Nawiedzony hotel

William Wilkie Collins to angielski powieściopisarz żyjący i tworzący w XIX wieku. Za życia ogromnie popularny - napisał blisko 30 powieści, 60 opowiadań i ponad 100 esejów. Prekursor powieści detektywistycznej; jego Kamień księżycowy jest uznawany za pierwszą powieść tego typu. W 2013 Wydawnictwo Zysk wznowiło tę książkę a dwa lata później wydało zbiór Nawiedzony hotel, zawierający tytułową powieść oraz osiem opowiadań.

Nawiedzony hotel traktuje o zagadkowej kobiecie - hrabinie Naronne, która staje się przyczyną zerwania zaręczyn lorda Montbarego ze swoją daleką kuzynką Agnes Lockwood; sama zaś później zostaje jego żoną. Jednak to dopiero początek kłopotów jakie czekają Agnes - bowiem jej los jest nierozerwalnie złączony z hrabiną. Na dodatek cała historia dzieje się w pewnym dworku, przemianowanym później na hotel, znajdującym się w Wenecji - mieście ponurych kanałów, cieni i śmierci...

Nawiedzony hotel jest zdecydowanie bardziej połączeniem fabuły typowej dla powieści detektywistycznej z historią o duchach, aniżeli klasycznym przedstawicielem opowieści grozy. Entuzjaści mrożących krew w żyłach historii, czytając tę książkę, mogą poczuć się odrobinę zawiedzeni - nie znajdą tutaj okropieństw, brutalnych i niewytłumaczalnych morderstw, czy bardzo mocno wyeksponowanych zjawisk paranormalnych. Nie zapominajmy jednak, że Collins był jednym z pierwszych autorów w swoich czasach, który do swoich opowieści włączył elementy grozy i uczynił z niej główny temat. Owszem znajdziemy tutaj dość często poruszany temat duchów i zjawisk paranormalnych, lecz współczesnego czytelnika raczej one nie wystraszą, co najwyżej wzbudzą ciekawość. Jednak dla ludzi w czasach Collinsa, musiała to być groza, która mocno oddziaływała na wyobraźnię ówczesnych czytelników. Dlatego ciężko oceniać te opowieści jak i pomysły autora poprzez pryzmat współczesnej skali grozy. Niemniej uważam, że jest to książka warta uwagi, zwłaszcza dla osób lubujących się w klasyce gatunku. Nawiedzony hotel, to nie tylko opowieść grozy, ale przede wszystkim wspaniała kreacja obu dam grających główną rolę w tej książce, oraz przedstawienie realiów tamtych czasów i jego obyczajów. To czyni tę historię bardzo trudną do jednoznacznego zakwalifikowania gatunkowego a tym bardziej do oceny.

Jak wspomniałem na początku, znajdziemy tutaj także osiem opowiadań i to właśnie one podbiły moje serce. Urzekła mnie ich fabuła oraz ciekawsza i znacznie bardziej intrygująca tematyka niż w powieści Nawiedzony hotel. Wśród najciekawszych opowiadań warto wymienić Upiorne łóżko opowiadające o pewnym przybytku, w którym istnieje bardzo specyficzne łóżko - duszące osoby w niej śpiące. Dziewiąta! ujawniające historię pewnej rodziny, której członkowie umierają nagle i tragicznie zawsze punktualnie o dziewiątej. Czy Diabelskie okulary w którym tytułowy przedmiot pozwala odkryć osobie go noszącej, prawdziwą naturę otaczających go ludzi i ich myśli. Główny bohater tej minipowieści napyta sobie przez to biedy, lecz uchroni to go od wielu złych decyzji i małżeństwa dla pieniędzy. Pomysły Collinsa są bardzo różnorodne i stwierdziłbym nawet, że były bardzo oryginalne jak na epokę w jakiej tworzył, mogę jednak mylić. Opowiadania może nie spowodują ogromnego strachu u współczesnego czytelnika, to są z pewnością go zaintrygują i urzekną swoich urokiem. Mają one jeszcze jedną zaletą - nie posiadają jednoznacznych lub do końca wyjaśnionych zakończeń. Autor w ten sposób zmusza czytelnika do dopisania własnej wersji końca tych historii.

Nawiedzony hotel to klasyczna już powieść z elementami grozy wydana w pięknej twardej oprawie. Polecam ten zbiór przede wszystkim fanom klasyki, ale nie tylko. Z pewnością nie jedna osoba odkryje urok, jaki kryje się w tych starych opowieściach.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka!

[Adres usunięty]

„Wilkie Coolins, uwielbiany autor swoich czasów, prekursor powieści detektywistycznej, w fascynującej mieszance tajemnicy i grozy.” – to jedno zdanie wystarczyło, żebym zainteresowała się „Nawiedzonym hotelem”. Książka oferowała bowiem trzy elementy, za którymi wręcz szaleję, zagadkę do rozwiązania i klimat tajemnicy oraz niepokoju, który wywołuje dodatkowy dreszczyk podczas lektury. Jednak czy autor żyjący i tworzący ponad wiek temu jest w stanie zachwycić współczesnego czytelnika? Musiałam przekonać się o tym na własnej skórze. Przekonajcie się jakie są tego skutki.

Nawiedzony hotel otwierający książkę opowiada historię dwóch kobiet: zagadkowej Hrabiny Naronne i Agnes Lockwood, których losy splotły się ze sobą, w momencie gdy Hrabina zajmuje miejsce narzeczonej lorda Montbarego. Zerwane zaręczyny, a następnie ślub z Hrabiną, to dopiero początek historii, która zaprowadzi czytelnika przez deszczową Anglię, aż do słonecznej Wenecji. gGzie w tytułowym hotelu będziemy świadkiem tajemniczego zniknięcia, śmierci i nadprzyrodzonych zjawisk, a przede wszystkim tajemnicy, która wymaga odkrycia.

Na książkę poza tyłowym Nawiedzonym hotelem składa się osiem opowiadań: Wyśniona kobieta, Pani Zant i duch, Upiorne łoże, Panna Jeromette i pastor, Martwa ręka, Dziewiąta oraz Diabelskie okulary. Wszystkie stoją na równym, bardzo wysokim poziomie intrygując czytelnika, ale także pozostawiając uczucie niedosytu ze względu na swoje zakończenia, do czego wrócę za chwilę. Każde z tych opowiadań posiada innych bohaterów, których łączy jedna wspólna cecha, zostali oni wrzuceni w wir zdarzeń i wystawieni na działanie zjawisk i sił, których bynajmniej nie spotyka się na co dzień. Uczucie niezwykłości, zmieszane często z niepokojem, czy wręcz czystą grozą bije z każdej strony powieści.

Ogromna zaletą opowiadań są ich zakończenia. Autor nie udziela czytelnikowi jednoznacznych odpowiedzi pozostawiając go w sferze domysłów i hipotez, pozwalając na samodzielną interpretację przedstawianych zjawisk i historii. Dodaje to całości niezwykłego klimatu i czyni lekturę jeszcze bardziej pasjonująca i pełną emocji.

Bohaterami opowiadań są delikatne damy, potrzebujące ochrony szlachetnych dżentelmenów. Nie znaczy to jednak, że nie trafiają się zarówno wśród damskiego jak i męskiego grona wyjątki, uwidaczniające swoją osobą najgorsze ludzkie cechy. Autor obnaża w opowiadanych przez siebie historiach mroczną stronę ludzkiej duszy, wyłaniając na światło dzienne niecne podstępy, chciwość, egoizm, zwierzęce zachowania. Granica między dobrem i złem, tym co rzeczywiste, a tym co jest jedynie wytworem naszego umysłu często zostaje zatarta tak, że już niczego nie możemy być pewni.

Styl w jakim pisze autor jest odmienny od tego do czego zdążyły nas przyzwyczaić współczesne powieści grozy. Język trąci minionym wiekiem, w którym tworzył Wiki Collins, nie jest to jednak minus, a zaleta. Pomimo nieco archaicznego sposobu wypowiedzi całość czyta się naprawdę lekko, za sprawą bardzo subtelnych i dopracowanych opisów, w których każde zdanie wydaje się starannie przemyślane, zanim zostało przelane na papier by stać się częścią większej całości.

Wydanie „Nawiedzonego hotelu” prezentuje się nad wyraz dobrze, twarda oprawa, chroniona dodatkowo obwolutą kusi czytelnika klimatyczną ilustracją, a opis obiecuje mieszankę tajemnicy i grozy, którą rzeczywiście znajdziemy w opowiadaniach Wilkie Collinsa.

Jeżeli gustujecie w historiach przesyconych gęstym i mrocznym klimatem, pełnych tajemnic, intrygujących postaci i niewyjaśnionych zjawisk „Nawiedzony hotel” z pewnością was nie zawiedzie. Pomimo iż książka została napisana przez pisarza żyjącego ponad sto lat temu, nie ma najmniejszego kłopotu w tym by zachwycić swoją treścią współczesnego czytelnika, a język jakim operuje pisarz tylko dodaje całości uroku i sprawia, że czujemy się niczym przeniesieni do innej epoki. Jestem pewna, że po lekturze „Nawiedzonego hotelu” będziecie mieli nieodpartą chęć sięgnąć także po inne dzieła autora, by ponownie zagłębić się w ciemną stronę angielskiej rzeczywistości minionych czasów.

Ocena: 8,5/10

Andromeda

Za egzemplarz do recenzji serdecznie dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.