Zakochana zakonnica

Bardzo nietuzinkowa historia o miłości, ale też świetna okazja do tego, aby poznać kulisy życia zakonnic. Do tej pory nie miałam okazji eksplorować za bardzo tego tematu, dlatego dowiedziałam się z tej książki sporo. Mimo specyficznego tematu można się szybko zacząć utożsamiać z główną bohaterką, która podjęła niezbyt trafioną decyzję w swoim życiu i zaczyna się gubić wtedy, kiedy myślała, że wszystko zacznie się układać. Nie mogłam się oderwać od tej historii i czekam na kolejne książki autorki:)

Zasadniczo nie przepadam za powieściami obyczajowymi czy romansami, ale ta książka sprawiła, że musiałam zrewidować własne poglądy. Po pierwsze opisana tutaj historia nie jest banalna i pozwala czytelnikom sporo dowiedzieć się o realiach życia w zakonie. Po drugie w autentyczny sposób opisuje problemy i rozterki, z jakimi boryka się główna bohaterka. Nie brakuje tutaj silnych emocji i niespodziewanych zwrotów akcji, które sprawiają, że nie da się oderwać od książki. Całość jest napisana w sposób subtelny i nienachalny, a jednak mocno działa na czytelnika.

Dawno nie czytałam tak porywającej powieści, jak "Zakochana zakonnica"! Jestem pod wrażeniem tego, jak pięknie i bez taniego efekciarstwa można pisać o emocjach, a przy okazji przemycać do treści sporo ciekawostek na temat życia zakonnic. Szybko polubiłam też główną bohaterkę, która dokonała wyboru i zaczęła go w krótkim czasie żałować. Na szczęście okazuje się, że w najgorszych momentach naszego życia zawsze jest nadzieja na to, że na drodze stanie nam szczęście. Takie historie lubię i szczerze polecam!

“Wolisz, żeby ktoś decydował za ciebie, to musisz się z tymi decyzjami godzić”.

Patrycja jest młodą, pełna wewnętrznej, pozytywnej energii dziewczyną. Zawsze skora do pomocy bardzo angażuje się w pomoc przykościelną. Poznaje zakonnice, z niektórymi się zaprzyjaźnia, coraz częściej myśli o wstąpieniu do zakonu. Gdy jej edukacja dobiega końca, podejmuje decyzję, by stać się jedną z nich. Przekroczenie murów zakonnych zmienia w jej życiu kompletnie wszystko, rzeczywistość, jaką tam zastaje, jest zupełnie różna od jej wyobrażeń o życiu klasztornym. Czy Patrycja dokonała słusznego, w pełni świadomego wyboru?

Ta powieść całkowicie mnie porwała i …zszokowała. Fabuła zajmująco poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, ukazuje świat zakonny, jakiego do tej pory nie znałam. Pani Sylwia ma dar snucia opowieści, które poruszają, zaskakują, zostawiają w sercu trwały ślad. Rewelacyjnie wykreowani bohaterowie – to oni są niepodważalnym atutem powieści. Patrycja skradła moje serce od razu, to głęboko wierząca, silna, wytrwała, dobra, wrażliwa dziewczyna. Jej niezłomność zrobiła na mnie pozytywne wrażenie, jednocześnie bardzo jej współczułam.

Mocne, pozytywne zaskoczenie. Autorka porusza kontrowersyjne, trudne, złożone tematy, pomimo tego przez powieść się płynie. Nikogo nie ocenie, nam pozostawia wyciągnięcie wniosków. Realny, mocny, chwilami delikatny obraz zakonnej rzeczywistości. Patrycja poczuła powołania, chciała nieść i czynić dobro. Już na początku życia klasztornego trafiła na mur nie do przebicia w postaci konserwatywnych zakonnic, które zawsze wiedziały lepiej i skutecznie potrafiły zgasić w niej zapał i energię. Szukanie swojej drogi w życiu, stawiane pytania, na które brak jednoznacznych odpowiedzi. Błądzenie, obawy, niezrozumienie. Ludzie są tylko ludźmi, popełniają błędy, mylą się w swych osądach, nieważne czy to ksiądz, siostra zakonna, czy osoba świecka. Wiara, różne odcienie miłości, przemoc fizyczna i psychiczna

Powieść mocno mnie poruszyła. Mądra, wartościowa, nietuzinkowa. Daje do myślenia, trudno przejść obok niej obojętnie. Polecam z całego serca. Tatiasza i jej książki :)

Patrycja jest osobą pełną życia i chęci do działania. Często angażuje się w pomoc w swoim rodzinnym kościele. Tam poznaje siostrę zakonną i zaprzyjaźnia się z nią. Pod jej wpływem postanawia wstąpić do zakonu. Po przekroczeniu murów zakonnych staje twarzą w twarz z brutalną rzeczywistością. Tutaj odkrywa, że jej wyobrażenia o życia zakonnym były tylko pobożnymi życzeniami. Nieprzewidywalny los sprawia, że życie Patrycji zmienia się diametralnie.

Tę książkę można podsumować słowami ,,Nie oceniaj książki po tytule’’. Z początku ten tytuł był dla nie tak bardzo kontrowersyjny, że zastanawiałam się czy dałabym radę ją przeczytać, gdybym miała szansę. Z tego powodu nie skierowałam do wydawnictwa zapytania czy mogłabym ją zrecenzować. Jednak wydawnictwo, ku mojemu zaskoczeniu zrobiło mi niespodziankę i powierzyło mi jeden z egzemplarzy. Wtedy postanowiłam zaryzykować…. I do tej pory nie wiem, kto w wydawnictwie wpadł na pomysł by przesłać mi Zakochaną zakonnicę, ale jestem tej osobie winna podziękowania.

Zakochana zakonnica to naprawdę ważna pozycja książkowa i dobrze się stało, że pojawiła się na rynku wydawniczym. To niezwykle wstrząsająca historia a momentami, przez zachowanie niektórych bohaterów możemy poczuć się zbulwersowani. Jednak bynajmniej nie można nazwać tej książki obrazoburczą. Odkłamuje pewne mity, którzy tworzymy w swoich głowach i otwiera oczy na rzeczy, które w rzeczywistości mogą okazać się inne niż myślimy. Pokazuje, że w każdym środowisku, nawet w zakonach mogą znaleźć się osoby, które myślą jedynie o sobie. Zakochana zakonnica stara się nam odpowiedzieć na pytania dotyczące dróg, które wybieramy. Pokazuje, że czasami nieświadomie podejmujemy złe decyzje i potrzeba dobrego rozeznania by wybrać tę właściwą życiową ścieżkę. Zakochana zakonnica to mocna lektura, ale warto po nią sięgnąć.

ZAKOCHANA ZAKONNICA to powieść, która wami wstrząśnie i na pewno zszokuje, bo odkryje świat zakonny jakiego nie znacie. Ale również to powieść, która przyniesie wam ukojenie dla zszarganych nerwów i otuli ciepłem wasze serca.

Biorąc w ręce książki Sylwii Kubik, wiem że to będą niesamowite historie. Autorka, bowiem posiada dar do opowiadania, a jej powieści niezmiennie trafiają prosto do mojego serca. Potrafią mnie w całości pochłoną i bez reszty zawładnąć moimi myślami. Nie tylko poprzez styl i język jakim są napisane, ale to zwłaszcza postacie i poruszane trudne tematy, sprawiają, że nie mogę oderwać się od lektury, póki nie poznam zakończenia danej historii.

W tym przypadku były to losy Patrycji, młodej stażem zakonnicy, która mimo przeciwności losu pragnęła nieść dobro. Jednak nie było jej dane zaznać życia duchowego w murach klasztoru, ponieważ na swej drodze trafiała na konserwatywne zakonnice, które z dnia na dzień gasiły jej zapał.

Urzekła mnie ta powieść, tym bardziej że inspirowana została prawdziwą historią, dlatego tak mocno weszłam w nią. Patrycja wzbudzała moje współczucie i zarazem podziw za niezłomność. Nie mogłam tylko zrozumieć poczynań jej matki i jednej z sióstr. Błądzenie i szukanie odpowiedniej drogi dla siebie jest rzeczą ludzką, a rodzina powinna wspierać się, więc skąd taka agresywna postawa matki? Nie mogłam tego pojąć.

Jeśli chcecie się przekonać jaką drogę obrała Patrycja, to koniecznie musicie przeczytać tę niezwykłą i poruszającą powieść. Ja z czystym sercem polecam!

o, że życie zakonne nie jest bajką, przynajmniej na początku, zdaje sobie sprawę chyba każdy. Odrzucenie doczesnego świata, odseparowanie od rodziny i przyjaciół, porzucenie wszelkich dóbr, to tylko część codzienności zakonnic.

Pełna chęci pomocy i współczującego serca Patrycja postanawia zostawić to wszystko w imię miłości do Boga. Jednak to co ja spotyka za murami zakonnymi jest dalekie od miłosierdzia i dobroczynności.

Ta oparta na faktach historia wzbudziła we mnie niedowierzanie, wręcz złość, która nie pozwala na godzenie się na takie życie. Niby wiedziałam, że nie będzie to łatwy orzech do zgryzienia, jednak mimo to byłam zaskoczona. Nie mogłam uwierzyć, że w zakonie jest miejsce miejsce na tak podłe zachowanie, okrucieństwa i nienawiść, których doświadczyła główna bohaterka. Miejsce, które powinno być przykładem miłosierdzia, dobrego serca i wiary, może być zrzeszeniem zgorzknienia, niedocenianych, mściwych i sfrustrowanych osób.

Jak widać nawet wołanie najczystszego serca może być stłamszone i zaduszone na starcie. Czasami los zsyła nam drogę alternatywą, w tym przypadku pełna miłości już nie tylko do Boga.

Życie Patrycji było trudne, pełne cierni i belek rzucanych pod nogi, jednak na końcu i dla niej zaświeci słońce. Każdy zasługuje na chwilę wytchnienia i nagrodę za trudy codzienności.

„Zakochana zakonnica” to książka, którą polecam i będę polecać na letnie upały. Historia w niej zawarta jest historią po części opartą na faktach. A takie książki dostarczają wielu emocji. Patrycja jest dość wyrazistą i barwną postacią, która wie czego chce i nie potrafi całkowicie poświęcić się dla czegoś lub kogoś. Jest osobą, która szuka swoje miejsca na świecie. Całe życie ktoś jej mówi co ma robić i wciąż ją krytykuje cokolwiek by nie zrobiła. Pomimo, że czasami jej zachowanie mnie irytowało bardzo polubiłam tę bohaterkę.

Patrycja jako młoda dziewczyna chciała wstąpić do zakonu. Decyzję taką podjęła w trakcie wyjazdów ze siostrami na rekolekcje. Pomimo niezadowolenia rodziców zrobiła tak jak podpowiadało jej serce. Szybko się jednak okazało, że zakonne życie zupełnie inaczej wygląda niż to, które wiodła do tej pory. Do tego Patrycja miała swój świat. Była krnąbrna i za dużo mówiła. A w zakonie raczej te cechy nie pasowały. Przez swój charakterek dziewczyna często miała kłopoty i często ponosiła różne kary. Patrycja to osoba bardzo wierząca, która wstąpiła do zakony dla wartości, niestety tam ich nie znalazła. Czy wytrwała do końca w złożonych ślubach? I w kim zakochała się Patrycja? W księdzu? A może w kimś zupełnie innym? Przekonacie się sami!

To co bardzo spodobało mi się w tej książce, to pomysł na fabułę. Chociaż akcja płynie leniwie, to ma coś w sobie ta historia, że chce się poznać jej zakończenie, które trochę jest zdradzone w tytule książki. Czytając zastanawiałam się w kim zakochała się nasza Patrycja? I czy faktycznie zakochała się, czy tylko tak się jej wydawało? Oprócz świetnie wykreowanej głównej bohaterki, autorka świetnie oddała to co dzieje się za zamkniętymi drzwiami zakonami. I jest mi ciężko w to uwierzyć, ale to co zostało opisane miało miejsce faktycznie. Na szczęście nie tylko „złe” zakonnice na swojej drodze spotkała Patrycja. Były też dobre, te z prawdziwym powołaniem.

To historia na faktach, więc tym bardziej łamie serce.

Patrycja jest pełna wiary, chce czynić dobro i pomagać innym. Zakon wydaje się miejscem, w którym będzie czuła się spełniona, będzie mogła dzielić się z innymi miłością i służyć wszystkim pomocą. Niestety, albo i stety zakon to nie miejsce dla każdego.

Patrycja poszła do zakonu dla wartości, a szybko okazało o się, że ich tam po prostu nie ma...

Książka opisuje po kolei procesy w formacji zakonnej oraz plusy i minusy każdego z etapów. Momentami nie mogłam uwierzyć, że takie rzeczy dzieją się wśród kobiet, które powinny być wzorem i przykładem miłości do bliźniego. Nadużycia władzy, przemoc emocjonalna, odcięcie od bliskich to tylko nieliczne przykłady wykroczeń.

Przeczytajcie koniecznie, bo naprawdę warto otworzyć oczy, warto wiedzieć i w razie czego pomóc.

Po obejrzeniu lajfa Sylwii Kubik, na którym opowiadała o tej właśnie książce bardzo chciałam ją przeczytać. Zapowiedzi były fantastyczne, książka również, nie mogłam się od niej oderwać. Zawsze nam się wydaje że życie zakonnicy jest proste, ona nie ma żadnych problemów, żyje na luzie, bo nie musi martwić się za co jutro kupi jedzenie, opłaci rachunki. Niestety nie jest to takie piękne, jak nam się wydaje.

Patrycja jest bardzo zakochana w Bogu, uważa że tylko wstępując do zakonu może pokazać jej miłość do stwórcy. Rodzice i siostry nie są zadowoleni z jej decyzji, uważają ,że jest to jakiś jej kaprys. Patrycja poznaje w zakonie dwie wspaniałe dziewczyny, które są tak samo zagubione jak ona i które też chcą swoje życie poświęcić Bogu. Niestety kiedy zostają rozdzielone Patrycja nie trafiają na dobrą matkę przełożoną, jej życie w klasztorze zamienia się w pasmo cierpień, upokorzeń. Choroba ojca i lęk ,czy zdoła go jeszcze zobaczyć i przytulić pokazuje jej ,że to chyba nie była najlepsza droga ,jaką powinna kroczyć. To życie jej pokazuje, gdzie jest jej miejsce i ze Boga może kochać i chwalić także poza murami klasztoru. Czy ułoży sobie życie według własnych zasad, czy rodzina ją zrozumie, tego dowiecie się po przeczytaniu książki. Ja dowiedziałam się dużo ,jak to wygląda, choć wiadomo ,ze nie wszędzie tak jest, ale na pewno w kilku miejscach niestety tak. Warto sięgnąć po tę książkę, Sylwia pokazała nam w niej swój talent autorski.

Sylwia Kubik to pisarka, której nie trzeba przedstawiać miłośnikom powieści obyczajowych. Każdy, kto choć raz sięgnął po książkę pisarki, wie, że może liczyć na porywającą historię opisaną z dbałością o jej emocjonalny aspekt, a przede wszystkim ze szczerością płynącą z serca Pani Sylwii. Tak samo uważa Patrycja, kobieta, która zwróciła się do pisarki z propozycją opisania jej historii. I tak właśnie powstała najnowsza powieść Sylwii Kubik.

„Zakochana zakonnica” to historia ukazującą blaski i cienie życia za murami zakonnymi. Patrycja to młoda dziewczyna pełna energii, życiowego optymizmu oraz chęci niesienia pomocy najbardziej potrzebującym. Angażując się w pomoc przykościelną, poznaje siostry zakonne. Jej oczarowanie tą przyjaźnią sprawiło, że poczuła, iż jej miejsce jest w zakonie. Jednak jak się okazało, życie zweryfikowało jej obraz życia zakonnic. Co więcej, nie nauczyło pokory, a wręcz przeciwnie wzmocniło w kobiecie ducha walki o siebie, uświadamiając, że dobro można czynić z radością, a nie z pokutną, cierpiętniczą postawą.

Ta piękna i poruszająca historia nie tylko zachwyca, lecz co ważne zadaje pytanie – czy nasze życiowe wybory są zawsze zgodne z tym, co dyktuje nam serce? Serce Patrycji zachwycone życiem zakonnic pchnęło ją do zakonu. Jednak zetknięcie się z tym światem sprawiło, że rozum jakże inaczej odbierał tę rzeczywistość. Ta historia pokazuje nam, że często rzeczywistość weryfikuje nasze wyobrażenia. A moje serce, jak i rozum podpowiadają mi, że rekomendowanie Wam najnowszej powieści Sylwii Kubik jest doskonałą decyzją. Wybierając „Zakochaną zakonnicę”, dokonujecie właściwego wyboru.

Bez wątpienia Sylwia Kubik ponownie zachwyciła moje czytelnicze serce. A mój czytelniczy umysł chłonął tę historię, biorąc z niej jak najwięcej. Dzięki wyjątkowemu stylowi autorki, historia Patrycji nie uleci wraz z odłożeniem książki, lecz pozostanie ze mną już na zawsze. Jestem bardzo rad, że Pani Patrycja opowiedziała tę historię Pani Sylwii, która z dbałością, uczciwością oraz emocjonalnością przelała ją na papier.

Nie ukrywam, że przeżywałem losy głównej bohaterki. Ta historia trafiła w najczulsze struny moich emocji. Dlatego też z nieskrywaną radością „Zakochana zakonnica” znajdzie swoje należne miejsce na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Jeśli pragniecie emocjonującej lektury, to bez chwili zastanowienia sięgnijcie po najnowszą propozycję Sylwii Kubik. Dzięki tej historii zapewnicie sobie wiele emocjonujących chwil.

Książka „Zakochana zakonnica” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Przychodzę do Was z recenzją powieści, która swoją premierę będzie miała za kilka dni.

Zakochana zakonnica autorstwa Sylwii Kubik jest historią opartą na prawdziwych wydarzeniach, co czyni ją jeszcze bardziej wyjątkową.

Patrycja to młoda, zaledwie dwudziestoletnia dziewczyna o niespożytej energii.

Wygadana, wesoła i po prostu przebojowa, a jednocześnie bardzo wrażliwa.

Gorąco wierząca w Boga i ludzi.

Pomagając w lokalnym kościele dziewczyna poznaje grupę zakonnic z którymi szybko znalazła wspólny język. Panie prowadziły długie dyskusje, które zaowocowały podjęciem przez Pati przełomowej decyzji .

Młoda parafianka postanowiła bowiem wstąpić na drogę życia zakonnego, by pomagać innym i nieść w świat słowo Boże.

Jej wybór nie spotkał się z aprobatą bliskich.

Jedynym wsparciem panny Grajewskiej była jej starsza siostra Ania.

Czas pokazał, że życie za murami klasztoru radykalnie różni się od wyobrażeń jakie siostra Bonawentura snuła w przeszłości.

Społeczność zgromadzonych w tamtym miejscu kobiet jest bardzo hermetyczna. Wszystkie siostry mają odmienne charaktery- trafiają się te z prawdziwym powołaniem, lecz i takie zwyczajnie podłe.

Jak potoczą się losy Patrycji? Czy odnajdzie miłość i szczęście?

Ta lektura intrygowała mnie od samego początku. Sam tytuł zwiastował bowiem niezmiernie interesującą treść.

Szybko zapałałam sympatią do głównej bohaterki i śledziłam jej losy z zapartym tchem.

Niejednokrotnie czułam żal i złość czytając o tym co ją spotykało, pytałam samą siebie : Ileż można? Naprawdę?

Opowieść Patrycji była trudna, bolesna i bardzo poruszająca.

Pelna uczuć i dylematów , a przez to prawdziwa i szczera.

Autorka w wyjątkowy sposób odmalowała portret osoby, która pragnęła iść za głosem serca.

Nie chcę zdradzać więcej- powiem tylko ,że była to jedna z najpiękniejszych lektur jaką miałam okazję i przyjemność przeczytać.🩷