Perfekcyjna żona

„Lokatorka” oraz „W żywe oczy” autorstwa JP Delaney od wielu miesięcy wzbudzają wśród czytelników wiele skrajnych emocji. Jedni twierdzą, że Delaney napisał genialną książkę, o której nie sposób jest zapomnieć, a drudzy uważają, że nie dało się tego w ogóle czytać i lepiej odpuścić sobie twórczość tego autora. Osobiście do dnia dzisiejszego po „Lokatorkę” nie sięgnęłam i myślę, że ten stan się już nie zmieni, choć stoi na mojej półce bodajże od dnia premiery. Natomiast „W żywe oczy” dzięki uprzejmości Wydawnictwa Otwartego przeczytałam już wielką przyjemnością. Dlatego kiedy otrzymałam możliwość sięgnięcia po najnowszą książkę Delaneya to nie wahałam się ani chwili.

„Perfekcyjna żona” już od pierwszych stron kompletnie mnie zaskoczyła i namieszała w głowie. Nie mogę tutaj wyjawić zbyt wiele, ponieważ każdy, nawet ten z pozoru nieistotny element może zdradzić zbyt wiele z fabuły. Ale mogę powiedzieć jedno. Kiedy wydawało mi się, że wiem już co tak naprawdę przydarzyło się Abbie to Delaney obracał całą sytuację o sto osiemdziesiąt stopni i sprowadzał fabułę na całkowicie inny tor. Od samego początku mistrzowsko wodził czytelnika za nos i manipulował nim oraz jego uczuciami aż do ostatniej strony by kompletnie zaskoczyć go zakończeniem. Robił to w tak znakomity sposób, że w pewnym momencie sama nie byłam już pewna co było prawdą, a co kłamstwem.

Jak już wspomniałam „Perfekcyjna żona” jest powieścią, która ciągle mnie zaskakiwała i trzymała w napięciu. Jednak nie tym zaskarbiła sobie moją przychylność tylko wyśmienitą kreacją bohaterów. Zarówno Abbie jak i Tim są postaciami, o których naprawdę ciężko zapomnieć. Nie będę tutaj jednak przytaczać żadnych cech typowych dla nich, ponieważ uważam, że ma to pewien wpływ na fabułę i może to w pewien sposób zniszczyć przyjemność z czytania osobom mającym tą lekturę jeszcze przed sobą. Mogę jednak zdradzić, że obydwoje są niezwykle charyzmatycznymi postaciami, wywierającymi ogromny wpływ na innych, choć Tim swoim postępowaniem wzbudza w czytelniku raczej niechęć niż zaufanie. Jeśli chodzi o bohaterów to na wspomnienie zasługuje również Danny. Autor wykorzystując jego postać poruszył bardzo ważną kwestię jaką jest wychowywania autystycznego dziecka, która doskonale wpasowała się w fabułę.

Na początku wspomniałam, że twórczość Delaneya czytelnicy albo kochają, albo nienawidzą i nic po środku. Osobiście nie należę do żadnej z tych grup, bo choć „Perfekcyjna żona” to znakomity thriller, który intryguje i mąci czytelnikowi w głowie, a osobiście pochłonęłam go w jeden dzień i naprawdę dobrze spędziłam z nim czas, to niestety czegoś w nim brakowało. Nie mniej jednak uważam, że warto sięgnąć po tą książkę. Bez względu na to czy jest się fanem JP Delaneya czy dopiero zaczyna swoją przygodę z jego twórczością. Dobrze jest przekonać się na własnej skórze, jak to się dzieje, że Delaney wzbudza tak skrajne emocje.

Aleksandra

Więcej na : [Adres usunięty]

🍂Perfekcyjna żona🍂

To książka, która od samego początku przycisnęła moją uwagę. Czytałam poprzednio Lokatorkę, która zresztą bardzo mi się podobała. Przyznam, że po Perfekcyjnej żonie spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Ta książka mnie zszokowała i zaskoczyła. Na początku byłam negatywnie do niej nastawiona. Dopiero w momencie gdy się w nią wczytałam, zaczynało być lepiej.

Ogólnie motyw combotów, robotów, technologii niczym ze sciene fiction się tutaj nie spodziewałam. Ba, myślałam, że ta książka będzie o czymś zupełnie innym.

No bo z drugiej strony, to niemożliwe aby stworzyć robota, który myśli sam, potrafi robić to co normalni ludzie, komunikować się z ludźmi i jak najbardziej z nimi rozmawiać. A najlepsze! Okazuje się, że owa firma zaczyna jeszcze prace nad tym, aby taki robot mógł się kąpać w wodzie!

Ale mniejsza. Właśnie to mnie zniechęciło, bo dla mnie z thrilleru zrobiło się dobre sciene fiction. Dopiero motyw zagadki i rozwikłanie tajemnicy przez Abbie(robota) zaczyna sprawiać, że ta historia nabiera sensu. Abbie to robot stworzony przez mężczyznę, który okazuje się jej mężem. Właśnie tak, robot ma zastąpić Abbie, dziewczynę która zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach 5 lat temu i do tej pory nie jest wiadomo co się z nią stało.

Abbie ma wrócić do domu, zająć się swoim chorym synem, prowadzić dom, tak jak poprzednia żona.

Jednak okazuje się, ze robot jest inteligentniejszy niż wszyscy zakładali. Abbie zaczyna węszyć i szukać informacji dotyczących jej poprzedniego życia. Co tak naprawdę przydarzyło się poprzedniej żonie? I jeszcze te tajemnicze SMS, które co jakiś czas dostaje...

Dodatkowo mąż staje się bardzo dziwny, nie chce z nią sypiać ani się do niej przytulać. Twierdzi, że to niesprawiedliwe w stosunku do poprzedniej żony. Kto wie? Może poprzednia Abbie jednak żyje? A co jak się odnajdzie? Co wtedy z Abbie robotem? Czy przestanie być już potrzebna?

Ogólnie powieść jest napisana bardzo dobrze.

Nie czytałam wcześniej żadnej książki autorstwa JP Delaney, jednak do odważnych świat należy, więc postanowiłam sięgnąć po nieznane i zmierzyć się z byciem perfekcyjną panią domu. Od dawna od kobiet wymaga się perfekcji, ideał piękna, zaradności, oszczędności, poświecenia czasu dzieciom, ukochanemu mężczyźnie, zadbanego domu i pięknego ogrodu. Ogromnych pokładów energii, które nigdy się nie wyczerpują, czy jest to fi czynie możliwe dla człowieka? A, co jeśli przestało się nim być? Co jeśli idealny świat ma więcej krzywizn i bruzd niż sądzimy?

„Perfekcyjna żona” przedstawia historię pewnego małżeństwa, którego życie przepełnione jest idealizmem i perfekcją. Czego można chcieć więcej? Tim Scott jest potężnym człowiekiem i miliarderem, założycielem Scott Robotics w Dolinie Krzemowej. Jest bardzo trudnym człowiekiem, który stawia przed swoimi współpracownikami ogromne, czasem niemożliwe do zrealizowania wymagania. Można w nim dostrzec cechy, które niepokoją, czynią go wadliwym, tyranem, który potrzebuje kogoś, kto go naprostuje. Tym kimś miała być Abbie Cullen, która bardzo się różni od mężczyzny. Jest niezwykle piękną kobietą i utalentowaną, jest artystką, uwielbia surfować. Jest bardzo kreatywna, bywa impulsywna, została zatrudniona w rezydencji Tima, jest krytykiem jego postępowań, co dziwne mężczyzna pozwala jej na wyrażanie swoich przemyśleń na jego temat. Nie wpada w szał, nie zniechęca się, ani nawet nie kipie wrogością, przyjmuje „na klatę” komentarze kobiety dotyczące stylu zarządzania firmą.

Mogłoby się wydawać, że tak różne osobowości nie mają szansy na to, aby się ze sobą połączyć, a jednak przeciwieństwa przyciągnęły się mocno w tym przypadku. Osobiście nie widziałam w mężczyźnie dobrego kandydata na męża dla Abbie. Małżeństwo doczekało się dziecka, ich syn Danny jest autystykiem, wymaga odpowiedniego traktowania, które pomoże mu w rozwoju. Różnice poglądów na temat tego, co będzie dobre dla dziecka nie pomagają w budowaniu rodzinnej atmosfery. Najważniejsza była przyszłość i dobre wychowanie syna, w jaki sposób można to osiągnąć?

Tim ma obsesje na punkcie na punkcie żony i syna , bada każdy postęp i nową technikę na autyzmu, wysyła Danny'ego do szkół, które sam uważa za odpowiednie i godne zaufania.

Abby umiera w wyniku dość niejasnych okoliczności, jednak budzi się pewnego ranka, próbując uporządkować przebłyski pamięci i ustalić miejsce obecnego pobytu. Jak to jest możliwe? Leżąc w szpitalnym łóżku dowiaduje się, że jest żoną bogatego dyrektora generalnego firmy zajmującej się robotami, i mają 10-letniego syna cierpiącego na autyzm. Nowe odkrycia technologiczne sprawiły, że powróciła do świata żywych, chociaż nigdy tak naprawdę nie będzie w pełni sobą. Wraz z mijającym czasem zaczyna odzyskiwać pamięć, jednak zagłębiając się w to, zaczyna dostrzegać cienie ich idealnego życia. Przypomina sobie kłótnie z Timem na temat leczenia ich chorego syna, a także tajemnice, które ukrywała przed nim przed wypadkiem. Wygląda na to, że na ich idealnym życiu zaczęły być widoczne rysy. Czy Abby poradzi sobie w nowej sytuacji? Czy jej mąż ukrywa coś przed nią?

„Perfekcyjna żona” jest idealną powieścią, która wprowadza czytelnika w świat rozwoju sztucznej inteligencji. Mylnie postrzegane prawdziwego człowieczeństwa w robocie, który ma w sobie więcej człowieczeństwa niż genialny małżonek, człowiek z krwi i kości Tim. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że ta powieść jest bardzo intensywna, a także momentami przerażająca. Możliwości rozwoju technologicznego są tak blisko naszego realnego świata, że sprawiają, że opowieść staje się dla nas bardzo realna. Możliwa do zrealizowania dzięki obecnemu postępowi w dziedzinie sztucznej inteligencji.

„Perfekcyjna żona” jest bardzo wciągającą lekturą, która porusza etyczne i filozoficzne zagadnienia, które od dawna nurtują człowieka. Czym jest prawdziwe człowieczeństwo? Jak daleko jesteśmy gotowi się posunąć przy tworzeniu sztucznej inteligencji, jej rozwoju? Czy maszyna może czuć?

W fabule odnajdujemy także dramat rodzinny, który skupia się wokół tajemnicy tego, co stało się z bohaterką przed jej śmiercią. Autor skrupulatnie podrzuca nam poszlaki, które sprawiają, że nasz umysł funkcjonuje na wysokich obrotach. Czytelnik zadaje sobie pytanie, czym jest bycie rodzicem? Czy warto dążyć do osiągnięcia celu „doskonałości”? Fabuła jest niezwykle dynamiczna i z pewnością nie będziecie się nudzić, polecam tym dociekliwym oraz fanom autora.