Niezgodna Tom 1

Chicago przyszłości do miasto powstałe na ruinach, w którym społeczeństwo podzielone jest na pięć frakcji: Altruizm (bezinteresowność), Nieustraszoność (odwaga), Erudycja (inteligencja), Prawość (uczciwość) i Serdeczność (życzliwość). Każdy szesnastolatek przechodzi test predyspozycji, po którym musi jasno określić, w której frakcji chce spędzić resztę swojego życia. Jeśli okaże się, iż nie pasuje do żadnej z nich stanie się Bezfrakcyjnym i będzie żył na marginesie społecznym. Może również okazać się Niezgodnym, ale wtedy czeka go śmierć. Właśnie w takim świecie urodziła się Beatrice Prior, której życiowy wybór okaże się być dla niej zagrożeniem.

„Niezgodna” tak wielce porównywana do „Igrzysk śmierci” nie ma z nimi nic wspólnego. To są kompletnie dwa różne światy przyszłości, inni bohaterowie, inna fabuła, inny zamysł. Jedyne, co je łączy to to, iż obie książki zaliczamy do dystopii. I tyle. A nie… jednak nie. Łączy je coś jeszcze. A mianowicie to, iż obie powieści są świetne i jestem nimi zachwycona. I żadna z nich nie zasługuje by być porównywana z drugą. Niech sobie żyją własnym życiem, bo przez te próby porównywania obie historie mogą o wiele więcej stracić niż zyskać.

Wracając do „Niezgodnej” należy podkreślić, iż jej fabuła bierze za podstawę fundamentalne komponenty gatunku, jakim jest dystopia. A mianowicie świat przedstawiony w powieści odbudowany został z ruin i podzielony jest według konkretnej kategorii. Tu jednak zaistniało coś, co odróżnia tę powieść od kilku innych: świat wygląda na perfekcyjny – wszyscy i wszystko działa prawidłowo jak w zegarku. Czyżby jednak utopia? Nic bardziej mylnego. A zatem wracamy do elementów dystopii. Pod tą fasadą ideału znajduje się kilka wad i to właśnie to sprawia, że ta historia jest tak bardzo interesująca. Bo trzeba je odnaleźć. I wcale nie jest to łatwe, gdyż autorka niezwykle dobrze rozplanowała konkretne wątki i jak na debiutantkę przez całą powieść utrzymywała poziom. Nie dostrzegłam w tym planie niejasności czy chociażby wad. Da się zauważyć, że pierwsza część to swoiste wprowadzenie, ale takie które niesie ze sobą i tajemnice i sekrety i zaskoczenie. Lubicie puzzle? Będziecie się świetnie przy tym bawić.

W „Niezgodnej” da się zauważyć kilka najważniejszych postaci. Po pierwsze mamy Tris, która jest osobą niezwykle silną, odważną, dążącą do celu, chwilami nieobliczalną i mającą swoje słabości, a także ambitną. Nie jest postacią banalną, nudną i irytującą. Wie, czego chce. A obok niej mamy Cztery, do którego od samego początku miałam małą słabość. Trudno nie mieć. Wystarczy wymienić kilka jego cech jak: inteligencja, silny charakter, silna wola, urokliwość, opiekuńczość, tajemniczość, niezależność, a przy tym ukryte słabości; by wiedzieć, że warto przyglądać się jemu samemu, jak i jego decyzjom. Mamy w tej historii również i czarne charaktery, którzy nadają tej historii dodatkowych emocji, napięcia i zaskoczeń.

Podsumowując należy wspomnieć, iż ten debiut jest niezwykły i warty poznania. Veronica Roth stworzyła przyszłość, która jednocześnie ciekawi i budzi zachwyt. Sama autorka pisze inteligentnie, przenikliwie i porywająco. Bardzo spodobała mi się kreacja głównej bohaterki, która nie była ani dziecinna ani irytująco dorosła. Dużym plusem powieści jest brak monotematyczności. Autorka postawiła na zwięzłą fabułę i akcję, bez niepotrzebnych scen i nudnych fragmentów. Ta książka jest oryginalna, pomysłowa, wspaniała, intrygująca, fascynująca, zaskakująca i pełna napięcia. Mogłabym te wszystkie przymiotniki wymieniać bez końca. I to samo mówi o tej książce. Naprawdę jestem zachwycona, bo to jedna z tych powieści, które wciągają od samego początku i nie wypuszczają mimo ostatniego słowa.

„Jestem Niezgodna. I nie można mnie kontrolować.”

„Niezgodna” to pierwsza część trylogii autorstwa Veroniki Roth. Gdy zostały wykupione prawa do ekranizacji, o książce zrobiło się jeszcze głośniej. Osobiście zanim obejrzałam film, sięgnęłam po pierwowzór.

Główną bohaterką i narratorką książki jest Tris – szesnastoletnia dziewczyna, która staje przed trudnym, życiowym wyborem, który zaważy na całej jej przyszłości. Dziewczyna bardzo kocha swoją rodzinę, ale również wie, że musi wybrać to, co najlepsze dla niej. Jej wygląd może nie wskazuje na siłę wewnętrzną, ale jak mówi przysłowie: „pozory mylą”. Moim sercem zawładną także Cztery. Chłopak przeszedł w swoim życiu wiele, lecz nie poddał się i zaczął walczyć.

Książka porównywana jest do „Igrzysk Śmierci” Suzanne Collins, ale to nie do końca prawda. Można odczuć pewne podobieństwa, jednakże Veronica Roth wykreowała zupełnie nowy świat. Szkoda, że w powieści poznajemy dogłębniej tylko jedną frakcję, a nie wszystkie, lecz z drugiej strony tak jest lepiej, gdyż wtedy za dużo by tego było. Książka nie jest brutalna, ale występuje dużo scen walki i krwi. Z „Niezgodną” nie da się nie nudzić, gdyż przez większość czasu coś się dzieje. Lekki styl pisania, ciekawe opisy, dobrze wykreowani bohaterowie sprawiają, iż książkę czyta się szybko, przez co pochłonęłam ją w jeden wieczór i nawet nie wiem kiedy to się stało. Pozycja ma potencjał, chociaż w niektórych momentach nie zostaje wykorzystany w pełni. Drobne niedociągnięcia mogą wynikać z faktu, że autorka dopiero stawia swoje kroki w pisarstwie. „Niezgodna” może nie jest jakąś ambitną pozycją, ale jak ktoś chce się zrelaksować, to do tego jest na pewno dobra.

Wizje dystopicznej przyszłości pojawiają się w literaturze coraz częściej. Autorzy ścigają się w wymyślaniu oryginalnych fabuł, bądź bazują na sprawdzonych schematach, odpowiednio je modyfikując. Sięgając po czarną wizję przyszłości debiutującej dwudziestolatki nie byłam pewna, czy młoda pisarka będzie w stanie mnie zaskoczyć, ale zaintrygowana opisem na okładce postanowiłam zaryzykować.

Akcja powieści „Niezgodna” rozgrywa się w przyszłości, po dziesięcioleciach wojen, które uzmysłowiły ludziom, że wadą osobowości człowieka jest skłonność do czynienia zła. Dlatego dokonano podziału społeczeństwa na frakcje starając się usunąć cechy odpowiedzialne za nieporządek na świecie. I tak Serdeczność (życzliwość) stworzyli potępiający agresję, Erudycję (inteligencję) nietolerujący ignorancji, Prawość (uczciwość) nieakceptujący dwulicowości, Altruizm (bezinteresowność) sprzeciwiający się egoizmowi, zaś Nieustraszoność (odwagę) nieznoszący tchórzostwa.. W wieku szesnastu lat każda osoba musi wybrać frakcję, z którą chce związać swoją przyszłość. W tym celu zostaje poddana specjalnemu testowi mającemu pomóc określić jej predyspozycje. Niestety, nieznaczny procent populacji nie pasuje do żadnego odłamu (bezfrakcyjni), ale zdarzają się też jednostki łączące cechy charakteru kilku frakcji i tym samym stanowiące poważne zagrożeniem dla całego systemu (niezgodni), dlatego też nikogo nie dziwi, że podlegają natychmiastowej eliminacji.

Główną bohaterką książki jest wychowywana w rodzinie altruistów szesnastoletnia Beatrice Prior, którą poznajemy w przeddzień testu mającego pomóc jej dokonać najważniejszego wyboru w życiu. Niestety, sprawdzian nie przynosi jej pożądanych odpowiedzi, dlatego podczas Ceremonii Wyboru dziewczyna musi zaufać swojej intuicji. Stawia na Nieustraszonych, ale czy rzeczywiście w jej sytuacji ta decyzja jest dobrym posunięciem? I czy Beatrice jest gotowa na nowe życie oraz niespodzianki, jakie ma dla niej los?

Wybór rodzi konsekwencje, ale kiedy człowiek przekonany jest o jego słuszności, łatwiej znieść mu wszelkie niedogodności. Tak też sprawa się ma z panną Prior, której nie brakuje determinacji by odnaleźć się w nowych realiach oraz podołać trudom szkolenia zarówno fizycznego jaki i psychologicznego. Stawka jest wysoka, bo od osiągniętych wyników zależy przyszłość. A robi się jeszcze trudniej, kiedy nie można zawrócić z obranej drogi i dźwiga się tajemnicę, której ujawnienie może kosztować nawet życie.

Autorka wykreowała ciekawą rzeczywistość i oparła ją na solidnych fundamentach. Stworzyła społeczeństwo i dokonała jego podziału według określonych zasad. Zamieniła podstawową komórkę społeczną na frakcje, a predyspozycje i cechy charakteru postawiła ponad więzami krwi burząc znany nam porządek świata. Powołała do życia dziewczynę i obdarzyła ją charakterem oraz brzemieniem. Pozwoliła jej dokonać wyboru i uwikłała w sieć zależności, intryg, kłamstw i postawiła w sytuacji, w której trzeba podejmować ryzyko, ważyć każdy krok oraz ostrożnie rozdawać kredyty zaufania. Na szczęście Tris nie brakuje uporu, szybko się uczy i znalazła bratnią duszę, ale im więcej wie, tym bardziej przerażająca okazuje się prawda.

Jestem pod wrażeniem pomysłu autorki na fabułę. Niestety zawiodłam się trochę na kreacji postaci, szczególnie głównej bohaterki, która okazała się osobą wręcz idealną. Nie podobało mi się również, że za każdym razem, kiedy była w potrzebie, pisarka wyciągała do niej pomocną dłoń stawiając na jej drodze osobę, bądź zbieg okoliczności w mniejszym lub większym stopniu rozwiązujące problem. Szkoda, że nie pozwoliła Beatrice popełniać błędów czy ulec słabościom, bo jeden zły wybór to trochę za mało aby przekonać czytelnika o wiarygodności postaci. Niemniej jednak nie należy zapominać, że powieść jest debiutem literackim, więc pewne potknięcia czy niedociągnięcia mogły się zdarzyć.

Veronica Roth stworzyła ciekawą historię i oparła ją na niesztampowym pomyśle, którego potencjał otwiera spory wachlarz możliwości w kreacji losów bohaterów. I choć książka nie jest pozbawiona wad, to muszę przyznać, że wycieczka do dystopicznej przyszłości w towarzystwie Beatrice Prior była intrygującym doświadczeniem pozwalającym na oderwanie od rzeczywistości i przyjemny relaks. Jeżeli szukacie lektury lekkiej, a jednocześnie zaskakującej, dającej szansę na nowe doznania literackie i narażającej na skrajne emocje, to „Niezgodna” jest idealnym wyborem. Polecam.