Ścigany

Katarzyna Michalak potrafi w doskonały sposób oczarować czytelnika. "Ścigany" to doskonała powieść,która mnie zachwyciła. Czytałam ją z ogromnymi emocjami i wzruszeniem. To nic, że autorkę poniosła trochę wyobraźnia ale w sumie ja to kocham w Jej książkach.

Nie ma tu może jakiejś szalonej akcji ale jest sporo emocji, które sprawiły,że nie mogłam się od niej oderwać. Oj,sporo się nadenerwowałam przy niej. Jest tu sporo tragedii,okrucieństwa i sporo niesprawiedliwości, którą pragną sprowadzić na właściwy tor Hubert oraz Danka.

Hubert-mężczyzna wrobiony w morderstwo Prezydenta, postrzelony znajduje schronienie u Danki-kobiety, która zmęczona życiem chce odebrać sobie życie. Zostaje jednak zmuszona do tego by pomóc Hubertowi. I tak pomału pomiędzy nimi nawiązuje się nić przyjaźni,a później namiętność. Nie wszystko jednak jest takie proste.

Nie chcę tu dalej uchylać rąbka tajemnicy, zapraszam jednak do książki, która mam nadzieję zachwyci niejednego czytelnika.

Długo zabierałam się do przeczytania tej powieści, jedynie co mogę powiedzieć, że nie żałuję. Pochłonęła mnie w jedną noc. Zdecydowanie polecam.

Danka i Hubert to dwoje życiowych straceńców. Byli przekonani, że nic dobrego ich nie czeka. Aż spotkali siebie.

Danka pomogła mu, kiedy ranny i ścigany przez policję uciekał przez bieszczadzkie bezdroża. Uwierzyła w jego niewinność, choć był poszukiwany za zabójstwo.

Był taki jak ona. W oczach miał gniew, w duszy mrok, a w sercu głęboką ranę po wielkiej miłości. I jeszcze większej krzywdzie.

Hubert sprowadził na nią same kłopoty. Aby go chronić musiała znosić poniżenie i oddać się innemu mężczyźnie. Ale oddała mu tylko ciało. Serce zamroziła już dawno. Nie miała nic do stracenia i na niczym ani na nikim jej nie zależało. Nie można jej było przekupić ani zastraszyć.

Tylko miłość była w stanie to zmienić. I namiętność, tak silna, że pali wszystko, co stanie jej na drodze.

"Miłość, przyjaźń czy zwykła sympatia to nie handel wymienny. Nie żadne: "ja ci dałem tyle, więc ty daj mi równie dużo". Liczą się uczucia: lojalność, oddanie, wierność, czułość, poświęcenie..."

Historia, jaką zaserwowała nam pani Kasia może miejscami wydawać się nieprawdopodobna, ale to przecież fikcja literacka i głównym celem książki jest danie czytelnikowi czegoś, co sprawi, że będzie chciał brnąć dalej z jej bohaterami, a przy tym świetnie się bawić. Mnie fabuła porwała, a jednocześnie otrzymałam duże emocje. Była tragedia, niesprawiedliwość, okrucieństwo, przeszkody do pokonania, cały czas się coś działo, co chwilę byłam czymś zaskakiwana, niczego nie mogłam być pewna. Zresztą jak i sami bohaterowie.

Do gustu przypadł mi zamysł Katarzyny Michalak, by połączyć wartką akcję i ciekawy spisek z subtelnie rodzącym się uczuciem między parą głównych bohaterów. Przyglądamy się jak buduje się między nimi zaufanie i więź. Podobał mi się sposób, w jaki przekomarzali się ze sobą Danka i Hubert. Pani doktor posiada naprawdę cięty język. Ale najbardziej zaskoczyła mnie swoim poświęceniem, by ratować Huberta... Kobieta potrafi wiele znieść, pozna co to prawdziwy strach, upodlenie, ból.

"- Wstawaj! Tylko powoli! - warknął do skulonej pod drzewem kobiety, celując z potężnego glocka między jej szeroko otwarte oczy.

Ona zaś... zamiast poderwać się na równe nogi z rękami w górze i błagać o litość... roześmiała się.

- A jak nie wstanę to, co? Zastrzelisz mnie? Nie ma sprawy! Śmiało!"

Na uwagę zasługuje wyraźnie przedstawiona przeszłość bohaterów i jej wpływ na nich samych, jacy teraz są. Dzięki temu możemy dużo lepiej zrozumieć ich zachowanie i wybory.

"Dzisiaj… coś nie działa? Na śmietnik. Żona zbrzydła po porodzie? Rozwód. Mąż się nie sprawdza jako głowa rodziny? Będzie następny. Ludzie stali się leniwi i wygodni. Zamiast poświęcić odrobinę wysiłku na odbudowanie zamku z piasku, pozwalają, by porwała go fala, i czekają, aż ktoś zbuduje go za nich."

Jedynie tym razem mam małe ale co do kilku zwrotów, jakich nadużywa autorka. "Li", "nań" czy "dlań" nie bardzo wpisują się we współczesny język. Jednak nie jest to coś, co jakoś specjalnie przeszkadzałoby podczas czytania.

"Ścigany" to powieść o dwojgu zagubionych ludziach, którym los odebrał bliskie osoby i którym wydaje się, że nie mają już nic do stracenia. To trzymająca w napięciu książka, w której ścierają się niesprawiedliwość, poniżenie, okrucieństwo, szantaż, rozpacz, samotność, nienawiść, przyjaźń, miłość i namiętność. Sprawdźcie kto jest wrogiem, a kto przyjacielem. Warto! A już niebawem przedstawię Wam "Drania".

Katarzyna Michalak prawie dwa miesiące temu wydała swoją kolejną powieść, tym razem z gatunku sensacji. Mowa o "Skazanym".

Danka chciała popełnić samobójstwo, jednak przeszkodził jej w tym mężczyzna, poszukiwany za zabójstwo kilku osób i prezydenta RP. Poprosił ją o schronienie, a ona nie potrafiła mu odmówić. Czy oboje mieli ujść z tego z życiem?

Katarzyna Michalak tym razem postanowiła spróbować sił w sensacji w połączeniu z lekkim romansem i muszę przyznać, że wyszło jej to całkiem dobrze. Sensacja jest takim gatunkiem, w którym bohaterowie mogą mieć mnóstwo nieszczęść i tutaj to się sprawdziło.

Nie do końca przypadło mi za to wyprzedzanie pewnych zdarzeń, zapowiadanie tego, co będzie miało się wydarzyć. Osobiście wolałabym dowiadywać się o tym na bieżąco. Zakończenie okazało się dość zaskakujące, aczkolwiek w pewnym momencie zaczęłam się go domyślać.

Katarzyna Michalak nie posługuje się bardzo skomplikowanym językiem. Jej najnowsza powieść jest całkiem dobrym kawałkiem literatury, który można przeczytać na jedno posiedzenie. Nie ukrywam, że spędziłam z nią udane popołudnie.

"Ścigany" to powieść niewymagająca od nas wielkich nakładów myślenia. Sporo się tutaj dzieje, dużo tutaj zwrotów akcji. Jeśli jesteście ciekawi, co z tego wynikło, zachęcam do lektury.

Katarzynę Michalak jedni kochają, a inni nie znoszą. Ja podchodzę ostrożnie, bo na kilku powieściach zdecydowanie się zawiodłam, ale są i takie, które pokochałam.

Ścigany to dobra sensacja z wątkiem miłosnym. Może nie powala na kolana, ale stanowi bardzo przyjemną lekturę na jesienne popołudnia i co dla mnie ważne, nie jest przesłodzona.

W powieści splatają się losy dwojga ludzi, którzy kompletnie się nie znają i mają zupełnie inne podejście do życia - to Danka i Hubert vel Carlos. On walczy przeciw przemocy i terroryzmowi, a ona nie chce już żyć... A kiedy podejmuje dramatyczną decyzję o zakończeniu życie, to ON jej w tym przeszkadza, ale dzięki temu zyskuje cel w życiu.

Kiedy się spotykają Carlos jest ciężko ranny, ścigany za zabójstwo Prezydenta RP, którego nie popełnił. Mężczyzna należy do elitarnej jednostki Gniew Orłów, która chroni Polaków poza granicami kraju. Ta praca to misja i jest jej oddany bez reszty.

Danka jest lekarzem. Po stracie synka, rozstaniu z mężem i nieprzyjemnościach w pracy zaszyła się w chatce w górach i wiodła samotne życie, aż wreszcie chciała je przerwać... i wtedy spotkała Carlosa. Teraz chroni i ukrywa zbiega narażając się na poniżenie i karę, jeśli zostanie zdemaskowana. Życie obojga zmienia się diametralnie.

Czy Carlosowi uda się oczyścić dobre imię? Jak wiele jest w stanie znieść Danka chroniąc przyjaciela? Przeczytajcie!

Powieść napisana jest lekkim i przyjemnym językiem, więc czyta się ją szybko i z przyjemnością. Historia dwójki życiowych banitów jest intrygująca i pełna zaskakujących zdarzeń.

Ścigany to niezła powieść i tym razem udało się Pani Michalak zrobić na mnie pozytywne wrażenie. Polecam!

[Adres usunięty]

WIARYGODNOŚĆ

Zamach na prezydenta, postrzelony człowiek, który cudem uchodzi z życiem. Niczego niedomyślający się policjant czy przemytnicy, którzy w zamian za oferowaną pomoc, potrafią zaatakować. „Ścigany” to nie jest sielankowa powieść, w której wszystko układa się po myśli bohaterów. Nie jest to jednak także historia wielce życiowa, wyjęta rodem z codzienności zwykłych ludzi. Trudno więc rozpatrywać ją pod kątem wiarygodności, która z pewnością nie jest najmocniejsza stroną tej historii. Ale… to, co dla jednych może stanowić wadę, drugim szykuje podróż pełną niecodziennych wrażeń. Gdyby nie fakt, że bohaterom przydarza się tak niezwykły, choć niełatwy scenariusz, z pewnością nie byłoby tak ciekawie.

OBOJE POTRZEBUJĄCY POMOCY

Tymczasem Danka to kobieta, która straciła poczucie sensu życia. Stojąca o krok od śmierci, paradoksalnie w obliczu największego niebezpieczeństwa na powrót odnajduje ścieżkę prowadzącą do szczęścia. Choć na pewno nie jest ona usłana różami. W sytuacjach kryzysowych silna, zdeterminowana, gotowa do skrajnego poświęcenia – uwaga – dla dobra człowieka, którego wcale nie zna i który przecież jest poszukiwany przez policję całego kraju. Tutaj stawiam znak zapytania dotyczący jej nieprzeciętnej martyrologii. Czy ktoś faktycznie byłby w stanie zrobić tak wiele dla człowieka, o którym nie wie się prawie nic? Może to wynik desperacji, która jeszcze niedawno pchała Dankę w szpony kostuchy? Tutaj zostawiam ów temat. Hubert z kolei na pewno nie jest przeciętnym Janem Kowalskim, który nagle znalazł się w nieodpowiednim miejscu i czasie. Obeznany z bronią, wynajęty do zadania wysokiej rangi… zostaje wrobiony, a przynajmniej tak właśnie twierdzi. Mężczyzna niby niebezpieczny, a jednak od samego początku sprawiający wrażenie takiego, któremu można zaufać. Autorka umiejętnie wykreowała parę takich sytuacji z jego udziałem, na które zareagowałam przyspieszonym biciem serca.

DODATKI

W powieści nie brakuje namiętności, nie brak także wątku sensacyjnego. Jest klimat przytulnego domku, wzajemnej pomocy, a chrupiący pod nogami śnieg przywołuje na myśl to ciepło, które pojawia się w większości powieści Katarzyny Michalak. Ciśnienie skutecznie podnosi czarna owca historii, policjant, który jest w stanie posunąć się do czynów tak podłych, że nóż sam otwiera się w kieszeni.

PODSUMOWANIE

Książka ma swoje wady. Jak już wspomniałam, można podważyć wiarygodność niektórych elementów, ale to historia, która wciąga i którą chce się czytać – ot jej największa zaleta, która szybko doprowadziła mnie do finału. Wiem, że przeciwnicy prozy autorki mogliby doszukać się tutaj wad, sama na niektóre z nich zwróciłam uwagę, ale dla mnie „Ścigany” to jedna z lepszych, ostatnio wydanych powieści Katarzyny Michalak. Jeśli pojawi się kontynuacja, chętnie po nią sięgnę.

[Adres usunięty]

„Ścigany” jest pierwszą książką autorstwa Katarzyny Michalak, którą udało mi się przeczytać, jestem w niej zakochana, tak samo jak w Hubercie Karlingu, dziwicie mi się? Powinniście sięgnąć po lekturę, czym prędzej i poczuć to samo, co ja, kiedy coraz bardziej poznawałam charakter tego niezłomnego żołnierza, a macie okazję, bowiem książka miała premierę 5 września, jest, więc dostępna w sprzedaży. Co mnie skusiło po sięgnięcie po tą pozycję? Okładka pozycji od jakiegoś czasu przemykała się po bookstagramach, grafik odwalił kawał dobrej roboty, jest niezwykle klimatyczna i odpowiednia do historii, która rozgrywała się w Bieszczadach, a dalej? Opis książki, który obiecywał wiele, namiętność, która spali za sobą wszystko, czy to otrzymałam?

Myślę, że tak i znacznie więcej.

"- Wstawaj! Tylko powoli! - warknął do skulonej pod drzewem kobiety, celując z potężnego glocka między jej szeroko otwarte oczy.

Ona zaś... zamiast poderwać się na równe nogi z rękami w górze i błagać o litość... roześmiała się.

- A jak nie wstanę to, co? Zastrzelisz mnie? Nie ma sprawy! Śmiało!"

Historia zawarta w „Ściganym” opowiada o Danucie, kobiecie, która przezywa bardzo osobistą tragedię, z którą nie potrafi sobie poradzić. Postanawia, więc zaszyć się w Bieszczadach, gdzie walczy o siebie, zmaga się z depresją i bólem, który nie chce jej opuścić. Sześć lat walki to stanowczo zbyt długo, aby samotnie szamotać się z tymi samymi demonami w pojedynkę. Traci siły, depresja bierze górę nad wrażliwą obarczoną smutkiem i stratą kobietą

Hubert Karling zaciągnął się do jednostki wojskowej Gniew Orła, jego życie także nie oszczędzało, stracił w życiu zbyt wiele, aby mówić o tym otwarcie i lekko. Jego zadaniem było odbijanie zakładników oraz ratowanie porwanych rodaków, pojmanie sprawców i doprowadzenie przed organy ścigania. Jest w swym fachu najlepszy, dlatego dostaje zadanie specjalne od MSW. Nie wszystko jednak idzie tak, jak powinno, Karling z bohatera staje się ściganym mordercą prezydenta! Czy jest winny? Posiada umiejętności, która sprawiają, że wykonanie takiego zadania to pryszcz, ale czy to wystarczy, aby go skazać? Czy Hubert da się złapać? Co to, to nie!

"Włączyła stojący tam niewielki telewizor, nie licząc, że w taką pogodę będzie odbierał cokolwiek, lecz sygnał był mocny, a Danka... znieruchomiała i przytknęła obie dłonie do ust, by stłumić jęk. Z ekranu patrzył na nią Hubert Karling. Ten sam, którego miała w swojej sypialni. Czerwony pasek pod spodem krzyczał, że jest to obecnie najbardziej poszukiwany przestępca w Polsce. Zabójca Prezydenta RP. Niebezpieczny. Uzbrojony."

Tego jednego wieczoru ich losy niebezpiecznie splatają się ze sobą, stają się bodźcem do wielu nieprzewidzianych wydarzeń. Ścigany spotyka Dankę, która chce popełnić samobójstwo, pokonana przez demony przeszłości, nie daje rady by samotnie walczyć. On potrzebuje pomocy, jest ranny, zastrzelił dwie osoby, które chciały upozorować jego samobójstwo. Jako lekarka pozbawiona praw do wykonywania zawodu postanowiła zając się rannym mężczyzną, nieświadoma ceny, jaką jej przyjdzie za to zapłacić, a będzie ona wysoka. Opatruje rannego mężczyznę, czuwa nad jego bezpieczeństwem, podaje leki, aby tylko poprawić jego stan zdrowia zadając sobie pytania, czy Hubert jest winny zarzucanych mu czynów?

„Była lekarzem. Pozbawionym do prawa wykonywania zawodu, lecz wciąż lekarzem. Pozbawionym prawa do wykonywania zawodu, lecz wciąż lekażem. Nadal obowiązywała ją przysięga Hipokratesa, którą we własnym sercu i sumieniu składała nieprzełożonym, a Bogu i pacjentom”.

Mężczyzna obiecał jej dowód swojej niewinności, który spoczywa w jego dłoniach, jest cenny. Czy Dance uda się zachować obecność Huberta w tajemnicy? Co mnie zauroczyło? To, że oboje potrafią chronić siebie nawzajem, ranny Karling potrafił stanąć w jej obronie twierdząc, że ma kobietę pod opieką. Czy tak postępuje człowiek zły? Morderca?

Zachęcam do sięgnięcia po powieść, aby się o tym przekonać na własnej skórze. W książce, co chwilę coś się dzieje, więc nudzić na pewno się nie będziecie, niczego nie można być do końca pewnym, gdyż wiele potrafi nas, jak i bohaterów zaskoczyć. Nie można tutaj pominąć stwierdzenia, że ta książką jest życiowa, pojawiają się tutaj brutalne sceny skierowane w stronę kobiet, ich wykorzystywanie poprzez oślizgły szantaż. Książka jest mocna, bardzo daleka od ckliwego romansu, może właśnie to, tak bardzo mi się w niej podobało?

Za możliwość recenzji dziękuję Wydawnictwu Między Słowami.

Właśnie skończyłam czytać powieść Katarzyny Michalak “Ścigany”. W momencie kiedy Danka chce targnąć się na swoje życie, ktoś jej w tym przeszkadza. Mimo, że słyszy strzały obok nie boi się. A przed nią pada ranny człowiek, który każe jej wstać i zabrać go w bezpieczne miejsce. Co za zrządzenie losu, pojawia się wtedy kiedy chciała umierać a teraz musi nie dość że jego uratować to jeszcze siebie. Jak się okazuje uratowała zabójcę głowy Państwa, najlepszego snajpera elitarnej grupy Gniewu Orła. Hubert Kerling bo o nim mowa jest poszukiwany przez wszystkie jednostki służby państwa a nagroda za niego to ponad milion złotych.

Danka, lekarka, która chciała sobie odebrać życie, jest teraz odpowiedzialna za życie zabójcy.

On twierdzi, że jest niewinny, że go wyrabiają. A czy taka jest prawda? Czy Danka Mu uwierzy?

Ona kiedy dotknęła życiowego dna, kupiła odległy dom w lesie w sercu Bieszczad. To właśnie tam ukryła Huberta.

Jej problemy zaczęły się kiedy strażnik graniczny zorientował się, że miała coś wspólnego z mordercą Prezydenta. W zamian za milczenie znosiła upokorzenia,szantaze.

Ale walczyła o życie Huberta, mimo że go nie znała widziała w jego oczach prawdę i o jego życie chciała zawalczyć. Zaryzykowała wszystkim i tak nie mając nic do stracenia. Chciała dowieść prawdy, zrobiła wszystko by wskazać dowody na jego niewinność . Kiedy myślała że wszystko poszło po jej myśli, został zabity jej przyjaciel który jej pomagał w kontaktach ze światem grupy.

Czas gonił a ona miała tylko 3 dni żeby doprowadzić Huberta do możliwości poruszania się,wtedy miał zostać zabrany przez swoich przyjaciół.

3 ostatnie dni które mogli spędzić razem były ich najlepszym wspomnieniem. Zatracili się w sobie bez pamięci, chłonąc każdą chwilę, każdą sekundę. Widziała w jego oczach ciepło i szczerość, której jej tak brakowało.

Kiedy nadszedł dzień akcji, nie wiedziała czy jeszcze kiedykolwiek się zobaczą. Teraz kiedy zyskała nadzieję, musi się z nim rozstać…

Czytałam tą książkę ze wszystkimi emocjami, czytałam zachłannie i niecierpliwie. Czułam razem z Danka ta pewność o braku winy Huberta, kibicowałam im z całego serca aby oboje mogli w końcu poczuć to, czego im brakowało. Aby dowiedli o jego niewinności..

Końcówka mnie totalnie rozbiła, byłam wzruszona przebiegiem sytuacji. Kiedy ktoś traci nadzieję, ona rodzi się na nowo..

Książkę czytało się bardzo przyjemnie, lekko. I szybko. Akcja ciągle trzymała w napięciu i byłam ciągle myślami z historią tam opisaną. Lektura wprost idealna na jesienne wieczory pod kocykiem. Polecam każdemu, który chce poznać fajna historię.

Dziękuję za możliwość przeczytania @[Adres usunięty].

Może zacznę od plusów :) Książka jeżeli chodzi o pomysł świetna. Ogromne brawa dla autorki za nieustające trzymanie czytelnika w napięciu. Dobre połączenie wartkiej akcji z powoli rodzącym się uczuciem. Poza tym książkę czyta się bardzo szybko… ale niestety to już koniec zachwytów.

Dla mnie ta książka to stylistyczna porażka. Nie potrafiłam się wbić w rytm zdań autorki. Niektóre były tak dziwnie rozbudowane, że na końcu już nie pamiętałam co było podmiotem… a co orzeczeniem. I te „dlań” „zeń” „nań” „li” … no ludzie?! Ja rozumiem, że w XVI wieku gdy powstało dzieło „Romea i Juli” takich zwrotów się używało, ale żyjemy we współczesnych czasach gdzie archaizmy pozostały tylko w gwarze ( a absolutnie nie mam nic do gwary). Zatem zapytam - po co w tej powieści występowały prawie na każdej stronie?! Nie można było użyć normalnych zwrotów? A i jeszcze odnaleziona między wersami perełka w zdaniu „tylko mi tu nie zemrzyj”, które wypowiedziała oczywiście żartobliwie Danka do Huberta ;) na całe szczęście bohaterka dbała by jej ścigany nie zszedł ;)

Nie podobało mi się również to, że główny bohater był bierny na to jak bardzo Danka się poświęciła by go ukryć. Dopuścił do sytuacji, która sprawiła że stracił w moich oczach WSZYSTKO. A człowiek, który skrzywdził Dankę, no idealny czarny charakter. Aż mi się nóż w kieszeni otwierał gdy o nim czytałam. Ja rozumiem, że Hubert nie był w dobrej kondycji ale to zakrawa na hipokryzje, bo na wstępie czytamy, że przecież należy do grupy, która takich ludzi ściga. Poza tym scena miłości… nie wybaczcie, mówiąc wprost chodzi o seks… Serio? Rodem z taniej klasy filmu B. Dużo niedociągnięć w tej historii. A zakończenie bardzo mnie rozczarowało. Szybkie i przewidywalne. Poza tym niektóre sytuacje w książce były trochę za bardzo naciągane.

Dobra tyle z krytyki ;) generalnie książka może się podobać. Ja się czepiam stylistyki, bo mnie po prostu kuła w oczy. I teraz narażę się tym wszystkim osobą, które są zachwycone. Ok, cieszę się, że książka Wam się podobała, natomiast mi po prostu czegoś zabrakło. Dodaję jedną gwiazdkę za okładkę i skrzydełka, bo są boskie. Projekt i wykonanie – mistrzostwo. Idealnie odzwierciedla treść.

IG: @tina_booklover