Will Grayson, Will Grayson

Ogromne rozczarowanie. Prawie czterysta stron, które prowadziło donikąd i nic nie zmieniło w moim życiu. I jeszcze ta pretensjonalność, że niby ktoś tu próbuje objawiać wielkie mądrości, że to wszystko niesie jakieś przesłanie. ALE NIE.

Nie wiem, jakim cudem Green to osiągnął, ale jego język jest jednocześnie suchy i infantylny. W efekcie dostałam nijaką papkę, która próbowała udawać, że jest pożywnym obiadem.

Jak można wywnioskować z tytułu, książka opowiada o losach Willa Graysona. A właściwie dwóch osób o identycznym imieniu i nazwisku. Tych dwóch chłopców poznaje się zupełnie przypadkowo. Podobni, a jednak zupełnie inni - pierwszy jest cichy i skryty przepraszający za to, że żyje (postać dość charakterystyczna dla Greena). Drugi - sarkastyczny, popadający w depresję nielubiany przez nikogo ukrywający się gej. Od tego przypadkowego spotkania ich życia już nigdy nie będą takie same.

Obie części są nierówne - widać to już na pierwszy rzut oka. Green posługuje się bardzo wyniosłym językiem, że wiele słów trzeba sprawdzać na bieżąco w słowniku. Z kolei Levithan włożył w swoją postać wiele uczuć i dopieścił go do perfekcji - jego Will jawi się jako osoba codziennie wstająca z łóżka po to, aby walczyć z przytłaczającymi go przeciwnościami losu. Właśnie jego Will podoba mi się bardziej. Obie części zapewniają wiele rozrywki wywołując śmiech, czasem skłaniają do łez, przemyśleń na temat życia, m.in. nad naturą człowieka i tym, czy zmiana po pewnym okresie życia jest jeszcze możliwa, ale ponad wszystko mówi wiele o przyjaźni między ludźmi. O czym niestety w dzisiejszych czasach zapominamy.

Polecam, ponieważ jest to bardzo dobrze napisana lekka i dająca do myślenia powieść o dzisiejszym życiu nastolatków, przyjaźni, miłości i tolerancji właśnie. Dla osób w wieku młodzieńczych - bo głównie do nich jest kierowana - może być użytecznym drogowskazem w poszukiwaniu samego siebie i drogi do przytłaczającego świata.

Czytałam kiedyś jedno opowiadanie Johna Greena i dwie powieści Davida Levithana. Postanowiłam sprawdzić, jak poradzili sobie w duecie.

Przez długi czas miałam wrażenie, że ta książka jest o niczym. Jest gej, jeden Will Grayson, a później zupełnie przypadkowo okazuje się, że jest drugi chłopak o takim samym imieniu i nazwisku. Co z tego wyniknie?

,,Will Grayson, Will Grayson" jest powieścią, o której ciężko coś napisać. Tak naprawdę czyta się ją naprawdę szybko, większe refleksje można mieć dopiero po przeczytaniu powieści. Finał jest tutaj najbardziej kluczowy.

Książka jest typowo młodzieżowa, opowiada o postrzeganiu gejów, a także przedstawieniu, które ma wystawić jeden z nich. Nie jest może rewelacyjna, jednak i tak nie żałuję, że się z nią zapoznałam.

Książka opowiada o dwóch różnych Willach Graysonach. Każdy rozdział to jedna opowieść dnia, jednego chłopaka. Różnią się na tyle że jeden ma tylko mamę bierze tabletki na depresje i interesuje się chłopcami, jego tak zwana przyjaciółka oszuka go, natomiast drugi Will ma obojga rodziców tato lekarz, natomiast przyjaciel tak zwany ,,KRUCHY" choć to przeciwieństwo kruchości jest gejem.

Drogi Willów przecinają się w pewnego zimnego wieczoru w Chicago dokładnie w sklepie erotycznym, choć nazywają się tak samo, ale żyli w zupełnie różnych światach. Teraz ich życie rusza w całkiem nowym i nieoczekiwanym kierunku. Po drodze znajdują miejsce na miłość, przyjaźń muzykę i futbol, emocjonalna plątanina znajduje kulminację na musicalu. Polecam !