Wyższe sfery

Jak dla mnie mocny średniak. Niczego jej nie brakuje, ale nie można się nią również jakoś specjalnie zachwycać. Na plus trzeba jednak wyróżnić to, że powieść została napisana lekkim, przystępnym językiem, a sama narracja jest prowadzona w atrakcyjny, wciągający sposób. Osobiście uważam, że najsłabiej wypadła główna bohaterka, której postawa przez większość książki ewidentnie mnie irytowała. Całą historia ma jednak swoje plusy, potrafi miło zaskoczyć, a momentami nawet oczarować. Nie ma co zbyt dużo krytykować, bo i takie książki są potrzebne, gdy mamy więcej wolnego czasu i szukamy czegoś do poczytania. Daje jej szkolną piątkę i czekam na następną cześć sagi o rodzinie Donellów.

Literatura obyczajowa na dobrym poziomie. Znając ten cykl nie oczekiwałem cudów i takich nie otrzymałem, ale w żadnym wypadku nie mogę powiedzieć, że się na niej zawiodłem. Książka posiada wszystko to co trzeba, aby zainteresować i wciągnąć czytelnika. Główna postać kobieca jak najbardziej na plus, z kolei jej facet strasznie irytujący, chociaż pod koniec daje się polubić. Kilka razy dałem się naprawdę zaskoczyć, a to warto odnotować, bo ostatnimi czasy, to coraz rzadsze uczucie w czasie czytania takich książek, które są na ogół do bólu przewidywalne. Mam nadzieje, że będę miał jeszcze okazję do przeczytania czegoś z rodziną Donellów w roli głównej, bo po lekturze tej części mam jeszcze pewien niedosyt.

Do tej pory bardzo lubiłam twórczość K.N. Haner. Niestety ta książka troszeczkę mnie zawiodła. „Wyższe sfery” to kontynuacja „Dziedziczki” z cyklu „Efekt Erica”. Książka jest króciutka dzięki czemu zyskała u mnie miano książeczki dla odmóżdżenia przy popołudniowej kawce. Czyta się ją niezwykle szybko, co spowodowane jest nieskomplikowaną fabułą. W tej części stajemy się świadkami kryzysu jaki wybucha w związku Meg i Erica. Co mi się spodobało w książce? Prawdziwe pokazanie ludzkiej ślepoty, gdy człowiek jest zakochany. Zwłaszcza na samym początku związku mamy klapki na oczach i nie dostrzegamy sygnałów, czy samej prawdy o naszym parterze. Widzimy go w samych superlatywach, a koniec końcom może się okazać, że wcale nie jest tak kolorowo jak widzieliśmy to w swojej głowie.

Podsumowując, czy polecam książkę? Tak, jeżeli nie szukamy pozycji o niezwykle wielowątkowej fabule, a zależy nam jedynie na szybki oderwaniu się od rzeczywistości.

Wyższe sfery to kontynuacja Dziedziczki, podobnie jak poprzednia część okazała się lekką lekturą, którą czytało się błyskawicznie. Mimo to tym razem zabrało mi iskry, która powoli zaczynała się żarzyć w pierwszym tomie serii Efektu Ericka. Niestety tym razem nic nie wybuchło 😔

Przyznam szczerze, że troszkę się wymęczyłam 😔 uwielbiamy pioro @[Adres usunięty] a już w szczególności podziwiamy ją za to, że potrafi tworzyć zupełnie różne od siebie historie. Ale niestety Meg i Erick tym razem mimo paru zaskakujących akcji nie popisali się. Wpływ na odbiór mógł mieć początek książki, który w moim odczuciu był zupełnie sprzeczny z emocjami na końcu pierwszego tomu. Nie potrafiłam się odnaleźć. Trzeba przyznać, że w następnych rozdziałach autorka zbombardowała nas wydarzeniami, które trzymały w napięciu natomiast zachwyt nie trwał zbyt długo. Zaciekawiła mnie postać ojca Meg, który ewidentnie ma powody do swojego dziwnego zachowania. Erick mimo utraty pieniędzy nie zmienił się, nadal jest kochający i troskliwy ale również... Posiada tajemnice, które mogą zaważyć na ich przyszłości.😔 A wpływ na to mogą mieć również osoby trzecie, które nie boją się namieszać.

Meg nadal jest sympatyczną osobą podatną na urok Ericka. Stanowczo zbyt często zdarzają jej się omdlenia z ważnych i też błachych powodów... Wciąż troszkę apodyktyczna oraz fosiasta ale z pewnością jest bardziej pozytywną postacią niż jej mama i siostra. Ponadto sam Eric. Również pozostawia wiele do życzenia...

Czy polecamy Wyższe sfery? Czemu nie? Każdy w nich znajdzie coś dla siebie. My dokładamy jej dodatkowy plusik za gorące sceny ❤️ troszkę ich było 😈

Autor: K.N. Haner

Tytuł: Wyższe sfery Wydawnictwo: Pink Book Premiera: 2021-04-14

Megan nie jest pewna, co czuje, a wszechobecne tajemnice sprawiają, że w głowie ma jeszcze większy mętlik. Zwłaszcza że Erick w dziwnych okolicznościach traci cały majątek… Kiedy Meg znowu zaczyna się w nim zakochiwać, na jaw wychodzą kolejne jego sekrety. Dziewczyna uświadamia sobie, że dwaj najważniejsi dla niej mężczyźni – ojciec i chłopak oszukują ją i próbują przeciągnąć na swoją stronę. Do książki podeszłam, poniewaŻ znałam pierwszy tom i chciałam dowiedzieć się co tym razem przygotowała dla nas autorka. Została napisana prostym i przyjemnym językiem, dlatego czytał mi się ją szybko. Fabuła rozgrywana jest bardzo dobrze. Nie ma mowy o pogubieniu się. Już od pierwszej strony wcieliłam się w role bohaterki i śledziłam jej losy. Byłam bardzo ciekawa tego jak Megan poradzi sobie z Erickiem. Opowiem trochę o bohaterach, a mianowicie

Megan jest sympatyczną, ale też pewną siebie kobietą. Czasem miałam wrażenie, że jest naiwna, ponieważ wierzy w słowa innych wiedząc, że tak naprawdę nie mają żadnego znaczenia. Wspierałam ją mimo wszystkich jej decyzji. Eric jest przebiegłym i pewnym siebie mężczyzną. Wie kiedy ma przestać mówić. Nie zwraca uwagi na krzywdę innych. Muszę przyznać, że działał mi w pewnych momentach na nerwach. Nie wiedziałam, czego mogę się po nim spodziewać. Z poprzedniej części wiedziałam, że będzie tutaj totalny odlot. Mamy przedstawioną sytuację w której Megan umawia się ze swoim przyjacielem na spotkanie. Jej siostra namawia ją na zrobienie wieczoru panieńskiego w jednym z najlepszych klubów w mieście. Z trudem udaje się ją namówić i dzwoni, by zapytać się o termin. Jak się okazuje Eric zdążył już zarezerwować loże, a one miały po prostu

przyjść się bawić. Kobieta bardzo chciała spotkać się z mężczyzną, dlatego ubrała się bardzo ładnie dla niego. Na imprezie podszedł do niej kolega Erica i zaproponował, że zaprowadzi ją do niego. Niestety nie wyszło jej to na dobre, jej życie było zagrożone, a jedną osobą, która mogła ją uratować był Eric. Co groziło

Megan? Zostawię do Wam do odkrycia. Od tego momentu na światło dzienne zaczęły wychodzić nowe fakty, nie są one dobre, dlatego relacja między bohaterami jest napięta. Muszę przyznać, że zakończenie sprawiło, że już chce przeczytać kolejną część. Jestem po prostu zdezorientowana. Mam mnóstwo pytań i nadzieje, że wkrótce dowiem się o co chodzi. Ocena 9/10.

Nie zdarza mi się czytać sag czy serii książek, gdyż nie lubię na dłużej przywiązywać się do konkretnej konwencji i konkretnych bohaterów. Czasem jednak robię wyjątek i daje się porwać czemuś, co na co dzień jest mi obce. Tak też było w przypadku książki "Wyższe sfery", która jest opowieścią o pewnej rodzinie, więc jest sagą. Jest to lektura na jeden wieczór, którą człowiek przeczyta z przyjemnością, ale tak naprawdę nic z niej więcej nie wyniesie. Akcja w powieści toczy się nieśpiesznie, a bohaterowie wykreowani są naprawdę ciekawie, jednak fabuła nie zatrzymuje. Jeśli więc szukacie lekkiej książki na wieczór, to jest to właściwy wybór.

"Wyższe sfery" to książka, którą przeczytałam w ciągu jednego wieczoru. Przyznaję, że sięgnęłam po nią tak naprawdę z nudów. Gdybym miała do wyboru inną książkę, to moja decyzja na pewno byłaby całkiem inna. Nie jest to książka, którą bym zapamiętała na dłużej. Szczerze mówiąc, przeczytałam ją i niewiele z niej pamiętam. Idealnie nadaje się ona jako coś, co zapełni nam czas. Plusem jest na pewno to, że czyta się ją naprawdę lekko i przyjemnie. Czytelnik nie znajdzie w niej żadnych trudności czy niedopowiedzeń. Jeśli więc szukacie powieści, która okaże się dla Was prawdziwą rozrywką, to jest to idealna pozycja ku temu.

[RECENZJA]

WYŻSZE SFERY. EFEKT ERICKA

Autor: K. N. Haner

Wydawnictwo: Edipresse Książki

Premiera: 14.04.2021

Seria: Pink Book II

II część sagi rodziny Donellów

WYŻSZE SFERY to drugi tom sagi rodziny Donellów. Poszczególne książki ukazują się w ramach projektu PINK BOOK. K.N. Haner połączyła siły z Edytą Folwarską i wspólnie stworzyły różową serię. Książki K.N. Haner należy czytać zgodnie z kolejnością. Aby sięgnąć po WYŻSZE SFERY należy przeczytać DZIEDZICZKĘ. W drugim tomie poznajemy dalsze losy Megan i Ericka.

MIŁOŚĆ I POŻĄDANIE POTRAFIĄ ZAŚLEPIĆ. MEG BOLEŚNIE SIĘ O TYM PRZEKONA…

Relacja tej dwójki jest dość burzliwa, zmienna, z dużą dawką emocji, od miłości po nienawiść. Na samym początku para przeżywa ciche dni. Trwają przygotowania do wieczoru panieńskiego Kimberly – siostry Megan. Impreza ma odbyć się w najpopularniejszym klubie w mieście. Właścicielem lokalu jest Erick. Niestety podczas szalonego wieczoru Meg zostaje porwana. Budzi się w szpitalu, a przy jej łóżku czuwa Evans. Megan przeżyje trudne chwile, będzie też musiała zmierzyć się z prawda dotyczącą ukochanego oraz swojego ojca. Mężczyźni nie są wobec niej szczerzy. Który z nich mówi prawdę?

Książkę czyta się szybko, mimo, że jest krótka to jednak K.N. Haner sporo namieszała w życiu głównej bohaterki. W finale pojawiło siękilka pytań. Mam nadzieję, że w nowym tomie poznamy wszystkie odpowiedzi i prawdziwą twarz Ericka. WYŻSZE SFERY to niewymagająca lektura na jeden wieczór. Czekam na kolejną odsłonę sagi Donellów.

Ciekawa, naprawdę interesująca pozycja dla każdej kobiety! Sympatią do sagi o losach rodziny Donellów zaraziła mnie jakiś czas temu moja dobra znajoma z podyplomówki i od tamtej pory jestem fanką tej serii. Co mnie w niej urzekło? Przede wszystkim ciekawa historia, która została opakowana w przyjemny język i masę, ale dobrze dozowanych, emocji, które targają mną przy każdej z części. Przy tej było podobnie. Pomimo, że to już nie pierwsza część, to nadal też potrafi zaskoczyć nagłym i nieprawdopodobnym zwrotem akcji. Osobiście denerwuje mnie postawa Erica, jednego z głównych bohaterów męskich, ale to żaden minus, tylko subiektywne odczucie. Jak dla mnie czwórka z bardzo dużym plusem.

Największym sukcesem tej autorki jest to, że opowieść o ludziach z innej bajki, potrafiła opisać w taki sposób, że każdy jest w stanie utożsamić z ich problemami i słabościami. Rzadko spotyka się takie książki, bo zazwyczaj opis takich sfer wydaje mi się całkowicie oderwany od świata po którym ja stąpam każdego dnia. Na duży plus należy wyróżnić także jej lekkie pióro i zdolność do zaciekawienia czytającego. Dowodem tego jest fakt, że poradziłam sobie z nią zaledwie w kilka dłuższych wieczorów, a to u mnie raczej rzadkość. Oceniam ją więc wysoko. Dlaczego? Bo po prostu dobrze się przy tym bawiłam i na pewno do niej wrócę. Ocena 5/5.