Tajemniczy opiekun

Jednym z moich nałogów jest kolekcjonowanie książek. Bardzo lubię je nabywać i nie lubię się z nimi rozstawać. Moje oczy cieszą szczególnie ładne okładki i nie potrafiłam się oprzeć ilustrowanym wydaniom książek wydanych przez Wydawnictwo MG. Nawet nie zwracam uwagi na tytuł. Po prostu biorę dla okładki. Ma to jeden plus. Poznaję książki, po które prawdopodobnie w innych okolicznościach bym nie sięgnęła. Takim sposobem trafiła do mnie książka „Tajemniczy opiekun”.

Sięgając po książkę „Tajemniczy opiekun” nie do końca wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Okazało się, że składa się ona z dwóch rozdziałów. Pierwszy, stosunkowo krótki, jest wprowadzeniem do historii. Drugi to listy pisane przez Agę do swojego opiekuna. Tak więc historię Agi poznajemy dzięki jej listom. Zdecydowanie ciekawie poznawało się historię z takiej perspektywy. Same wydarzenia były trochę przewidywalne, ale książkę czytało mi się przyjemnie.

„Tajemniczy opiekun” to książka, po którą bym nie sięgnęła, gdyby nie jej okładka. To właśnie dzięki niej poznałam świetną, momentami śmieszną historię. Książkę czytało mi się przyjemnie i bardzo szybko. Byłam ciekawa, w którą stronę potoczą się wydarzenia. Miałam kilka pomysłów na rozwiązanie historii i niektóre wątki przewidziałam. Mimo wszystko będę bardzo dobrze wspominać tę lekturę.

[Adres usunięty]

Siedemnastoletnia Agata Abbot całe dotychczasowe życie spędziła w sierocińcu – Domu Wychowawczym im. Johna Griera. Jej los odmienia się nieoczekiwanie, gdy jeden z opiekunów placówki przypadkiem odkrywa jej talent literacki i funduje stypendium umożliwiające ukończenie ekskluzywnego college’u. Dobroczyńca pragnie pozostać anonimowy – Agata nie zna nawet jego nazwiska. Musi jednak co miesiąc informować go listownie o swoich postępach w nauce i życiu. Dziewczyna z zapałem wywiązuje się z zadania. W pełnych humoru, kilkunastostronicowych epistołach barwnie opisuje swoje codzienne przygody.

***

„Tajemniczy opiekun” to ciepła, pełna humoru historia, która choć jest w pewnym stopniu staroświecka, to i tak skradnie serce każdego, kto lubi klasykę. Napisana ona została w formie listów, które początkowo pełniły rolę pewnego rodzaju sprawozdań w kwestii edukacji, przeznaczonych do opiekuna, a z czasem przemieniły się w przyjacielskie listy, w których główna bohaterka rzuca więcej światła na swą postać.

Agata to specyficzna osóbka, która swoją zmiennością poglądów, zabawnymi spostrzeżeniami na pewne kwestie, skradła moje serducho. Postać ta (jak i cała historia) pokazuje w pewnym stopniu, jak dawniej postrzegano kobietę studiującą.

Do samego końca nie zrozumiałam, dlaczego tajemniczy opiekun chciał zachować swą anonimowość. Na samym początku jeszcze mnie to nie dziwiło, ale przez kilka lat? Dlaczego ani razu nie zdecydował się ON na odpisanie choć na jeden list Agaty?

Poczułam lekkie rozczarowanie końcówką historii. Wszystko rozwinęło się w mgnieniu oka a na wyżej postawione pytania niestety nie otrzymałam odpowiedzi. Miałam nadzieję na jakieś romantyczne zakończenie, poprowadzone w inny sposób niż list głównej bohaterki, ale niestety nie poszło to po mojej myśli.

Jeśli rozpoczynacie swoja przygodę z literaturą klasyczną, to myślę, że „Tajemniczy opiekun” jest świetną propozycją na początek. Króciutka i lekka w odbiorze. Polecam.

Moja ocena: 7/10

Autor: Jean Webster

Tytuł: Tajemniczy opiekun

Wydawnictwo: MG

Siedemnastoletnia Agata Abbot całe dotychczasowe życie spędziła w sierocińcu – Domu Wychowawczym im. Johna Griera. Jej los odmienia się nieoczekiwanie, gdy jeden z opiekunów placówki przypadkiem odkrywa jej talent literacki i funduje stypendium umożliwiające ukończenie ekskluzywnego college’u. Dobroczyńca pragnie pozostać anonimowy – Agata nie zna nawet jego nazwiska. Musi jednak co miesiąc informować go listownie o swoich postępach w nauce i życiu. Dziewczyna z zapałem wywiązuje się z zadania. W pełnych humoru, kilkunastostronicowych epistołach barwnie opisuje swoje codzienne przygody. Anonimowość opiekuna jest jej ciągłą zgryzotą, ale wreszcie stanie się pułapką na niego samego…

Książka od początku wydawała się dobrą. Zaczynając ją czytać nie do końca wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Byłam szczęśliwa, że udało się głównej bohaterce zdobyć możliwość ukończenia college'u. Zdziwiła mnie jedna rzecz z tym związana, jednak można powiedzieć, że to rozumiałam. Kiedy zaczęłam czytać dalej to było interesująco, a zarazem tajemniczo, ponieważ nie wiedziałam co czeka mnie dalej. Niestety po pewnym czasie wydawała się ona dla mnie monotonna, nie zmieniało się za wiele rzeczy, co powodowało to, że chciałam ją odłożyć. Mimo tego dałam jej szansę, kiedy czytałam słowa, którymi Agata nazywała tajemniczego dobroczyńcę, to nie mogłam czasem wytrzymać ze śmiechu, podobały mi się one. Zaciekawiła mnie pewna rzecz, nie podejrzewałam nic, ponieważ nie wpadłam nawet na to, że można tal zrobić. Prawie na końcu bardzo się zszokowałam. To co się okazało było dla mnie dziwne, a zarazem urocze. Nie podejrzewałam, że tak może się to zakończyć. Myślę, że to zakończenie mogło być odrobinę inne, ponieważ musimy się sami domyślać zakończenia, czego za bardzo nie lubię. Ocena 7/10

"Tajemniczy opiekun" Jean Webster

Agata Abbot to nastolatka powoli wchodząca w dorosłość. Całe dotychczasowe życie spędziła ona za murami sierocińca. Nagle jeden ze sponsorów, opiekunów placówki odkrywa ogromny talent dziewczyny i postanawia ufundować jej stypendium, które umożliwi ukończenie studiów. Jest jeden warunek — Agata musi pisać sprawozdania o swoich postępach w nauce, relacjach z rówieśnikami i życiu na uniwersytecie.

"Tajemniczy opiekun" jest powieścią zaliczaną już do kanonu klasyki literatury młodzieżowej. Zapewne każdy z nas, gdy słyszy słowo "klasyk literatury" przed oczami stawia sobie dzieło, które jest mądre, erudycyjne, niesie za sobą pewne wartości, ma szansę zmienić konkretną sferę życia na lepszą, zawiera dogłębne przesłanie czy chociaż funduje czytelnikowi kawał świetnej, porządnej książki, a która stanowi jednocześnie dobrą zabawę. Czy jestem w stanie którymś z wypisanych powyżej przymiotników opisać utwór Webstera? Odpowiedź jest jedna — nie.

Opowieść, jaką skonstruował Jean Webster, przedstawiona jest w formie epistolarnej. Książka składa się z krótkiego wstępu, w którym poznajemy historię głównej bohaterki, a po którym przechodzimy do listów pisanych przez Agatę do tytułowego tajemniczego opiekuna. Każdy list to krótka notatka z dnia dziewczyny spędzonego w collage'u, gdzie cały czas zwraca się bezpośrednio do adresata, w tym wypadku do swojego dobroczyńcy. Epistoły cechuje przeraźliwa infantylność, dziecięca naiwność, prostota, a wręcz prostactwo wypowiedzi, co definitywnie nie powinno mieć miejsca w listach pisanych przez osobę prawie dorosłą.

Niestety przez całą książkę mamy do czynienia z idealizowaniem rzeczywistości, koloryzowaniem historii, ubarwianiem. Na bardzo niskim poziomie uplasowała się kreacja bohaterki, która jest gloryfikowana, wysławiana przez wielkość swojego umysłu, lecz tej mądrości po listach wywnioskować nie można. Jedyne, co da się stwierdzić po lekturze to to, że Agata ma mentalność dziecka, które nie ukończyło szkoły podstawowej. Przyznam, że gdy czytałem tę powieść poziom mojego zażenowania, wprawił mnie w osłupienie.

Webster stworzył historię do bólu "cukierkową", beznamiętną, zafałszowaną i zniekształconą do cna. "Tajemniczy opiekun" sprawił, że zastanowiłem się nad tym, jakim cudem ta powieść otrzymała zaszczytny tytuł klasyka literatury, bo według mnie kompletnie na niego nie zasługuje. Jednak nawet w klasykach przeznaczonych typowo dla młodszych odbiorców, powinno zawrzeć się prawdy o świecie, który nie zawsze sprzyja ludziom, ale los nieustannie rzuca kłody pod nogi.

Mimo wszystkich swoich wad "Tajemniczy opiekun" jest jedną z tych rozczulających opowiastek, które przenoszą nas do czasów wczesnego dzieciństwa pozbawionego trosk i zmartwień; przywodzi na myśl głupiutkie, prostoduszne historyjki.

⭐3/10

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu MG.