Siedem sióstr. Tom 2. Siostra burzy

Magiczna, orientalna powieść o poszukiwaniu prawdy to nie tylko przygoda i powrót do przeszłości, ale bajkowy klimat, od którego nie sposób się oderwać. Historia ze strony na stronę zmienia się w baśniową opowieść o - bez wątpienia - rzeczywistych kształtach, gdzie barwny język prowadzi czytelnika przez historię dziewczyny, która otrzymała od życia drugą szansę. Nie można oderwać się od toczonej fabuły, której smaku dodają ukryte pomiędzy wierszami wciąż nieodkryte tajemnice Pa Salta - człowieka o nieodkrytej naturze. Kochał swoje córki, ale nigdy nie ukazał przed nimi swojego prawdziwego wnętrza. A teraz, po swojej śmierci znowu daje swoim córką lekcję życia. "Siostra burzy" to hipnotyzująca, magiczna powieść o trudach przeszłości i otwartej przyszłości. Lucinda Riley ze szczerością ukazuje przed czytelnikiem otwartą drogę ku temu co może się wydarzyć. Jednocześnie zaznacza, że przeszłość naszych przodków może odgrywać w naszym życiu ważną rolę. W niezwykle klimatyczny, niemal orientalny sposób autorka maluje przed czytelnikiem wyjątkowo emocjonalny obraz poszukiwania samego siebie. Uwielbiam ten cykl i już nie mogę się doczekać kolejnych tomów - przez wzgląd na skrywaną między wierszami tajemnicę i dla samej swobodnie prowadzonej akcji: wiem, że nie rozczaruję się na przygodach kolejnych sióstr, bo mam zaufanie do Riley.

Ally przeżywała beztroskie chwile ze swoim ukochanym. Gdzieś na morzu, sami, połączeni przez wspólną pasję do żeglarstwa. Ich sielankę przerywa wieść o śmierci ojca Ally. Dziewczyna przybywa do domu, gdzie wraz z siostrami uczestniczy w symbolicznym pogrzebie oraz otrzymuje wskazówki dotyczące jej pochodzenia. Tak, jak i jej siostry została adoptowana a ojciec po śmierci pozostawił córkom możliwość poznania swoich biologicznych rodziców.

Ally jednak nie spieszy się, by rozpocząć poszukiwania własnych korzeni. Cieszy się towarzystwem ukochanego Theo i razem z nim przygotowuje się do kolejnych regat. Niestety, los bywa okrutny i po raz kolejny łamie Ally serce. Teraz, gdy dziewczyna nie ma nic do stracenia, nie ma gdzie się zatrzymać i czym zająć, postanawia wyruszyć do Norwegii, skąd ma pochodzić.

"Skoro teraźniejszość mi się zablokowała, dobrze się cofnąć, aby móc ruszyć naprzód."

Po zachwytach nad pierwszym tomem serii Siedem Sióstr, przyszedł czas na drugą część. Ally jest drugą w kolejności siostrą, ma trzydzieści lat i jest swego rodzaju liderką wśród sióstr. Miłość do wód przyzwyczaiła ją do bycia twardą i nieco surową, jednak talent muzyczny wnosi do jej charakteru nieco delikatności, mimo że Ally od dawna nie grała na flecie.

Drugi tom rozpoczyna się od śmierci ojca sióstr i przypominam, że tak będzie zaczynał się każda kolejna część. Autorka ukazuje nam życie sióstr chwilę przed tą tragedią, ich reakcję na wieść o odejściu ojca oraz proces pogodzenia się z tą informacją. Przyznam, że to ciekawe rozwiązanie, jednak trudno czytało mi się drugi raz te samy rozmowy sióstr, mimo że autorka z myślą o czytelniku stara się ukazać inną perspektywę i podać te same słowa inaczej.

"Siostra Burzy" głównie rozgrywa się w Norwegii, a my mamy szansę poznać lepiej ten kraj nie tylko w teraźniejszości, ale i w przeszłości. Narracja Anny, przodkini Ally, opisuje XIX wiek, później kolejni narratorzy ukazują nam czasy wojny. To niesamowite, z jaką łatwością autorka łączy fakty historyczne z rzeczywistością stworzoną przez nią samą. Dużą rolę w książce odgrywa miłość do muzyki, a czytelnik aż chciałby usłyszeć utwory wykonywane przez głównych bohaterów.

Koniecznie przeczytajcie, bo drugiej takiej serii nie znam. Mam wrażenie, że o "Siedmiu siostrach" mówi się zbyt mało, a ta seria zasługuje na rozgłos.

Lucinda Riley słynie z pisania magicznych, umiejscowionych kilkadziesiąt lat wstecz historii miłosnych. Zazwyczaj opowiada o kobietach, dla których czasy w jakich żyją, są wielką przeszkodą do samospełnienia się. Jej bohaterki jednak łamią wszelkie konwenanse i przecinają sznury nałożone im przez społeczeństwo, bo jest to jedyna droga do ich szczęścia. "Siostra Burzy" to druga część serii pt. "Siedem Sióstr" opowiadająca o sześciu wspaniałych kobietach i ich praprababkach.

Ally poznaliśmy już w pierwszym tomie, gdy wraz z pięcioma siostrami przybyła do Atlantis - bajkowego zamku położonego nad Jeziorem Genewskim, gdzie wszystkie się wychowały. Dowiaduje się, że jej ukochany ojciec Pa Salt zmarł, lecz jeszcze przed śmiercią postanowił, aby wszystkie jego adoptowane córki miały możliwość poznania swojego pochodzenia. Jednak za życia był bardzo tajemniczym i ekscentrycznym człowiekiem, więc również zagadki które zostawił każdej z dziewczyn, wcale nie będą łatwe do rozszyfrowania. Pa Salt napisał do każdej z nich list ze wskazówkami, które prowadzą je w różne części świata. Maja już powróciła ze swojej podróży z Brazylii, teraz czas na rudowłosą Ally, która dowiaduje się, że z pochodzenia jest Norweżką. Pewne tragiczne wydarzenie w jej życiu spowoduje, że jedynym ratunkiem stanie się podróż do Oslo (dawnej Christianii) i odkrywanie historii Anny Landvik.

Norwegia to kraj kojarzący się z zimnem i mroźną scenerią, a jednak mogła się w niej rozegrać trudna historia pełna pasji i namiętności. To jest zdecydowanie zasługa Riley, której magiczne pióro jest w stanie stworzyć niepowtarzalne i wspaniałe opowieści. Tym razem przedstawiła nam historię prostej wieśniaczki o anielskim głosie, która na szczęście została odkryta przez profesjonalistów i mogła zachwycać swoim głosem oraz zdolnościami aktorskimi szersze grono widzów oraz mężczyzny bogato urodzonego, jednak sprzeciwiającego się ojcu i podążającego za własnymi marzeniami - graniem w orkiestrze. Tych dwoje ludzi spotkało się i pokochało od pierwszego wejrzenia, mimo przeciwności losu. Ich dzieje odkrywałam z wypiekami na twarzy, mimo że autorka wciąż przypominała, że za oknem hula mroźny wiatr i sypie śnieg. W tło ich trudnej historii miłosnej autorka wplotła oczywiście prawdziwe postacie i wydarzenia. Tym razem postawiła na sławy związane z muzyką i literaturą. Losy przodków Ally bezpośrednio związała z kompozytorem Edvardem Griegiem oraz dramatopisarzem Henrykiem Ibsenem, którzy wspólnie stworzyli sztukę teatralną pt. "Peer Gynt" - Ibsen jest twórcą dramatu, natomiast Grieg stworzył do niego muzykę. Aby jeszcze bardziej zbliżyć się do wydarzeń opisanych w książce, polecam odsłuchać dzieło "Poranek" z "Peer Gynta", bo jest to piękny utwór i znany, choć dopiero dzięki tej książce odkryłam jego nazwę. Nie obyło się również bez zaskoczenia związanego z prawdziwą tożsamością przodków Ally, co długo było trzymane w tajemnicy.

Jednak historia rozgrywająca się we współczesności nie odbiega ani trochę od opowieści sprzed około 130 lat. Ally w odróżnieniu od najstarszej Mai jest energiczna, pewna siebie i optymistycznie nastawiona do życia. Jednak śmierć ukochanego ojca, z którym łączyła ją pasja do żeglarstwa trochę przygasi jej temperament, aż do momentu, gdy zaczyna odkrywać historię jej przodkini - Anny. Poznaliśmy też nieco lepiej cechy osobowości pozostałych dziewczyn, które będą bohaterkami swoich własnych historii w kolejnych częściach. Jestem pełna podziwu dla pani Lucindy, że potrafi stworzyć tyle różnych charakterów i dopasować do nich nadzwyczaj ciekawe historie, które w żadnym etapie nie nudzą czytelnika. Robi to w sposób niezwykle naturalny i subtelny, jakby miała w głowie całe obrazy i wystarczyłoby tylko przelać je na papier. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że skonstruowanie fabuły, która w pewien sposób będzie się ciągnęła przez siedem tomów to nie lada wyzwanie i konieczność analizowania wcześniejszych zapisów, zwłaszcza podczas dialogów sióstr, aby nie popełnić żadnego błędu. Jednak czytając prozę pani Riley, wydaje się jakby to było bardzo proste - lekkość jej pióra i wspaniała wyobraźnia zachwycają mnie za każdym razem. Te fakty i urywki wydarzeń, które poznaliśmy o Ally za sprawą narracji Mai, tutaj zostały idealnie dopracowane i rozwinięte. Chronologia wydarzeń została zachowana, nie ma mowy o żadnych błędach i niedopatrzeniach w tej kwestii. Ale niczego innego się nie spodziewałam - perfekcja pani Lucindy została znów potwierdzona. Każdy rozdział tej książki to mistrzostwo, każdy dialog ma znaczenie, każde zdanie jest złotem. Ta powieść dla wielbicieli literatury jest tym samym, czym jest najwspanialsza melodia dla pasjonatów muzyki - każde zdanie wywołuje emocje, tak jak w muzyce czyni to każdy takt. Tajemnica adopcji córek nadal nie została odkryta, choć pojawiło się kilka nowych wskazówek, które zamiast zaspokoić ciekawość, wzbudzają ją jeszcze bardziej. Ta zagadka skłoniła mnie do przeszukania internetu w celu uzyskania dodatkowych informacji o Plejadach. Okazuje się, że to nie tylko gromada gwiazd, ale Siedem Sióstr o tych samych imionach mają również nawiązanie do mitologii greckiej i są córkami Atlasa oraz Plejone (Pa Salt to anagram tych dwóch słów). Fascynujące jest również to, że autorka w swoich nawiązaniach do mitologii greckiej, nadała naszym współczesnym bohaterkom niektóre cechy charakteru mitycznych Sióstr. Alkione jest opisywana jako opiekunka Morza Śródziemnego (a Ally jest przecież żeglarką) oraz ma zdolności przywódcze, a Maja tak właśnie opisała Ally - jako osobę, która gdy się pojawia przejmuje "ster" i podejmuje decyzje. Również historia miłosna Alkione ma pewne podobieństwa z miłością Ally do Theo. Jest to kolejny świetny pomysł na dopracowanie fabuły, aby była nie tylko ciekawa, ale żeby nie można było się od niej oderwać, co w swej oryginalności i pomysłowości jest po prostu perfekcyjne.

Z jednej stronie bardzo się cieszę, że przede mną jeszcze aż pięć tomów tej magicznej serii, bo odkrywanie historii sprzed lat wraz z bohaterkami jest niezwykle interesujące, ale z drugiej strony chęć poznania odpowiedzi na pytania tj. kim jest siódma siostra i czy w ogóle istnieje, dlaczego Pa Salt wybrał akurat te dziewczynki do adopcji i nadał im imiona gromady gwiazd o nazwie Plejady, jest ogromna! Pozostało mi już tylko czekanie na kolejną powieść, tym razem o Star, która zabierze nas w podróż do Anglii - do edwardiańskiego Londynu i na dzikie tereny Kumbrii...

Gdzieś tam rozpoczęła się historia Alkione D`Apliese, ale ten moment nie był dla niej aż taki istotny. Wszystko to co ważne miało swoje źródło w domu Pa Salta, na brzegu jeziora Genewskiego niezwykły człowiek dał dom i przede wszystkim rodzinę sześciu dziewczynkom, całkowicie odmieniając ich los. Dlaczego wybrał właśnie te dzieci? Tego nie zdradził nigdy, ale dał szansę swoim córkom by odnalazły swoje korzenie i być może dziedzictwo poprzednich pokoleń.

To niemożliwe, że Pa Salt zmarł, jeszcze nie dawno przecież Ally z nim rozmawiała, no i zawsze był niej i pozostałych córkach. Smutek i żałoba zagościła w Atlantis, każda z sióstr na swój sposób przeżywa żałobę po ojcu, człowieku wielkiego serca, ale i niezwykle tajemniczej osobie. Wszystkie dziewczyny już się usamodzielniły, lecz wiedzą, iż mogą na siebie liczyć, jednak brakuje tej najważniejszej osoby, Pa Salt był dla wszystkich ostoją ich niezwykłej rodziny. Jego testament jest również nieszablonowy, Alkione wraz z siostrami dostaje szansę by odnaleźć swoje korzenie, chociaż nie wydaje się to jej w tej chwili aż tak ważne. Teraz istotniejsze są regaty, Theo, no i próba pogodzenia się z utratą rodzica, ale los ma dla młodej kobiety kolejną próbę. Już i tak ogromny smutek Ally staje się jeszcze większy, może teraz nadszedł właściwy moment by przyjrzeć się pozostawionym wskazówkom? Oczywiście Pa Salt nie dał ich w bezpośredniej formie, wprost przeciwnie - zagadka pochodzenia sióstr D`Apliese spowija gęsta mgła tajemnicy i to ona wiedzie Alkione aż do norweskiego Bergen. Co wspólnego ma ona z tym miejscem i przede wszystkim z dziewiętnastowieczną śpiewaczką Anną Landvik, której droga na muzyczne szczyty była zaskakująca? Może te pytanie trzeba zadać komuś kto zna odpowiedź lub wie coś więcej o tej niezwykłej kobiecie? Nawet jeśli nie odnajdzie prawdziwych powodów swej adopcji oderwie się chociaż na chwilę od wspomnień i tych, którzy odeszli?

"Siostra burzy" to drugi tom cyklu "Siedem sióstr", pierwsza część dała przedsmak tego co może czekać czytelników dalej. Nie ukrywam, że moje oczekiwanie były duże, zresztą na równi z ciekawością jak potoczą się losy kolejnej bohaterki i czym zaskoczy Lucinda Riley, gdyż to "już" druga książka serii i jednocześnie "dopiero" druga, a jeszcze kilka części przed nami. Po przeczytaniu historii Mai czekałam na kontynuację czyli jak potoczą się losy Alkione czyli Ally. Autorka miała i ma dość karkołomne zadanie zbudowania spójnej całości i jednocześnie zachowania odrębności każdej opowieści. W "Siostrze burzy" mamy także splecenie tego co było i teraźniejszości oraz perypetii kilku bohaterów z różnych planów czasowych. Ale powtórzenie schematu jest jak najbardziej zrozumiałe gdy jednym z motywów jest odnalezienie własnych korzeni oraz odpowiedzi na pytanie kim jestem i jaki scenariusz na przyszłość wybrać. Porównywać można by długo, lecz przecież najważniejsza jest nowa opowieść, a tej nie brakuje oryginalności, tajemniczości i nasuwających się kolejnych pytań co czeka jeszcze siostry D`Apliese, ponieważ do tej pory wiele się działo i chęć na więcej wzrosła. Lucinda Riley w "Siostrze burzy" przenosi czytelników do Norwegii, Grecji oraz Lipska, z Ally poznajemy dziewiętnastowieczny świat muzyki i dramatyczne wydarzenia z okresu Drugiej Wojny Światowej, lecz przede wszystkim wraz z nią próbujemy odtworzyć przeszłość by dowiedzieć się co wydarzyło kiedyś. Ważną rolę odgrywa w tej części również muzyka Edwarda Griega jak i autorstwa samych bohaterów, podobnie jest z faktami, które zostały wplecione do fikcyjnych wątków, a granice pomiędzy tym co rzeczywiste i autorskie zostały zręcznie zatarte. "Siedem sióstr" to niezwykły cykl w jakim nie brakuje detali w postaci rzeczywistych wydarzeń, wielkiej miłości, sekretów rodzinnych i przede wszystkim intrygującej historii ojca i jego sześciu córek.

~Sześć sióstr, sześć zupełnie różnych osobowości, charakterów, a jednak połączyła ich nierozerwalna więź - rodzina!

Pomimo tego, że każda z nich pochodzi z innego kontynentu, wszystkie wychowywały się razem w bajecznie pięknej i bogatej posiadłości Atlantis, na prywatnym półwyspie Jeziora Genewskiego.

Ich adopcyjnymi ojcem był pewien wpływowy, majętny człowiek, nazywany przez nich Pa Saltem, który nadał im imiona mistycznych Plejad.

I tak po kilku latach mieszkania razem, każda z kobiet wyrusza "w swoją stronę", aby spełniać marzenia, dlatego od teraz ich wspólne spotkania się trochę "uszczuplą", aż do dnia, kiedy to niespodziewanie umiera ich ukochany ojciec...

Mężczyzna tuż przed śmiercią pozostawił tastament, a wraz z nim list ze wskazówkami dla każdej z córek, informacje, które pomogą im w odnalezieniu własnych korzeni.

~ W drugiej części pt. "Siostra burzy" poznajemy historię Ally, drugiej z córek Pa Salta. Kobiety o wielkim talencie muzycznym ale i wielkiej pasji, którą jest żegluga, jak i startowanie w regatach.

I tak pewnego dnia, kiedy kobieta spędza intymne chwile z mężczyzną swojego życia, kompanem w żegludze, jej ojciec umiera.

Ally długo nie może pogodzić się ze starą bliskiej osoby, aż do dnia kiedy kolejnej raz doświadcza niewyobrażalnej stary..

Od teraz jej życie nie jest już takie samo, więc, aby zapomnieć i dać upust emocjom, Alli decyduje się poznać genealogię swojego pochodzenia.

Wszystkie wskazówki ojca, jak i zebrane wcześniej informacje, zaprowadzają ją aż do Norwegii.

Miejsca, gdzie poznaje piękną historię o Annie Landvik (prababci) wieśniaczce, która swoim talentem podbiła publiczność, stając się wielką śpiewaczką Christisnii.

Dlatego im więcej Alli zdobywa informacji o Annie tym bardziej chcę poznać swoje prawdziwe pochodzenie.

I tak zebrane dowody doprowadza ją do odkrycia zaskakującej prawdy...

~ "SIOSTRA BURZY" Lucindy Riley to kolejna bardzo emocjonująca, nietuzinkowa i malownicza historia, która tym razem wraz z główną bohaterką Ally zabierze nas na tereny Skandynawii w celu poznania prawdziwego pochodzenia naszej głównej bohaterki.

~Autorka i tym razem za sprawą lekkiego melodyjnego języka, przepięknych opisów ujmujących wątków, magicznej atmosfery, niespiesznie i z wielką gracją wprowadza nas w zakamarki intymnego świata przodków naszej bohaterki. Umiejętnie grając na naszych emocjach przez co wielokrotnie przyjdzie mierzyć nam się z kobiecą siłą, niedomówieniami, kłamstwem, niesprawiedliwością dawnych czasów, biedą, wojna, antyseminizmem jak i walka o życie, a wszystko przy akompaniamencie przepięknej muzyki, która staje się sercem całości!

~ Według mnie jest to kolejny dowód na to, że autorka ma dar do tworzenia ujmujących, namacalnych historii, które mogło napisać samo życie!

Ja ze swej strony już nie mogę się doczekać trzeciego tomu i kolejnych ciekawostek, które naprowadzą mnie do odkrycia prawdy o siódmej z sióstr!

To, co mi się podoba w tych książkach (należących do całej serii "Siedem sióstr") to fakt, że można odkryć tak wiele wspaniałych miejsc. Autorka przedstawia nie tylko niezwykłą historię, ale pozwala również odbyć podróż do niezwykłych miejsc. W tomie drugim jest to Norwegia. Riley dużo czasu poświęca na to, co dzieje się między bohaterami, ale dba o to, aby miejsca w których się oni znajdują, zawsze zostały opisane w malowniczy sposób. Chociaż nie umniejszam wagi całej historii. Każdy tom opowiadający o losach poszczególnej siostry, to prawdziwy geniusz literacki. Ja jestem zachwycony każdym tomem.

Sama nie mam siostry, ale jakbym je miała, to nie wiem, czy nie chciałbym mieć właśnie takiej siostry, jakie można spotkać na kartach tej książki. Bohaterka jest naprawdę wyjątkowa. Jest doskonałym przykładem na to, że nie można się poddawać, kiedy los sobie gra z nami w berka. Nie będę tu opowiadała całej fabuły, ale powiem Wam, że jest co czytać. Jest to wyjątkowa powieść obyczajowa, gdzie nie brakuje wątków miłosnych. Nie brakuje tutaj także bólu i cierpienia, które jest wręcz namacalne. Osoby o wrażliwych sercach nie raz mogą się wzruszyć, kiedy będą poznawały historię życia jednej z przybranych sióstr.

Lubię takie sagi rodzinne. W szczególności takie, gdzie mamy wydarzenia współczesne, jak również historyczne. Autorka tej sagi pokazuje, że umie łączyć takie zachowanie, dzięki czemu mamy do czynienia z fajną i naprawdę przyjemną książką. W czasach, kiedy ludzie zapominają o więzach rodzinnych, takie dzieła, jak "Siostra burz" jest naprawdę potrzebne. To książka dedykowana dla kobiet, ale panowie również mogą ją przeczytać, chociaż poruszane tutaj wątki mogą potraktować z większą obojętnością. Bardzo mi się ta książka podoba i na pewno nie odmówię sobie poznania kolejnych tomów, jakie już na mnie czekają.

Na cykl Lucindy Riley – ”Siedem sióstr” natrafiłam przypadkiem podczas wizyty u koleżanki. Pożyczyłam od niej pierwszą część i mimo że nie miałam wielkich oczekiwań wobec niej, to byłam zachwycona. Spodobał mi się wyjątkowy styl pisania autorki, niesamowite historie i emocje, które pojawiały się na każdej stronie. Nie inaczej jest w przypadku drugiej części cyklu ”Siostra burzy. Siedem sióstr”. Tutaj również mamy do czynienia z dwoma opowieściami – jedną z przeszłości, jedną z teraźniejszości, które w fantastyczny sposób łączą się i wyjaśniają wiele zagadek. O tej książce nie ma co wiele pisać – ją trzeba przeczytać!

"Siostra burzy" to drugi tom z serii Siedem sióstr. Jest to cykl opowiadających o sześciu siostrach, które po latach spotykają się ponownie i próbują znaleźć odpowiedź, co się stało z siódmą siostrą. Pierwszy tom opowiada o najstarszej siostrze imieniem Maja. Drugi tom skupia się na Ally, drugiej w kolejności siostry.

Powieść czyta się przyjemnie, ale autorka przewrotnie potrafi zburzyć teorię, jaka tworzy się w naszej głowie podczas czytania i to niejednokrotnie. Czyta się z uczuciem, że już wiesz, co będzie dalej, jak potoczy się ta z pozoru oczywista historia, ale jednak nie - jedno zdanie i wszystko się burzy, a Ty musisz od nowa budować swoją koncepcję. Wiele emocji, głównie cierpienia i smutku - można się rozkleić podczas czytania.

Autorka zburzyła wszystkie koncepcje o dalszych wydarzeniach, które ułożyłam sobie w głowie. Spodziewałam się zupełnie innego obrotu akcji, a tu tyle niespodzianek. Książka jest niezwykle zaskakująca i trzyma w napięciu. Czytając, byłam w stanie w pełni odczuwać emocje bohaterki, ponieważ wszystko zostało perfekcyjnie opisane. W pewnym momencie nawet uroniłam łzy. Jak dla mnie "Siostra burz" jest warta przeczytania, szczególnie w ten jesienny/zimowy czas, kiedy wieczory są długie, a za oknem panuje tajemniczy, nostalgiczny klimat. Czyta się ją szybko, przyjemnie i lekko. Autorka dała z siebie sto procent!

Uwielbiam żeglarstwo. A w tej książce jest go naprawdę sporo. Z tego powodu zakochałem się w postaci Ally – rodzinnej buntowniczki, która żegluje wraz ze swoim partnerem. Podobało mi się to jak rozwinęła się ich relacja oraz rozwój samej Ally oraz to jak poznaje historię Anny i ich wzajemnych powiązań.

Książkę polecam wszystkim fanom i fankom żagli oraz wszystkim tym, którzy szukają romansu odbiegającego od klasycznych schematów. Wartka akcja, ciekawe postacie, intrygująca fabuła i przede wszystkim żeglarstwo. Mieszanka ta sprawia, że książkę skończyłem czytać w jeden weekend i czekam na kontynuację.

Ciekawa historia dla osób lubiących wzruszające wątki przedstawione z perspektywy kobiety. W tej części bohaterką jest Ally i przypadła mi ona do gustu znacznie bardziej niż jej starsza siostra z poprzedniej części. Podoba mi się jej żywiołowy charakter oraz sposób w jaki szuka własnej drogi, oraz to w jaki sposób buntuje się przeciwko wszystkiemu wokół.

Na początku nie podobała mi się postać Anny, ale wraz z jej rozwojem bardzo polubiłam i tę kobietę. Bardzo ciekawie w zestawieniu z Ally, a historia obu kobiet bardzo mnie wciągnęła. Niedługo zabieram się za kolejny tom i liczne na równie dobrą fabułę co w tej części.

Druga książka z serii o siostrach, które zostały adoptowane przez PaSalta. Każda ułożyła sobie życie i rzadko mają okazję spotkać się wszystkie razem. Niestety do rodzinnego domu ściąga je niespodziewana śmierć przybranego ojca.

Druga część z tej sagi to historia Ally, która nie może sobie wybaczyć, że kiedy ukochany tata umierał, ona spędzała upojne chwile ze swoją miłością. Bardzo chciałaby odkryć zagadkę o swoim pochodzeniu, lecz teraz musi skupić się na regatach żeglarskich, na których dochodzi do strasznego wypadku. To mobilizuje ją do podążania za wskazówkami, które zostawił jej Pa Salt. Dzięki niemu poznaje historię fascynującej kobiety, która żyła przed ponad wiekiem.

Po skończeniu pierwszej części z tej serii od razu sięgnęłam po drugą. Ta historia jest równie wspaniała co poprzednia. Książka jest godna polecenia i wcale nie trzeba tej serii czytać całej. Książki są napisane tak, że można po nie sięgać w różnej kolejności. Każda do zupełnie inna historia.

Lucinda Riley powróciła z drugim tomem cyklu o siedmiu siostrach, w którym tym razem skupiła się na innej siostrze - Ally D'Aplièse. Co przyniesie nieoczekiwany los? Jakiej prawdy o sobie dowie się Ally? Autorka stworzyła wyjątkowo klimatyczną historię, podczas czytania której nie zabraknie emocji.

Cykl przeznaczony jest siedmiu siostrom adoptowanym przez tajemniczego Pa Salta, głowę rodziny, który stworzył dziewczynką wyjątkowy dom. Stworzył im obraz nietypowej, ale i pełnej ciepła rodziny, dzięki czemu każda z dziewczynek, która przybyła do jego posiadłości mogła znaleźć swoje miejsce. Jednak jest też pewien posmak tajemnicy, niepewności związanej z przeszłością każdej z nich. I tutaj właśnie pojawia się kluczowy motyw przewodni serii - każdy tom poświęcony został innej siostrze, dzięki czemu książki można wedle uznania dzielić na pojedyncze tomy lub - co zapewne dzięki klimatowi serii bardziej przypadnie Wam do gustu - jako kompletną całość, w której każdy kolejny tom stanowi niezbędny element układanki do rozwiązania tajemnicy.

Ally o śmierci ojca dowiedziała się tuż przed startem w zawodach wyścigu jachtów. Rezygnując ze startu wraca do posiadłości przybranego ojca i tam, tak jak pozostałe jej siostry odkrywa tajemnicze wskazówki o swojej przeszłości. A jest co odkrywać, bo Pa Salt jeździł po całym świecie i z każdego jego zakątka przywiózł do swojego zamku inną dziewczynkę. Korzenie Ally sięgają Norwegii, gdzie dziewczyna postanawia się udać. W tym tkwi największy urok - nie jestem w stanie przewidzieć gdzie odbędę kolejną podróż, gdy myślę o kolejnych tomach. Wiem jednak na pewno, że każda kolejna powieść będzie niosła ze sobą jeszcze większą przygodę, bo w autorce drzemią nieskończone pokłady pomysłowości i wielkiej wyobraźni.

Dopracowani bohaterowie, wciągająca akcja i nieoczekiwane zwroty akcji to tylko podstawa, na której autorka zbudowała malowniczy obraz poszukiwania samego siebie w mrokach i sekretach przeszłości. Riley zgrabnie balansuje na granicy dawnych wydarzeń i ukazuje powiązanie między współczesnymi bohaterami - gdzieś w dawnym życiu istniały osoby, których czyny w łatwy sposób możemy przełożyć na nasze własne. Dostrzegłam to w historii Mai i także w podróży Ally, gdzie przeszłość dała o sobie znać odgrywając niemal pierwszoplanową rolę. Mając świadomość, że autora tworzy fikcję literacką nie mogłam się powstrzymać od przełożenia rozgrywanych wydarzeń na rzeczywistość i z zaskoczeniem odkryłam, że przychodzi mi to bardzo łatwo - podróż Ally w poszukiwaniu własnych korzeni niosła ze sobą mnóstwo ponadczasowych wartości.

Magiczna, orientalna powieść o poszukiwaniu prawdy to nie tylko przygoda i powrót do przeszłości, ale bajkowy klimat, od którego nie sposób się oderwać. Historia ze strony na stronę zmienia się w baśniową opowieść o - bez wątpienia - rzeczywistych kształtach, gdzie barwny język prowadzi czytelnika przez historię dziewczyny, która otrzymała od życia drugą szansę. Nie można oderwać się od toczonej fabuły, której smaku dodają ukryte pomiędzy wierszami wciąż nieodkryte tajemnice Pa Salta - człowieka o nieodkrytej naturze. Kochał swoje córki, ale nigdy nie ukazał przed nimi swojego prawdziwego wnętrza. A teraz, po swojej śmierci znowu daje swoim córką lekcję życia. "Siostra burzy" to hipnotyzująca, magiczna powieść o trudach przeszłości i otwartej przyszłości. Lucinda Riley ze szczerością ukazuje przed czytelnikiem otwartą drogę ku temu co może się wydarzyć. Jednocześnie zaznacza, że przeszłość naszych przodków może odgrywać w naszym życiu ważną rolę. W niezwykle klimatyczny, niemal orientalny sposób autorka maluje przed czytelnikiem wyjątkowo emocjonalny obraz poszukiwania samego siebie. Uwielbiam ten cykl i już nie mogę się doczekać kolejnych tomów - przez wzgląd na skrywaną między wierszami tajemnicę i dla samej swobodnie prowadzonej akcji: wiem, że nie rozczaruję się na przygodach kolejnych sióstr, bo mam zaufanie do Riley.

Jest to powieść obyczajowa, gdzie bardzo mocno zarysowany jest wątek historyczny. Doceniam wyjątkowe starania autorki, która chce napisać powieść współczesną, gdzie nie brakuje wspomnień z przeszłości. Do tego jest to książka, dzięki której można docenić swoją rodzinę. Fantastyczna opowieść o siostrach, która na pewno daje do myślenia. Lucinda Riley stworzyła naprawdę bardzo barwną historię, która chwyta mnie za serce. Warto poznać ten tom, jak również wszystkie inne należące do tej sagi.

Nigdy nie lubiłem romansów. Po tę książkę sięgnąłem, ponieważ nie miałem co czytać chłodnym wieczorem i mnie urzekła. Skończyłem ją jeszcze tego samego dnia i jestem nią zachwycony. Rozwój bohaterki, jej historia oraz charakter bardzo mi się spodobały. Czytałem z niecierpliwością każdą stronę, aż do interesującego finału.

Zamówiłem już pozostałe części serii i liczę na to, że spodobają mi się równie mocno. Jeśli tak, to sięgnę po inne książki tej autorki, bo przez jej twórczość polubiłem gatunek, za którym nigdy nie przepadałem i jestem jej za to bardzo wdzięczny. Mam nadzieję, że pozostałe siostry są równie ciekawe co Ally :)

Pierwsza część tej serii bardzo mi się podobała. Głównie przez ciekawe wątki związane z Mają. Tutaj natomiast główną bohaterką jest jej młodsza siostra Ally, która jest rodzinnym buntownikiem. Zupełnie nie spodobał mi się jej charakter oraz motywacja. Uważam ją za dość irytującą postać i serdecznie dość miałam jej rozterek.

Z kolei Anna bardzo mi się spodobała i tylko dzięki tej postaci książkę skończyłam. Z czego się bardzo cieszę i chętnie sięgnę po następną część z nadzieją, że następna siostra bardziej trafi w moje upodobania. Książka napisana lekkim stylem i niezwykle wciągająca. Polecam wszystkim fanom romansów.

Porywająca epicka opowieść o miłości i stracie – druga z siedmiu książek, osnutych wokół legendy o konstelacji Siedmiu Sióstr. Po części saga rodzinna, a po części baśń – która zręcznie wciąga nas w zawikłaną historię pochodzenia siedmiu sióstr.

Siostra burzy zaczyna się podobnie jak jej poprzedniczka. Umiera adopcyjny ojciec sióstr D’Aplièse, bardzo bogaty i jeszcze bardziej tajemniczy Pa Salt. Wobec tego wszystkie córki spotykają się w zamku Atlantis nad Jeziorem Genewskim, gdzie spędziły dzieciństwo. Na miejscu okazuje się, że ojciec został już pochowany, a dla córek przyszykował niespodziankę. Każda z nich otrzymuje zaszyfrowaną wskazówkę i list, które mogę doprowadzić je do miejsca swojego pochodzenia i odkrycia dziedzictwa.

Pierwsza część skupiała się wokół najstarszej córki Pa Salta, Maji. Tym razem w głównej roli oglądamy Alkione, nazywaną przez wszystkich Ally. Na początku Ally jest szczęśliwą, zakochaną kobietą, ma wyjść z mąż. Niestety podczas bardzo niebezpiecznych regat, Theo ginie ratując życie innemu żeglarzowi. W ten oto sposób Ally traci w krótkim czasie dwie bliskie osoby: ojca i narzeczonego. Zdarzenia te doprowadzają do tego, że kobieta postanawia iść za wskazówkami Pa Salta. W tym celu wyrusza do mroźnej Norwegii, gdzie dowiaduje się o Annie Landvik, dziewczynie z małej wioski, która dzięki pięknemu głosowi otrzymała szansę wyjazdu do Christianii, aby się szkolić. Spotkał ją również zaszczyt zaśpiewać na premierze poematu Henrika Ibsena Peer Gynt. Tylko co tak naprawdę łączy Annę i pozostawionych dla Ally przez Pa Salta; list, książkę Jensa Halvorsena i małą figurkę żabki? Odpowiedzi na te pytania znajdują się na kartach Siostry burzy, a ja muszę bardzo uważać, żeby wam za dużo nie zdradzić i nie popsuć przyjemności z lektury.

Kochana córeczko, urodziłaś się z wieloma talentami. Czasem miałem wrażenie, że jest ich zbyt dużo, a nadmiar bywa równie trudny jak brak czegoś. Obawiam się, że w ferworze naszej wspólnej pasji związanej z morzem wpłynąłem na Ciebie, kiedy miałaś przed sobą jeszcze inną ścieżkę rozwoju. Jesteś przecież bardzo utalentowanym muzykiem. Uwielbiam słuchać, jak grasz na flecie.

Alkione/Ally jest silną, odważną młodą kobietą, która wie czego chce i posiada naturalne zdolności przywódcze. Od dziecka zaszczepiona została w niej miłość do morza, jest bardzo utalentowaną żeglarką, odnoszącą sukcesy. Ale to nie wszystko, jeśli chodzi o talenty Ally – jest też uzdolnioną flecistką, trochę „zardzewiałą”, ale przecież wystarczy wziąć instrument w ręce, wszystko wraca. Będzie mogła się o tym wkrótce przekonać.

Co nas czeka w drugim tomie Siedmiu sióstr? Oczywiście poszukiwanie swoich korzeni, miłość, przyjaźń i tajemnice. Dzięki Lucindzie Riley przenosimy się do Heddal w Norwegii roku 1875, gdzie poznajemy młodziutką Annę Landvik. Wraz z Anną przenosimy się do Christianii i do Lipska w 1876 roku. Lawirujemy między XIX wiekiem, a rokiem 2007 towarzysząc poszukiwaniom Ally. I powiem wam, że nie jest to w ogóle chaotyczne, przeskoki czasowe są bardzo płynne. Po chwili zmieniamy miejsce i czas – Lipsk 1936 roku i czekamy razem z bohaterami na mającą nastąpić wojnę. Historia zatacza krąg i po wybuchu wojny znów wracamy do Norwegii.

Powieści Lucindy Riley to lekkość pióra, wyobraźnia uzupełniona o wiedzę historyczną oraz precyzyjność i drobiazgowość opisów. Na każdej stronie tej książki dźwięczy muzyka. Słychać ją nie tylko na kartach poświęconych Annie; najczęściej pobrzmiewa Poranek Edwarda Griega. Czytając ma się wrażenie, że poznajemy jakąś nieznaną do tej pory baśń i magię, która wynurza się z odmętów czasu.

Tak jak Siedem sióstr, tak i Siostra burzy to powieść obyczajowa, ale też romantyczna z mocno rozbudowanymi wątkami historycznymi. Tajemnicza, niezwykła, czarowna – takich przymiotników mogłabym mnożyć w nieskończoność. Lucinda Riley wykonała kawał świetnej roboty i gdybym tylko mogła, podziękowałabym jej osobiście za te porywające i urzekające przeżycia.

Podsumowując kolejną książkę irlandzkiej autorki polecam wszystkim, którzy szukają niebanalnej, tajemniczej i oryginalnej opowieści. W dwóch słowach – naprawdę warto. Z wielką niecierpliwością będę oczekiwała na kolejną część Siedmiu sióstr, tym razem opowiadającej losy Star/Sterope. A tymczasem tę część zdecydowanie polecam.

W ciągu ostatniego półrocza miałam przeogromną przyjemność poznać kilka powieści, które pozostawiły trwały ślad w mym sercu oraz w mych myślach. To były utwory, które wpłynęły poniekąd na moje postrzeganie świata. Pokazały mi różne, ale jakże piękne oblicza miłości. Opowiedziały historie, którymi przesiąknęłam, w których się zatopiłam, którym całkowicie uległam. Wzruszyły mnie, skłoniły do zadumy, poruszyły najczulsze struny mej duszy, ukazały inny świat - nie do końca mi znany i oczywisty, przywołały też niejako wspomnienia, a przede wszystkim podzieliły się ze mną cennymi wartościami i przemyśleniami, które pozostaną ze mną na zawsze, a także uświadomiły mnie w wielu kwestiach. Pozwoliły też odbyć niezwykłe, ale jakże wyczerpujące emocjonalnie podróże, dzięki którym miałam okazję zwiedzić cudowne miejsca, zachwycać się wspaniałymi krajobrazami, poczuć klimat i zapach danego miasta i regionu, posmakować tradycyjnych potraw, zdobyć rozmaitą wiedzę ze wszelakich dziedzin życia, a przede wszystkim poznać ludzi pełnych miłości i pasji oraz ich opowieści, z których wyniosłam niejedną lekcję i wiele spraw zrozumiałam. Jedną z tychże niezwykle czarujących, melancholijnych, magicznych oraz pasjonujących książek jest właśnie "Siostra Burzy" stanowiąca drugi tom serii "Siedem Sióstr". Pierwsza część cyklu mnie zachwyciła, a w drugiej natomiast się zakochałam. Po prostu... Zapraszam na recenzję.

Lucinda Riley urodziła się w Irlandii. We wczesnej młodości pracowała jako aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna, a w wieku 24 lat napisała swoją pierwszą powieść. Międzynarodową sławę przyniosła jej wydana w 2011 roku powieść "Dom orchidei", która została przetłumaczona na 34 języki i sprzedana w ponad 8 milionach egzemplarzy. Powieści autorstwa Lucindy - m.in. "Dziewczyna na klifie", "Tajemnice zamku" i "Róża północy" - wielokrotnie znajdowały się na szczytach list bestsellerów "New York Timesa" i "Sunday Timesa". Szczególne miejsce w twórczości Lucindy Riley zajmuje inspirowany mitem o Plejadach cykl "Siedem Sióstr", który otwiera książka pod tym samym tytułem. Zarówno ona, jak i druga powieść - "Siostra Burzy" - stały się europejskimi bestsellerami numer 1, a prawa do kilkusezonowego serialu kupuje hollywoodzka firma producencka. Lucinda mieszka z mężem i czwórką dzieci na wybrzeżu North Norfolk w Wielkiej Brytanii oraz w West Cork w Irlandii. Kiedy nie pisze, podróżuje lub opiekuje się dziećmi. Uwielbia też, z kieliszkiem wina w dłoni, czytać książki, których nie napisała. (źródło: książka "Siostra Burzy")

Pa Salt to niesamowicie bogaty człowiek, właściciel zamku Atlantis położonego nad Jeziorem Genewskim oraz luksusowego jachtu i odrzutowca. Adoptował ON sześć dziewczynek, którym nadał imiona mitycznych Plejad. Każda z sióstr jest zupełnie inna, każda pochodzi z innej części świata, każda ułożyła sobie życie z dala od Atlantis. Pewnego dnia kobiety otrzymują przykrą i szokującą wiadomość o śmierci ojca. Mężczyzna zapewne przeczuwał zbliżający się wielkimi krokami koniec, bowiem niezwykle precyzyjnie zaplanował swój pochówek oraz przyszłość córek. Po dotarciu do Atlantis, siostry dowiadują się, że pogrzeb Pa Salta już się odbył (zgodnie z jego życzeniem). Otrzymują one od prawnika ojca listy, a w nich wskazówki dotyczące ich pochodzenia. Do Ally dociera wówczas, że gdy ojciec umierał, ona spędzała na jachcie piękne chwile ze swym ukochanym Theo. Kobieta odnajduje we wręczonej przez adwokata kopercie małą figurkę przedstawiającą żabkę oraz pewne wytyczne, które mogą pomóc jej w odnalezieniu swych korzeni. Ponadto dysponuje współrzędnymi miejsca, z którego Pa Salt ją zabrał. Ally jest zaintrygowana, ale najpierw postanawia skupić się na przygotowaniach do regat Fastnet, które już niebawem mają się odbyć. Kobieta wystartuje w nich wraz ze swym narzeczonym. Niestety w trakcie zawodów dochodzi do tragedii... To dramatyczne wydarzenie istotnie wpływa na decyzję Ally. Młoda kobieta kierując się wskazówkami Pa Salta, wyrusza w podróż mającą jej przybliżyć historię jej pochodzenia. Rozpoczyna zatem od zlecenia przetłumaczenia pewnej książki...

Nie ukrywam, że nie tylko jestem pod ogromnym wrażeniem serii "Siedem Sióstr", ale przede wszystkim jestem w niej zakochana i nią oczarowana. Sięgając po nią nie spodziewałam się, że dostarczy mi tylu wspaniałych wrażeń i przeżyć, wyzwoli we mnie ocean emocji, pobudzi wyobraźnię, przeniesie mnie do zupełnie innego świata, pokaże mi prawdziwą naturę miłości i pasji, zabierze mnie w niezwykłą, lecz niepozbawioną cierpienia podróż, z której nie będę chciała wrócić. Sprawi, że zupełnie przepadnę i poznam historie ludzi zmuszanych do podejmowania jakże trudnych i ważących na ich życiu wyborów, a poza tym, że spowoduje, iż w mych oczach nieustannie będą wzbierać łzy, które w kilku momentach znajdą swe ujście i strumieniami będą spływać po policzkach. "Siostra Burzy" to powieść bardzo mi bliska, bowiem traktująca o muzyce - mojej największej pasji. Wielokrotnie przywoływała moje wspomnienia sprzed kilku lat, kiedy uczęszczałam na lekcje śpiewu, uczyłam się technik wokalnych przy akompaniamencie fortepianu, a czasami nawet skrzypiec i gitary, stałam nawet na małej scenie. Przypomniały mi się emocje, które wówczas mi towarzyszyły, adrenalina, podekscytowanie, podniecenie oraz szczęście. Nigdy nie zapomnę tamtego okresu, na zawsze pozostanie w mym sercu i zawsze będzie wywoływać łzy wzruszenia - tak, jak teraz w trakcie pisania owej recenzji. Właśnie wsłuchuję się w cudowne dźwięki suity Edwarda Griega zatytułowanej "Poranek". Przyznaję, że nigdy nie przepadałam zbytnio za muzyką klasyczną, co nie oznacza, że jej nie słuchałam. Po prostu czyniłam to rzadziej. Teraz wiem, że za rzadko. Wspomniany utwór był mi znany (zresztą zapewne wszystkim jest), ale nigdy nie wyzwolił we mnie tak fantastycznych wrażeń. Poruszył mnie do głębi, tak jak opowieść, w której odegrał istotną rolę...

W "Siostrze Burzy" w dalszym ciągu nie odnajdziemy odpowiedzi na większość pytań, które nasunęły się w trakcie lektury pierwszego tomu. Podejrzewam, że dopiero w ostatniej części dowiemy się: Kim tak naprawdę był Pa Salt i dlaczego zaadoptował tylko sześć z tytułowych siedmiu sióstr? W jakich okolicznościach doszło do adopcji? Co ukrywał przed córkami? Dlaczego nadał im imiona mitycznych Plejad? Dlaczego dopiero po swej śmierci ujawnił wskazówki, mające doprowadzić siostry do swych korzeni? Dlaczego oddano je do adopcji? Czym kierował się Pa Salt przy wyborze dziewczynek? Jaką tajemnicę skrywa nazwisko sióstr D'Apliese? Prawdę mówiąc, można by poświęcić cały dzień na wynotowanie wszystkich zajmujących naszą głowę pytań. A przecież w "Siostrze Burzy" rodzą się kolejne, z tym, że wiele z nich znajduje rozwiązanie w satysfakcjonujący nas sposób.

W drugim tomie bowiem poznajemy losy Ally, drugiej z córek Pa Salta. To kobieta, która w pełni poświęciła się żeglarstwu. Ojciec rozpalił w niej miłość do tegoż sportu. Wcześniej bowiem kobieta uczyła się gry na flecie, który zawsze zabierała ze sobą. Po tragedii, do jakiej doszło na regatach, Ally podążając wskazówkami pozostawionymi przez ojca, kieruje się do Norwegii. Wyrusza do nieznanego jej kraju, bowiem z jednej strony pragnie pozyskać informacje dotyczące jej pochodzenia, a z drugiej ma nadzieję, że ucieczka od przeszłych zdarzeń będzie idealnym i być może jedynym wyjściem. Kobieta próbuje odkryć symbolikę małej żabki oraz zaczytuje się w polecanej przez ojca książce, stanowiącej opis historii Anny Landvik pochodzącej z malutkiej norweskiej wioski. Dziewczyna mieszkała z rodzicami w Telemarku, a kiedy tam zapadała zima, przenosili się na inną farmę. Pomagała na gospodarstwie, zajmowała się swoją krową Rose, śpiewała w kościelnym chórze. Wszyscy zachwycali się jej głosem. Przyjaciel Lars udzielał jej lekcji czytania i pisania. Pewnego dnia poprosił ją o rękę, a ona się zgodziła, mimo iż nie darzyła go wielką miłością. Kiedy w niewielkiej miejscowości zjawia się Franz Beyer, Anna jeszcze nie wie, że jej życie ulegnie diametralnej zmianie. Mężczyzna jest pianistą, nauczycielem muzyki i łowcą talentów. Proponuje Annie wyjazd do Christianii (Oslo) i tym samym występy na międzynarodowej scenie w dramacie "Peer Gynt" Ibsena z muzyką Edwarda Griega. Dziewczyna przystaje na ofertę. Pragnie spełnić swe marzenia o śpiewaniu i byciu sławną... Czy Annie rzeczywiście uda się spełnić marzenia? Co wydarzy się w Christianii? Czy Anna poślubi Larsę? Czy wróci do rodzinnej wioski? Czy odniesie sukces w Europie? Jaką rolę odegra w jej życiu Jens? Czy intencje Beyera wobec Anny okażą się szczere? Z jakimi przeciwnościami będzie musiała się zmierzyć Anna? Czego doświadczy? Za czym zatęskni? Czy odnajdzie szczęście i spełnienie? I wreszcie, co łączy Annę z jedną z sześciu sióstr Pa Salta? Co symbolizuje żabka? Co odkryje Ally?

"Siostra Burzy" to powieść, którą się delektowałam, której się całkowicie oddałam. Jej lektura była ogromną przyjemnością. Autorka obdarowana jest wielkim talentem, słowami maluje przepiękne, plastyczne, ale mające też bolesny wydźwięk historie. Posiada niebywałą umiejętność oddawania emocji, przekazywania istotnych wartości. Zgrabnie łączy fakty historyczne i przeszłe wydarzenia z fikcją literacką. Idealnie wplotła postacie fikcyjne w wydarzenia, które miały miejsce w poszczególnych okresach. Ponadto wiele osób, które poznała w czasie pisania książki występuje w prawdziwych rolach. Ukazała też wybitnych twórców kultury, a mianowicie Edwarda Griega i Henrika Ibsena. I o ile ich dorobek twórczy jest faktem, tak już ich osobowości są wytworem wyobraźni pisarki. Lucinda Riley stworzyła opowieść, którą dopracowała w najdrobniejszych szczegółach. Fabuła jest niezwykle wciągająca, nieprzewidywalna i przede wszystkim przepełniona morzem tajemnic. Teraźniejszość (losy Ally) przeplata się z przeszłością (losy Anny, Jensa, Karine i innych). Akcja toczy się w roku 2007 oraz pod koniec XIX i na początku XX wieku. W tym czasie przebywamy wyjątkową, piękną, ciepłą, pasjonującą i magiczną, ale również pełną bólu i łez podróż po Grecji, do Norwegii, czy do Lipska. Poznajemy urokliwe, klimatyczne, przepełnione zapachami i smakami wysepki Cykladów, ważne ośrodki kultury - Christianii i Lipsk, a także historię Norwegii i życie jej mieszkańców w latach siedemdziesiątych XIX wieku. To okazało się dla mnie niesamowitym doświadczeniem i zachęciło mnie do jeszcze większego zgłębienia i poszerzenia swojej wiedzy o tychże regionach.

Historia opowiedziana jest przede wszystkim z perspektywy głównych bohaterek: Ally (narracja pierwszoosobowa) oraz Anny (narracja trzecioosobowa), ale głos zabiera również Jens. Dzięki zastosowaniu tegoż zabiegu, możemy dokładnie poznać uczucia, przemyślenia, przeżycia, zachowania, podejmowane decyzje, marzenia i pasje postaci. Każda z opowieści ujęła mnie na swój sposób. Śledziłam losy wszystkich bohaterów, którzy zostali bardzo wyraziście wykreowani. Pokazano ich wady, zalety, relacje z bliskimi, poczynane kroki prowadzące do upragnionego celu, słabości, lęki, obawy, a także sukcesy. Przedstawiono ich codzienną walkę o życie, poświęcenie w imię marzeń oraz szczegółowo opisano ucieczkę przed wojną i konsekwencjami dokonanych wyborów. Od początku obdarzyłam ich sympatią, choć chwilami wykazywałam niezrozumienie bądź gniew wobec co poniektórych metod ich postępowania. Miałam wrażenie, że nie jestem tylko świadkiem ich życia, ale że aktywnie w nim uczestniczę. Czułam ich ból, radość, miłość, łzy, targające nimi emocje, niekiedy przeszywające na wskroś. Udzielały mi się ich niepewność, chwile zwątpienia, a nawet paraliżujący strach i wszechogarniający smutek. Poza głównymi bohaterami, w powieści przewija się mnóstwo postaci drugoplanowych. I pomimo iż nie zawsze, przynajmniej w moim odczuciu, okazuje się to dobrym zabiegiem, tak w przypadku owej serii, w ogóle mi to nie przeszkadzało, nie miałam problemów z łączeniem konkretnych osób i przypisywaniem im odpowiednich ról.

Podsumowując, "Siostra Burzy" to opowieść o miłości, przyjaźni, wojnie, spełnianiu marzeń, ponoszeniu konsekwencji podjętych decyzji, oddaniu, odkrywaniu przeszłości i prawdy o swoim pochodzeniu, walce o niezależność i wolność, zdradzie, tęsknocie, śmierci, radzeniu sobie z utratą najbliższych, nadziei na lepsze jutro, a co najważniejsze o pasji, dla której człowiek jest w stanie wiele poświęcić i z wielu rzeczy zrezygnować. To magiczna, porywająca, poruszająca, sentymentalna, melancholijna, urzekająca, pełna tajemnic powieść, która z wyjątkową precyzją łączy wątki obyczajowy, historyczny i romantyczny. To książka, której się nie pochłania. Nią się zwyczajnie upaja, a następnie zachwyca jej smakiem. Ją się przeżywa każdą cząstką ciała. Ona przenika w najgłębsze zakamarki duszy. Znajduje swoje miejsce w sercu i w nim zapada na zawsze. O niej się myśli, bezustannie... Ona nigdy nie pozwoli o sobie zapomnieć, bo jest jedyna, niepowtarzalna, zagadkowa, autentyczna i piękna... Gorąco polecam!