Never Never

Od pierwszej strony zastanawiałam się co będzie dalej. Książka zmusza do zastanowienia się jak to jest gdy dwoje ludzi, którzy są ze sobą blisko nagle zapominają o swoim istnieniu. Czy coś takiego jak pokrewne dusze istnieją?

Wyobraźcie sobie sytuację, że pewnego dnia, całkiem nagle i niespodziewanie, zapominacie WSZYSTKO! 😵 Nie macie pojęcia kim jesteście, gdzie i dlaczego akurat w tym miejscu się znajdujecie, 😯 nie wiecie też kim są otaczający Was ludzie. 🥺 Cała Wasza przeszłość to całkowita pustka. Nie ma NIC...

Taki właśnie los spotkał Silasia i Charlie, dwójkę bohaterów książki 📚 "Never never" autorstwa Tarryn Fisher i Colleen Hoover. Dziewczyna i chłopak nie mają pojęcia, co ich łączy, ale wszystko wskazuje na to, że bardzo wiele. 🫢 Dzięki zapiskom, liścikom i zdjęciom z przeszłości para ma możliwość zrozumienia tego, co się wydarzyło. 😮 I o ile to wydaje się być realne, to nauczenie się na nowo kochania kogoś, kogo wcześniej darzyło się gorącym uczuciem, 💓 a się o tym zapomniało, to rzecz jakby bardziej skomplikowana. 😔 Czy Silas i Charlie przypomną sobie swoją wspólną przeszłość? 🤔 A może postawią na coś innego?

Historia przedstawiona przez duet Fisher-Hoover jest dość oryginalna i niezwykła, co na pewno zachęca do sięgnięcia po tę lekturę. 👍 Utrata pamięci przez dwoje głównych bohaterów, odkrywanie razem z nimi ich dawnego, zapomnianego życia i poznawanie ich reakcji w tak niecodziennej sytuacji dostarcza ogromu emocji. 🤯 Są to emocje pozytywne, kiedy to śmiejemy się z humoru, jaki wnoszą ze sobą bohaterowie, 😁 ale też i emocje negatywne, jak smutek, 😭strach 😳 czy zagubienie. 😟

Silas i Charlie są wykreowani w sposób fantastyczny. 🤩 Mają konkretne charaktery i są jacyś - od samego początku ich polubiłam. 😊 Sama fabuła jest bardzo ciekawa i wciągająca. Autorki zrobiły też dobrą robotę operując lekkim i przejrzystym językiem. 👍 Dzięki temu książkę wręcz się pochłania. Co do zakończenia..., sądzę, że będą zwolennicy i przeciwnicy takiego rozwiązania. 😉 Więcej Wam nie zdradzę, tylko polecę przeczytanie "Never, never". Według mnie, warto❗️😊

“Nigdy nie zapominaj,

że to ja jako pierwszy Cię pocałowałem.

Nigdy nie zapominaj,

że będziesz ostatnią, którą pocałuje.

I nigdy nie przestawaj mnie kochać.

Nigdy nie przestawaj, Charlie.

Nigdy, przenigdy nie zapominaj.”

Do tego cytatu mogłabym dodać:

Nigdy, przenigdy nie zapomnisz tej książki.

Historia opowiada o losach dwójki nastolatków. Charlie i Silas niespodziewanie odzyskują przytomność w szkole, ale nie wiedzą kim są, ani co się im stało. Jedyną rzeczą, która utkwiła im w pamięci to fakt, że kiedyś bardzo się kochali. Dziewczyna początkowo nieufnie podchodzi do relacji z Silasem, jednak coś ją ciągnie w jego stronę. Każde najmniejsze muśniecie powoduje u niej znajome wrażenie. Chłopak troszeczkę inaczej przeżywa tę sytuację. Od samego początku jest przekonany w prawdziwość uczuć, które łączą go z tajemniczą dziewczyną.

Mimo wszystko ta para postanawia nawiązać współpracę i razem odkryć prawdę. Po przez tajemnicze fotografie i notatki odkrywają karty przeszłości dotyczące ich samych, jak i ich rodzin.

Dawno nie czytałam tak oryginalnej powieści z tak dobrze wykreowanymi postaciami. Silas to idealny kandydat na męża. Był po prostu przeeecudowny. Wszystkie jego najmniejsze gesty dostrzegałam z uśmiechem na twarzy, a jego bystrość mnie totalnie rozbrajała. Natomiast moja relacja z Charlie była burzliwa. Z jednej strony mnie niemiłosiernie irytowała, a z drugiej strony widziałam w niej naprawdę twardą babkę, która dużo przeżyła.

Wszystkie odniesienia dotyczącej współczesnej popkultury sprawiły, że czułam się, jakby akcja rozgrywała się za moim oknem. Nawiązania do rodziny Kardashianów były przecudowne. Również spodobały mi się trafne spostrzeżenia dotyczące uzależnienia od telefonów. Niby były takimi małymi napomknięciami o ciągłym sprawdzaniu smartfonów, a jednak dały mi do myślenia.

Nie spodziewałam się, że ta książka wywoła na mnie aż tak duże wrażenie. Dawno nie byłam tak rozemocjonowana podczas czytania. Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów starając się razem z nimi rozwiązać zagadkę. Przyznam, że bawiłam się świetnie.

Colleen znowu mnie nie zawiodła i choć do tej pory w moim topie tej autorki była "Layla", to teraz ustąpiła miejsca "Never Never". Nie sądziłam, że ta książka tak mi się spodoba, dobrze przy niej spędziłam czas, a czyta się bardzo szybko. Dwoje nastolatków, którzy dopiero co się rozstali, traci pamięć. Muszą dowiedzieć się dlaczego ją stracili i dlaczego to się powtarza i chociaż rozwiązanie akcji było od pewnego momentu przewidywalne, to i tak podobała mi się fabułą, bo bardzo lubię pióro Colleen Hoover. Tylko nie nastawiajcie się gatunkowo na thriller, bo możecie się zawieść.

"Never Never" to książka dwóch autorek i z reguły nie lubię takich połączeń, ale tu postanowiłam dać tej historii szansę i bardzo się cieszę, bo to był świetnie spędzony czas. Fabuła totalnie wciąga i naprawdę czyta się bardzo szybko. Historia potrafi zaskoczyć, więc czytelnik na pewno się nie znudzi, a sami bohaterowie są przyjemni. Ich losy ciekawią, a jedynym minusem, jaki zauważyłam w tej książce to trochę zbyt cukierkowe zakończenie, które ma mało wspólnego z rzeczywistością. Tak czy inaczej, bardzo polecam, fajna i dość lekka lektura. 

Colleen Hoover to niezaprzeczalnie moje odkrycie, odkąd przeczytałam "wszystkie nasze obietnice" wiedziałam, że do mojej domowej biblioteczki muszą trafić kolejne tytuły tej autorki. I tak się właśnie stało książka "Never never" to powieść, która wzbudziła we mnie wiele emocji (zresztą jak każda książka tej autorki). Większość powieści C. Hoover jest new adult, ale uważam, że to książki, które pokochają nie tylko młode osoby. Główni bohaterowie "Never never" są tak opisani przez autorkę, że od razu zaczęłam wczuwać się w ich historię.

Zdecydowanie polecam!

,,Nigdy nie przestawaj. Nigdy nie zapominaj''.

Czy zastanawialiście się czasem jakby to było. Obudzić się i nie poznawać wszystkich w koło? Jakby to było nie poznać najbliższej waszemu sercu osoby?

,,Never Never" to historia Charlie i Silas którzy nie wiedzą kim dla siebie są, co im się stało i co do siebie czują.

A jedyną podpowiedzią na to co było są stare tajemnicze notatki i fotografie.

Czy serce wygra i będą potrafili pokochać się od nowa?

„Wole kochać Cię, gdy jesteś na dnie, niż pogardzać Tobą, gdy jesteś na szczycie”.

Cudowna fabuła, świetnie wykreowani bohaterowie i piękna historia.

Młodzieżowa książka którą czyta się szybko. Chodź z początku jest niezrozumiała to nie tylko my nie rozumiemy tego co się dzieje, bohaterowie też. Książkę pisały dwie autorki i powiem Wam że nie odczuwa się tego w ogóle.

Pomysł na fabułę jest genialny, wykonanie świetne.

Niezwykle świetny klimat książki pozwala spędzić niezapomniane chwile.

To moje pierwsze spotkanie z Colleen Hoover i już teraz wiem, że na pewno nie będzie ostatnie! Książka idealnie wpasowała się w mój gust, bo tematyka związana z ludzką pamięcią interesuje mnie od bardzo dawna. Umiejętnie budowane napięcie, wątek miłosny i sporo tajemnic z przeszłości, na którą opadła zasłona zapomnienia. To wszystko okazało się sprawdzonym przepisem na znakomitą i wciągającą powieść od której trudno było mi się oderwać. Pożyczyłam ją już mojej przyjaciółce i jestem przekonana, że jej także się spodoba. Polecam!  

Ta książka jest genialna, zachwycająca i zaskakująca. Never Never totalnie wciąga. Historia jest ciekawie poprowadzona i mimo dość nietypowego bajkowego zakończenia, urzekła mnie. Z niecierpliwością czytałam każdą kolejną stronę i oczekiwałam na równie ciekawe zakończenie, które ostatecznie okazało się dość przewidywalne. Jednak nie zraziło mnie to a moje oczekiwania nie zostały zniszczone. Nie sądziłam, że ta książka aż tak mi się spodoba i będę ją polecać swoim znajomym. Uważam ,że twórczość Colleen Hoover się kocha albo nienawidzi. 

Czego nigdy przenigdy nie zrobiliście?

Ci, którzy mnie znają wiedzą, że moja relacja z książkami Colleen Hoover jest dość ciężka i burzliwa. Im starsza jestem tym mniej jej powieści mi się podoba. Jednak ze względu na to, że „Never never” powstało we współpracy z Tarryn Fisher, to czułam wewnętrzną potrzebę, żeby po nie sięgnąć (poza tym nie czytałam nigdy tej historii, mimo że nawet kiedyś miałam ją na półce).

Czy jestem usatysfakcjonowana lekturą? Jak najbardziej! Aż sama jestem w szoku, że bawiłam się tak dobrze. Chociaż może „bawiłam się” to złe określenie zważywszy na temat tej powieści. Chyba bardziej pasowałoby powiedzieć, że się wciągnęłam, zaangażowałam i pozwoliłam żeby historia odcięła mnie od prawdziwego świata. Połknęłam ją w jeden wieczor i totalnie weszłam do środka książki i nie wyszłam z niej do czasu aż nie skończyłam.

Charlie i Silas tracą pamięć i na tym opiera się cała intryga. Nie wiedzą kim są i dlaczego znajdują się w danym miejscu. Chyba ten motyw ujął mnie za serce. Wyobraziłam sobie jak bardzo zagubieni i zdezorientowani muszą się czuć. Jak źle im z tym wszystkim. Jak dziwnie musiało być, gdy ludzie was poznają, a wy ich nie. Koniecznie musiałam jak najszybciej dowiedzieć się co tak naprawdę wydarzyło się wcześniej i czy bohaterom uda się wrócić do normalności i przypomnieć sobie swoją przeszłość. Bo wiecie, bez przeszłości nie ma teraźniejszości i przyszłości.

Ujął mnie także motyw listów, które zostawiali dla siebie Charlie i Silas, a także inne na pierwszy rzut oka niezrozumiałe notatki. Często taki zabieg mnie drażni, ale tutaj nadal tylko historii emocji i tajemniczości. Aż sama jestem w szoku, że jest to element, który tak bardzo na mnie wpłynął, ale jak widać w przypadku książek nigdy nie można być niczego pewnym!

.

Muszę pochwalić obie autorki, udało im się stworzyć historię jednocześnie prostą i skomplikowaną, a także zaskakującą i pełną ukrytych elementów. Bardzo się cieszę, że „Never never” trafiło w moje ręce, a wam polecam samemu po nie sięgnąć!

“Never Never” to pierwsza książka, przy której używałam zakreślaczy. Znacznikowanie mi nie podchodzi, ale zakreślanie fragmentów, które mi się spodobały, totalnie mnie zachwyciło! Więc tak, od dzisiaj nie dość, że paćkam farbą po brzegach książek, to jeszcze bazgram markerami w środku! 😆

Jeśli chodzi o samą książkę, to ona również skradła moje serce już od pierwszych stron. Pomysł na fabułę jest fenomenalny i tak bardzo nie mogłam się doczekać, aż poznam rozwiązanie zagadki, że kilka razy kusiło mnie, by zajrzeć na koniec i sobie zaspojlerować 😆 Ale spokojnie, trzymałam się dzielnie i nie zrobiłam tego!

Dlaczego bohaterowie stracili pamięć i nie mają pojęcia, kim są? Jakim cudem nie znają ludzi, którymi się otaczają, nie wiedzą o sobie zupełnie nic i nie rozumieją, dlaczego według ich rodzin powinni się nienawidzić? Musicie się tego dowiedzieć! “Never Never” zaczyna się ciekawie, a późniejsze plot twisty tylko to wrażenie potęgują! Nic Wam nie będę zdradzać, ale zapewniam, że podczas czytania nie raz i nie dwa złapiecie się za głowę!

Nie tylko fabuła jest w tej książce świetna. Uwielbiam Charlie z jej ostrym charakterkiem, siłą i stanowczością. Uwielbiam Silasa i jego wrażliwość oraz dobroć. Ale najbardziej uwielbiam tę dwójkę razem - jeju, jacy oni są uroczy i jak bardzo do siebie pasują! ♥️

"Never Never" to książka, którą ogromnie przeżywałam i która bez wątpienia trafia do grona moich tegorocznych ulubieńców!

Bliżej mi do twórczości Fisher niż do książek Hoover. Lubię pokręcone historie, które bardziej bazują na psychice niż na emocjach bohaterów. A w "Never never" autorki pokusiły się o stworzenie historii równocześnie pokręconej, momentami zagmatwanej, ale opowiadającej o miłości i przeznaczeniu.

Od pierwszej strony zostajemy wrzuceni w wydarzenia, których nie rozumiemy. Ale nasi bohaterzy również ich nie rozumieją. Dopadła ich dziwna przypadłość, nie pamiętają nic ze swojego życia. Żadnych wspomnień, znajomych twarzy, czy osobistych faktów. Brzmi to przerażająco, jednak pokazanie tego w młodzieżowy sposób, wśród problemów wieku nastoletniego, trochę łagodzi taki wydźwięk. Bo nie jest to horror czy thriller, a bardziej opowieść o przeznaczeniu, trochę fantastyczna, trochę romantyczna.

To moje drugie podejście do tej powieści, ale odczucia mam takie same jak za pierwszym razem. Czuję tu więcej Hoover, więcej ugładzenia, ale w dalszym ciągu to historia, która wciąga, ciekawi i dobrze się czyta.

Przyznam, że pomyliłem się co do tej historii. Od samego początku mnie ona pochłonęła. To było po prostu tak różne od wszystkiego, co czytałem. Skończyło się na tym, że przeczytałem wszystkie książki z serii jedna po drugiej, ponieważ nie mogłem się oderwać, dopóki nie dowiedziałem się, co się stało.Ta historia była niewiarygodna, ale bardzo zabawna. To jedna z tych książek, w których myślisz „tak, jasne” i przewracasz oczami… ale i tak nie możesz przestać czytać, ponieważ kochasz każde nieprawdopodobne zdanie. Wspaniała, zaskakująca. Naprawdę bardzo polecam!

💙"Never Never" - Colleen Hoover, Tarryn Fisher

Charlie i Silas nie wiedzą, kim są, co do siebie czują, skąd pochodzą ani co wydarzyło się wcześniej w ich życiu. Nie znają swojej przeszłości. Pomięte kartki, tajemnicze notatki i fotografie z nieznanych miejsc muszą im pomóc w odkryciu tego, co kiedyś ich łączyło.

✨Czy to wystarczy, by miłość znów zapłonęła w ich sercach?

Wiem, że sporo osób czytało tę książkę lata temu w poprzednim wydaniu. Ja spotkałam się z nią pierwszy raz właśnie za sprawą wznowienia i zdecydowanie rozumiem jej fenomen. Z początku myślałam, że będzie to po prostu ok młodzieżówka. Wątek wspólnej amnezji był ciekawy, ale reszta wydawała mi się dość typowa. Jednak z każdą kolejną stroną działo się więcej i bardziej, autorki potrafią zaskoczyć. Końcówka była naprawdę szalona i świetna. 😍

✨"Ona cię kochała. Jeśli chodzi o mnie, to nawet jeszcze nie wiem czy cię lubię"

Mamy tu pokazane uzależnienia, obwinianie się i zdrady. Ale to jak pisarki poprowadziły całość i jakie zakończenie napisały daje nadzieję. Powieść zostawiła mnie z masą pozytywnych emocji. Jest w niej takie ciepełko, które sprawia, że idealnie wpisuje się w przedświąteczny klimat. Poczułam tę miłość!

✨"Nie zmienimy przeszłości, Charlie. Ale możemy wpłynąć na to jacy jesteśmy teraz."

Bohaterowie wdarli się do mojego serca. Polubiłam ich, kibicowałam im i uwierzyłam, że są bratnimi duszami. Cieszę się, że poznałam ich historię, świetnie się ją czytało.

Ps: EPILOG! 😂🙈

Nazywam się… nie pamiętam… Co ja robię w tym pomieszczeniu? To chyba sala lekcyjna. Czemu wszyscy się tak dziwnie na mnie patrzą? Muszę szybko stąd wyjść… Słyszę jakiś głos, każe mi usiąść w ławce. No dobrze. Czemu on rozdaje jakieś sprawdziany? Co to jest? Czemu nic nie pamiętam? Nic nie napisałam. Wychodzę z sali. Zaczepia mnie jakaś dziewczyna. Zwraca się do mnie jak najlepsza przyjaciółka. Tak to chyba ona, ale jej też nie pamiętam. Mówi, że mam na imię Charlie.

Co to za chłopak? Wszyscy mówią, że jesteśmy jak papużki nierozłączki. To oznacza, że jesteśmy razem? Chyba tak. Ale jest jeszcze jeden chłopak... Muszę się zachowywać tak aby nikt się nie dowiedział, że nic nie pamiętam… Rozmawiam z MOIM chłopakiem. Ale on zdradza, że też nic nie pamięta… Wołają na niego Silas. Urwaliśmy się z lekcji. Okazuje się, że jest bajecznie bogaty, a na jego łóżku jest karteczka z napisem „Nigdy nie przestawaj. Nigdy nie zapominaj”. Co to znaczy? I co się stało wczoraj wieczorem… Czemu moja matka jest alkoholiczką… Pomóż mi.

Charlie i Silas muszą zmierzyć się z sytuacją, w której jeszcze nigdy nie byli. Żadne z nich nic nie pamięta. Wszyscy mówią, że są parą, wszyscy oprócz matki Charlie. Muszą razem odkryć co się stało tego pechowego wieczora. Dlaczego nic nie pamiętają i jak mogą przywrócić sobie pamięć. Od teraz muszą połączyć siły i zmierzyć się z codziennością, której nie znają. A co jeśli znowu zapomną kim są?

To moje pierwsze (tak mówię serio!) spotkanie z książkami Colleen Hoover i Tarryn Fisher. Jestem niezwykle oczarowana w jak precyzyjny i przemyślany sposób została skonstruowana cała książka. To chyba najlepsze słowa na określenie tego niezwykłego klimatu i niespotykanego uczucia podczas czytania. Jednym słowem jestem zachwycona i to na pewni nie będzie moja ostatnia książka Colleen Hoover!

💋Jest to pierwsza książka od Coleen Hoover oraz Tarryn Fisher jaką przeczytałam i szczerze powiem, że bardzo mi się spodobała. Książka jest pełna emocji. Poznajemy historię z dwóch perspektyw, co pomaga nam poznać historię z dwóch różnych stron oraz bardziej zżyć się z bohaterami. Książka głównie skupia się na relacji Silasa i Charlie. Wątek romantyczny według mnie jest bardzo dobrze poprowadzony. Jest w nim dużo ciepła, ale też trudnych momentów, co wprowadza w balans. Świetne jest to, że pomimo tego, że autorka stworzyła świetny wątek miłosny, to wplotła w historię wątek śledczy, który niesamowicie mnie zaciekawił i sprawił, że chciałam jak najszybciej dowiedzieć się prawdy. Polecam i zabieram się za kolejne książki od obu autorek, ponieważ ta na pewno zapadnie mi w pamięć 😉

Nigdy, przenigdy w wolnym tłumaczeniu to całkiem popularna w krajach zachodnich gra imprezowa. Ale tak naprawdę każdy człowiek ma swoje nigdy, przenigdy. Czasem dotyczy rzeczy trywialnych, dotyczących codziennych spraw. Lecz może także stanowić o naprawdę szalenie ważnej rzeczy, która zajmuje bardzo ważne miejsce w życiu. A co może być istotniejszego aniżeli zaklinanie, by nigdy nie zapomnieć o tym, jak mocno kocha się tę jedną, ważną osobę?

Charlie i Silas to para, związana ze sobą od lat. A przynajmniej na to wskazują okoliczności. Chodzą razem do liceum, w którym są całkiem rozpoznawalni. Charlie kocha książki, a Silas fotografię, oboje mają rodzeństwo, a ich rodziny kiedyś łączyła ogromna zażyłość. Lecz to suche fakty, których odkrycie wymagało naprawdę dużego zachodu. Bowiem Charlie i Silas stracili pamięć, choć amnezja, która ich dopadła jest dość intrygująca. Nie pamiętają swojej przeszłości, ale powszechnie znane sprawy i wiele umiejętności, których w przeszłości nabyli nie stanowią dla nich wyzwania. Najistotniejszym celem jest, by poznali samych siebie. Ale czy na pewno tych z przeszłości? Może wystarczy odkryć te osoby, które kryją się głęboko w ich sercach?

"Never, never" to odrobinę inna odsłona Hoover, być może z uwagi na to, że pisana jest w duecie. Nie znam twórczości Fisher, natomiast po przeczytaniu wielu książek Colleen widzę jej wpływ w pisaniu tej powieści. I choć nie urzekła mnie tak, jak większość powieści Hoover, to spędziłam z nią ciekawy czas i co ważne- potrafiła mnie zaskoczyć. Ta pozycja podzielona jest na trzy części i rozpoczęcie każdej z nich powinno być przewidywalne, a jednak zupełnie tak nie jest, dzięki czemu każdy etap drogi bohaterów ma w sobie coś wyjątkowego. Ciekawym jest obserwowanie ich zmiany, poznawania siebie na nowo, gdy otrzymują zupełnie czystą kartę i wyrabiania sobie innego spojrzenia na świat, ludzi i wydarzenia. Smaku dodaje tu tajemnica dotycząca przeszłości Charlie i Silasa, bowiem poznajemy ją na równi z nimi, a jesteśmy jej niezmiernie ciekawi i co niektóre decyzje bohaterów nic nie wnoszące do sprawy mogą okazać się frustrujące. Ale, w życiu wszyscy błądzimy, i Autorki świetnie za sprawą postaci to ukazują. To powieść o przeznaczeniu, o miłości, której nigdy, przenigdy nie powinno się wyrzec ale i o tym, jak destrukcyjny wpływ na dzieci mogą mieć zachowania i decyzje rodziców. I choć realia bohaterów są nieco fantastyczne, to jednak dzięki temu fabuła nabiera wyrazistości ale i mocniej akcentuje błędne koło w które wpadli. Bo czasem jedynie stojąc z boku i oceniając samego siebie z perspektywy zupełnie obcej osoby można zauważyć swoje błędy, potknięcia i przykrości, które się wyrządziło. Ciekawym zabiegiem są listy, które Charlie i Silas znajdują i które niezwykle emocjonalnie ukazują ich relację w najważniejszych dla nich momentach. Istotne w tej powieści jest także to, by nie deprecjonować uczuć między ludźmi, niezależnie od ich wieku. Końcowe rozdziały zaskakują, a z drugiej strony świetnie spinają całokształt powieści, natomiast epilog odbieram z przymrużeniem oka. Zabrakło mi mocniejszej kreacji bohaterów, większego drążenia w ich przeszłości, rozpisania niektórych scen bardziej szczegółowo i burzy emocjonalnej, która by mną wstrząsnęła i trwała przez cały okres lektury. Natomiast i tak uważam, że to naprawdę dobra książka i to nie tylko dla młodych ludzi, lecz także dla tych dużo starszych, by spojrzeli na to z perspektywy rodzica i wyciągnęli odpowiednie wnioski.

Książkę czytało mi się wspaniale! Była bardzo wciągająca, były tajemnice, zagadki i niejasne tropy, które nadawały powieści klimat thrillera. Bohaterowie zostali dobrze skonstruowani, a ich charaktery wyważone. Przeszłość którą odkrywają nie świadczy o nich najlepiej, dzięki czemu dostajemy pewne przesłanie od autorek, a Charlie i Silas mają okazję do refleksji nad tym kim chcieliby się stać, mają okazję do naprawienia swoich błędów. Tym co przeszkadzało mi w tej historii to niepotrzebny dramatyzm, tworzył on niepowtarzalny klimat, ale sprawił, że poczułam się oszukana przez autorki i odniosłam wrażenie, że nie przemyślały one wszystkich wątków. Pod koniec książki zostajemy pozostawieni z kilkoma pytaniami, które nie zaliczają się do "otwartego zakończenia". To pozostawia niesmak, ale przyznać trzeba, że czas spędzony z "Never never" nie był czasem straconym.

Miałam okazję czytać książki Colleen oraz Tarryn. Z tą pierwszą bardzo się polubiłam, niestety druga z autorek nie do końca przypadła mi do gustu. Połączenie ich twórczości jednak dało cudowny efekt.

Książkę już poznałam lata temu i zakochałam się w niej całkowicie. Choć minęło tak wiele czasu, to do historii Charlie i Silasa często powracałam myślami. Ucieszyłam się zatem, że książka została wydana ponownie, i to w tak pięknej oprawie.

Książkę czyta się ekspresowo i nie sposób się od niej oderwać. Ogromnie podoba mi się pomysł z utratą pamięci i próbą powrotu do rzeczywistości. Ogromnym plusem jest to, że czytelnik wie o przeszłości nastolatków tyle ile oni sami i poznaje historię ich życia w tym samym tempie. Do tego jestem fanką radzenia sobie Charlie i Silasa z zaistniałą sytuacją - sprawiania pozorów normalności, a także pozostawiania wskazówek i ich interpretacji.

Bardzo lubię bohaterów i choć osobno nie będą moimi ulubieńcami, to w duecie trafiają do topki. Uwielbiam ich relację, choć nie jest ona idealna.

Kilka wątków w książce nie zostało pociągniętych do końca i urwały się nagle bez wyjaśnienia, ale rozumiem to, bo jednak mamy tu problemy z pamięcią i według mnie dodaje to nawet rzeczywistości całej historii.

Nie do końca jestem fanką zakończenia, jak to zwykle bywa kiedy nie jest ono zamknięte, ale też nie uważam go za złe. Czegoś po prostu mi brakowało.

Całość bardzo polecam. Może i wam historia Charlie i Silasa utknie w pamięci na lata.

Ja na pewno wrócę do niej jeszcze wiele razy.

Nigdy nie zapominaj jak bardzo cię kocham.

Nigdy nie zapominaj jak ważna jesteś.

Nigdy nie pozwól sobie wmówić, że jest inaczej.

Nigdy nie oddaj sterów swojego życia komuś innemu.

Nigdy przenigdy

Wyjątkowa opowieść Charlie i Silasa przedstawiona z perspektywy każdej ze stron. Czuję się zaszczycona, że dane mi było towarzyszyć im w podróży w głąb siebie gdy świadomość zawodzi a jedynie serce jest pewne swoich racji. Jestem zachwycona, sposobem w jaki autorki przedstawiły miłość dwojga młodych ludzi. Pomimo, że nie jest krystaliczna to wyrażana w drobnych, choć prawie do końca nieświadomych gestach, romantyczna i najprawdziwsza. Taka, której nie jest w stanie oszukać czas ani ludzki umysł. Taka, która zdarza się raz na całe życie i taka, której się nie zapomina. Niesamowita, czarująca, po prostu piękna. Jak cała ta historia, której nie sposób odłożyć gdy już po nią sięgniesz. Działa kojąco, dając nadzieję na lepsze jutro. Ja jestem w niej zakochana i jestem pewna, że Ty również ją pokochasz.

Miałam wielkie oczekiwania, co do tej lektury i chyba to właśnie z ich powodu, czuję się trochę zawiedziona tą historią. Liczyłam na ogrom emocji, a tym czasem… Nic z tego nie poczułam. Zabrakło mi pasji, przede wszystkim w próbach przypomnienia sobie przez bohaterów ich przeszłości i tego, co do siebie czuli. Owszem, było wiele prób rozwikłania ich zagadek, ale jakoś nie potrafiłam w tym wszystkim dostrzec emocji.

“Nigdy nie zapominaj, że będziesz ostatnią, którą pocałuję.

I nigdy nie przestawaj mnie kochać.

Nigdy nie przestawaj, Charlie.

Nigdy, przenigdy nie zapominaj”

Charlie i Silias nagle stracili pamięć. Nie wiedzą kim są, co do siebie czują, kim jest ich rodzina i co się wydarzyło w przeszłości. Jedyne co mają to pomięte listy, tajemnicze notatki i zdjęcia to wszystko musi wystarczyć, żeby jak najszybciej przypomnieli sobie kim są i odbudowali to co do siebie czują. Połączyło ich przeznaczenie ale czy ono wystarczy, żeby wszystko odbudować?

Z ogromną ostrożnością podchodzę do książek Colleen Hoover, kiedyś czytałam kilka i niestety średnio przypadły mi do gustu. Tym razem dzięki wydawnictwu Moondrive sięgnęłam po “Never never”. Początkowo historia zaciekawiła mnie i miałam wrażenie, że będzie jedną z tych, których nie da się odłożyć. Niestety im dalej tym bardziej brakowało mi czegoś. Książka podzielona jest na trzy części, a każda z nich na rozdziały. Ostatnia czyli trzecia część “Never, never” całkowicie mi się nie podobała, w zakończeniu zabrakło mi emocji.Wydaje mi się, że to właśnie ich brakowało mi też w całej powieści. Autorki miały świetny pomysł na fabułę ale mam wrażenie, że pod koniec trochę to wszystko siadło i zabrakło efektu wow.