Podbój. Orły Imperium. Tom 2

Simon Scarrow, brytyjski nauczyciel historii, pasjonat dziejów Imperium Rzymskiego postanowił pewnego dnia wykorzystać swoją wiedzę w praktyce. Spod jego pióra wyszła rewelacyjna seria "The Eagle" opowiadająca przygody dwóch legionistów centuriona Macro i jego zastępcy Katona.

Tom II zaczyna się niemal od razu po wydarzeniach z jedynki i wymagana jest znajomość zarysu historii przedstawionej w "Orłach Imperium", aby można było przejść do "Podboju". Akcja książek rozgrywa się w roku 42-43 roku naszej ery, gdy Imperium Rzymskie postanowiło po raz drugi odwiedzić wyspę Brytanię i tym razem pozostać na dłużej.

Na początku należy zaznaczyć, że jest to powieść pisana przez faceta, dla facetów, mamy tutaj wyraźnie męski punkt widzenia. Scarrow koncentruje się na dokładnym opisie tego brutalnego świata, nadając mu tylko otoczki delikatności, co zwykle objawia się, gdy w pobliżu są kobiety. Poza tym jest to konkretna, bardzo realna historia wojenna bez miejsca na skrupuły. Ludzie giną na lewo i prawo, i nie są to tylko statyści, którzy gdzieś przemijają w tle, ale najbliżsi znajomi głównych bohaterów. Po dłuższym obcowaniu z pierwszym tomem szybko odkrywamy, że na próżno tu szukać dokładnych wnikliwych opisów. Za to mamy szybki rozwój akcji, ogromny nacisk na autentyczność i dosadność, której często dziś brakuje u innych autorów. Świetnie opisano strukturę legionu, coś z czego zrozumieniem miałem ogromne problemy od zawsze. Do tego bardzo realnie oddany wojskowy żargon i zachowanie typowe dla szeregowych wojaków. Jest również element komiczny, który czasem rozbawia do łez. Jest nim nietypowa relacja pomiędzy Macro i Katonem, dwoma kompletnie odmiennych facetami, z których jeden to dojrzały weteran a drugi - młody żółtodziób. Macro na co dzień poważny dowódca centurii, pracujący na pełnych obrotach jak trybik w ogromnej machinie wojennej, okazuje się być prywatnie czującymi i wyrozumiałym facetem. Jego zastępca, młody option Katon jest z kolei jego całkowitym przeciwieństwem, równie odważny, co jego zaprawiony w bojach dowódca, posiada jednak ogromną wiedzę i jest oczytany jak mało który człowiek w Imperium. Razem, ale zupełnie nieświadomie, wykorzystują swoją widzę i doświadczenie do walki z wrogami Rzymu. Mam pewne zastrzeżenia, co do zauroczenia Katona i przewodniego wątku miłosnego, uważam go za całkowicie zbędny. Jest co prawda napisany bardzo realnie, ale całkowicie niepotrzebny. I bez niego dałoby się prowadzić fabułę na właściwych torach.

Można mieć zastrzeżenia do przekładu. Tłumacz stosuje się tutaj wiele zwrotów pochodzących z naszej kultury. Są to zwroty, których Rzymianie znać po prostu nie mogli. Przymykam jednak oko na te wpadki, bowiem odwołanie się tłumacza do dzisiejszego języka, sprawiło, że powieść ta była zdecydowanie łatwiejsza do przełknięcia. Wyobraźmy sobie ludzi z tamtej epiki używających słów np. "bombowy". Brzmi dziwnie, ale całkiem swojsko.

Świetna narracja, dialogi na piątkę. Bardzo dobrze napisane postacie, która nie są bezpłciowe i nie dzielą się tylko do dobrych i złych. Są postacie, których rola jest dyskusyjna. Realia historyczne odtworzone z największą dbałością. Realistyczny język wojskowy i cywilów (z wyłączeniem "naszych" wstawek).