Sekret Heleny

Ciężko było mi przetrwać przez pierwsze strony, bo najzwyczajniej w świecie wiało nudą... "Sekret Heleny" miał iść w totalną odstawkę, ale postanowiłem dać mu jednak drugą szansę. I wiecie co? Warto było. Warto było przebrnąć przez tę początkową nudę, bo później akcja nabiera tempa i przybiera zupełnie niespodziewany obrót. Przenosimy się na cudny Cypr i od tego momentu akcja płynie wartko, nie wiadomo, w którym momencie kończy się książka. W finalnej ocenie daję tej lekturze mocne 5/5, ze względu na ten trudny początek. Myślę, że ta pozycja nie pójdzie w zapomnienie i kiedyś przeczytam ją jeszcze raz.

„Sekret Heleny” jest to powieść napisana przez Lucindę Riley. Chyba większość z nas kojarzy tę autorkę dzięki jej serii „Siedem Sióstr”, która jest światowym hitem. Kochani, ja mam taki problem, że zawsze porównuję powieści danego pisarza, szczególnie, gdy miałam przyjemność czytać ich kilka. Myślę sobie, o ta była lepsza, tamta gorsza itd. Tym razem było podobnie. Kilka razy łapałam się na tym, że jednak cykl z siostrami podobał mi się bardziej. Nie mogę powiedzieć, że ta książka mi się nie podobała, wręcz przeciwnie. Podobała mi się i to bardzo, zaciekawiła mnie i zaintrygowała, jednak gdzieś z tylu głowy ciagle mi te siostry siedziały. Trzeba przyznać, że styl w jakim pisze autorka, jest dosyć specyficzny. Potrafi ona zbudować cudowny klimat i przenieść nas w świat bohaterów, jednak tym razem powieść niczym się nie wyróżnia. Akcja rozgrywa się na Cyprze, wiec możemy powiedzieć, że pozycja super nadaje się na urlop i wakacje. No i jak to ja kilka słów na temat okładki, która jest cudowna i klimatyczna. Wydawnictwo postanowiło wydawać powieści Lucindy w okładkach zintegrowanych ( coś pomiędzy miękka, a twardą oprawą) mi osobiście te okładki się podobają, ale wiem, że nie każdy za nimi przepada. Powieść oceniam 4-/5.

[Adres usunięty]

Imię i nazwisko Lucindy Riley obijały mi się o uszy już ładnych parę lat. Wszyscy polecali, zachwalali. Oprócz tego, książki jej autorstwa to historie typowo w moim klimacie, pełne rodzinnych intryg i tajemnic. Dlaczego sięgnęłam po jej twórczość dopiero teraz? Myślę, że troszkę obawiałam się tych pełnych pochwał recenzji. Na szczęście były prawdziwe i mi też Sekret Heleny mocno przypadł do gustu.

Helena to stateczna matka i żona z dziesięcioletnim stażem. Jej mąż Wiliam jest chodzącym ideałem, który toleruje fakt, iż jego ukochana nigdy nie zdradziła mu tożsamości ojca jej pierwszego syna – Alexa. Chłopak także o niczym nie wie, choć każdego dnia się nad tym zastanawia. Wakacje na Cyprze, w rodzinnej posiadłości Pandora zaowocują nie tylko ponownym spotkaniem pierwszej miłości Heleny, ale też rozdrapaniem wielu zabliźnionych już ran i uwolnieniu jak z legendarnej puszki Pandory wielu tajemnic i sekretów.

Rodzinne tajemnice.

Wartka akcja.

Przenikanie się przeszłości z teraźniejszością.

Urokliwy, magiczny Cypr.

Czyż nie brzmi to jak świetna powieść? Dla mnie zdecydowanie tak i każdy z tych elementów zadecydował, że czytało mi się po prostu wspaniale, a sama lektura zajęła mi tylko dwa dni. Sekret Heleny to opowieść tocząca się na różnych płaszczyznach czasowych. Syn głównej bohaterki – Alex powraca do Pandory , a podczas pobytu na Cyprze czyta swój dziennik pisany 10 lat temu i cofa się we wspomnieniach do wydarzeń, które nieodwracalnie zmieniły życie członków jego rodziny. Jednocześnie śledzimy tu też losy młodej Heleny, wszystko to co doprowadziło ją do punktu, w którym się teraz znajduje. Gdy próbuję wam to trochę przybliżyć, nawet mnie samej wydaje się to mocno zakręcone i zagmatwane. Jest zupełnie inaczej. Przez kolejne strony po prostu się płynie. Na każdej kartce czekają na nas jakieś zaskakujące fakty z życia członków rodziny Heleny i jej samej. Liczyłam tutaj na sporą dawkę zagadek, jednak nie sądziłam, że Lucinda Riley zafunduje mi taki emocjonalny rollercoaster. Wszystko przez to, że bohaterowie nie są czarno-biali, płascy i sztuczni. Wprost przeciwnie – to ludzie z krwi i kości, mający wady i zalety. Tacy, z którymi można się naprawdę zżyć i kibicuje się im niezależnie od ich postępowania. Bardzo mocno przeżywałam całą tę historię, wprost nie mogłam się od niej oderwać. Na tyle, że zamiast szykować się na rodzinną uroczystość pochłonęłam 200 stron.

Sporym plusem tej historii jest styl pisania autorki. Opisy urokliwego Cypru, ciepłych, magicznych wieczorów, pełnych śpiewów i tańca zawładnęły moim umysłem. Za to dialogi były bardzo naturalne, szczere, brak im sztuczności i przesady, na które już nie raz natknęłam się podczas czytania innych historii.

O czym jeszcze warto wspomnieć? Myślę, że dziennik Alexa to kolejny mocno argument przemawiający za sięgnięciem po tę książkę. Najstarszy syn Heleny jest wyjątkowy – ma niezwykle wysoki iloraz inteligencji, przez co spotyka się z niezrozumieniem ze strony rówieśników, ale jednocześnie jest doskonałym obserwatorem. Od dawna zastanawia się nad tożsamością swojego biologicznego ojca i obejrzenie tej rodzinnej zawieruchy jaka wydarzy się w Pandorze jego oczyma nadaje tej historii znacznie więcej kolorytu i treści.

Ogromnie wam ją polecam. W przypadku tej powieści wszystkie opinie nie są przesadzone. Autorka dobrze pisze i widzę, że naprawdę czuje się jak ryba w wodzie w tego typu powieściach. Wszyscy miłośnicy rodzinnych sekretów, które rzutują na całą przyszłość bohaterów będą z pewnością zadowoleni tak jak ja.

Sekrety przeszłości

„To zdumiewające, jak każda podjęta decyzja wpływa na następną (…). Życie jest jak przewracające się kostki domina. Ludzie twierdzą, że można odciąć się od przeszłości, ale to niemożliwe, bo przeszłość stanowi część tego, kim jesteś i kim będziesz” – o prawdziwości tych słów mógł przekonać się każdy, kto popełnił kiedyś błąd, bądź też podjął decyzję, mającą wpływ na całe jego dalsze życie. Jeśli jeszcze tej decyzji towarzyszyła tajemnica, jeśli próbował utrzymać jej konsekwencje w tajemnicy, zapewne zaplątał się w spiralę kłamstw, które mogą przekreślić osiągnięty spokój i stabilizację.

Z takimi właśnie sekretami ma do czynienia Helena, była primabalerina w słynnym balecie Opery Wiedeńskiej, obecnie – wydawałoby się – spełniona żona i matka. W jej życiu jest jednak niejeden sekret, o czym świadczyć może pierworodny syn Alex, o ojcu którego kobieta nie chce nic powiedzieć. Nie jest znana jego tożsamość, nie wiadomo w jaki sposób się poznali i co wpłynęło na decyzję Heleny o pozostaniu samotną matką. Nawet wówczas, kiedy poznała Williama, kiedy dla niego przeniosła się do Londynu, wyszła za mąż i urodziła dwójkę wspaniałych dzieci, jej przeszłość pozostaje dla mężczyzny tajemnicą. I to tajemnicą, która może zniszczyć ich związek w chwili, kiedy Helena za wszelką cenę będzie unikała odpowiedzi na zadawane pytania.

Zawsze nadchodzi jednak czas konfrontacji z własną przeszłością. Dla Heleny jest to moment, kiedy po latach nieobecności, powraca na Cypr, gdzie po ojcu chrzestnym odziedziczyła wspaniały dom, zwany Pandorą. W wiosce krąży legenda o tym miejscu – mówi się, że kto odwiedził willę po raz pierwszy, musi się zakochać dwadzieścia cztery lata temu Helena rzeczywiście się zakochała po raz pierwszy w przystojnym sąsiedzie, Alexisie. Była jednak prawie dzieckiem, a z tej miłości nic nie wyszło. Teraz, kiedy już jako dorosła kobieta Helena po raz kolejny zjawia się na Cyprze, otwiera prawdziwą puszkę Pandory. Alexis bowiem, obecnie wdowiec z dwójką dorastających synów odkrywa, że kobieta nie jest mu obca. Na dodatek czuje, że skrywa przed nim tajemnicę…

Jak potoczą się losy bohaterów książki pt. Sekret Heleny”, opublikowanej nakładem Wydawnictwa Albatros? Przekonamy się sięgając po tę wspaniałą powieść autorstwa Lucindy Riley, pisarki, która za pomocą słowa potrafi mistrzowsko kreślić skomplikowane ludzkie historie to w taki sposób, że czujemy się ich częścią, że nie potrafimy oderwać się od lektury, że wraz z bohaterami pragniemy przeżywać wzloty i upadki, byleby nam tylko było dane poznać dalsze ich losy. To doskonała lektura nie tylko dla miłośników twórczości autorki, ale dla wszystkich, którzy lubią historie przez życie pisane, którzy pragną być zaangażowanymi czytelnikami, którzy doceniają zarówno kreację postaci, jak i tło książki, niezwykle plastyczny język autorki sprawiający, że sami czujemy się częścią cypryjskiej społeczności i mieszkańcami willi Pandora.

Autorce udało się zachować niezwykły klimat książki, pełen sekretów i niedomówień, wszak sami długo nie jesteśmy w stanie stwierdzić, czyim synem jest Alex i co tak naprawdę stało się w przeszłości Heleny. To nie jedyna tajemnica, z którą mamy w książce do czynienia, Riley bowiem wprowadza całą plejadę bohaterów o skomplikowanych osobowościach, którzy w tym rajskim otoczeniu przeżywają swoje małe dramaty. To wszystko sprawia, że warto odwiedzić wille Pandora i … zakochać się…

Justyna Gul

Qultura słowa

„Życie jest jak przewracające się kostki domina. Ludzie twierdzą, że można odciąć się od przeszłości, ale to niemożliwe, bo przeszłość stanowi część tego, kim jesteś i kim będziesz.”

Helena od 10 lat jest szczęśliwą mężatką. Wraz z Williamem wychowuje syna Heleny, oraz dwójkę wspólnych dzieci. Nikomu nigdy nie zdradziła kto jest ojcem jej syna. Kiedy po 20 latach przyjeżdża do Pandory – pensjonatu na Cyprze który odziedziczyła po swoim ojcu chrzestnym, spotyka tam Alexisa – ukochanego sprzed lat. Nie spodziewa się jednak, że te wakacje tak znacząco wpłyną na życie nie tylko Heleny, ale także jej rodziny.

W trakcie czytania tej książki zrozumiałam, dlaczego tak dużo osób chwali twórczość Lucindy Riley. Lekkie i przyjemne pióro, przejmująca i dowcipna historia, do tego kilka sekretów do odkrycia po drodze, wspaniałe i niedoskonałe postacie, a przede wszystkim bogactwo opisów złożyły się na naprawdę bardzo przyjemną opowieść o miłości, przebaczeniu i nadziei. Tłem dla wszystkich wydarzeń jest Pandora – podupadający budynek na Cyprze. Ciepło otoczenia oraz jego piękno zdaje się być tak żywe, jakbyśmy byli tam i przeżywali wszystko z bohaterami, zostajemy wciągnięci w ich życie, autorka nie ma problemu z utrzymaniem naszego zainteresowania i w jakiś sposób emocjonalnie uzależnia nas od tej historii. Większość opowieści dzieje się latem 2006, a fabułę mamy podzieloną między dziejącymi się wydarzeniami i prowadzonym dziennikiem przez Alexa – syna Heleny. Przede wszystkim to właśnie za sprawą dziennika, autorka wniosła mnóstwo dowcipu do tej opowieści. Możemy poznać go jako młodego, ale bardzo wrażliwego i mądrego chłopca, który choć zmaga się z typowymi dla nastolatków problemami, ma także ogromne poczucie humoru. Ostatnia część książki pokazana jest już z 10-letnim przeskokiem, w którym możemy zobaczyć jak dalej potoczyły się losy wszystkich bohaterów. A obsada rodziny i gości, którzy spędzili lato w Pandorze było naprawdę ogromne. Postacie tak skrajnie różne od siebie, jedne mniej a inne bardziej lubiane, ale z pewnością każda w pełni ukształtowana i wiarygodna, dzięki czemu bez problemu możemy próbować oprzeć je na ludziach z bliskiego bądź dalszego otoczenia.

To była naprawdę niezwykła podróż, której po prostu trzeba samemu doświadczyć. Z pewnością jest idealnym dodatkiem do spędzenia letnich wieczorów.

„ … życie jest jak podróż koleją ...”

Każdy z nas ma swoje sekrety, jedni mniejsze, drudzy większe, jedne ważne, inne mniej istotne. Skrywane są przez długie lata, ich ujawnienie często mogłoby wyrządzić krzywdę najbliższym, a także zachwiać wizerunkiem osoby, który skrzętnie coś ukrywa. Wstydzą się ujawniać swoje sekrety w obawie przed reakcją najbliższych. Takie sekrety miała również bohaterka najnowszej powieści Lucindy Riley Sekret Heleny.

Helena od dziesięciu lat wiedzie szczęśliwe życie u boku Williama. Są szczęśliwymi rodzicami dwójki wspaniałych dzieci. Helena ma również syna Alexa, jednak nikomu nie chce ujawnić tożsamości ojca chłopca. To jedna z jej tajemnic z przeszłości.

Helena dziedziczy po wuju pensjonat Pandora na Cyprze. Po dwudziestu latach postanawia wrócić na Cypr, do miejsca, gdzie przeżyła swoją pierwszą miłość. A której konsekwencje do dziś są owiane tajemnicą. Tam też spotyka ukochanego Alexisa. Wspominają dawne czasy, Alexis próbuje zbliżyć się do Heleny, z czego nie do końca jest zadowolony William. Również Alex zaczyna zauważać swoje podobieństwo do Alexisa, i zaczyna zadawać sobie pytanie, czy jest jego synem? Wątpliwości i niejasności zaczynają doskwierać i komplikować sytuację. Na Cypr również zjeżdżają przyjaciele rodziny, aby wspólnie spędzić wakacje. Oj, będzie się tam działo. Na jaw zaczną wychodzić tajemnice i sekrety, które wstrząsną wszystkimi obecnymi w Pandorze. Z dnia na dzień sytuacja stanie się coraz bardziej gorąca, napięcie będzie olbrzymie, przeszłość zacznie rozdawać karty i grać pierwsze skrzypce.

Ciekawym urozmaiceniem i wzbogaceniem powieści jest prowadzony przez Alexa dziennik. To bardzo mądry i nad wyraz inteligentny chłopiec, czytający poezję i nie mogący znaleźć wspólnego języka z rówieśnikami. Jego spostrzegawczość i wnikliwość wprowadzi sporo zamieszania, ale i przyśpieszy ujawnienie niektórych tajemnic. Jest świetnym recenzentem panującej atmosfery w Pandorze, jak bardziej dojrzały niż nie jeden dorosły.

Sekret Heleny to wzruszająca i obnażająca ludzkie słabości historia. Przyśpieszone bicie serca odczuwalne jest od pierwszych chwil spotkania z tą niesamowicie silną i odważną kobietą. Ciągnie się za nią przeszłość, są chwile, których żałuje i bardzo się wstydzi, dziś – po upływie wielu lat – postąpiłaby inaczej. Ale czasu cofnąć niestety się nie da. Pozostają wspomnienia. Heleny cały czas walczy z samą sobą, oszukuje najbliższych, nie ma odwagi wyznać prawdy. Ale czy warto żyć w kłamstwie? Czy nie lepiej wyrzucić z siebie cały balast i rozpocząć wszystko od nowa? Jeżeli najbliżsi się kochają, to powinni sobie wybaczać grzechy przeszłości. Miłość pokona wszelkie przeszkody, i jeżeli jest szczera i prawdziwa, to zawsze zwycięży. Oczyści atmosferę i pozwoli kroczyć do przodu po ścieżce życia, z czystym i otwartym sercem.

„To zdumiewające, jak każda podjęta decyzja wpływa na następną – szepnęła. - Życie jest jak przewracające się kostki domina. Ludzie twierdzą, że można odciąć się od przeszłości, ale to niemożliwe, bo przeszłość stanowi część tego, kim jesteś i kim będziesz”.

Lucinda Riley tak pięknie i subtelnie pisze o miłości, przyjaźni, ale też bólu i cierpieniu. Ma niespotykany dar pisania o rzeczach trudnych i bolesnych w taki lekki i ujmujący sposób. Od jej powieście nie można się oderwać ani na chwilę, one uzależniają jak narkotyk. Po jednej dawce chce się jeszcze więcej, i więcej … Nie ma się odwagi powiedzieć STOP, istnieje obawa przedawkowania. Przedawkowania wskazanego i pożądanego.

Sekret Heleny – jak wskazuje już sam tytuł – oprowadza nas po świecie tajemnic i sekretów, skrzętnie skrywanych w sercu, otoczonych murem niedostępności. To nietuzinkowy obraz czystej i dojrzałej miłości, bolesnych, ale i wstydliwych wspomnień, trudnych relacji międzyludzkich, okrytych niepotrzebnym i niszczycielskim kłamstwem. Zło czai się skrycie i ujawnia w najmniej oczekiwanym momencie. Ale to również powieść o nadziei, wielkiej mądrości ludzi i drugiej szansie od losu. Każdemu się ona należy, tylko nie każdy potrafi umiejętnie z niej skorzystać. Ukazuje, jaki wpływ na naszą przyszłość mają decyzje podjęte w przeszłości. Można skwitować krótkim stwierdzeniem, że przyszłość jest wyznaczana w przeszłości.

„ - Często myślę, że życie jest jak podróż koleją – powiedziała nagle mama.(...) - Cóż, telepiemy się ku przyszłości i w trakcie tej podróży bywają chwile, kiedy pociąg zatrzymuje się na ładnej stacji. Wolno nam wysiąść i zamówić filiżankę herbaty. Albo w twoim wypadku, Alexie, dużo piwo – dodała ze śmiechem. - I siedzimy tam przez jakiś czas, popijając herbatę, patrząc na malowniczy widok, czując spokój i zadowolenie. Myślę, że są to chwile, które większość istot ludzkich opisałaby jako szczęśliwe. Oczywiście później trzeba wrócić do pociągu i kontynuować podróż, ale nigdy nie zapomina się tych chwil czystego szczęścia, Alexie. I to właśnie one dają nam siłę, żeby stawić czoło przyszłości: wierzymy, że znów nadejdą. I oczywiście nadchodzą”.

Ta powieść to balsam dla zranionych dusz. Świetna życiowa lekcja, pokazuje, że warto korzystać z rad, jakie dają nam inni, nie zawsze trzeba się uczyć na własnych błędach. Ostrzega, jak bolesnych błędów właśnie nie popełniać. Każdy, kto toczy wewnętrzną walkę z własnymi słabościami z przeszłości, powinien po nią sięgnąć. Gwarantuję, że ona doda odwagi do działania i oczyszczenia nie tylko własnego wnętrza, ale i rodzinnej atmosfery. Jej lektura to podniebna podróż po krainie szczęścia, miłości i pokoju. Podróż, która nigdy się nie skończy …

Ujmująca, wzruszająca, emocjonująca, na zawsze zostaje w naszych sercach ...

Helena jest szczęśliwą żoną Williama i matką trójki dzieci: Alexa (który nie jest biologicznym synem Will'a), Immy oraz Freda. Pewnego dnia dowiaduje się, że odziedziczyła po swoim chrzestnym ogromny spadek w postaci pięknego, wręcz zabytkowego domu na Cyprze, który nazywany jest Pandorą. Razem z mężem postanawiają udać się tam na wakacje, ocenić stan techniczny domu, koniec końców go wyremontować, by mieć gdzie wracać. Pandora w pewnym sensie zagłusza spokój Heleny. Powoduje, że staje się bardzo niepewną, przestraszoną, uciekająca myślami do przeszłości kobietą. Czuje, że stanie się coś złego, a jej sekrety niebawem ujrzą światło dzienne.

Zjeżdżający się do niej obecni, jak i dawni przyjaciele rodziny i Heleny powodują, że szczęście rodzinne zostaje zachwiane. Przeszłość niespodziewanie i nagle zderza się z teraźniejszością, przez co przyszłość każdego członka rodziny staje pod wielkim znakiem zapytania.

Co takiego Helena ukrywa przed rodziną?

Jak brzmi jej sekret?

Czy wyznanie go przyniesie negatywne skutki dla całej rodziny?

Czy Pandora, niczym mityczna puszka sprawi, że wyleje się z niej całe "zło świata"?

"Sekret Heleny" to niewątpliwie bardzo lekka i przyjemna pozycja, która można przeczytać w dzień, góra dwa. Akcja bardzo sprzyjająca dzisiejszym warunkom klimatycznym, osadzona na Cyprze w środku lata, przez co bardzo przyjemnie czyta się ją w upalne dni. Książka jest o wszystkim co związane jest z codziennym życiem, od szczeniackiej i namiętnej miłości, przez rozczarowanie jakim życie może nas darzyć, po sekrety i tajemnice, które pewnego dnia mogą zaburzyć szczęście rodzinne, ale czy je zaburzą?

Najlepsze było to,że historia bohaterów jest nie do przewidzenia. Po kilkudziesięciu stronach byłam przekonana, że znam sekret Heleny, po kolejnych zmieniałam zdanie, a gdy w końcu wyszedł na jaw byłam w szoku. Autorka świetnie określiła charakter i osobowość każdej z postaci. Treść jest piękna, wręcz hipnotyzująca, a samo wydanie książki i jej okładka pała mnie zachwytem. Czyż nie?

Według mnie jest to must have na każdej półce czytelniczej tego lata.

Polecam bardzo gorąco!

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu albatros.

Zacznę od tego, że nie przepadam za powieściami romantycznymi. Zdecydowanie wolę, kiedy w książce dużo się dzieje, najlepiej jeszcze, kiedy jest to nietypowy kryminał, książka o seryjnych mordercach czy fantastyka. "Sekret Heleny" Lucindy Riley to idealny przykład książki, na którą w bibliotece nawet bym nie spojrzała, ale że lubię wyzwania, stwierdziłam, że skoro mam okazję ją przeczytać to, czemu by nie. Trochę przerażał mnie fakt, że książka ma 504 strony, ale nie zniechęcałam się i starałam się podejść do niej z otwartym umysłem. I bardzo cieszę się, że to zrobiłam.

Książka opowiada o życiu Heleny - matki trójki dzieci i byłej baletnicy, która spędza wakacje wraz z rodziną i kilkoma znajomymi w domu na Cyprze, który odziedziczyła po ojcu chrzestnym. Spotyka tam swoją dawną miłość i przypomina sobie wakacje, które spędziła tam 24 lata temu jako nastolatka. Brzmi trochę zbyt zwyczajnie jak na 500 stronicową książkę? Równocześnie poznajemy życie jednego z synów Heleny - 13-letniego (a później 23-letniego) Alexa, który jest wybitnie uzdolniony i postrzega świat trochę inaczej niż jego rówieśnicy. Przy okazji ktoś bankrutuje, ktoś ucieka, ktoś się wyprowadza i ktoś się zaręcza, więc naprawdę cały czas coś się dzieje. Nie możemy też zapomnieć o pięknym Cyprze i wręcz bajkowym krajobrazie i klimacie.

To wszystko składa się na coś naprawdę magicznego. Jedyne co mi się nie podobało to trochę przerysowany styl pisania autorki, który czasem nie był dopasowany do sytuacji, ale być może to po części wina tłumaczenia. Bardzo miło było przenieść się na Cypr i pożyć chwilę cudzym życiem.

M.K., lat 16

źródło: [Adres usunięty]

Sekret Heleny - Riley Lucinda

Sekrety każdy je ma, jedni - mniejsze, drudzy - większe, wielkiej wagi lub te całkiem nie istotne. Skrywany sekret po wielu latach staje się bardzo trudny do ujawnienia a ukazanie się prawdy na światło dzienne może wyrządzić komuś krzywdę lub zniszczyć wizerunek osoby trzymającej sekret w tajemnicy. Czasami wstydzimy się ujawnić nas sekret, bo boimy się reakcji bliskich nam osób. Właśnie taka tajemnice ukrywała Helena główna bohaterka ksiazki Lucindy Riley. Helena jest szczęśliwa żoną Williama ojca jej dwójki młodszych dzieci, lecz ma ona również najstarszego syna Alexa, którego tożsamości ojca nie chce nikomu wyjawić. Wszystko się zmienia gdy Helena dziedziczy po chrzestnym piękny pensjonat ,,Pandorę" na Cyprze. Cała rodzina postanawia tam spędzić wakacje gdzie dołączają do nich również przyjaciele rodziny. Lecz w miarę upływu czasu na jaw zaczynają wychodzić sekrety i rodzinne tajemnice, które niosą za sobą różne reakcje bliskich sobie ludzi. Z dziś na dzień sytuacja wymyka się z pod kontroli coraz bardziej i na jaw wychodzą wszystkie rodzinne tajemnice, a przeszłość zawładnie myśli wszystkich i stanie się ważniejsza od teraźniejszości. Czy sekret zniszczy szczęście całej rodziny jak obawia się Helena? Gdy Alex dowie się kim jest jego ojciec będzie szczęśliwy i czy jest to na pewno to co chciał wiedzieć? Ta książka wyjątkowo podkreśla rolę szczerości i tego że nie zawsze prawda jest najgorsza. Cała historia jest skąpana w Cypryjskim słońcu i pięknie oddaje klimat i urok tego miejsca, aż chce się spakować walizkę i tam znaleźć. Jest to powieść o miłości, nadziei i potrzeby drugiej szansy. Jest to książka dla osób którym przeszłość nie daje spokoju a prawda wywołuje lęk jest to lektura wzruszająca, emocjonująca i pełna miłości

Już rozumiem fenomen Lucindy Riley! Sekret Heleny to moje pierwsze spotkanie z tą autorką, przynajmniej takie osobiste, bo kilka innych książek mam w domu, a to ze względu na to, że moja mama jest jej wielką fanką. Długo byłam namawiana, ale jakoś udało się przeczytać dopiero teraz. I to spotkanie było bardzo udane.

Fabuła mogłaby się wydawać, jest bardzo prosta. Główna bohaterka - Helena, odziedziczyła przepiękny dom po chrzestnym. Pandora, bo tak nazywa się willa, znajduje się na Cyprze. Gdy nadchodzą wakacje, Helena wraz z rodziną, chce spędzić tam urlop. Czy powrót po latach na wyspę odmieni ich życie? Czy Pandora skrywa sekrety, które nie powinny wyjść na jaw?

Rodzinne sekrety, tajemnice i błędy przeszłości nigdy nie pozostają bez echa. O tym przekona się Helena, której przyjdzie wyznać całą prawdę i zawalczyć o rodzinę. Riley stworzyła bardzo pozytywną bohaterkę, z jednej strony wspaniałą matkę, ale też nie pozbawioną wad. Z tej powieści bije optymizm i mądrość, a wszystko to podane w świetny sposób.

Autorka zabiera nas w bardzo sentymentalną podróż w cudowne miejsce. Opisy krajobrazów, upałów i leniwego życia mieszkańców są bardzo plastyczne, kolorowe i bez problemu możemy się przenieść na wyspę Afrodyty. Aż człowiekowi marzy się taka wycieczka.

Fanom - tej książki nie trzeba polecać, ale jeśli jeśli nie znacie tej autorki, może czas dać jej szansę? Myślę, że będzie również idealna na prezent, piękna okładka i gustowne wydanie na pewno trafią w gust nie jednej mamie. Ja mogę tylko polecić.

Pierwsza książka Lucindy Riley jaką miałam przyjemność przeczytać i na pewno nie będzie ostatnia. Czyta się wyśmienicie, wciąga od pierwszych stron, a stary dom na Cyprze - Pandorę, bardzo chce się zobaczyć na własne oczy, no i spróbować wina z pobliskich winnic 👍. Helena jest żoną Williama od dziesięciu lat, ma z nim dwoje dzieci. Ma także panieńskie dziecko - trzynastoletniego syna, tożsamość jego ojca pozostaje tajemnicą. Wakacje na Cyprze, w Pandorze przynoszą wiele zamieszania, na jaw zaczynają wychodzić sekrety nie tylko Heleny. Jej malżeństwo jest zagrożone. Czy warto skrywać sekrety ? choćby nawet w dobrej wierze? Prawda odkryta po latach czasem jest jeszcze bardziej bolesna i trudniej się z nią pogodzić. Książka o sile miłości, o trudnych decyzjach, o relacjach z dziećmi, rodzinach " patchworkowych" . Polecam, warto po nią sięgnąć.

"Życie jest jak przewracające się kostki domina. Ludzie twierdzą, że można odciąć się od przeszłości, ale to niemożliwe, bo przeszłość stanowi część tego, kim jesteś i kim będziesz."

Helena jest żoną i matką trójki wspaniałych dzieciaków. Dziesięć lat temu wyszła za Williama, opiekuńczego człowieka o złotym sercu. Już na starcie mężczyzna zmierzył się nie tylko z rolą męża, ale również ojca, ponieważ Helena dotychczas samotnie wychowywała synka. Teraz tworzą wspaniałą pięcioosobową rodzinę. Niestety, kobieta skrywa pewien sekret. Nikomu nie zdradziła, kim jest biologiczny ojciec Alexa. Mało tego, nie jest to jedyna informacja, którą zataja przed najbliższymi.

Po ponad dwudziestu latach Helena wraz z rodziną powraca do niezwykle klimatycznego pensjonatu Pandora na Cyprze. Do miejsca, w którym przeżyła swoją pierwszą miłość. Gdy na jej drodze staje nie kto inny jak Alexis, jej ukochany sprzed lat wszystkie wspomnienia wracają z podwójną siłą. Zarówno William jak i Alex zmierzą się z niejedną historią z przeszłości najważniejszej kobiety w ich życiu. Czy małżeństwo Williama i Heleny przetrwa ten ciężki okres? Czy może wspólna przyszłość rozpadnie się niczym domek z kart?

"Sekret Heleny" jest moim drugim spotkaniem z twórczością Lucindy Riley. Pierwsza książka ("Drzewo Anioła") wywarła na mnie spore wrażenie i mimo tego, że czytałam ją już dobrych kilka miesięcy temu bardzo mocno utkwiła mi w pamięci. Zastanawiałam się, czy to był jednorazowy przypadek, może kolejne powieści spod pióra Autorki nie okażą się tak dobre... Sięgnęłam po "Sekret Heleny" i znów przepadłam! Lucinda Riley w swojej twórczości maluje słowem. Zdecydowanie wyróżnia się na tle innych zagranicznych Autorek, historie, które tworzy są niesamowite i jedyne w swoim rodzaju. Ze stron jej powieści aż wylewa się prawdziwość. Mam wrażenie, że wydarzenia, które opisuje, tworzy tak naprawdę samo życie. Zapewne właśnie dlatego, tak bardzo poruszają serca czytelników. To właśnie przez... wiarygodność. Lucinda Riley zdradza w podziękowaniach, że "Sekret Heleny" jest historią zainspirowaną wspomnieniami z życia jej samej. Należy pamiętać, że mamy tu do czynienia z fikcją literacką, niemniej jednak Autorka bazuje na własnych doświadczeniach jako matki, macochy, żony czy zawodowej tancerki. Riley zastosowała w powieści narrację trzecioosobową, którą przeplata naprzemiennie z kartkami z pamiętnika syna głównej bohaterki - Alexa. Bardzo lubię tego typu zabieg w książkach, więc jestem jak najbardziej na tak. Sam Alex prowadził własne zapiski w dość humorystyczny sposób, dzięki czemu wielokrotnie na moich ustach gościł szeroki uśmiech. Ogromnie polecam twórczość Autorki, jeśli nie mieliście jeszcze okazji jej poznać. Niesamowita uczta dla fanów powieści obyczajowych.

"Można na nią zasłużyć, ale nie można za nią zapłacić.

Można ją dać, ale nigdy nie można jej kupić.

I kiedy jest prawdziwa, nic jej nie pokona.

Taka jest miłość."

Na upalny Cypr przenosi nas kolejna z klimatycznych powieści Lucindy Riley. Akcja rozgrywa się współcześnie, jednak dzięki sugestywnym opisom, czujemy się jakbyśmy znaleźli się w innym, magicznym świecie.

Helena wraz z rodziną spędza wakacje w domu ojca chrzestnego, który odziedziczyła po jego śmierci. To posiadłość z duszą, w której spędziła lato jako szesnastolatka przeżywając swą pierwszą miłość. Dom słusznie nosi nazwę Pandora, bo wkrótce po przyjeździe, niczym po otwarciu mitycznej puszki, zaczynają wychodzić na światło dzienne sekrety, które na zawsze miały pozostać w ukryciu.

Kłamstwa i zatajone informacje z odległej przeszłości, nagle dopadają Helenę i jej pozornie szczęśliwą rodzinę wciągając ich w wir, z którego trudno przebić się na powierzchnię.

Opowieść poznajemy częściowo w formie wspomnień nieślubnego syna Heleny, Alexa. Ten inteligentny, błyskotliwy chłopak ma niesamowite wyczucie sytuacji i poczucie humoru, i stanowi orzeźwiający przerywnik w tej nostalgicznej historii.

Jak każdą z książek autorki, tak i tą bardzo przyjemnie się czyta. Spędziłam z nią kilka cudownych godzin wypatrując wyjaśnienia wszystkich zawiłości i licząc na szczęśliwe zakończenie historii. Czy takie będzie? Przekonajcie się sami.