie kobiety – babcia i wnuczka. Obie stoją na życiowym zakręcie i potrzebują oderwać się od dotychczasowej egzystencji, a jedna z nich wpada na dość niecodzienny pomysł – może by tak jedna drugą zastąpiła na jakiś czas? Tak właśnie rozpoczyna się najnowsza książka Beth O`Leary o dość znaczącym tytule „Zamiana”. Początek daje przedsmak tego, co ma miejsce później, a trzeba przyznać, że dzięki dwuosobowej narracji dostajemy historię z gatunku tych lekko czytających się, lecz wcale nie błahych, i mającą wplecione trudne tematy pomiędzy obyczajowe perypetie. Wątek uczuciowy wydaje się być na drugim planie, lecz tak naprawdę wciąż jest obecny, a rodzina jest jego osnową. Pisarka zręcznie połączyła dwa światy i dwa pokolenia, jedno i drugie zupełnie odmienne i bez punktów wspólnych, lecz to pozory, zwłaszcza przy takich głównych bohaterkach. W „Zamianie” jest wiele dobrego humoru, ale i celnych spostrzeżeń, nie brakuje w nim także poważnych tonów. Jednak przede wszystkim jest to opowieść o odszukiwaniu siebie samego, spełnieniu marzeń, które sprawiały wrażenie już przebrzmiałych oraz nie odrzucaniu szansy na szczęście. Książka Beth O`Leary ma w sobie podwójny czar – małomiasteczkowej społeczności, dającej oparcie gdy to jest potrzebne bez proszenia o nie i tętniącej życiem metropolii, gdzie przyjaźń wcale nie jest czymś oczywistym, lecz kiedy już zakiełkuje to ma ogromną siłę. Gdzie w tym wszystkim jest miłość? Jak się okazuje wszędzie tam, gdzie się jej nikt nie spodziewa, wiek i miejsce nie gra roli, czasem tylko potrzebny jest jedynie impuls lub ktoś, kto popchnie dwoje ludzi w odpowiednim kierunku. „Zamiana” ma w sobie czar angielskich komedii romantycznych, ale jest w niej drugie dno, jednocześnie poważniejsze i dające impuls do refleksji nad tym, że wiek nie jest przeszkodą, a duszenie w sobie żalu i bólu prowadzi jedynie do niezrozumienia i wzajemnego ranienia się.

Twórczość Beth O'Leary miałam okazję poznać w zeszłym roku. Jej powieść ,,Współlokatorzy” bardzo przypadła mi do gustu. Ciekawa fabuła, intrygujący bohaterowie oraz emocje, których nie zabrakło.

Nowa książka autorki ,,Zamiana” była w moim odczuciu rewelacyjna. Bawiłam się świetnie wraz z głównymi bohaterkami - Leeną oraz Eileen. Myślę, że było to za sprawą jednej z nich, która przypominała mi moją babcię. Czytając o jej poczynaniach,uśmiech sam pojawiał się na mojej twarzy.

Lubię powieści, gdzie dobry humor przeplata się z goryczą życia. Przecież życie nie jest wiecznie przyjemne. Obie bohaterki noszą w swoich sercach ogromny ból z którym nie potrafią się uporać. Jak zahamować wielką tęsknotę, pogodzić ze stratą najbliższej osoby? Na te pytania ciężko odnaleźć odpowiedź.

Powieść ,,Zamiana” jest pełna ciepła, humoru i ukazuje niesamowitą więź między babcią, a wnuczką. Obie bohaterki sprawiły, że od razu poczułam do nich sympatię. Sama historia, jest mało prawdopodobna, jednak przyjemnie się ją czytało.

Lubię książki, które sprawiają, że przepadam w świecie przedstawionym od pierwszych stron. Kiedy zawiera w sobie ważne wartości i potrafi rozbawić. Wzbudza wiele emocji i pozostawia po sobie miłe wspomnienia i zadowolenie z lektury. Taka właśnie jest ,,Zamiana”.

Polecam.

"Współlokatorzy" to jedna z bardziej uroczych książek jakie czytałam, dlatego poprzeczkę Autorka zawiesiła sobie bardzo wysoko. "Zamiana" to najnowsza jej powieść, której byłam ogromnie ciekawa. Czy sprostała? I tak i nie.

TAK, bo jedna z głównych bohaterek prawie 80-cio letnia Babcia Eileen to kobieta rakieta ❤️ czerpie z życia pełnymi garściami a jest przy tym niezwykle zabawna i urocza. Wszystkie wątki z nią związane powodują salwy niepowstrzymanego śmiechu bądź chichotu. Nieważne o czym jest mowa - Babcia Eileen zamiata system swoim stylem bycia - sobą samą. Możemy się od niej uczyć jak łapać chwile, nie marnować żadnego dnia i cieszyć się z małych rzeczy.

NIE, bo wnuczka Leena niesty bardzo słabo wypada na tle swojej energicznej Babci. Jej wątki... Co tu dużo mówić - czekałam tylko na te Eilleenowskie. Nigdy nie ukrwałam, że lubię kiedy główna bohaterka jest pełna życia, powera, potrafi łapać byka za rogi nawet jeśli początkowo bywa nieśmiała bądź skromna, to jednak pokazuje swą kobiecą moc... Niestety Leena nie posiada żadnej z tych cech, co sprawiło, że nie przekonała mnie do niej nawet jej skromność, dobro i kreatywność ani fakt, że złości i smutki lubi wybiegać.

Sama fabuła nie jest jakaś mocno odkrywcza ani trzymająca w napięciu ale dzięki Babci Eileen zapewnia bardzo dobrą zabawę. "Współlokatorzy" pozostają na podium a "Zamianę" oceniam na takie mocne 7/10🌟