Ukryta Królowa. Cykl Zmroku. Tom 2. Księga 1

"Ukryta królowa" to kolejna część z "Cyklu Zmroku", opowiadającego o dzieciach bohaterów z "Cyklu Demonicznego".

Peter V. Brett przyzwyczaił mnie już do spokojniejszego tempa w księdze I w prawie każdej części wspomnianych serii, jednak pomimo tego, książka bardzo mnie wciągnęła, choć ostatnio miałem problem, żeby regularnie zasiadać do lektury. Ta książka, pomimo mniejszej ilości dynamicznych wydarzeń, została przeze mnie pochłonięta w 3 dni. Duży wpływ na to ma styl autora, który sprawia, że przez powieść płynie się lekko i przyjemnie.

Co do samej fabuły, zdecydowanie bardziej podobały mi się rozdziały widziane z perspektywy Darina, niż księcia/księżniczki Olive. Rozumiem wątpliwości tego/tej bohaterki co do swojej płci, jednak mam wrażenie, że jest tego aż za dużo i całość kręci się wokół tego aspektu. Darin jest dla mnie zdecydowanie ciekawszą postacią, zwłaszcza w trio z Arickiem i Rojvah, którzy również mają problem z brzemieniem posiadania sławnych i potężnych rodziców oraz oczekiwaniami innych.

Tom ten nie jest brutalny i mroczny, jak inne książki Bretta. Tej części bliżej do młodzieżowej przygodówki z problemami młodych dorosłych. Niektórzy mogą znużyć się czytaniem takiej powieści, jednak warto ją przeczytać, by zabrać się za księgę II, która już też za mną, dlatego niedługo zapraszam na kolejną recenzję.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.

"Ukryta królowa" to drugi tom Cyklu Zmroku, autorstwa Petera V. Bretta, będący sequelem znanego, genialnego Cyklu Demonicznego. "Pustynny książę" rozpoczął tę opowieść z przytupem, bez granic ponownie wciągając mnie do swego magicznego, pełnego demonów i run świata. A wierzcie mi, że jak już wciągnie, to tak łatwo nie wypuści ze swoich pazurzastych łapsk. :)

Fabuła, bez żadnego zaskoczenia, zaczyna się w miejscu, gdzie skończyła w poprzednim tomie. Po ataku alagai na Pustynną Włócznię, nastąpił czas pożegnań poległych, co nie jest łatwym zadaniem, zwłaszcza dla Olive, która w Labiryncie straciła najbliższych: Chadan, Iraven i Micha spoczęli w świątyni Kości Bohaterów. Po tym, jakże wzruszającym i łamiącym serce, epizodzie Olive razem z Selen, Darinem oraz Braćmi Włóczni postanawia wrócić do Zakątka.

Aż strach pomyśleć, co ich tam czeka, szczególnie że Leesha oraz Renna Bales zostały porwane i przetrzymywane przez demony... Czy Olive i Darinowi uda się uratować matki? Co z przejęciem władzy w Krasji? Czy Olive jako książę ulegnie chęci sięgnięcia po tron?

Peter V. Brett po raz kolejny nie zawodzi. W drugim tomie Cyklu Zmroku na czytelnika czeka wielka przygoda, akcja i jej zwroty, dramatyczne wydarzenia oraz tony najróżniejszych emocji. Ma do czynienia z magicznymi przepowiedniami, walkami o tron na śmierć i życie oraz przeróżnymi zasadzkami czy pułapkami.

A jednak w porównaniu do "Pustynnego księcia" czegoś mi w "Ukrytej królowej" brakowało. Przez połowę książki odnosiłam wrażenie, że to powieść dla młodzieży, która skupiała się na zwyczajnych, nad wyraz spotęgowanych problemach nastolatków. Pierwsze miłostki, pocałunki, wzbudzanie zazdrości czy zwyczajne docinki słowne. Wszystko to sprawiło, że było - aż przykro mi to mówić - nudno. Dopiero pod koniec fabuła popłynęła, a ja ponownie uciekłam w sam środek tego fantastycznego świata.

W księdze pierwszej "Ukrytej królowej" Brett dużo uwagi poświęca Olive i jej problemie tożsamościowym. Niegdysiejsza księżniczka Zakątka zamieniła się w księcia, bo musiała, lecz teraz, kiedy może wybierać, sama (lub sam) nie wie, kim się stać. Otwiera to niezwykle rozwinięty wątek psychologiczny postaci, co ogromnie mi się podobało. I jestem niezwykle ciekawa, jaką decyzję podejmie Olive. Swoją drogą autor niezwykle umiejętnie kreuje wszystkich swoich bohaterów, dzięki czemu historia staje się o wiele bogatsza i intrygująca.

Podsumowując, księga I "Ukrytej królowej" to ciekawa historia, która ma za zadanie wprowadzić czytelnika w świat demonów i w głowę postaci do tego stopnia, by z chęcią i bez żadnych kaprysów sięgnął po księgę II. Ja się czuję przekonana, mimo nieco słabego początku. Ale jako fanka Bretta w kolejnej części oczekuję nieoczekiwanego. :)

Pierwsza część tomu Ukryta królowa jest bezpośrednią kontynuacją Pustynnego księcia.

Na samym początku Olive musi pogodzić się ze stratą, a następnie wyruszyć do Zakątka, by wraz ze swymi przyjaciółmi odnaleźć zaginione osoby.

Po drodze jednak musi uważać co robi i mówi, gdyż zarówno w Pustynnej Włóczni, jak i w Nowej Krasji łatwo jest się wplątać w polityczne intrygi...

Ta część jest dosyć spokojna, walk jest mało, a fabuła opiera się na podróży i polityce. Jednak dzięki tej spokojnej otoczce możemy lepiej poznać Olive oraz Darina oraz to w jaki sposób radzą sobie ze swoją odmiennością. Oboje muszą uwierzyć w swoją siłę i odkryć kim się czują. Nie jest to łatwe zadanie, zwłaszcza, gdy oboje są porównywani do swoich rodziców.

Postaciami drugoplanowymi są bliźnięta, dzieci Rojera, które także nie mają lekkiego życia. Możliwe, że w drugiej części lub w kolejnym tomie, to właśnie oni będą głównymi bohaterami...

Piątka młodych przyjaciół, do których zaliczyć też można Selen, musi zmagać się z presją bliskich osób. Radzą sobie z tym w różny sposób, jednak najważniejsze jest to, że mogą na sobie polegać.

Ten tom czyta się wciąż tak samo dobrze jak pozostałe części cyklu. Świetnie znów przenieść się do świata pełnego przygód, demonów i magii.

Z niecierpliwością czekam na kolejną część Ukrytej Królowej, licząc na więcej pojedynków i walk, do których przyzwyczaił nas już autor w poprzednich tomach. Trzymam kciuki za wszystkich bohaterów, także za Oddział Książąt dowodzony przez Olive, choć wiem, że pewnie autor nie będzie ich oszczędzał. Jestem bardzo ciekawa kolejnych działań bohaterów i ich konsekwencji. Podoba mi się, że pomimo tego jak bardzo główni bohaterowie są niezwykli, to jednak nadal są młodzi i popełniają błędy, z których na szczęście wyciągają odpowiednie wnioski 😏

Polecam gorąco!!

Pamiętam, jak broniłam się przed cyklem demonicznym, aż nadszedł czas, kiedy wzięłam pierwszy tom i tak oto zostałam stracona w zachwycie nad tą serią, ale kolejna seria, czyli przedłużenie Cyklu demonicznego to Cykl zmroku czyi losy dzieci naszych starych bohaterów znanym wam z cyklu demonicznego. Dziś przed wami drugi tom księga pierwsza, więc jeżeli nie znasz pierwszego tomu zapraszam do szybkiego nadrobienia. Kontynuacja pustynnego księcia, ale starzy wrogowie, którzy nadal wychodzą z ciemnych podziemi. Lecz Losy Olive, która jest hermafrodytą tutaj nabierają tempa, lecz książka według mnie jest spokojniejsza od pierwszego tomu. Kim będzie? Którą drogę wybierze to już zostawiam do waszego przeczytania, lecz, jak sami wiecie w świecie, gdzie panowanie oddaje się mężczyzną, a kobiety nie są akceptowalne u władzy dodaje takiej pikanterii i chęć poznania, czy Olive podoła wyzwaniu, jakie przynosi jej los. Kolejnym bohaterem, który mocno mnie zaskoczył to Darin syn Arlena (malowany człowiek znany z cyklu demonicznego). Jestem pewna że jak przeczytacie to zrozumiecie o co mi chodzi. Zwrócicie uwagę a potem dajcie znać co o nim myślicie :D

Muszę przyznać z ręką na sercu, że zakończenie wbija w fotel i czuje w kościach, że autor uspokoił nas, żeby w drugiej części dać nam popalić. :p I to jest właśnie fantastyczne w książkach autora. Niby jest tak, że domyślasz się, co będzie, a tu nagle szybko zwrot akcji o 180 stopni i zastanawiasz się „ale jak?” „Ale jak to możliwe?” Cała akcja to walka o tron przez Olive, która wraca do Zakątka i tutaj wszystko dzieje się wkoło tej sprawy, jak i dużo poświęcone jest Darinowi, który według mnie szuka siebie, który jest cieniem ojca, i to go męczy, ale oczywiście mogę się mylić. Summa summarum książka pokazuje drogę, jaką przechodzą nasi bohaterowie. Drogę nie tylko tą rzeczywistą, realną, ale też emocjonalną, duchową itp. Jest co czytać i jeszcze raz podkreślę, że drugi tom księgi pierwszej jest spokojniejsza co daje lepiej rozgościć się wśród wydarzeń, jakie na nas czekają.

Muszę przyznać, że dla mnie kłopotliwe są te krasjańskie imiona i tytuły. Musiałam je jakoś spolszczyć, żeby zrozumieć, kto, co, z kim i dlaczego. Podkreślę, że to nie wpływa na jakoś książki. Polecam całym sercem.