Willow

Urzekająca historia dziewczyny, która w dzieciństwie wszystko straciła i tym samym coś odzyskała, porusza do głębi. Uświadamia nas, że dopiero po śmierci osoby, która była nam bardzo bliska mamy szansę na poznanie swojej przeszłości.

W najbardziej nieodpowiednim momencie ciężar tych wszystkich informacji przygniata naszą głowę do ziemi i już nie potrafimy jej ponownie podnieść.

Willow od dziecka była nieśmiała, adoptowana przez psychiatrę i kobietę, która nigdy nie chciała mieć dzieci, nie doświadczyła prawdziwej rodzinnej miłości.

Z wiekiem było coraz gorzej, oczywiście tata – lekarz ciągle zapracowany nie ma nigdy czasu nawet porozmawiać, natomiast kwestia kochającej matki nie była praktykowana w tym domu.

Dogryzanie i wieczne niezadowolenie z dziecka dokuczały Willow i ciągnęły się za nią aż do momentu śmierci macochy.

Jednak uraz zostaje, a dziewczyna pomimo tego, że już dawno zapomniała o jedynej matce jaką miała, to w pamięci zostały jej krzywdzące słowa.

Powiedzenie małej, dziewięcioletniej dziewczynce, że jest owocem przestępstwa i że na pewno odziedziczyła po biologicznej matce choroby psychiczne jest bardzo krzywdzące.

Z czasem wszystko się uspokoiło, macocha umarła, a Willow wyjechała z rodzinnego domu na studia. Tam znalazła chłopaka i ogólnie bardzo dobrze jej szło.

Lecz pewnego dnia dziewczyna dowiaduje się, że jedyna osoba uważająca ją za prawdziwą córkę i skarb, nagle umiera, pozostawiając po sobie ciągle niewyjaśnione sprawy z przeszłości.

Co się stanie, kiedy te sprawy z przeszłości staną się nagle teraźniejszością, a Willow dowie się czegoś co skrzętnie skrywane przez lata wyjdzie nagle na światło dzienne?

Najnowsza książka autorki, która według mnie swoją fabułę opiera na prawdziwym życiu. Wszystkie, inne jej powieści były nie tylko pouczające, ale przede wszystkim ckliwe i wprawiające człowieka w błogi nastrój.

Bardzo podobała mi się obecna książka i chociaż momentami była niewystarczająco dobrze sformułowana, to jednak ma ona coś w sobie, co bardzo mnie poruszyło.

Myślę, że książki wychodzące spod pióra tej autorki zasługują na priorytetowe czytanie i okrzyk bestsellerów.

Rodzinne tajemnice

„O najważniejszych sprawach najtrudniej opowiedzieć. Są to sprawy, których się wstydzisz, ponieważ słowa pomniejszają je - słowa powodują, iż rzeczy, które wydawały się nieskończenie wielkie, kiedy były w Twojej głowie, po wypowiedzeniu kurczą się i stają się zupełnie zwyczajne. Jednak nie tylko o to chodzi, prawda? Najważniejsze sprawy leżą zbyt blisko najskrytszego miejsca twej duszy, jak drogowskazy do skarbu, który wrogowie chcieliby ci ukraść.” – te słowa Stephena Kinga przychodzą na myśl, kiedy mamy do czynienia z rodzinnymi tajemnicami, Te, wzorem pani Dulskiej pieczołowicie skrywane w czterech ścianach, nie zawsze powinny wyjść na jaw. Pragnienie zatajenia pewnych faktów niekiedy nie wynika z obawy o opinię innych, ale o to, by ich słowa nie uczyniły tajemnicy trywialną, lub nie zbrukały wspomnień.

Z takim właśnie sekretem spotykamy się w znakomitej powieści „Willow”, stanowiącej pierwszy tom rodzinnej sagi. Opublikowany nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka bestseller autorstwa Virginii C.Andrews to gotowy materiał na scenariusz filmowy, to powieść, która porywa, która skłania do zagłębienia się w skomplikowany ludzki umysł. Autorka, znana z niezapomnianych „Kwiatów na poddaszu”, po raz kolejny odkrywa przed nami pieczołowicie skrywane, wstydliwe tajemnice, zabiera nas w świat blichtru i próżności, wzbudza niepokój związany z losami bohaterów, a także … zmusza do analizy własnych emocji oraz reakcji na wydarzenia. To powieść adresowana do tych wszystkich czytelników, którzy cenią w książkach głębię, wielowarstwowość, stopniowe odkrywanie prawdziwej natury rzeczy i …ludzi. Andrews bowiem jak nikt inny potrafi portretować jednostki, ze wszystkimi ich słabościami, ambicjami czy lękami.

Poznajemy młodą studentkę psychologii, Willow De Beers, dziewczynę przedwcześnie dojrzałą, skupioną na nauce i przyszłej karierze. Jako córka znanego w kraju psychologa, właściciela ekskluzywnej kliniki psychiatrycznej, nie tylko pragnie zaspokoić oczekiwania otoczenia wobec niej, ale przede wszystkim chce, by ojciec był z niej dumny. To właśnie ON swoimi pytaniami, podejściem do życia i pacjentów obudził w niej zainteresowanie naturą człowieka, poza tym ciężka praca zawsze stanowiła dla niej ucieczkę przed rzeczywistością. Jej dzieciństwo dalekie było bowiem od sielanki, a jako dziecko adoptowane, była narażona na szykany nie tylko ze strony rówieśników, ale przede wszystkim swojej … adopcyjnej matki. Ta bowiem nigdy nie zaakceptowała Willow, szczególnie że dziewczyna stanowi owoc zakazanego romansu asystenta jej ojca i jednej z pacjentek szpitala psychiatrycznego. Dorastała pod czujnym okiem despotycznej i pustej kobiety, która w każdym zachowaniu odbiegającym od normy, w każdej oznace emocji, dopatrywała się dziedzicznych skłonności do szaleństwa. Jedyną pociechą dla Willow była jej portugalska niania, bowiem ojciec stanowczo zbyt rzadko mógł interweniować w jej sprawie.

Lata po śmierci adopcyjnej matki były dla Willow najszczęśliwsze – studia pozwalające na realizację marzeń, towarzystwo ukochanego ojca oraz pierwszy poważny związek, czy można chcieć więcej? Niestety przewrotny los postanowił po raz kolejny z niej zakpić, odbierając jej jedynego rodzica. Prawdziwy szok przychodzi jednak dopiero po jego śmierci, kiedy otrzymuje od prawnika list z dołączonym do niego dziennikiem. Okazuje się, że nie jest dzieckiem zwyrodniałego asystenta napastującego chorą kobietę, ale … prawdziwą córką swojego adopcyjnego ojca. Jest też dzieckiem miłości, a jej narodziny są efektem skazanego na klęskę związku, który – w przypadku ujawnienia prawdy – byłby końcem kariery mężczyzny, stanowił bowiem złamanie kodeksu etyki. Willow, kierowana potrzebą poznania historii do końca, postanawia odnaleźć biologiczną matkę. Ku oburzeniu swojego chłopaka rzuca wszystko i wyjeżdża do siedliska rozpusty, jakim jest Palm Beach na Florydzie.

Podając się za studentkę przygotowującą projekt dotyczący bogatych członków społeczeństwa, dociera do domu swojej matki. Okazuje się, że kobieta wycofała się z życia towarzyskiego, a zubożenie zmusiło ją do wynajęcia rezydencji parze majętnych utracjuszy. Sama mieszka w domu dla służby, razem z synem – stanowiącym owoc napastowania jej przez ojczyma. Czy Willow odkryje w kobiecie matkę i czy wyzna jej prawdę wiedząc o jej zaburzeniach? Czy nawiąże kontakt z przyrodnim bratem, pełnym nienawiści do ludzi outsiderem-artystą? Jakie jeszcze sekrety wyjdą na światło dzienne? Na te pytania odpowiedzi musimy poszukać w powieści „Willow”, która wprowadza nas w świat tajemnic, skomplikowanej ludzkiej psychiki i … luksusu. Przewodnikiem po świecie Palm Beach jest dla Willow przystojny Thatcher, my natomiast podążamy za nimi, nieustannie zastanawiając się nad pułapkami czekającymi na bohaterkę, tajemnicami skrywanymi w murach domostw i nad skomplikowanymi schematami ludzkich działań, motywami postępowania i … źródłami szaleństwa. Tym samym Virginia C. Andrews powraca z książką, która angażuje nasze serca i dusze podobnie, jak czyniły to „Kwiaty na poddaszu”. Warto było czekać na taką powieść i warto dzięki niej nieco inaczej spojrzeć na ludzkie historie, za każdą z osób stać mogą tragedie, splątane chorobą myśli, ale i małostkowość czy zepsucie.

Justyna Gul

Qultura słowa

Willow to pierwsza część cyklu Rodzina de Beers bestsellerowej pisarki Virginii Cleo Andrews. Myślę, że nie trzeba nikomu przedstawiać autorki. Nawet jeśli nie czytaliście, to na pewno znacie ze słyszenia chyba najgłośniejszy jej cykl Rodzina Dollagangerów. Jednak nijak ma się Willow do popularnych Kwiatów na poddaszu. Czytając, miałam wrażenie, że sięgnęłam po książkę innego autora. Brakowało mi tego napięcia i klimatu jaki był obecny w Kwiatach… i pozostałych częściach cyklu. Ale do rzeczy.

Tytułowa Willow de Beers jest dziewiętnastolatką. Od dziecka wie, że została adoptowana, o czym wciąż przypomina jej adopcyjna matka. Na zainteresowanie mogła liczyć tylko ze strony ojca, ale nawet ON nie był zbyt wylewny. Miłością i mądrością zaraziła się od portugalskiej opiekunki. Z dziewczynki stała się młodą kobietą. Matka umarła w wypadku kilka lat wcześniej, a teraz odszedł ojciec. Willow po śmierci ojca dowiaduje się, że był ON jej biologicznym tatą, a matką jego pacjentka. List i pamiętnik zostawiony córce prowadzi dziewczynę prosto do Palm Beach w poszukiwaniu matki.

Udając studentkę prowadzącą projekt na zaliczenie Willow zanurza się w duszny, przepełniony bogactwem i blichtrem świat elit Palm Beach. Zderza się z zepsuciem socjety tej bajecznej wyspy, gdzie określenie crě-me de la crěme odnosi się nie tylko do śmietanki towarzyskiej, ale także do ciągłej zabawy i nudy. Gdy Willow poznaje młodego prawnika Thatchera Eatona, zaczyna zmieniać się jej postrzeganie tego specyficznego społeczeństwa.

Willow to powieść obyczajowa z bardzo rozbudowanym wątkiem romansowym, skrojona dla kobiet w różnym wieku, choć te młodsze bardziej odnajdą się w opowiadanej historii. Niestety powieść zbyt mocno została zakorzeniona w klimacie gorącego Palm Beach, przez ten zabieg czułam się, jakbym została przeniesiona między kartki harleguina. Sama historia Willow, która tak dobrze się zaczęła, od tajemnicy, listu i pamiętnika, poszukiwania matki, schodzi na drugi plan, a my wraz z bohaterami pławimy się w luksusie made in Floryda.

Nie mam zarzutu jeśli chodzi o opisy miejsc, przyrody czy charaktery postaci. Andrews zdążyła przyzwyczaić czytelników do tego, że jej książki są dopracowane i pod tym względem nie brak im niczego. Prosto z fotela w swoim małym mieszkanku przenosiłam się bez wysiłku pod zielone, szumiące palmy i czułam bryzę na twarzy. Bohaterowie również zostali dobrze skonstruowani, ale nie mogę powiedzieć żebym, po odłożeniu książki, za kimś szczególnie tęskniła.

Ogólnie rzecz biorąc Willow nie jest złą książką, o ile nie czytało się wcześniejszych powieści Virginii Cleo Andrews. Dla tych, którzy znają jej twórczość, czegoś będzie brakowało, ale trzeba wziąć pod uwagę fakt, że jest to pierwsza część cyklu, więc być może historia rozwinie się, ewoluuje i w efekcie otrzymamy bardzo ciekawą serię. Pozostaje mieć nadzieję, że kolejne części będą lepsze, bo zamierzam dać im szansę. Tymczasem Willow polecam przede wszystkim wielbicielkom twórczości Virginii C. Andrews oraz miłośniczkom powieści obyczajowych dla kobiet.

[Adres usunięty]

Jej dzieciństwo nie było pełne miłości. A jeśli już miłość się pojawiała, to na pewno nie od jej adopcyjnych rodziców, tylko od portugalskiej niani. Matka zajęta była dbaniem o swój piękny wygląd, a po jakimś czasie doszło także do tego nieustanne wyszukiwanie oznak psychicznych chorób u adoptowanej córki. Jej biologiczną mamą była bowiem pacjentka pochodząca z kliniki psychiatrycznej, a zatem ryzyko uszkodzonej psychiki było wg matki bardzo duże.

Matka ginie w wypadku, po jakimś czasie opuszcza ten świat także ojciec. Kiedy Willow dowiaduje się o nagłym zgonie ojczyma, nie spodziewa się, że aż tak wiele zmieni to w jej życiu. Pozostawiony dla niej pamiętnik, napisany szczerym i emocjonalnym językiem przez ojca, wywraca jej świat do góry nogami. Rozstaje się z chłopakiem, rzuca studia na nieokreślony czas, opuszcza wielki dom pozostawiony w spadku i wyjeżdża na drugi koniec kraju w poszukiwaniu biologicznej mamy.

Palm Beach, do którego trafia, zachwycić może każdego. Bogactwo, przepych, luksus, nieustanne przyjęcia i imprezy do bladego świtu. Czy jej biologiczna mama również należy do tego świata? Czy jest taka sama jak ludzie, dla których najważniejsze są prawdziwe perły i metka drogiej marki wszyta w ubranie? Czy mężczyzna pojawiający się zupełnie przypadkowo w jej życiu jest szczery i można mu całkowicie zaufać? Jakie sekrety wyjdą na światło dzienne, a co pozostanie jeszcze bardziej mroczne i niezrozumiałe?

To moja pierwsza powieść tej amerykańskiej pisarki i z całą pewnością nie ostatnia. Nie dziwi mnie to, że książki jej przetłumaczone zostały na dwadzieścia dwa języki, bowiem język literacki, którym pisarka posługuje się, z jednej strony jest prosty i łatwy w odbiorze, z drugiej natomiast niezwykle wciągający i skutecznie budujący napięcie. W powieści "Willow" narracja prowadzona jest w 1 . osobie przez główną bohaterkę i to bezpośrednio od niej dowiadujemy się o jej rozterkach, emocjach, uczuciach i wszelkich przeżyciach, Solidaryzujemy się z nią i trzymamy za nią kciuki, aby wszystko udało jej się dobrze zakończyć. Jednak czy tak faktycznie się dzieje...? Tego oczywiście nie zdradzę ;-)

"Willow" to pierwsza część cyklu nowej sagi autorki i niecierpliwie wyczekuję kolejnych jej tomów, bo z całą pewnością będą one równie wciągające i nie pozwalające oderwać się od ich stronic.

BAŚNIOWY ROMANS

Tytuł „Willow” nieodzownie kojarzy mi się z jednym dziełem – inspirowanym „Hobbitem” filmem Rona Howarda z 1988 roku. Pozornie oba nie mają ze sobą nic wspólnego, obraz kinowy był opowieścią fantasy z typowym questem, natomiast powieść V. C. Andrews to nic innego, jak połączenie sagi rodzinnej z romansem. A jednak łączy je coś jeszcze poza tytułem, pewna baśniowości, którą widać wyraźnie w utworze autorki kultowych już „Kwiatów na poddaszu”.

Willow de Beers jako adoptowane dziecko nigdy nie miała łatwego życia. Macocha jej nienawidziła, traktując jak osobę gorszej jakości, ojczym kochał, ale niestety z powodu żony nie mógł tego okazywać córce. Rozdarcie, brak zrozumienia, samotność… Nad wszystkim zaś unosiło się widmo tajemnicy, bo ojciec Willow znał jej matkę – leczył ją w swojej klinice psychiatrycznej.

Kiedy rodzice umierają, w ręce dziewczyny trafia pamiętnik ojca, z którego dowiaduje się sekretu o własnej matce. Wstrząsająca wiadomość odmienia jej życie. Willow zostawia za sobą wszystko i wyrusza do Palm Beach odnaleźć rodzicielkę, by jednak osiągnąć swój cel, decyduje się na pewien podstęp. Twierdząc, że na potrzeby studiów z psychologii chce przeprowadzić badania nad bogatą elitą, zaczyna swoje poszukiwania. Wkrótce jej życie zmienia się jeszcze bardziej, kiedy poznaje pewnego młodego prawnika…

Nowa saga V. C. Andrews (a przynajmniej nowa na polskim rynku, oryginalne wydanie „Willow ukazało się bowiem w 2002 roku, czyli 16 lat po śmierci autorki) nie jest może tak udana, jak „Kwiaty na poddaszu”, ale z pewnością spodoba się miłośniczkom (miłośnikom?) twórczości pisarki z Wirginii. „Willow” zawiera bowiem znajome motywy, typową dla Andrews opowieść rodzinną podlaną sporą ilością romansu (już nie tak kontrowersyjnego, jak to bywało wcześniej, a wręcz mocno klasycznego, ocierającego się o schematyczne potraktowanie tematu) i sekretów przeszłości. Te ostatnie jednak zamiast zdominować fabułę, zdają się pozostawać wciąż na dalszym planie. Klimat nie jest więc tak wiktoriański, jak ten, który mieliśmy okazję poznać we wspomnianych „Kwiatach…”, a sama akcja przyspiesza dopiero pod koniec powieści.

Jednych takie poprowadzenie fabuły rozczaruje, innym się spodoba, wszystko jest kwestią gustu. Jednak niezależnie od tego „Willow” ze względu na styl czyta się lekko. Ot typowa powieść kobieca o rodzinnych tajemnicach, które ciągną się za bohaterką przez całe jej życie. Kto lubi tego typu utwory, z pewnością będzie bawił się nieźle i tej właśnie grupie czytelników mogę ją polecić.

Słyszałam wiele pozytywnych opinii o twórczości Virginii C. Andrews. "Kwiaty na poddaszu" podobno są lekturą obowiązkową. Gdy na rynku wydawniczym pojawiła się najnowsza powieść autorki, postanowiłam dowiedzieć się o co tyle hałasu. Szkoda, że nie zaczęłam jednak od podstaw.

Willow, tytułowa bohaterka, od wczesnych lat dziecięcych wie że jest adoptowana. Ojciec, znany lekarz psychiatra, daje jej wiele ciepła, ale jego żona uprzykrza życie dziewczyny jak tylko może. To od niej Willow dowiaduje się, że jej biologiczna matka była jedną z pacjentek w klinice ojca. Mając taką wiedzę dziewczyna próbuje zrozumieć kim jest, gdzie jest jej miejsce i jaka czeka ją przyszłość. Po śmierci rodziców, zaufany pra

k przekazuje Willow dokumenty ojca, które zmieniają jej życie. Bohaterka wyrusza do Palm Beach gdzie zamierza odkryć jaka jest przeszłość jej rodziny.

Książkę czyta się na pewno lekko i bardzo szybko. Choć historia wciąga, nie jest ona jakąś nadzwyczajna opowieścią. Wiele interesujących informacji ujawnionych zostaje już na początku, dlatego później brakuje elementu zaskoczenia. Śledzimy losy bohaterki bardzo spokojnie i bez żadnego napięcia. Dużo miejsca poświęcone jest ciekawostkom z życia bogaczy Palm Beach, które mało wnoszą do samej akcji. Uroku miał pewnie dodać niespodziewany romans bohaterki. Dla mnie, znów zabrakło w tym czegoś nowego, intrygującego. Mam wrażenie ze jest to lektura dla lektury. Po jej przeczytaniu nie pozostanie ona długo w naszej pamięci. Daje ona chwilowy moment zaciekawienia. Choć jest to pierwsza cześć sagi, nie jestem do końca przekonana, ze sięgnę po następne części.

By nie kończyć tak smutno napiszę, że ta książka może spodobać się tym, którzy mają chęć poczytać coś lekkiego i niezobowiązującego. Ci którzy w danym momencie chcą się po prostu zrelaksować i nie skupiać na czymś bardzo poważnym, powinni być zadowoleni. Czytelnicy bardziej wymagający, mogą być lekko rozczarowani.

Więcej recenzji na [Adres usunięty] Zapraszam !

Willow to pierwszy tom nowej sagi V.C. Andrews, autorki niezwykle popularnych Kwiatów na poddaszu. Po tę książkę sięgnęłam pamiętając sprzed lat mój zachwyt właśnie nad Kwiatami na poddaszu.

Willow ma się do Kwiatów.., jak dzień do nocy. Są dwa rozwiązania tej sytuacji - albo mój gust czytelniczy z wiekiem się zmienił, albo autorka poszła na łatwiznę i stworzyła wyjątkowego gniota.

Tym razem bohaterami są członkowie rodziny de Beers. Tytułowa Willow, młoda kobieta, pewnego dnia po śmierci rodziców dowiaduje się, iż została adoptowana. Pragnąc poznać biologicznych rodziców udaje się (zgodnie z pewnymi wskazówkami wyłożonymi niczym przysłowiowej krowie na granicy, w tym zakresie zero tajemnicy, zagadki) do Palm Beach. Tam poznaje młodego prawnika, którego obdarza uczuciem (bardzo szybko obdarza tym uczuciem i równie szybko się odkochuje - romans niczym błyskawica) i biologiczną rodzicielkę.

Przepraszam za ew. spojler, ale to koniec fabuły. Tak, dokładnie. Szkielet tej historii, choć banalny do bólu, można by wypełnić jakąś sensowną treścią, gdyby tylko autorka postarała się choć trochę. Niestety, ale Andrews tego nie zrobiła. Dzięki temu mamy gniota tak banalnego, aż zęby bolą. Mimo, iż początek był obiecujący, to im dalej, z każdą kolejną przeczytaną stroną było coraz gorzej.

Początkowo zapowiadane przez autorkę tajemnice jakoś tak rozmyły się w gąszczu banalnej i nudnej opowieści, więc nie liczcie na jakikolwiek dreszczyk emocji. Nawet kwestia adopcji Willow, która na początku książki była jakby punktem startowym...nie wiadomo jakim cudem zniknęła w szeregu romansów i przyjęć elity Palm Beach.

Otrzymacie zamiast tego przydługie, nudne, opowiedziane stylem z harlequinów streszczenie życia bogaczy w luksusowym Palm Beach. To zdecydowanie za mało, żebym zachęcała was o lektury Willow, tym bardziej, iż opisy są bardzo długie i drobiazgowe i bardzo, bardzo infantylne. Rozkładanie na czynniki pierwsze przyjęcia w luksusowej rezydencji nie jest moją ulubioną lekturą.

Poza tym sama bohaterka...na początku w miarę sensowna osoba, z każdym kolejnym rozdziałem bardziej taka jakaś niedorobiona, nieogarnięta, sama nie wiedząca czego chce.

Książkę tylko cudem doczytałam do końca. Sama sobie się dziwię. Jednak z tyłu głowy ciągle miałam wspomnienie o Kwiatach na poddaszu i nadzieję, że może jednak coś się zmieni w Willow. Próżne to były nadzieje.

Próbowałam wymyślić, co napisać, żeby jednak zachęcić was do lektury Willow. Długo myślałam i doszłam do wniosku, iż nie ma niczego takiego. Zdecydowanie odradzam lekturę Willow. Nawet cukierkowatość światowego blichtru i czytanie o wydawanych przyjęciach ma swoje granice. Nie wiem, co kierowało autorką, gdy tworzyła Willow, chyba tylko chęć zarobku.