Niebezpieczne prądy. Saga rodu Quinnów. Tom 2

Drugie spotkanie z Quinnami to płynną kontynuacja pierwszej części. Bracia nadal wspólnymi siłami walczą o opiekę nad dziesięcioletnim Sethem, ale też o jego zaufanie. Tym razem na pierwszy plan wysuwa się Ethan. Najbardziej spokojny i zrównoważony z braci zdaje się być kompletnym przeciwieństwem Camerona, który był głównym bohaterem poprzedniej części.

W domu Quinnów zachodzą kolejne zmiany. Cam i Anna biorą ślub i wyjeżdżają na miesiąc miodowy do Włoch. Z racji tego, że Philip większą część tygodnia spędza w Baltimore, Ethan musi przejąć rolę głównego opiekuna Setha. Dzieciak wciąż dokazuje, ale dzięki anielskiej cierpliwości mężczyzny udaje im się nie pozabijać. Te chwile spędzone tylko we dwóch zbliżają ich do siebie. Seth w myślach porównuje przybranego brata do twardzieli ze starych westernów. Widzi w nim prawdziwego bohatera. Wciąż jednak nie jest w stanie powiedzieć na głos jak bardzo go potrzebuje. Ethan zdaje się rozumieć wszystko bez słów. Nic dziwnego, w końcu ma za sobą podobne doświadczenia. Doskonale wie, co spotkało chłopca i jakie koszmary nie dają mu spokojnie zasnąć. By go wesprzeć opowiada o własnym dzieciństwie. Wspominanie czasów, gdy biologiczna matka sprzedawała go pedofilom za kilka dolarów wciąż jest dla Ethana bardzo bolesne.

„– Dlaczego mi o tym powiedziałeś?

– Bo musisz wiedzieć, że przez to nie przestaje się być mężczyzną.”

W Ethanie Quinnie akurat na kilometr widać mężczyznę. Może jest zamknięty w sobie, a kobiety czasem go przerażają, ale to nie przeszkadza Grace wzdychać do niego potajemnie odkąd tylko zaczęła się interesować płcią przeciwną. Ethan był jej pierwszą miłością i pierwszym rozczarowaniem. Nigdy nawet nie zdradził się ze swoimi uczuciami. Wolał przyglądać się jej z daleka. W końcu zrezygnowana Grace wyszła za innego i rozwiodła jeszcze zanim na świat przyszło jej dziecko. Poradziła sobie jednak. Nie wróciła do rodziców, nikogo nie prosiła o pomoc. Miała już jednak dość samotności. Wzięła wreszcie sprawy w swoje ręce i przyparła Ethana Quinna do muru. Od tamtej pory musiała robić to nie raz, bo ten głupek słynął z zastanawiania się nad wszystkim po dziesięć razy.

Od samego początku Ethana polubiłam najbardziej. Jest taki opanowany, spokojny. Nie traci nad sobą kontroli jak Cameron ani nie jest pewny siebie jak Philip. Cieszę się, że trafił na dziewczynę taką jak Grace. Nie wiem, czy jakaś inna miałaby cierpliwość do tej jego irytującej cierpliwości.