Ten obcy

Zenek Wójcik jest głównym bohaterem książki autorstwa Ireny Jurgielewiczowej

pt. '' Ten obcy''.

Zenek jest nieszczęśliwy. Życie zmusza go do ucieczki z domu i poszukiwania wujka, z którym wiązał nadzieję na lepsze jutro.

Ula, Pestka, Marian, Julek mają szczęście, gdyż oni wychowują się w domach pełnych ciepła i miłości. Dzięki przyjaźni z Zenkiem pomagają mu w przemianie jego nieufności wobec całego świata. Przyjaźń i zrozumienie to najpiękniejszy skarb otrzymany od życia.

Emocje, które udzielą, się bohaterom sprawią to, że Czytelnik odnajdzie się bardzo łatwo w świecie niełatwym dla nich. Świat wówczas nie będzie taki obcy, w tym momencie, kiedy to na ścieżce swojego życia spotkamy nie jednego Zenka Wójcika i pozwolimy mu chodzić naszymi drogami wraz na czele z nim i jego pięknym uśmiechem.

Z tego, co pamiętam, bardzo dobrze czytało mi się tę lekturę pomimo tego, że z początku główny bohater wyróżniał się innością. Nie przeszkadzało mi to w jego poznawaniu.

Ujmujące były dla mnie osobiście opisy wyglądu miejscowości tam, gdzie toczyła się akcja.

Język, który stosuje, w tej powieści autorka Pani Ireny Jurgielewiczowa jest zrozumiały, a przede wszystkim, jest w nim coś, co przyciąga, gdyż skonstruowane są według mnie ciekawie przebiegające rozmowy w dialogach i jest to bardzo widoczne, gdy się wraca, ponownie do niej zachowując miłe wspomnienia i refleksje po zapoznaniu się z jej główną treścią.

Z miłą chęcią zaprzyjaźniłabym się z tymi pięcioma bohaterami: Zenkiem, Ulą, Pestką, Julkiem, Marianem, ponieważ każdy z nich tworzy swój indywidualny świat zebrany w różnego rodzaju charakterach.

Uważam, że lektura ta pomimo upływu wielu lat nie traci nic na wartości przekazu, gdyż spotykamy na swojej osobistej drodze wiele osób, które potrzebują naszego wsparcia w otaczającej nas niepewnej współczesnej rzeczywistości.

W trakcie czytania tej książki pojawia się taki moment na chwile refleksji i może chęć zastanowienia się, co byśmy zrobili, gdybyśmy spotkali tychże bohaterów i co byśmy im powiedzieli?

Polecam przeczytać tę powieść.

Rewelacyjna opowieść, która pomimo, że została napisana 60 lat temu wciąż pozostaje niezmiernie aktualna. Książka świetnie oddaje problemy młodych, zagubionych ludzi oraz pokazuje wątek dorastania młodzieży i wszystkie problemy z tym związane. Wyraziste postacie, ciekawa akcja i oczywiście wątek miłosny, którego nie mogło zabraknąć w tego typu powieści. Osobiście uważam, że "Ten obcy" byłby doskonałym scenariuszem dla Netflixa na serial. Nie bez przyczyny powieść znalazła się na Listę Honorową H.Ch. Andersena. Jest to ogromne wyróżnienie i oczywistą zachęta aby sięgnąć po najbardziej znaną książkę Ireny Jurgielewiczowej.

"Ten Obcy" Ireny Jurgielewiczowej, to lektura, z którą po raz pierwszy spotkałam się w szkolnej ławce. Choć minęło wiele lat, zawsze miło wspominam te książkę. Z największą przyjemnością sięgnę po nią, kiedy tylko znajdę wolny czas. Choć szkolne lektury zazwyczaj źle się kojarzą, tę bardzo lubię i zapadła mi w pamięć. Świetna książka, którą powinien przeczytać każdy nastolatek. Pokazane w niej czasy już nie wrócą, dlatego warto choć powspominać. Fajne, beztroskie wakacje, bez poczucia uciekającego przez palce czasu. Do tego wartości takie jak miłość, przyjaźń, bezinteresowna pomoc, o których zapominamy w pogoni za doczesnymi dobrami.. Polecam z całego serca!

Lubię takie książki jak "Ten Obcy". Odkąd poznałem jej treść w szkole podstawowej, sięgnąłem po nią jeszcze kilka razy. Jest to dla mnie taki wehikuł czasu. Fajnie cofnąć się razem z tą książką, do lat dzieciństwa, kiedy wszystko było lepsze, prostsze.. Fajnie przypomnieć sobie od czasu do czasu losy książkowych przyjaciół, porównując je tym samym do swoich osobistych doświadczeń. Według mnie książka wciąż powinna być w kanonie lektur. Przedstawia świat, który w którym nie było tej strasznej pogoni, wyścigu szczurów. Nie było nawet Internetu, a każdy świetnie się bawił. Super książka, zapewne jeszcze kilka razy ją przeczytam.

Książkę czytałem dwa razy. Pierwszy raz będąc jeszcze dzieckiem, i drugi raz - ostatnio, kiedy przypomniałem sobie o niej i zapragnąłem wrócić do czasów młodości. "Ten obcy" bardzo podobał mi się w podstawówce. Przygody bohaterów pochłonęły mnie bez reszty i zachęciły do czytelnictwa jako takiego. Podczas czytania książki już jako osoba dorosła, spojrzałem na tę lekturę w inny sposób, z oczywistych powodów. Nie było już oczywiście tzw. efektu "wow", ale moja opinia jest jak najbardziej pozytywna. Książka uczy, ale przede wszystkim sprawia, że młody czytelnik może zauważyć, że niestety nie każde dziecko ma wspaniałe dzieciństwo.

Książka "Ten obcy" to świetnie napisana powieść przygodowa autorstwa Ireny Jurgielewiczowej. Wielu kojarzy ją ze szkolnej ławki, jednak w żaden sposób jej to nie ujmuje. Kiedyś bardzo mi się podobała, teraz odkryłem ją na nowo i zachwyciłem się ponownie przeżyciami Uli, Pestki, Mariana, Julka i Zenka. Polecam książkę każdemu, niezależnie od wieku, bo wszyscy znajdą w niej coś dla siebie. Jest to niezwykle mądra pozycja, która porusza niezwykle ważne tematy takie jak przyjaźń, zaufanie i poszukiwanie szczęścia. Pokazuje czytelnikom, że nie zawsze w życiu młodego człowieka jest łatwo, jednak warto polegać na przyjaciołach.

Przeczytałam tą książkę po raz kolejny... w swoim życiu. Który był to raz - nie pamiętam, lecz jestem pewna, że nie był to ostatni raz, kiedy spędziłam senny wieczór na lekturze książki Ireny Jurgielewiczowej. Powieść za każdym razem przypomina mi o moim dawno już minionym, lecz wciąż żywym dzieciństwie, czyli czasach pełnych beztroski i pierwszych przyjaźni, pierwszych zakochań. To były czasy idealne i idealna jest również ta książka.

Plusy:

+ ciekawi bohaterowie - zarówno czwórka nastolatków, jak i Zenek,

+ fabuła,

+ KLIMAT, który przypomina czytelnikowi o jego dzieciństwie,

+ nutka refleksji.

"Ten obcy" zawsze budził we mnie mieszane uczucia: z jednej strony dość naiwna historyjka dla nastolatków, z drugiej - pełna refleksji powieść i podróż z powrotem w czasy młodości, czyli najbardziej idealistycznego (tak, to chyba odpowiednie słowo) i najpiękniejszego czasu w moim życiu. Gdyby "Ten obcy" był słabą książką, nie sięgnąłbym po nią po raz kolejny... i kolejny, i kolejny. W książce napisanej przez Irenę Jurgielewiczową jest wszystko, czego potrzeba, by rozbawić, zaciekawić, zasmucić i wprawić w nostalgiczny nastrój - i któż by pomyślał, że to wszystko w tej jednej niepozornej historii?

Ponieważ podczas lektury nieraz pociekła mi po policzku łza - daję 5/5.

"Ten obcy" to moja jedna z ulubionych lektur szkolnych. Zabawne, bo pamiętam, że mama musiała zmusić mnie, bym po nią sięgnęła, gdyż okładka nie była dla mnie zachęcająca. Po kilkunastu stronach okazało się, że było warto. Lubię wracać do książek, więc przyszła kolej i na tę pozycję. Obawiałam się, że nie odczuję tyle radości z czytania, co za dziecka. Jak się okazało, niepotrzebnie się martwiłam. Uważam, że jako dorosły, można wynieść z tej publikacji nawet więcej. Dlatego warto czasem przeczytać coś ponownie. Wyjątkowe przedstawienie tematu przyjaźni i szczęścia w życiu. Niestety zdarza się tak, iż jedni z nas mają łatwiej, a drudzy trudniej. Należy o tym pamiętać, by jako dorosła osoba wykazać się wyrozumiałością i empatią.

Trudno znaleźć kogoś, kto nie zna powieści "Ten obcy". Książka jest o tyle ciekawa, że zadowolona z jej lektury jestem zarówno ja (a nie jestem już tak młoda ;) ), jak i moja dwunastoletnia córka. Jest to na swój sposób powieść uniwersalna i każdy - młody czy stary - znajdzie w niej coś dla siebie. Największą zaletą powieści napisanej przez panią Jurgielewiczową jest klimat lat wczesnego dzieciństwa i świetnie przedstawione postaci (zwłaszcza Zenek), na minus - jest to dość krótka historia, którą można przeczytać w kilka wieczorów. 5/5, absolutna klasyka polskiej literatury młodzieżowej z czasów PRL.

Książkę przeczytałem wprawdzie dopiero będąc dorosłym, lecz wywarła na mnie bardzo silne wrażenie. Już początkowe rozdziały potrafią zainteresować czytelnika i wprowadzić w akcję. A ta nie zwalnia mimo pozornie idyllicznego klimatu polskiej wsi czasów głębokiego PRL-u. Na plus zaliczam dobre dialogi, niejednoznaczne postaci i umiejętne połącznie literatury młodzieżowej z nutką refleksji i dojrzałości charakterystycznej raczej dla poważnej literatury. Daję ocenę 5/5 - "Temu obcemu" jedynie niewiele brakuje do największych klasyków. Jedynym minusem powieści jest zakończenie historii - moim zdaniem zbyt przewidywalne.

Oj, jedna z moich ulubionych. Motyw przyjaźni przedstawiony wzorowo!

Czy można łatwiej? – nie można! Zamawiam wtedy, gdy potrzebuję! (nawet o 3 nad ranem

Czy można taniej? – nie można! Wiele razy próbowałam, ale wiem, że to strata czasu!

Czy można szybciej? Ale po co? Książki zawsze są na czas.

Pamiętaj więc: Z tanią książką kupisz tanio, łatwo i szybko.

GORĄCO POLECAM