Strażniczka Słońca

Książki, które oprócz merytorycznej treści, łączą w sobie również przepiękne wydanie, zajmują szczególne miejsce w moim sercu. "Strażniczka Słońca" to mądra, wartościowa książka dwóch utalentowanych kobiet. Zawiera ona informacje o sile, jaką niesie ze sobą miłość, przyjaźń, oraz, przede wszystkim, przyroda. W swoich opowieściach Maja Lunde skupiała się na przybliżaniu dzieciom emocji. Wbrew pozorom, pozycja ta nie jest skierowana wyłącznie dla dzieci i młodzieży. Jest pełna nadziei, dobra i przyjaźni, której często brakuje dorosłym. Budzi naprawdę wiele emocji, czego dopełnieniem są malownicze i klimatyczne ilustracje. Bardzo dobrze się czyta i zostawia ciepło na sercu.

🔹Absolutnie zachwycająca książka, którą najpierw sobie dawkowałam, by później przeczytać po prostu na jednym oddechu. Nie ma wielu autorów, którzy by z taką wrażliwością i delikatnością potrafili jak Maja Lunde pisać o przyrodzie. Czy to w przypadku książek dla starszych czy tej publikacji zawsze jestem zachwycona i jej słowa naprawdę mocno do mnie trafiają. Tym razem snuje piękną opowieść o stracie, żałobie, sile przyjaźni i rodziny oraz o słońcu. Któż, nas nie odżywa z każdym jego promieniem? Wyobraźcie sobie, że Lilia żyje w świecie gdzie panuje ciągła jesień, deszcz siąpi, jest ciemno, ponuro i depresyjnie. Uprawy są dramatycznie niskie, a ludzie bladzi i niedożywieni. Życie ratują im ciągłe dostawy świeżych owoców i warzyw, które sobie tylko znanymi sposobami przynosi dziadek głównej bohaterki. Pewnego dnia, dziewczyna dowiaduje się więcej niż powinna i tak, po nitce do kłębka dociera do Strażniczki Słońca.

🔹Strażniczka Słońca to książka, którą można szczerze się zachwycić. Piękne i poruszające jest w niej wszystko, każda najmniejsza i najdrobniejsza cząstka. Poczynając od wzruszającej historii, kończąc na dopracowanych ilustracjach Lisy Aisato, które również zapierają dech w piersiach i wywołują w czytelniku rozedrganie i emocje, których się nie spodziewał.

🌱Jak zwykle autorka zwraca uwagę na przyrodę, którą eksploatujemy zbyt mocno, na marnowanie żywności oraz zmiany klimatyczne, które mogą prowadzić do dramatycznych wydarzeń. Kluczem tej opowieści jest równowaga, do której każdy z nas powinien dążyć. Słońce, które daje życie, sprawia, że na policzkach pojawiają się piegi i uśmiech na twarzy, z drugiej strony może być też zabójczo niebezpieczne. Przesada w każdą ze stron zawsze prowadzi do zgubnych skutków.

🔹Po raz kolejny autorka daje dużo nadziei, ciepła i otuchy. Myślę, że nie bez powodu najpierw ją dawkowałam i czytałam po kilka zdań. Gdy przyszedł moment większego smutku i gonitwy myśli podziałała jak najlepszy pocieszyciel i otulacz, który znakomicie ukoił i wyciszył. Mało jest aż tak pięknych książek, które przywoływały by takie wspomnienia i wrażenia jak zapach pierwszego wiosennego deszczu, burzy czy nieśmiało rozwijających się kwiatów drzew owocowych. Właśnie jesteśmy w takim momencie. Zatrzymajmy się, zachwyćmy i zwróćmy uwagę jak cudowny spektakl odgrywa przed nami każdego dnia natura.

Lubię zapoznawać się z nietuzinkowymi lekturami, dlatego tym razem postanowiłam skusić się na ,,Strażniczkę Słońca".

Lilia miała tylko dziadka, który przynosił skądś pożywienie. Na ich ziemi nic nie chciało rosnąć, nie było słońca, wszyscy jedli tyle co nic, cały czas byli niedożywieni. Pewnego dnia bohaterka poznała Chłopca. Czy życie mieszkańców miało się zmienić?

Pierwsza część, którą można czytać jako oddzielną całość czyli ,,Śnieżna siostra" nie do końca mnie zachwyciła. Drugą kwestią jest to, że ten tom też zbiera dość skrajne opinie. Postanowiłam sama zapoznać się z tą publikacją i wyrobić sobie własne zdanie. Ta część podobała mi się bardziej, jest radośniejsza, bardziej otula ciepłem, jeden wątek okazuje się także bardzo zaskakujący.

,,Strażniczka Słońca" to nie jest jedna z tych publikacji, które na dłużej zapadną mi w pamięci, jednak nie żałuję, że postanowiłam się z nią zapoznać.

WIOSENNE TAJEMNICE



To, co wydawało się jednorazową – choć trzeba przyznać, że zachwycając – przygodą, zatytułowaną „Śnieżna siostra”, właśnie doczekało się ciągu dalszego w postaci „Strażniczki słońca”. I jest to ciąg dalszy niemal równie urzekający, co część pierwsza. Dlaczego niemal? Tylko dlatego, że ja osobiście wolę klimaty Świąt Bożego Narodzenia, niż wiosenne atrakcje. Ale trzeba przyznać, że autorki zachowały poziom poprzedniego tomu i znów oferują nam naprawdę świetną literaturę dla całej rodziny, która najmocniej zachwyca ilustracjami.

Lilia o słońcu może jedynie pomarzyć, powspominać. Chociaż czy może wspominać coś, co pamięta z czasów, gdy miała niecały roczek? Od tamtej pory jej świat to szarość, lejący deszcz i monotonia. Tutaj nawet nic nie chce rosnąć. A jednak dziadek ciągle przynosi świeże owoce i warzywa i karmi nimi mieszkańców wioski. Czyżby hodował je w swojej szklarni? A może jednak chodzi o coś zupełnie innego?

Wkrótce Lilia zaczyna odkrywać tajemnice otaczającego ją świata, kiedy trafia do zakazanego lasu a stamtąd ścieżką do ukrytej doliny pełnej zieleni i życia. to, co tam na nią czeka, odmieni jej życie. Ale czy tylko jej?

Chociaż moje dzieciństwo przypadło na wczesne lata 90., czyli okres prawdziwego boomu na całe bogactwo magazynów, książek i komiksów dla dzieci, czerpanych pełnymi garściami zza Wielkiej Wody, co dotąd na taką skalę się nie zdarzało, muszę przyznać, że i tak brakowało takich publikacji, jakie mają współcześni odbiorcy. Nie żebym kiedyś czuł czegoś brak, do dziś niektóre rzeczy pozostają niedoścignione (obecnie, a kiedyś wydawany „Kaczor Donald” to dwa zupełnie inny światy), ale kiedy patrzę na ilustrowane edycje „Harry’ego Pottera” czy dzieła takie, jak to, aż żałuję, że nie miałem okazji czytać ich w dzieciństwie. Z drugiej strony nadal potrafię się nimi po dziecięcemu zachwycić, więc niewiele straciłem.

Wracając jednak do dzieła duetu pań Lunde / Aisato, to tak, jak na „Śnieżną siostrę” rzuciłem się z dużą ochotą, tak i rzuciłem się na „Strażniczkę słońca”. Maja Lunde, autorka świetnych powieści „Historii pszczół” i „Błękit”, która swoją twórczością zdołała mnie pozytywnie zaskoczyć i nigdy nie zawieść także w literaturze dziecięcej pokazała na co ją stać. „Strażniczka słońca” to dobrze napisana, ciepła, nastrojowa i wzruszająca opowieść o wiośnie, rodzącym się życiu i nadziei. Styl nie jest skomplikowany, ale wyrazisty, bohaterowie sympatyczni i zapadający w pamięć, a klimat urzekający. Całość na dodatek ma też wymiar dydaktyczny, przesłanie, sporo mądrości i mnóstwo uroku. Nic dziwnego, że powieść tak wciąga, bawi, emocjonuje, poucza i dostarcza przeżyć, które autentycznie na długo zostają z czytelnikami.

Pomaga w tym oczywiście doskonała szata graficzna. Barwne, przesycone zarówno mrokiem, jak i ciepłym klimatem ilustracje w wykonaniu Lisy Aisato, budują doskonały nastrój, że nawet one same wystarczyłyby, by zachwycać się „Strażniczką słońca”. Są bowiem i realistyczne, i bajkowe, szczegółowe i dopracowane i pod wieloma względami przypominają wspomnianego już ilustrowanego „Harry’ego Pottera”. Dodajcie jeszcze świetne wydanie i dostaniecie książkę, którą naprawdę warto polecić wszystkim dzieciom – i tym dużym, i tym małym. A że autorki już pracują nad kolejnymi dwoma częściami, będzie na co czekać.

Po świetnej moim zdaniem "Historii pszczół", byłam ciekawa jak autorka podejdzie do książki o zdecydowanie innej tematyce, bo z gatunku literatury dziecięcej. Kupiłam ją na prezent, jednak sama najpierw sprawdziłam i teraz żałuję tylko, że ta książka nie miała swojej premiery, kiedy ja byłam dzieckiem, bo wtedy na pewno doceniłabym ją jeszcze bardziej. Przede wszystkim jest to pięknie wydana książka z pięknymi ilustracjami. Fabuła książki jest bardzo oryginalna, bowiem w świecie w niej przedstawionym nie ma słońca. Główna bohaterka bardzo mnie urzekła, a jej losy przekazane zostały w bardzo wzruszający sposób, pokazuje przede wszystkim moc nadziei. Świetna propozycja na prezent dla dziecka.

Szary świat pozbawiony promieni słońca, ale nie pozbawiony nadziei.

„Odkąd pamiętam, zawsze marzyłam o tym, żeby nastąpiło coś, co sprawi, że wszystko się zmieni. Że zajdzie zmiana w moim życiu i na świecie, dzięki czemu wszystkim będzie lepiej. Ja przede wszystkim pragnęłam – zaraz po tym, by mieć rodziców – doświadczyć wiosny."

Słońce zniknęło. Wiele lat temu zostało zabrane z nieba, a przyroda oraz ludzie wciąż nie otrząsnęli się po tej stracie. Każdego dnia ciężkie chmury przynoszą deszcz, a rośliny nie chcą rosnąć. Wychudłe kanciaste twarze z wielkimi oczami stanowią typową urodę człowieka, któremu przyszło żyć w tak trudnych czasach. Racje żywnościowe są zbyt małe, by móc się najeść, ale wszyscy są wdzięczni za to, co mają. Świeże warzywa i owoce bowiem co trzy dni dla całej wioski dostarcza pewien starszy pan. Obywatel cieszący się ogromnym szacunkiem, a dla Lilii po prostu dziadek. Jej jedyny krewny i najważniejsza w jej życiu osoba. Co jednak się wydarzy, gdy dziewczynka odkryje jego sekret? Jakie będzie miało to dla wszystkich konsekwencje?

Opowieść pełna stukotu kropel deszczu i ciepła promieni słońca. Historia o wybaczeniu, akceptacji straty, nadziei na lepsze i miłości.

Maja Lunde stworzyła tekst, który otula czytelnika i dostarcza ogromu przyjemności. Jej kreacja świata w tym wydaniu jest bardzo prosta (w końcu docelowo książka przeznaczona jest dla młodszych), ale pełna istotnej treści. Wyczułam zgrzyty w realizmie magicznym, ale ani trochę nie odebrało mi to przyjemności z lektury. Niewątpliwie największym atutem książki są jednak ilustracje Lisy Aisato. Na jej prace mogę patrzeć godzinami i przyjemność, jaką z tego czerpię, zdaje się nie maleć. Dzięki niej niezły tekst zyskuje magii i piękna. Po połączeniu sił tych dwóch autorek zyskujemy naprawdę godną uwagi pozycję przede wszystkim dla młodszych, ale i dla starszych. Z serca więc polecam „Strażniczkę słońca", która reprezentuje wiosnę w „Kwartecie sezonowym".

Są takie książki dla dzieci, które pamięta się bardzo długo i do których nieustannie się powraca. W naszej biblioteczce jest oczywiście kilka takich perełek. Zawsze też bardzo cieszymy się kiedy uda nam się odkryć kolejną. Wśród naszych skarbów znalazła się "Strażniczka Słońca". Lektura zachwyciła nas już od pierwszych stron.

Akcja opowieści rozgrywa się w niewielkiej wiosce, a jej główną bohaterką jest Lilia. Dziewczynka mieszka wraz z dziadkiem, który każdy dzień spędza w swojej szklarni. Niestety w świecie w jakim żyją nie ma słońca. Każdego dnia niebo spowite jest chmurami, z których pada zimy deszcz. W świecie Lily nie ma też pór roku, a co za tym idzie ludziom brakuje jedzenia. Nie mogą nic uprawiać bo bez słońca nie ma życia. Sami z dnia na dzień gasną. Stają się coraz chudsi, a ich skóra jest pozbawiona kolorów tak jak świat wokół. Na szczęście dziadek Lily co trzy dni dostarcza mieszkańcom wieki kosz z warzywami i owocami. Nie starcza to co prawda na to aby wszyscy mogli najeść się do syta, ale ludzie i tak bardzo cieszą się choćby z niewielkiej pomocy. Pewnego dnia Lilia odwiedza dziadka w szklarni, chociaż ten kategorycznie zabronił jej tego robić. Dziewczynka odkrywa, że nie ma tam ani warzyw ani owoców, które dziadek przynosi mieszkańcom wioski. Skąd więc pochodzi żywność, którą dostarcza staruszek? Czy uda jej się odkryć prawdę? Czy dociekliwej dziewczynce uda się odkryć tajemnicę słońca oraz przywrócić równowagę w przyrodzie?

Jest to bardzo wzruszająca i mądra opowieść, poprzez którą autorka przypomina nam jak ważne jest zachowanie równowagi w przyrodzie. Każda ingerencja może bowiem przyczynić się do tragedii. Dla mieszkańców wioski zarówno zupełny brak słońca jak i jego nadmierna bliskość były katastrofalne w skutkach. Autorka porusza też temat zemsty, zatracenia się w gniewie oraz smutku, które kierowały Strażniczką Słońca. Nie zawsze bowiem to co uważamy za słuszne i właściwe jest dobre dla innych. Stając w obliczu tragedii zdarza nam się podejmować błędne decyzje, które pociągają za sobą szereg konsekwencji. Jednak nie wolno nam tracić nadziei. Po każdej burzy wschodzi przecież słońce, a po każdej zimie przychodzi kiedyś wiosna. Musimy jej tylko na to pozwolić ;)

Historia opisana na kartach książki wywołuje w czytelniku bardzo wiele różnych emocji od wzruszenia poprzez smutek, współczucie aż po radość i nadzieję. Jest to naprawdę piękna opowieść, a w dodatku bardzo wartościowa. Porusza wiele trudnych tematów, ale poprzez to wiele uczy młodych czytelników. Niemal na każdej jej rozkładówce goszczą cudowne, kolorowe, wręcz magiczne ilustracje, na które osobiście mogłabym patrzeć bez końca. Atutem książki jest też duży format oraz solidne i eleganckie wydanie. Jednym słowem uczta dla oka i duszy ;)

Strażniczka Słońca podobnie jak jej poprzedniczka Śnieżna Siostra to wartościowa, bardzo ciekawa i pełna zwrotów akcji lektura. Lilia, jej dziadek, Strażniczka Słońca czy Chłopiec, którego spotyka w niezwykłych okolicznościach są postaciami bardzo tajemniczymi i finalnie ogromnie zaskakują. Rozpoczynając przygodę z tą lekturą spodziewałam się chyba bardziej przyziemnej historii, ale ostatecznie bardzo się cieszę, że autorce udało się mnie zaskoczyć. Pochłonęłam ją w jeden wieczór z ogromną przyjemnością. Polecam publikację wszystkim dzieciom, i tym małym i tym starszym. Jest to jedna z piękniejszych książek jakie ostatnio wraz z dziećmi czytałam. Po takie lektury zdecydowanie warto sięgać ;)

Lubicie czytać przed snem sobie lub komuś? Są takie książki, które pobudzają wyobraźnię i gwarantują piękne sny 💙

Jedną z nich jest bez wątpienia najnowsza książka Mai Lunde. Tak, tej Mai Lunde od "Historii Pszczół" i "Ostatniego" 😍

"Strażniczka słońca" to książka dedykowana młodszym, ale nie tylko. Sama przeczytałam ją z wielkim zainteresowaniem. Przesuńcie palcem w bok, by zobaczyć piękne ilustracje autorstwa Lisy Aisato ❤ Jestem przekonana, że zarówno dzieci w wieku ok. 9+, jak i dorośli docenią jej wartość literacką i wizualną.

Po każdej zimie przychodzi wiosna... Wydawałoby się to oczywiste. Jednak w życiu Lilii słońce zniknęło, gdy miała zaledwie rok. Od tej pory żyje w wiecznym mroku zasnutym deszczem.

Dzień zlewa się z nocą. Ziemia od dawna nie rodzi plonów. Dziadek Lilii co trzy dni przynosi jednak soczyste i świeże warzywa i owoce dla całej wioski. Twierdzi, że udało mu się je wyhodować w oddalonej szklarni do której nikt inny nie ma dostępu. Jednak czy na pewno? Czy Lilia w końcu zobaczy słońce i pozna, czym jest wiosna?

Lilia próbując odkryć tajemnicę dziadka zapuszcza się w ciemny las, a następnie trafia do przepięknej zielonej doliny, gdzie odnajduje przyjaźń, smakuje dojrzałe owoce i znowu czuje na skórze promienie słońca ☀️

Jak wszystkie książki Mai Lunde i ta utrzymana jest w klimacie ekologii. Jednak również tutaj stanowi ona wierzchnią warstwę pod którą ukryty jest znaczenie głębszy przekaz.

"Strażniczka słońca" to wzruszająca opowieść o stracie i goryczy, ale także nadziei na kolejną wiosnę. Uświadamia jak ważna w przyrodzie jest równowaga i występowanie czterech pór roku.

Posłuchajcie tej przepięknej bajki, dajcie się oczarować wspaniałej i wzruszającej historii. Ta książka zdecydowanie warta jest każdej złotówki. Wielopokoleniona, nigdy nie straci na swoim pięknie i aktualności. Zdecydowanie każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Nawet czytając ją dzieciom nie będziecie czuli się znudzeni, a nad ilustracjami Aisato na pewno na dłużej zawiesicie oko. Kupujcie ją dla siebie, dla dzieci, dla znajomych, na prezent, bo to prawdziwe arcydzieło ❤

Gdy przeczytałam rozmowę głównej bohaterki Lili z jej dziadkiem, przed jej wyprawą, już wiedziałam kto jest Strażniczką Słońca. Choć żadne z nich wprost tego nie powiedziało, a do końca historii zostało jeszcze 70 stron, ja czułam przeszywającą i lekko paraliżującą pewność. ☀️

Do tego fragmentu wszystko jest zagadką. Czytasz i co chwila stawiasz nowe pytania. O co tu chodzi? Co to za dziwny i tajemniczy świat? Czemu wiecznie pada? Dlaczego dziadek zabrania wchodzić do szklarni? Dokąd prowadzi mroczna ścieżka w lesie? Gdzie jest słońce? A gdy je w końcu odnajdujesz, to dlaczego właśnie tu?

Może ktoś z Was, kto czytał tą powieść domyślił się wcześniej, jednak dla mnie kluczowym był rozdział 17, w którym wszystkie elementy układanki zaczęły składać się w jedną całość. To co jednak odkrywasz nie napawa radością. Jest do bólu prawdziwe. Smutne. Przerażające. Mimo to czuję i rozumiem Strażniczkę Słońca. Wiem czemu tak postąpiła i dlaczego pękło jej serce. 🖤

Ta historia ma jednak szczęśliwe zakończenie. Bo po nawet największej ulewie wychodzi w końcu słońce. Po zimie przychodzi wiosna, a serce które wydawało się martwe, odżywa. 💚

Jest nadzieja...

Więcej nie zdradzę. Musicie sami przeżyć tą opowieść. Gwarantuję, że zostanie w Was na długo.

Słuchajcie, ta książka to jest sprawdziła perełka. Okładka jest śliczna, zadbano o najmniejszy jej szczegół. Jestem pewna, że w rzeczywistości jest jeszcze piękniejsza. Ale to nie wszystko, gdyż książka zawiera cudowne ilustracje również w środku. Cudownie oddają klimat książki. Jestem zachwycona tym wydaniem. Jeszcze zanim otrzymałam informację z wydawnictwa, zamówiłam poprzednią książkę autorki „Śnieżną siostrę”. Ale ta na pewno też znajdzie się na mojej półce.

Książka dedykowana jest dla dzieci w wieku 9-12 lat.

W świecie Lilii nie ma słońca. Zniknęło dawno temu, gdy miała rok. W tym świecie pory roku się nie zmieniają, ciągle pada deszcz oraz panuje zmierzch. Jest chłodno, mokro, ciemno. Lilka skrycie marzy o wiośnie, o której tyle słyszała od swojego dziadka. Często przegląda album roślin swojej mamy ukryty w skrzyni wśród nielicznych pamiątek po zmarłych rodzicach i babci.

Nikt nie wie co się stało, dlaczego słońce nagle zniknęło. Niestety, gdy zapanował mrok przestały rosnąć nie tylko kwiaty, ale też warzywa i owoce. Dziadek Lilki od lat co trzy dni przynosi ze swojej szklarni kosz pełen świeżych jarzyn. Ale jak udaje mu się je wyhodować bez słońca?

Wszystko zmienia się w chwili, gdy dziadek zapomina zabrać do pracy śniadania. Dziewczynka podąża za nim do jego szklarni, do której nikt nie ma wstępu. Jaki sekret skrywa dziadek?

Jaką rolę odegra w tej historii chłopiec bez imienia? Czy mieszkańcy wioski doczekają się tak upragnionej przez wszystkich wiosny? Czy będą mogli wystawić twarze do słońca i cieszyć się jego ciepłem?

Jest to przepiękna, wbrew pozorom ciepła i mądra książka i jestem pewna, że spodoba się nie tylko dzieciom, ale i dorosłym. Historia o bólu, stracie, miłości, przyjaźni i przede wszystkim o nadziei. Ta lektura dostarczy nie lada wzruszeń i uśmiechu.

Mogę tylko gorąco polecić ją Waszym pociechom i ….Wam 😊

Akcja tej powieści rozgrywa się w małej wiosce, w świecie, w którym nie ma Słońca już od kilku lat. Jest tylko deszcz, chmury i chłód. Brakuje por roku, a co za tym idzie, brakuje też żywności.

Lily mieszka ze swym dziadkiem, który raz na trzy dni przynosi dla całej wioski warzywa i owoce, gdyż zajmuje się szklarnią, do której zakazuje wstępu innym osobom, nawet swojej wnuczce.

Jednak pewnego dnia Lily wchodzi do szklarni i odkrywa tajemnicę dziadka - rosnące tam rośliny są wątłe i delikatne - skąd więc bierze się żywność, która pozwala przetrwać osadzie?

Czy Lily odkryje prawdę? Czy dowie się dlaczego zniknęło Słońce i spróbuję przywrócić równowagę w przyrodzie?

Strażniczka Słońca, podobnie jak Śnieżna siostra, to powieść wzruszająca i skłaniająca do myślenia. Przepięknie ilustrowana zachwyca zarówno szatą graficzną, jak i historią, które wspólnie tworzą niezapomnianą i cudowną całość.

Ta książka opowiada nie tylko o braku równowagi w przyrodzie, ale też o zatraceniu się w smutku i gniewie tak bardzo, że chcąc dobra można wyrządzić jeszcze więcej krzywd innym. Złości tak wielkiej, że tylko inna osoba może nas z tych uczuć wyzwolić, choć nie będzie to wcale łatwe zadanie i może minąć dużo czasu, nim wszystko wróci do normy.

Polecam Strażniczkę Słońca nie tylko młodszym, ale i też starszym czytelnikom. To prawdziwa uczta dla oka i duszy.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA – książka ukaże się 24 marca 2021 r. nakładem Wydawnictwa Literackiego

„Strażniczka Słońca” to kolejna magiczna opowieść, jaka wyszła spod pióra Mai Lunde, pisarki, która i w książkach dla dorosłych, i dla dzieci porusza temat ekologii i miejsca człowieka w świecie przyrody. Podobnie jak w przypadku bestsellerowej „Śnieżnej Siostry” przepiękną szatę graficzną stworzyła Lisa Aisato.

Główna bohaterka, Lilia, dorasta pod opieką dziadka w świecie, w którym nie ma słońca. Zniknęło ono, gdy dziewczynka miała rok. Od tej pory w miasteczku jest ciemno, szaro i ponuro, ludzie chorują, są przygnębieni i głodni. Z roku na rok stają się coraz słabsi.

Jedynym żywicielem mieszkańców jest dziadek Lilii, który systematycznie dostarcza ludziom owoce i warzywa. Nikt nie wie, skąd je bierze. I nie może się dowiedzieć. Lila wie, że jej opiekun wciąż znika w lesie, ale zakazuje jej zbliżania się do tego miejsca.

Pewnego dnia dziewczynka łamie ten zakaz i …dociera do krainy, w której rosną piękne i pożyteczne rośliny. Tam poznaje Chłopca i Psa oraz dowiaduje się, że dziwna Strażniczka uwięziła słońce w jaskini, jednak Chłopcu udaje się codziennie wypuszczać słoneczne promienie…

To przełomowy moment w życiu Lilii. Wymaga od niej dokonywania trudnych wyborów, uświadamia, że słońce jest źródłem życia, ale i śmierci oraz pomaga w poznaniu dręczącej od lat tajemnicy – co się stało z jej mamą?

Czyta się tę książkę jednym tchem, bez względu na wiek odbiorcy. Teoretycznie jest to opowieść adresowana do dzieci, ale dorośli też mogą zanurzyć się w niej i chłonąć wszystkimi zmysłami (ja jestem tego przykładem).

„Strażniczka Słońca” nie jest tylko utworem opowiadającym o perypetiach Lilii. To przede wszystkim ponadczasowy hymn na cześć natury, która doskonale obywa się bez człowieka, ale bez której ludzie nie mogliby żyć.

Jest w tej opowieści wiele magii, jest niepowtarzalny klimat, w którym rzeczywistość przeplata się z baśniowością, smutek z radością. I jest mnóstwo refleksji nad potrzebą ratowania świata przez człowieka, bo to właśnie ON doprowadził do zburzenia równowagi w przyrodzie.

Dodatkowym atutem są przepiękne, bardzo nastrojowe i poruszające ilustracje Lisy Asato. Pojawiają się niemal na każdej stronie i bardzo przykuwają uwagę. Przyznam, że z jednej strony trudno było mi oderwać się od lektury, a z drugiej chciałam cieszyć się nią jak najdłużej, więc próbowałam dawkować sobie czytanie. Wymagało to ode mnie niesamowitej siły woli.

Teraz wciąż wracam do „Strażniczki Słońca” – chociaż na chwilę…

Polecam z czystym sumieniem. BEATA IGIELSKA

Przed poprzednimi świętami Bożego Narodzenia słyszałam dużo o książce „Śnieżna siostra”. Były to same pozytywne słowa. Jednak dopiero w tym roku odważyłam się przeczytać tę książkę. No i zakochałam się. Historia poruszyła moje serce. Od razu wiedziałam, że muszę sięgnąć po kolejne książki z cyklu „Kwartet sezonowy”. Kiedy zobaczyłam zapowiedź „Strażniczki Słońca”, to nie mogłam się doczekać momentu czytania.

Książkę „Strażniczka Słońca” zaczęłam czytać z wielkimi oczekiwaniami. Pragnęłam, aby znowu poznać historię, która poruszy moje serce. Tak też się stało. Znalazłam tutaj marzenia, tęsknotę, miłość, przyjaźń, przeżywanie żałoby. Kiedy w książce było opisywana pora deszczowa, to czułam ten nieprzyjemny chłód. Gdy pojawiało się słońce, to odczuwałam przyjemne ciepło. To niesamowite, że podczas lektury doznawałam wszystkich opisywanych emocji.

„Strażniczka Słońca” to przepięknie ilustrowana powieść, która jest przepełniona przeróżnymi emocjami. Jestem pewna, że poruszy nawet najtwardsze serce. Jest to książka, która oczaruje zarówno mniejszego, jak i większego człowieka. Warta, aby mieć ją na swojej półeczce. Jestem pewna, że nie raz wrócę do tej historii. Jestem nią zachwycona.

38/52/2021

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

PREMIERA 24.03.2021

"Strażniczka Słońca" Maja Lunde @Wydawnictwo Literackie #recenzja

Życiodajna wiosna

Wyobraź sobie, że dzień w dzień na świecie panują ciemności, że ciągle mży, pada, jest szaro, buro i zimno, że na niebie nie ma słońca. Właśnie na takim świecie żyje Lilia, główna bohaterka powieści Mai Lunde "Strażniczka Słońca". Gdy miała roczek, słońce zniknęło z nieboskłonu, a świat pogrążył się w smutku. Pory roku zniknęły wraz z blaskiem słońca, a ziemia przestała wydawać plony. W rodzinnej mieścinie Lilii panuje głód.

Ten poważny problem stara się załagodzić dziadek dziewczynki. Co kilka dni bowiem dostarcza mieszkańcom kosz pełen świeżych warzyw i owoców. Nikt nie wie jednak skąd te skarby się biorą. Dziadek utrzymuje, że pochodzą one z jego szklarni, do której nikt nie ma prawa wstępu.

Pewnego dnia jednak Lilia łamie zakaz dziadka i wchodzi do szklarni. To, co tam ujrzy wzbudzi w niej wiele wątpliwości. Następnego dnia postanawia więc śledzić dziadka, rusza za nim w głąb lasu. To co odkrywa wzbudza w niej wielki zachwyt. Odkrywa bowiem piękną dolinę, zieloną, pełną barw i życia, bogatą w drzewa owocowe i grządki z warzywami, dolina skąpana jest w słońcu i tętni radością oraz życiem. Nad doliną czuwa Chłopiec i jego przyjaciel Pies. Lilia bardzo szybko nawiązuje z nimi nić sympatii. Chłopiec opowiada jej o Strażniczce Słońca, o tym że więzi ona słońce za bramą w górskiej grocie. Dwa razy dziennie Chłopiec otwiera właz na szczycie bramy, by uwolnić na parę chwil promienie słoneczne, które utrzymują życie w dolinie.

Dolina ma pozostać sekretem, a słońce w zamknięciu. Czy Lilia dotrzyma słowa danego Strażniczce Słońca? Czy pozna wielką moc słońca, które daje, ale i zabiera życie? Czy pozna prawdę o swojej rodzinie, i odkryje co stało się z jej mamą?

Odpowiedzi na te pytania odnajdziecie w tej przepięknej opowieści. Musicie ją przeczytać, bo naprawdę warto.

"Strażniczka Słońca" to nie tylko przepięknie ilustrowana ręką Lisy Aisato historia będąca pochwałą wiosny, ale przede wszystkim opowieść o marzeniach, o tęsknocie, miłości, przyjaźni, stracie, przeżywaniu żalu, godzeniu się ze stratą, przechodzeniu żałoby, jak również o wybaczaniu.

Losy Lilii porywają czytelnika od pierwszej strony, wraz z nią przeżywa się jej rozterki, czuje się jej smutek, tęsknotę za słońcem, za wiosną, która jest symbolem budzenia się świata do życia, odradzania się, jej tęsknotę za mamą i bliskimi, wzrusza dogłębnie jej potrzeba bliskości drugiego człowieka, zwykłego przytulenia, a także jej dobre serduszko i chęć przywrócenia radości i kolorów w jej rodzinnym miasteczku.

Lilia to wspaniała bohaterka, odważna, dzielna, dla swoich bliskich gotowa do największych poświęceń. To dziewczynka pełna marzeń, dobroci i miłości. Jej relacja z dziadkiem czy Chłopcem chwyta za serce i czytając o nich po duszy rozlewa się ciepło, jakby słońce ogrzewało nas w pogodny dzień. Maja Lunde potrafi pisać o emocjach. Ma kobieta dar, doprawdy !

Jestem pewna, że ta opowieść wzruszy każdego, nawet największego twardziela ;) A przecudowne ilustracje zachwycą małych i dużych czytelników. Książka jest wydana prześlicznie ! Nie musicie wierzyć mi na słowo bo do recenzji dołączam kilka zdjęć, które mam nadzieję przekonają Was do zakupu tej przeuroczej historii.

"Strażniczka Słońca" to książka pokazująca jak ważna jest równowaga w przyrodzie, jak ważne dla ziemi i ludzi są pory roku, zmiany, a także jak ludzie potrzebują nadziei i wybaczenia, a świat słońca, które jest symbolem życia, wzrostu i odrodzenia, światła, które rozprasza największe ciemności. To także opowieść o sile miłości i przyjaźni. Jestem zachwycona ! I bardzo, bardzo dziękuję wydawnictwu, że obdarowało mnie papierową wersją tej przeuroczej opowieści. Kupujcie, czytajcie i zachwycajcie się ! Warto ! Polecam z całego serca, tak w ogóle idealna lektura na pierwszy dzień wiosny, który już dzisiaj! ;)

Ze egzemplarz do recenzji i za egzemplarz ostateczny dziękuję wydawnictwu Literackiemu !

Można by się spodziewać, że Strażniczka Słońca to będzie piękna, słoneczna opowieść o kwiecistych łąkach, ciepłych i radosnych dniach. Tak niestety nie jest. Lilia mieszka w miejscu, w którym słońce w ogóle się nie pojawia, wiecznie jest szaro i ponuro. Dziewczynka, jak i pozostałe dzieci mieszkające w wiosce, nie wiedzą co to jest wiosna. Dorośli co prawda dawno temu takową przeżyli, ale już niewiele z tego pamiętają. Gdzie podziało się słońce? Czy ktoś je zabrał, ukrył tylko dla siebie? Nikt tego nie wie. Nikt nie wie także, czy i kiedykolwiek wróci na swoje miejsce na niebie. Lilia niemalże od urodzenia mieszka z dziadkiem, który zaopatruje całą wioskę w owoce i warzywa. Prowadzi szklarnię, do której wchodzi tylko on. Dziewczynka nie wie, co stało się z pozostałą częścią jej rodziny, ponieważ boi zapytać się o to swego dziadka. Starszy człowiek nie jest zbyt wylewny w okazywaniu uczuć, jednak bardzo troszczy się o swoją wnuczkę.

Takie książki jak Strażniczka Słońca pozostają w pamięci na długo. To opowieść o nadziei, miłości oraz przyjaźni. O stracie i rozdzierającym serce bólu oraz ogromnym smutku. O wielkiej odwadze i bohaterstwie. O szczodrości i chęci niesienia pomocy słabszym. Ta książka jest po prostu o życiu, w którym napotykamy różne przeszkody, które utrudniają osiągnięcie zamierzonego celu. Z ważnym przesłaniem idą w parze piękne, kolorowe ilustracje, wykonane przez Lisę Aisato. Są przepiękne i jestem pewna, że zachwycą każdego! Lektura, mam nadzieję, zwiastuje wiosnę i jest jej najlepszą zapowiedzią! Polecam!

Dla Lilii od dawna każdy dzień wygląda tak samo. Już dawno nie wie jak to jest zobaczyć słońce, a każdemu jej dniu towarzyszy siąpiący deszcz i szare chmury. Mieszkańcy miasteczka, w którym mieszka codziennie walczą z głodem, gdyż ziemia pozbawiona ciepła i światła przestała rodzić plony. Tylko dzięki dziadkowi dziewczynki otrzymują kilka razy w tygodniu świeże warzywa i owoce. Jednak Lilię bardzo ciekawi skąd dziadek je bierze. Pewnego dnia ciekawość zaprowadza ją na pewną polankę. Czy dzięki temu odkryje tajemnicę dziadka? Czy będzie miało to wpływ na życie mieszkańców miasteczka ?

„Strażniczka Słońca” to kolejna cudowna opowieść fascynującego duetu o trudnych sprawach – tym razem również o żałobie po stracie najbliższych, ale również o nienawiści, chęci zemsty i konsekwencjach, do których może ona doprowadzić. Jest to wartościowa pozycja zarówno dla młodszego czytelnika jak i dla dorosłych, podobnie jak wcześniejsza pozycja tych autorek. Tym razem zwraca ona uwagę, że ślepe podążanie za chęcią zemsty ma bardzo negatywne skutki, które mogą mieć wpływ nie tylko na osobę, która tą ścieżką dąży, ale również inne osoby w jej otoczeniu. Pokazuje nam również jak ważna w życiu jest przyjaźń i miłość oraz to, aby następowały po sobie pory roku.

Po raz kolejny otrzymujemy płynną, spójną historię, która wciąga od pierwszych stron, a każdy kolejny rozdział powoduje coraz większą ciekawość, w jaki sposób się ona zakończy. Każdy znajdzie w niej coś wartościowego dla siebie i odbierze to w inny sposób. Stanowi również świetny początek do rozpoczęcia rozmów z dziećmi na temat uczuć, z którymi trudno sobie radzić, jak np. nienawiść czy chęć zemsty.

Oczywiście po raz kolejny muszę tutaj zaznaczyć, że cudowne ilustracje dopełniają historii, pozwalają wczuć się w klimat i nastrój opowieści. Ponownie, począwszy już od samej okładki otrzymujemy ucztę dla oczu a z każdą kolejną stroną jest ona coraz bogatsza i wspanialsza.

Jest to pozycja, która zauroczyła mnie odrobinę mniej niż „Śnieżna Siostra” i również mniej miałam takich momentów wzruszeń, jednak zakończenie wynagrodziło wszystkie minimalne niedociągnięcia. Oczywiście jak najbardziej polecam i zachęcam do wspólnej lektury ze swoimi pociechami.

W świecie pozbawionym słońca życie nieustannie wystawia na próbę mieszkańców wioski położonej na skraju lasu. Wśród nich koegzystuje nastoletnia Lilia wraz z ukochanym dziadkiem, jedyną osobą jaka jej pozostała na świecie. Podczas klęski staruszek jest jedynym żywicielem wsi. Co trzy dni dostarcza do osiedli ludzkich świeże, pachnące, budzące apetyt swoim kolorem i wyglądem warzywa, które prawdopodobnie hoduje w tajemniczej szklarni. Splotem przypadków Lilia odkrywa, że jej dziadek ukrywa coś przed lokalną społecznością oraz nią samą. Kiedy podąża za nim do ciemnego lasu odkrywa pozazmysłową krainę...

"Strażniczka Słońca" to kolejna książka Mai Lunde znanej z bestselerowej "Historii pszczół", jednak w tym wypadku mamy do czynienia z pozycją przeznaczoną dla młodszego obiorcy, który zakocha się w tej historii bez pamięci. Utwór ten to wspaniała opowieść przede wszystkim o szczególnej relacji łączącej dziadka i wnuczkę, relacji, która pozostaje niezmienna przez lata, a której to łańcuchy coraz ciaśniej się zawiązują. Ponadto jest to cudowna baśń o tęsknocie za rodzicami, poszukiwaniu siebie wśród kolein losu oraz niespełnionych marzeniach, do których to z determinacją i samozaparciem dąży główna bohaterka. Maja Lunde kreuje świat spowity we mgle, deszczu i chmurach, ale też tajemnicach czekających na rozwikłanie wiele, wiele lat. Atmosfera panująca w świecie przedstawionym genialnie wprowadza czytelnika w ten dziwaczny, ale też fantastyczny świat. Co ciekawe w "Strażniczce Słońca" bezkonkurencyjnie został wykorzystany motyw znany z tylu książek, wierszy i opowiadań, czyli coś na wzór "Alicji w Krainie Czarów", gdzie kraina z krainy wiecznego nieszczęścia, cierpienia i biedy przechodzimy w świat zdolny zaspokoić wszelkie ludzkie potrzeby, a przede wszystkim dobrobyt.

Książka pokaże młodszemu czytelnikowi, czym jest siła złożonej przysięgi, wytrwałość w dotrzymaniu tajemnicy oraz honor. W powieści każdy z bohaterów, pomimo młodego wieku zmaga się z przeszłością, która usilnie próbuje wpłynąć na jego życie, co doskonale pokaże odbiorcy, że życie nie zawsze jest sielanką. Maja Lunde wyśmienicie ukazuje, że zawsze warto mieć nadzieję, nawet najmniejszą, gdyż jej iskierka w naszym sercu może odmienić niesprzyjający nam los.

Reasumując książkę bardzo polecam, zarówno młodszym czytelnikom jak i starszym, ponieważ każdy wyciągnie z niej inne przesłanie, z którym ciężko będzie mu się rozstać przez długie tygodnie. Dodatkowo lekturę uatrakcyjniają piękne ilustracje autorstwa Lisy Aisato.

⭐8/10

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Literackim, któremu bardzo dziękuję za egzemplarz książki.

PREMIERA JUŻ 24 MARCA!

Strażniczka słońca to kolejna po Śnieżnej siostrze powieść o ważnych uczuciach - przyjaźni, miłości, strachu, ale i pokonywaniu własnych słabości oraz nadziei.

W świecie Lilii nie ma słońca, przez cały rok nad wioską wiszą chmury i pada deszcz. Jednak raz na trzy dni dziadek dziewczynki przynosi kosz pełen pięknych warzyw i owoców, by nakarmić mieszkańców wioski. Czy udaje mu się je wyhodować w szklarni, do której nikt nie ma dostępu? Pewnego dnia dziewczynka, szukając dziadka, trafia do zakazanego lasu, a stamtąd wprost na niezwykłą dolinę pełną zieleni, ciepła i... słońca. Jakie jeszcze tajemnice odkryje Lili? Cykl przepięknie wydanych książek poświęcony jest porom roku, bo to w końcu one utrzymują w przyrodzie równowagę, a co za tym idzie, pozwalają nam żyć. "Strażniczka słońca" to hołd złożony wiośnie, kiedy wraz z pierwszymi ciepłymi promieniami słońca, świat budzi się z zimowego snu. Autorka w baśniowy sposób pokazała, jak pięknym i niebezpiecznym żywiołem ono jest. Słońce to życie, jednak również może sprowadzić śmierć. Właśnie przez suszę, Lili straciła najbliższą rodzinę, brata, mamę, tatę i babcię, został jej tylko dziadek, którego kocha nad życie i choć bardzo chce to okazać czy o tym powiedzieć, to nie potrafi. Autora pięknie opisała tę niemoc, która dotyczy nie tylko Lili, często sami, choć bardzo chcemy nie umiemy powiedzieć "kocham", czy zwyczajnie przytulić bliskiej osoby.

Początkowo dużo w tej powieści smutku, który nie tylko odczuwamy, bo oddać emocje słowem autorka potrafi bardzo dobrze, ale dodatkowo widzimy go w ilustracjach. Jednak z czasem i kolejnymi spotkaniami czy przygodami, które spotykają Lili, nastrój powieści zaczyna się zmieniać. To baśń, więc dużo w niej elementów nieprawdziwych, ale za każdym z nich stoi jakiś ukryty motyw.

"Strażniczka Słońca" to nie tylko piękna, ale i mądra książka w cudownej wręcz oprawie! Polecam.