Rodzinne sekrety. Jabłoniowy Sad. Tom 2

"Rodzinne sekrety", to książka z rodzaju tych, przy których można się rozpłynąć i odpłynąć. Oczarowuje swoim ciepłem i klimatem, który wyczuwa się od samego początku czytania książki. Mimo tego, ze w rodzinie bohaterów nadszedł czas końca spokoju i sielanki, książka nadal jest intrygująca i nadal daje się tu wyczuć rodzinne ciepło. Postacie, o których mowa w lekturze to ludzie pełni dobrego serca i życzliwości. Nie sposób ich nie polubić. Świetna książka dla każdego miłośnika rodzinnych sag. Czy bohaterowie stawią czoła problemom? Jak potoczą się ich dalsze losy? Sprawdź koniecznie, na pewno nie pożałujesz.

Dzięki Krystynie Mirek powróciłem do jabłoniowego sadu rodziny Zagórskich. Czytając „Rodzinne sekrety” mogłem zobaczyć co ciekawego wydarzyło się w tej rodzinie, którą miałem przyjemność poznać podczas czytania pierwszej części „Szczęśliwy dom”. A muszę przyznać, że wiele się działo.

Jan, senior rodu, boryka się z problemami finansowymi, które zmuszają go do podjęcia trudnych decyzji. To sprawia, że uświadamia sobie, co jest dla niego najważniejsze. Stanie przed koniecznością dokonania wyboru, który związany będzie z wielkimi zmianami. Sytuacja ta staje się motorem do podjęcia zmian w życiu jego córek. Pragną zawalczyć o swoje szczęście.

Maryla uświadomi sobie, dlaczego nie miała szczęścia w związkach z mężczyznami. Natomiast Aniela podejmie decyzję, aby odnaleźć ojca swojego dziecka. Czy zdoła go odszukać? Jak ta decyzja wpłynie na życie kobiety?

To, co łączy obie siostry, to samotne macierzyństwo. Jednak każda z nich ma inne podejście do tej kwestii. Kolejnym elementem fabuły, który nie pozwala oderwać się od lektury jest powrót Alfreda, brata seniora rodu. Jak bardzo jego przyjazd namiesza w rodzinie Zagórskich?

Trzeba przyznać, że podczas poznawania tej historii, wiele pytań rodzi się w naszej głowie. A odpowiedzi na nie, jak to w życiu bywa nie są łatwe i jednoznaczne. Najważniejsze natomiast jest to, aby znaleźć w sobie pokłady siły w walce o swoje szczęście. I niech ta historia będzie również dla nas akumulatorem to podjęcia próby zawalczenia o własne szczęście.

Krystyna Mirek ponownie stworzyła wciągającą historię, która nie tylko porywa nasze emocje, lecz pozwala nam spojrzeć na własne życie. Patrząc na to, co los przygotował dla rodu Zagórskich, możemy zaczerpnąć wiele ważnych wskazówek dla samego siebie.

Autorka stworzyła wyjątkowy klimat, który udziela się na każdej stronie tej powieści. Powieści niosącej ze sobą wiele cennych, życiowych wartości. Dlatego też warto po nią sięgnąć i zostać z nią na dłużej. Uważam, że wiele myśli, które zrodzi w naszej głowie poznawanie historii rodu Zagórskich mogą być naszymi złotymi myślami. I to jest właśnie piękne, gdy książka nie tylko serwuje nam porywy serca, lecz daje lekcję życia, z której warto czerpać pełnymi garściami.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Jest to powieść o sile rodziny, honorze, marzeniach i miłości...

Akcja powieści rozgrywa się głównie pod Krakowem w domu Heleny i Jana. W jego okolicy znajduje się jabłoniowy sad, duma właścicieli i miejsce wyjątkowe dla całej rodziny. Jan prowadzi też z najmłodszą córką księgarnię, która jest w ich rodzinie od pokoleń. Niestety po latach o należny spadek po rodzicach upomina się Alfred, brat Jana. Odwlekał to kilkadziesiąt lat jednak stając pod ścianą postanowił w końcu uregulować sprawy spadkowe i z Ameryki przyjechał do rodzinnego domu. Alfred nie jest człowiekiem sentymentalnym. Nie ma żadnych skrupułów przed sprzedażą księgarni czy sadu Zagórskich. Ostatecznie to właśnie na księgarnię znajduje kupca. Jak w tej sytuacji zachowa się Jan? Dla niego to przecież tak ważne miejsce. Z drugiej strony jest świadom tego, że musi w końcu spłacić brata. Poszukuje więc innego rozwiązania. Czy jednak uda mu się zrealizować swoje plany w sytuacji kiedy najmłodsza córka Aniela, z którą po części je wiąże wyjechała. Postanowiła bowiem rozliczyć się z przeszłością i powiedzieć ojcu jej córki o dziecku. Jakby tego było mało Maryla, starsza córka Zagórskich uświadamia sobie, że nie jest w stanie związać się z nikim na stałe tylko dlatego, że wciąż czuje coś do byłego męża i ojca jej dzieci. Julia po zerwaniu zaręczyn całkowicie poświęciła się pracy rezygnując z życia prywatnego, a ostatnia z sióstr Gabrysia, utknęła w martwym punkcie nie wiedząc co począć dalej ze swoim życiem. Bo choć jako jedyna z całej czwórki ma kochającego męża nie może zajść w ciążę. Życie rodziny po latach spokoju i stabilizacji przewróciło się więc do góry nogami i nie wiadomo jak dalej potoczą ich losy. Jan nie traci jednak nadziei na to, że szczęśliwe lata jeszcze przed nimi. Jakie decyzje podejmie? Jakie wnioski wyciągnie z wcześniej popełnianych błędów? Do kogo wyciągnie rękę w celu pojednania? Tego między innymi dowiecie się z drugiego tomu cyklu Jabłoniowy sad ;)

Autorka w swojej powieści pokazuje nam, że pomimo iż ścieżki naszego życia bywają zawiłe i nie wszystko zawsze jest takie jakbyśmy tego chcieli, to bardzo ważne jest aby mieć miejsce do którego zawsze możemy wrócić, schronić się przed światem i odzyskać spokój. Dom jaki stworzyła Helena z Janem był ostoją dla całej rodziny. Każda córka w każdej chwili mogła się w nim schronić, uzyskać wsparcie, usłyszeć ciepłe słowo. Dom jednak to nie tylko mury, a przede wszystkim rodzina, która jest przy nas na dobre i na złe, która kocha, nie ocenia i zawsze wyciągnie pomocną dłoń. W rodzinie drzemie bowiem potężna siła i mając wsparcie tak bliskich osób można przetrwać nawet najgorszą burzę, po której przecież wbrew wszystkim i wszystkiemu musi wzejść kiedyś słońce.

Uwielbiam powieści Krystyny Mirek. Tę także czytało mi się naprawdę fantastycznie. Jest bardzo przyziemna, pełna mądrości i współczesna, a zarazem niezwykła i magiczna. Autorka świetnie wykreowała swoich bohaterów, są wyraziści, naturalni, nie pozbawieni wad. Nie wyidealizowała ich bowiem w żaden sposób. Każdy ma swoje lepsze i gorsze strony. Fabuła natomiast jest cudowna. Trochę nawet bajkowa gdy przyjrzymy się bliżej historii Anieli, ale jakże romantyczna i piękna. Książka będzie idealna na chłodne wieczory. Na pewno rozgrzeje i przypomni nam jak ważna jest rodzina i dom, który jest naszym azylem i ostoją w trudnych chwilach.

Powieść jest zdecydowanie godna polecenia. Trudno się od niej oderwać, a jeszcze trudniej nie zgodzić z mądrościami jakie przemyciła w niej sprytnie pisarka. Gorąco zachęcam do lektury ;)