Trzy razy ty

ONI SIĘ ZMIENILI, ICH UCZUCIA… NIEKONIECZNIE

Zmieniło się prawie wszystko, prawie. Bo uczucie łączące głównego bohatera i jego ex wciąż zdaje się płonąć żywym ogniem. Step, jak już wspomniałam w opisie fabuły, wydoroślał, stonował, zdaje się – zmądrzał. To już nie jest ten sam szalony, nierozstający się z motocyklem młodzieniaszek. A jednak niektóre z jego decyzji wciąż pozostawiają wiele wątpliwości. Dlaczego kolejny raz stawia na kobietę, która tak dotkliwie go zraniła? Babi potrafi zdenerwować. Spróbowała szczęścia gdzie indziej, nie wypaliło, teraz wielce zdecydowała się powrócić. Jej egoizm nieraz doprowadzał mnie do frustracji. Rozumem, że kierowana decyzjami matki wreszcie postanowiła zawalczyć o swoje szczęście, ale jakim kosztem? W tej całej poplątanej sytuacji bierze udział jeszcze doskonała Gin, biedna, budząca litość. Kobieta skarb, choć skrywająca niespodziewaną dla bohatera tajemnicę, która również bardzo namiesza w fabule. Niezły trójkąt, co? Wiedzcie więc, że dzieje się całkiem sporo.

DŁUGA DROGA BOHATERÓW I CZYTELNIKA

Stateczna, spokojna, obecna miłość vs. dynamiczne, szalejące uczucie sprzed lat. Pewny i chwiejny grunt. Zdrady, sekrety, niespodziewane komplikacje, w końcu dzieci. Przez pewien czas autor książki skupia się na szczęśliwej teraźniejszości Stepa po to, by potem emocjonalnie go poturbować, ukryć za jego plecami postać człowieka rozdartego, poniekąd – w tej całej niejednoznacznej sytuacji – przywołującego współczucie. To, co kiedyś wydawało się spełnieniem marzeń, także dla czytelnika, zaczyna frustrować. Bo upływ czasu zmienił naprawdę wiele i choć niektóre rzeczy powróciły, nie cieszą już tak, jak dawniej. Trudne decyzje, przebaczenie, choroba… w końcu to 800 stron!

WIĘCEJ NIE ZAWSZE ZNACZY LEPIEJ

Książka jest obszerna. To gigantyczne tomiszcze, nad czym trochę ubolewam. Pomimo tego, że losy bohaterów bardzo mnie zaciekawiły i nie mogę powiedzieć, że nie zostałam zaskoczona – niejednokrotnie narzekałam na długie, detaliczne i mało istotne dla sprawy opisy, jakby autor skrupulatnie przygotowywał materiał pod film, nie pozwalając czytelnikowi niczego dopracować sobie wyobraźnią. Praca głównego bohatera, szereg mało znaczących postaci drugoplanowych, szczegółowy opis przygotowania… przykładowo posiłku. Uff… i nazbierało się 800 stron, a przecież mógł autor oszczędzić czasu sobie i czytelnikowi – przekazać to, co najważniejsze i zyskać o wiele lepsze wrażenie. Język bywa prosty, na potrzeby sytuacji wulgarny, bywa i refleksyjny, więc można napotkać na niejedną, złotą myśl.

PODSUMOWANIE

Wielki (także pod względem ciężaru książki) finał. Tutaj wszystko ma swój koniec i choć autor porządnie wymęczył swoje postaci i długo nie dał im spocząć, w końcu wszyscy dotarli do mety. Były emocje, był ból, radość, nadzieja i była frustracja. Pojawiły się fragmenty niedowierzania, ale i nudy. Kończę tę historię z nieco mieszanymi uczuciami, ciesząc się, że poznałam dalszy ciąg, ale i że to już koniec. Powieść mnie wypompowała. Z jednej strony polecam więc, by zaspokoić swoją ciekawość, z drugiej przestrzegam przed tym, że nie tak szybko i łatwo przebrnąć przez te 800 stron.

[Adres usunięty]

PO CO NAM TO BYŁO?

Szalałam za historią ukazaną w Trzech metrach nad niebem. Fakt, bardziej szalałam za hiszpańską wersją ekranizacji, jednak i książka miała swój urok. Drugi tom wydał mi się nieco na siłę i nie obdarzyłam go zbyt wielką sympatią, jednak dałam szansę trzeciemu, licząc na trochę emocji i chociaż ułamek klimatu, który kiedyś tak polubiłam. No i się zawiodłam. Na całej linii.

Dlaczego?

PO PIERWSZE, autor wyczerpał losy Stepa i Babi już w pierwszym tomie. A w trzecim wszystko zostało tak na siłę pokomplikowane, że co chwilę wywracałam oczami. Historia naszego trójkąta miłosnego Babi-Step-Gin była tak płytka i tak bez polotu, że to aż boli. Jak można zniszczyć coś, co tak uwielbiał niemal cały świat? Wszystkie zwroty akcji wymuszone, a niektóre wręcz żałosne. To, co autor wymyślił na koniec, aby dopasować sobie wszystko pod życzenie fanów było okropne. I pewnie gdyby nie fakt, że staram się nie oceniać książki, nim jej w pełni nie przeczytam (zwłaszcza, jeśli jest to egzemplarz recenzencki), to bym rzuciła tą książką przez okno i nigdy jej nie skończyła.

PO DRUGIE, zniszczono niemal wszystkie postacie. Książkowy Step już od pierwszego tomu wydawał mi się chamski i nieokrzesany, ale przynajmniej miał jakiś charakterek, a teraz? Mdły, nieciekawy, dziwny i tchórzliwy. Babi - teraz wyrachowana i wręcz wredna. Gin - straciła swój czar i energię, na rzecz bycia nijaką. Zniszczono też postać dawnego przyjaciela Stepa, mimo że nawet nie pojawił się w książce (z wiadomych powodów). Bohaterowie drugoplanowi również zupełnie bez wyrazu.

PO TRZECIE, skoro już jesteśmy przy bohaterach drugoplanowych i wątkach pobocznych - za dużo, zbyt nieciekawie. Nudne postacie, zupełnie nijakie, a ich historie zbyt rozwleczone. Nie rozumiem też sensu opisywania po kolei każdej czynności, jaką wykonali bohaterowie, czy też szczegółowego opisywania programów, jakie tworzyli w pracy. Gdyby książkę odchudzić z niepotrzebnych zapychaczy, pewnie skończyłoby się na 350 stronach i wyszłoby w miarę zjadliwie. A tak, po prostu nie da się tego czytać.

PO CZWARTE, struktura - co to był za chaos? Numerowane rozdziały, w których nie wiadomo właściwie kto prowadził narrację. Kilka akapitów w trzeciej osobie, zaraz jakiś akapit w pierwszej, potem znowu w trzeciej. W efekcie wyszedł niezły bałagan. Do tego dorzucimy jeszcze nudny styl pisania autora i mamy książkę, której polecić nie jestem w stanie nikomu.

PODSUMOWUJĄC

Trzy razy ty, to książka która nigdy nie powinna powstać. Nie wnosi nic dobrego do historii, którą pokochały miliony, a tylko zostawia po sobie niesmak. Nudna, bez polotu, na siłę przedłużana i rozszerzona o wątki, które zupełnie czytelnika nie interesują. Do tego jej ogromne rozmiary sprawiają, że czytanie tej książki jest wręcz męczące.

Przeczytałam, mam nadzieję, że szybko o lekturze zapomnę i nie polecam.

Tekst pochodzi z bloga: [Adres usunięty]

Bardzo długo kazał Federico Moccia czekać fanom na zwieńczenie losów bohaterów kultowego Trzy metry nad niebem. Lecz oto jest długo wyczekiwany finał historii, która podbiła serca ludzi na całym świecie. Autor zgotował zakończenie, które wyciśnie niejedną łzę, ale nie będą to niestety łzy wzruszenia a sromotnej porażki pisarza.

Od czasów przedstawionych w Tylko ciebie chcę minęło sześć lat. Z awanturnika i zawadiaki, którym niegdyś był Step niewiele zostało. Udało mu się odnieść sukces, został telewizyjnym producentem i niedługo będzie brał ślub. Gin wybaczyła mu zdradę z Babi i jest gotowa spędzić z nim resztę życia. Wszystko to wygląda wręcz idealnie, jednak Step nie czuje się w pełni szczęśliwy. Babi nie opuściła go do końca. Nieustannie siedzi w jego słowie i wspomnieniach. Nieoczekiwanie, po długiej nieobecności zjawia się, aby wyjawić mu skrywany przez lata sekret. Step będzie zmuszony jeszcze raz przemyśleć swoje wybory. Czy Babi należy już do przeszłości? Czy z Gin łączy go prawdziwa miłość? Z którą z kobiet będzie dane mu spędzić resztę życia? Babi czy Gin?

Trzy razy ty jest świetnym przykładem, jak wygląda lektura, która pisana jest tylko dla uciszenia fanów a na którą autor już po prostu nie miał pomysłu. Bo to, co się tutaj dzieje to istna telenowela. Może nie brazylijska, ale na pewno włoska. Pisarz umieścił tak wiele wątków i nic niewnoszących do fabuły szczegółów, że niestety to co było najpiękniejsze we wcześniejszych tomach mocno się zatraciło. Z każdą kolejną zbędną stroną, z każdym kolejnym opisem dania, które będzie na weselu, filmu, który kiedyś oglądali i ustawienia mebli w łazience tempo akcji zrównuje się z zerem, a finał, mimo że tak pełen emocji nie robi większego wrażenia na czytelniku. Główny wątek miłosny został gdzieś zepchnięty na drugi plan, a zdecydowanie więcej czasu Moccia poświęca pracy Stepa i problemom z nią związanymi. Można odnieść wrażenie, że autor nie potrafi rozstać się z tą historią, dodaje wszystko co mu przyjdzie na myśl, żeby tylko jej nie kończyć, bo jednak 800 stron to zdecydowanie sporo jak na tego typu powieść.

Poza trójką kluczowych postaci mamy tutaj mnóstwo bohaterów pobocznych, których nie sposób spamiętać. Część poznaliśmy we wcześniejszych tomach i są to ich dalsze losy, ale także sporo jest całkiem nowych charakterów. Moccia postarał się, aby wszystkie wątki zostały domknięte; bohaterowie, którzy na to zasłużyli cieszą się happy end'em, a ci którzy nie - dostali za swoje. Jednak wracając do głównej trójki, próżno szukać w nich tych bohaterów, których czytelnicy pokochali w Trzy metry nad niebem. Step zatracił swój buntowniczy charakter, Babi przestała ulegać naciskom matki i postanowiła zawalczyć o to, czego naprawdę pragnie, a Gin stała się kobieta idealną bez najmniejszej wady. Są to na pewno barwne i budzące zainteresowanie kreacje, ale ta bierność i niezdecydowanie Stepa burzą całą konstrukcję. Moccia zrobił z niego mężczyznę, który nie potrafi dokonać wyboru i nie wie czego chce (a może wie, ale nie umie zrobić tego kroku?). Nie do końca zostają ujawnione jego motywy i przyczyny podejmowania takich, a nie innych decyzji. Szkoda, że z tak świetnej historii skończyło się na: 'nie wiem, którą kobietę wybrać'.

Trzy razy ty miało być emocjonującym zakończeniem Trzech metrów nad niebem. Zakończeniem może i było, ale emocji w tym żadnych. Pierwszego tomu, który łamał serca i wyciskał łzy kobiet na całym świecie nic nie przebije. Tutaj możemy zapłakać tylko nad zmarnowanym potencjałem, bo nawet zakończenia dość szybko można się domyślić i kompletnie nie zaskakuje. Nie wiem, czy komukolwiek mogłabym tę książkę polecić. Na pewno jest tylko dla największych fanów losów Babi i Stepa, a nawet i oni raczej poczują się zawiedzeni. Dla mnie ta historia kończy się na pierwszym tomie i taką chciałabym ją zapamiętać.

Po okresie czytania thrillerów przyszedł czas na znacznie lżejszą lekturę i padło akurat na "Trzy razy ty". Która z nas nie kochała się swego czasu w chuliganie Stepie, w jego wyznaniu o trzech metrach nad niebem, albo przynajmniej w jego filmowym odpowiedniku buntowniczym Hache? Minęło sporo sporo czasu odkąd czytałam dwa pierwsze tomy traktujące o uczuciu Stepa, Babi, a później również Gin i myślałam, że chociaż pozostał mi sentyment do tej historii. Niestety, z przykrością stwierdzam, że albo wyrosłam z miłości do tej powieści, albo autor w ogóle nie powinien się brać za napisanie trzeciej części. Nie po takim czasie, albo nie w taki sposób - naciągany, a wręcz irytujący.

Zacznijmy od tego, że choć te 795 stron czytało się w miarę szybko, to w żaden sposób nie stanowi o jakości przedstawionej fabuły. Zdarzały się wręcz momenty zupełnie niepotrzebne, jak chociażby kilkustronicowy opis gry w bilarda Stepa z przypadkowo poznanym chłopakiem. Że nie wspomnę o zupełnie naiwnym i polukrowanym wątku ojcostwa dziecka Danieli, czy też bezsensownym wyjaśnieniu śmiertelnego wypadku Polla i to osiem lat po tym tragicznym wydarzeniu. Ale przejdźmy do meritum czyli dalszych losów Stepa. Stepa, który z powodzeniem rozwija swoją producencką firmę. Stepa, który jest o krok od wzięcia kościelnego ślubu z Gin. Stepa, który wydoroślał, uspokoił się i wkrótce ma zostać ojcem. Stepa, który wydawałoby się ma wszystko, by być szczęśliwym i spełnionym. Do tego jego uporządkowanego świata po 6 latach beztrosko wkracza Babi, uciekająca się do postępu, by doprowadzić do spotkania ze swoją pierwszą miłością. Spotkania, podczas którego, obracając obrączkę na palcu, mówi Stepowi, że nie przestała go kochać i ma dla niego prezent... w postaci ich wspólnego syna.

Naprawdę nie chcę się za bardzo rozwodzić nad fabułą. Wystarczy, że irytowało mnie niezdecydowanie Stepa, jego rozdarcie. A najbardziej irytowała mnie Babi i jej niedojrzałość. Jej roszczenie sobie prawa do wtargnięcia w życie Stepa jak gdyby nigdy nic. Udawanie, że ona nie ma męża, a ON ciężarnej narzeczonej. Próby nakłonienia go, by nie brał ślubu, choć przecież to właśnie ona, a nikt inny 6 lat wcześniej odeszła od niego do Lorenzo i zataiła, że jest ze Stepem w ciąży. Cóż... Babi i Step najwidoczniej są siebie warci, skoro pomimo bólu, który mu zadała, ON nie mógł się jej oprzeć. W tym wszystkim szkoda mi najbardziej Gin. Nie zasłużyła na to wszystko, co przygotował dla niej autor. Nie zasłużyła. Gdyby ta historia rozgrywała się w prawdziwym życiu, to miłość Stepa i Babi nie miałaby szans na takie zakończenie. Bowiem w realnym życiu szczęście budowane na czyimś cierpieniu po jakimś czasie spotyka podobny ból.

"Zrozumiałem, że kiedy przysparzasz komuś cierpienia, ono zostaje w nim na zawsze, ta rana w sercu nigdy się nie zabliźni. Jak liść, który spadł z drzewa w październiku, długo będzie leżał na ziemi. Czy tego chcesz, czy nie, żaden wiatr, żaden skrupulatny dozorca nigdy do końca nie oczyści tego serca."

Nie ma już dawnego zabijaki, który wściekał się na cały świat. Step zmienił się nie do poznania. Ten niegdyś agresywny młokos został właścicielem odnoszącej sukcesy firmy Futura, producentem telewizyjnym, który za dwa tygodnie bierze ślub. Bardzo się starał aby Gin wybaczyła mu błąd z przeszłości, teraz planują ślub i spodziewają się dziecka. Gin to dziewczyna niemal idealna. Kocha go nad życie, jest czuła, troskliwa i piękna. Niestety Stefano wciąż zadaje sobie pytanie czy jest szczęśliwy i czy takiego życia właśnie pragnął. Jego świat kolejny raz trzęsie się w posadach, gdy na wystawie spotyka Babi. Starał się od niej zdystansować, odnalazł spokój i pewność siebie ale nie potrafi zachować obojętności. Nie umie wymazać jej z pamięci raz na zawsze. Jego umysł wciąż wskrzesza wspomnienia. Step wmawia sobie, że jest szczęśliwy i chce w to uwierzyć. Los znowu płata mu figle i uderza w niego piorun, gdy dowiaduje się, że jest ojcem synka Babi. Nie takiej informacji się spodziewał. Stoi przed trudnym wyborem i nie ma ułatwionego zadania, ponieważ na jego wieczorze kawalerskim zjawia się Babi. Czy Step kiedykolwiek się od niej uwolni?

Miłość wznosiła ich trzy metry nad niebem. Sprawy się pozmieniały. Teraz w sercu Stepa czołowe miejsce zajmuje Gin. Chłopak bardzo się zmienił. Zaczął nowe życie, oddaje się uczuciu do swej przyszłej żony. Ich początki bywały trudne ale Gin dobrze wiedziała czego chce. Tylko Step jest ciągle niezdecydowany. Babi była pierwszą dziewczyną, którą pokochał i nie może tak po prostu o niej zapomnieć. Ich losy splatają się kolejny raz. Babi swoim pojawieniem się burzy ułożone życie Stepa i Gin. Targają nim bardzo sprzeczne emocje. Jaką decyzję by nie podjął zawsze ktoś zostanie zraniony. Chwile słabości tylko pogrążają sytuację w jakiej się znalazł. Niestety poczynania bohaterów nie przypadły mi do gustu. Step sam nie wie czego chce. Gdzie podział się ten pewien siebie chłopak? Babi jest niekonsekwentna i zachowuje się bardzo chaotycznie. Step dojrzał a ona wręcz przeciwnie. I Gin. Najbardziej pokrzywdzona w tym wszystkim. Gin była trochę uciążliwa ze swoim ciągłym oskarżaniem o zdradę. Bohaterowie pokonują przeciwności losu, wybaczają zdrady a namiętność i uczucia wzrastają.

"Trzy razy ty" to trzecia część bestsellerowej powieści "Trzy metry nad niebem". Babi, Step i Gin powracają by znowu sporo namieszać. Ta część jest bardziej wyważona, spokojna, nie ma w niej wulgarności. Tęskniłam za Stepem zabijaką a dostałam poważnego Stefano. Powieść jest klimatyczna, pełna włoskiej atmosfery. Autor za bardzo skupił się na dłuuugich opisach. Książka stała się monotonna i momentami aż nudna. Wydarzenia poznajemy raz z punktu widzenia Stepa, raz z Gin, to znów Danieli czy Giorgia. Za dużo było tych nieuporządkowanych przeskoków w narracji. Nie mniej jednak mam do tej serii ogromny sentyment. Mario Casas wcielający się w ekranizacjach w postać Stepa już dawno skradł moje serce. "Trzy razy ty" to dobra kontynuacja poprzednich części. Powieść o prawdziwej przyjaźni, miłości i trudnych wyborach, gdzie przeszłość determinuje nasze decyzje.

[Adres usunięty]

"Trzy razy ty" Federico Moccia to kontynuacja bestsellerów "Trzy metry nad niebem" i "Tylko ciebie chcę".

Powieść przypomina latynoską telenowelę o miłosnych rozterkach i konieczności dokonywania wyborów życiowych, ukazanych na tle przyjemnych dla oka obrazków ze współczesnego świata.

Fabuła, mimo wszystko, jest dość naiwna. Oto główny bohater, Step, kiedyś niepokorny, szalony nastolatek, od pewnego czasu ustatkował się, pracuje w mediach i planuje kolejny dobry kontrakt. Niespodziewanie pojawia się jego dawna miłość, Babi. Mężczyzna dowiaduje się, że jest ojcem jej kilkuletniego syna. Następuje to w niedobrym momencie, gdyż bohater właśnie przygotowuje się do ułożenia życia z inną kobietą, Gin, która spodziewa się jego dziecka. Jak można się domyślić, czeka go wiele przeżyć, dramatycznych rozmów i konieczność dokonania wyboru. Pod koniec pojawi się też śmierć, lecz główni bohaterowie wyjdą cało z trudnej sytuacji.

Książka, gdy spojrzy się na nią, przeraża swoją objętością. Na szczęście, rozdziały są krótkie (jest ich ponad 140), więc czytanie nie sprawia większego problemu, można przerwać lekturę i wrócić do niej w dowolnym momencie. W sytuację bohatera pomaga wczuć się narracja pierwszoosobowa, dzięki czemu powstaje wrażenie autentyzmu ukazywanych zdarzeń.

ZJ

źródło: [Adres usunięty]