Mroczna melodia

Ciekawa i inna. Świetnie się czytało i kibicowali bohaterom.

Książka napisana świetnie . Przeczytałam w dwa dni. Gorąco polecam .

“Nie potrzebujemy słów, bo mamy coś lepszego. Własne nuty. Istniejemy tylko my i nasza piosenka, melodia pulsująca między nami, odżywiająca nas, spalająca i czyniąca jednością.” 

Zacznę od tego, że jest to najlepsza książka jaką przeczytałam. Mimo tak wielu dramatów, jest to naprawdę piękna historia. 

Ivory jest to 17 letnia dziewczyna. Piekielnie zdolna pianistka, a zarazem bardzo mocno skrzywdzona i doświadczona przez życie młoda kobieta. Jest biedna, pochodzi z patologicznej rodziny, a mimo to uczęszcza do prestiżowej i drogiej szkoły muzycznej. Odstaje jednak wizualnie od reszty uczniów. Jej jedyną bliską osobą jest starszy mężczyzna, właściciel sklepu muzycznego, w którym dziewczyna w wakacje dorabia oraz ćwiczy grę na pianinie oraz kot, którego dostała od ojca na krótko przed jego tragiczną śmiercią. 

Czytając książkę było mi bardzo żal dziewczyny. Jej życie nie wyglądało tak jak powinno. A przez to, że jej dramat trwał przez tyle lat, chyba nie do końca była świadoma jak to wszystko jest złe. Jednak jej relacja z Emerickiem spowoduje w niej zmianę. Możemy zauważyć jak dziewczyna uczy się swojej wartości. 

Emeric to młody i przystojny nowy nauczyciel w szkole Ivory. Bardzo inteligentny i zdolny, ale także arogancki, bardzo wymagający i surowy. Jego postać wzbudza wiele emocji. Jest wykreowany na twardą i arogancką postać. Z czasem widzimy jednak, że całe jego zachowanie ma sens. 

“Mroczna melodia”: Mrok bijący z życia Ivory oraz mroczne upodobania Emerica. A także melodia relacji i miłości tej dwójki, których połączyła pasja i pożądanie. 

Po pierwszych stronach miałam problem z tą książką. Ciężko było mi przełknąć dramat tak młodej dziewczyny. Jednak strona za stroną coraz mocniej się wciągałam, aż w końcu nie mogłam się oderwać. Bardzo szybko ją przeczytałam.  

Książka wzbudziła we mnie bardzo dużo skrajnych emocji. Zakazana miłość, perwersja, dużo mocnego seksu, dramaty i strach... Opisy w niej zawarte nie były nudne, były tak dobrze napisane, że naprawdę chciało się ją czytać.  A końcówka to prawdziwe tornado emocji. 

Gorąco i z całego serca polecam tę książkę!

„Czasami kocha się kogoś, kogo nie powinno się kochać, a w bezkresnej przestrzeni tej miłości nic innego się nie liczy.”

„Mroczna melodia” to romans ze sporą różnicą wieku. To historia o niedozwolonej relacji między uczennicą a nauczycielem, w której pożądanie i fascynacja mieszają się z potrzebą opieki i ochrony. A jak wiadomo, zakazany owoc smakuje najlepiej. Tylko czy ten „owoc” nie okazał się „zatruty” i nie zniszczył kariery, przyszłości i życia kilku osób?

Historia Ivory i Emerica całkowicie mnie wciągnęła. Choć było tam wiele przyjemnych i miłych momentów, które pokazywały, że dla właściwej osoby i prawdziwego uczucia jest się w stanie poświęcić naprawdę wszystko, to przez znaczną część ta historia była mroczna i bolesna. Ivory wiele wycierpiała w swoim życiu, a opis jej przeżyć wywoływał ciarki na moim ciele. Warunki w jakich musiała żyć były okropne, ale mimo to nie poddawała się i uparcie dążyła do wyznaczonego celu. Była ambitna i pracowita i miała dobre serce. Pojawienie się w jej życiu Emerica było jak światełko w tunelu, choć szansa, jaką przed nią postawił, wiązała się z wieloma zagrożeniami i poświęceniami.

Choć nie jestem fanką BDSM, to występowanie jego elementów absolutnie mi w tej historii nie przeszkadzało. Wręcz przeciwnie. Uważam, że doskonale wpasowały się w jej klimat. Ale nie było to mocne BDSM, więc nikogo nie powinno to zrażać do sięgnięcia po tę książkę. Fabuła została ciekawie poprowadzona. Było kilka momentów, które wprowadziły niewiadomą, co do dalszych losów bohaterów. Ale najważniejsze, że historia ta nie była przesłodzona. Szczęście i pożądanie zostało zrównoważone mrokiem i bólem. Do tego lekki styl pisania autorki i fantastycznie wykonany research i zapoznanie się z tematem muzycznego świata sprawiły, że książkę czytało się z ogromną przyjemnością i zaciekawieniem.

Zdecydowanie polecam Wam tę historię! Ja jestem nią zachwycona i czekam na więcej takich książek 💛

#dziendobry #czesc #hej #siemka #elo 🖐🏻

Czy książka może nudzić? Może!

Czy powieść może rozczarować? Może!

Czy czuję niedosyt po przeczytaniu lektury ze zdjęcia? Tak!

Czy oczekiwałam czegoś mocnego? Owszem!

Ale powiem Wam na wstępie, że ostatnie około 150 stron ratuje tę lekturę! Zapraszam poniżej 😉

⭐RECENZJA⭐

Ivory nie ma łatwego życia, gdyż pochodzi z patologicznej rodziny. Dzięki swojemu talentowi i prestiżowej szkole, ma nadzieję się rozwinąć jeszcze bardziej. Poznaje w szkole nauczyciela od muzyki - Emerica. Tych dwoje zacznie łączyć coś więcej, niż tylko miłość do muzyki. Ich pożądanie może przerażać, ale iiii... Jak to wszystko się potoczy?

💙

Ech... Moje zdanie podziela @agakruczek1985, z którą miałam przyjemność czytać ów książkę. Jest to dość duże rozczarowanie. Naprawdę nastawiałam się na mroczną, wyuzdaną historię, a co dostałam? Dla mnie były to troszkę flaki z olejem 🤷🏻‍♀️ Niby historia może porwać, niby można się w niej zatracić, jednak dla mnie wszystko działo się pomału i jakoś mnie specjalnie nie wciągnęło. Bohaterowie mnie nie porwali swoją osobowością, byli tacy nijacy 🤷🏻‍♀️ Relacja między nimi, która się rodziła mogła być żywsza 🤔 Tak naprawdę nie czułam narastającej chemii między nimi i tego całego pożądania 🤔 Troszkę mnie to dziwi, bo naprawdę słyszałam o tej lekturze dużo dobrego, ale tak, jak zauważyłam, nie wszystkim wszystko będzie się podobać 😉

Była tutaj jedna scena seksu, która bardzo mi się podobała 🙈 i to spowodowało, że nie dałam tej powieści recenzji negatywnej, tylko neutralną. No działo się 😁🙊 I powiem Wam, że potem jakoś poszło 😉 To, co się tam wydarzyło, mogło niektórych zadziwiać, innych brzydzić, a jeszcze innym mogło to być obojętne. Ja w swoim życiu spotykałam takich ludzi, w takich sytuacjach, że mnie już nic nie dziwi 😉 Różnica wieku między postaciami wcale mi nie przeszkadzała ani nie powodowała odruchu wymiotnego. Każdy robi, co chce i z kim chce, ważne, żeby nie ranić nikogo wokół swoim postępowaniem. Chcę nawiązać również do pióra oraz stylu autorki @pamgodwin, który był dość przyjemny i lekki, dzięki temu nie odczułam, że ów książka miała 500 stron, za co kolejny plus 😃 Wydaje mi się, że każdy musi przeczytać tę powieść, żeby wyrobić sobie swoje zdanie na jej temat. Nie ma co sugerować się moją recenzją, gdyż gusta są różne. Z tego, co kojarzę, to ta lektura podobała się @angelreads_ i to jest właśnie świetne! Jedna książka, a tyle opinii! 😉 Nie zniechęcam, a może nawet polecam 😜 A może w gronie moich obserwujących jest jeszcze ktoś, kto czytał ów powieść? Dajcie znać! Miłego 😘

💙

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @[Adres usunięty]ce @niegrzeczneksiazki 🖤

💙

Są powieści, których fabuła podszyta muzyką zabiera nas do innego świata. Tam oddajemy się dźwiękom i śledzimy losy bohaterów, chodząc za nimi niemalże krok w krok. Kiedy sięgałam po tę powieść, nie spodziewałam się, że tak podbije moje serce. Autorki nie kojarzyłam nawet z nazwiska, co teraz wzbudza we mnie wstyd, bo powieść, jaką oddała nam w dłonie, powinien znać każdy, choć oczywiście to tylko moje zdanie.

Ivory ma siedemnaście lat i za wszelką cenę pragnie dostać się na upragnioną uczelnie. Gra na fortepianie jest jej życiem, mimo tego, że Los zgotował jej prawdziwe patologiczne piekło – znarkotyzowana matka i brat tyran to jej codzienność. W szkole, jak można się domyślić, nikt nie pała do niej sympatią, a co za tym idzie, ma przylepioną łatkę dziewczyny lekkich obyczajów. Jakby tego było za mało, ze szkoły odchodzi nauczycielka, która jako jedyna w nią wierzyła. Czy codzienność może być gorsza? Na jej miejsce jednak zatrudnia się młody nauczyciel…

Nie umiem sobie wyobrazić zła jakie wyrządzono naszej bohaterce. Bita, zastraszana, męczona, gwałcona, na każdym kroku wykorzystywana. Nie umiem określić, jak bardzo chciałam podać jej dłoń, przytulić, powiedzieć, że pomogę jej wstać z kolan, że odbiorę część jej bagażu i razem z nią, wspierając, pomogę na tyle i na ile będę mogła. Moje serce złamało się, że jestem taka bezradna, że nie mogę nic zrobić, żeby jakkolwiek ją wesprzeć.

Mimo całego zła tego świata, nastolatka się nie poddała. Podziwiam ją za to, bo nie jeden dorosły, nie byłby w stanie dźwignąć tego wszystkiego. To jakiś jeden obłęd. No i mężczyzna, który wkracza w jej życie z pełnym impetem. Fascynuje ją, wzbudza uczucia, na które Ivy nie pozwalała sobie jak do tej pory. I namiętność, erotyzm, seks, który nie odpycha w tej historii, a nadaje jej mrocznego wydźwięku, który zdecydowanie działa na pikanterię i korzyść fabuły.

Ta powieść jest magiczna. Oplata nas zdarzeniami, hipnotyzuje, mogę się pokusić o narkotyzowanie nas słowami, wbija się w naszą głowę i nie pozwala o sobie zapomnieć. To naprawdę wspaniała książka, jestem nią zachwycona i oczarowana. Wzbudzała we mnie uczucia z jednej skrajności w kolejną, trzymała w napięciu jak cała sprawa się potoczy i czym mnie jeszcze zaskoczy. Bohaterowie są świetni, dobrze wykreowani, prawdziwi z realnymi marzeniami i uczuciami, co dla mnie jest podstawą doskonałej opowieści.

Całokształtem uważam, że za mało słychać o tym tytule. Chciałabym, by jak najwięcej osób ją przeczytało, by mogło poznać historię dziewczyny, której Los płatał figle, a która nie ugięła się przed niczym i potrafiła zawalczyć o swoje lepsze jutro.

Zakazany owoc smakuje najbardziej.

Przyklejona za wczasy łatka powoduje że ktoś postrzega Cię niewłaściwie ...

Kto zatem ma prawo wydawać osądy w imię zasad czy miłości ?

Ocena: 8/10

Ivory to dziewczyna doświadczona przez życie. Choć jej ojciec był bardzo znanym pianistą, to jego śmierć przyniosła klęskę całej rodzinie. Jednak jej ojciec pozostawił po sobie coś co miała szansę wykorzystać. Talent a także możliwość nauki w prestiżowej szkole muzycznej. Czy dziewczyna wykorzysta sytuację? Czy niski status rodziny oraz ambicje spowodują że wpląta się w romans z nauczycielem ?

Kiedy widzę książki o tematyce romansu z nauczycielem nigdy nie zastanawiam się nad nimi zbyt długo.

Jest to dla mnie rodzaj takiego zakazanego uczucia, które nie ma prawa bytu a co za tym idzie potęguje się we mnie jeszcze większa ciekawość.

Mroczna melodia jest książka sporych rozmiarów, natomiast czytało mi się ją bardzo przyjemnie i szybko!

Być może było to spowodowane melodią która słyszałam gdzieś w podświadomości?

Fabuła nie należy do tych bardzo łatwych. Doszło tutaj do zderzenia dwóch środowisk: uczniowskiego i nauczycielskiego. Niski status rodzinny dziewczyny a także oszałamiające bogactwo nauczyciela. Dwa przeciwstawne światy które przyciągają się jak magnez. Nic w tym dziwnego natomiast dookoła tej historii rozlewała się magią jaką była muzyka! To właśnie te wątki najbardziej mną targały gdyż wyobrażałam sobie jak oboje grają, uderzając palcami o klawisze. Wydało mi się nawet że dzięki temu lepiej dochodziły do mnie wszelkie emocje bohaterów.

Pomimo dwóch różnych światów autorka pokazała jak łatwo można komuś przypieczętować przysłowiową łatkę. Poprzez swoją atrakcyjność a także dodatkowe zdobywanie pieniędzy dziewczynę okrzyknięto szkolną ladacznicą. Choć jej poczynania wcale nie należały do niewinnych.

Książka należy do gatunku erotyki i faktycznie taka jest. Znalazłam w niej wiele opisów zbliżeń, ale także różnego rodzaju urozmaicenia które przypominały dominację. Jednak najważniejsze w tym wszystkim było dla mnie odczycie muzyki. To właśnie ona oddała mi ten erotyczny klimat który tworzył się pomiędzy

Bohaterami. Bardzo podobała mi się postać Emerica - nauczyciela który jednocześnie nie chciał przekroczyć granicy ale i czuł ogromne pożądanie względem Ivory. Mroczna melodia to lektura która wymaga myślenia, kojarzenia a także łączenia faktów. To podobało mi się najbardziej, gdyż książka nie wiała nudą. Bardzo polecam przeczytać i oddać się muzycznym uniesieniom

🎶"Czasami kocha się kogoś, kogo nie powinno się kochać, a w bezkresnej przestrzeni tej miłości nic innego się nie liczy."

.

.

Powszechnie wiadomo, że im bardziej coś jest zakazane, tym bardziej staje się upragnione. Czasami tak już jest, że dwójkę osób różni praktycznie wszystko: wiek, pochodzenie, status społeczny, upodobania czy sytuacja finansowa. Prawdą jest też, iż jakakolwiek relacja łącząca młodą uczennicę i przystojnego nauczyciela jest po prostu zła, a zarazem niestosowna. Nie powinna się w ogóle wydarzyć, ani mieć racji bytu. Ale cóż zrobić, jeśli kobietę i mężczyznę przyzywa do siebie muzyka? Do tego mroczna melodia oparta na skali trudnej do zrozumienia…

Niektórzy muszą dorosnąć o wiele wcześniej od innych. Zostają zmuszeni radzić sobie sami, funkcjonować bez wsparcia rodziny, a to dlatego, iż ich bliscy wybrali używki zamiast swoje własne dzieci. Ivory doskonale wie, co to bieda i życie w patologicznej rodzinie. Od lat mieszka w najgorszej dzielnicy Nowego Orleanu wraz z matką uzależnioną od narkotyków oraz bratem, który nie waha się używać wobec siedemnastolatki przemocy. Dziewczyna posiada za to wielki talent – należy do grupy najlepszych pianistów w całym mieście. Jej ojciec, tuż przed śmiercią sprzedał dobrze prosperujący bar, aby zapłacić za jej czesne w prestiżowej szkole muzycznej. Dzięki temu Ivory ma teraz szansę rozwijać swoje umiejętności i szlifować muzyczny talent odziedziczony po ojcu. Jeśli uda jej się ukończyć szkołę z wyróżnieniem będzie miała szansę dostać się na światowej sławy uczelnię w Nowym Jorku. Otrzyma również stypendium oraz możliwość rozpoczęcia wszystkiego od nowa, z dala od biedy, krzywd i patologii, w której dotychczas żyła. Jednak, co roku, a nawet rzadziej na to zaszczytne miejsce w Leopold Conservatory zarząd wybiera tylko i wyłącznie jednego uczucia, co dla Ivory stanowi ogromną motywację do ciężkiej pracy i wielu godzin nauki. Dziewczyna jednak na własnej skórze przekona się, iż w dzisiejszych czasach to nie talent jest najważniejszy, lecz majątek i odpowiednie dojścia, aby zapewnić sobie świetlaną przyszłość. Niczego nie ma za darmo, a pieniądze potrafią wiele zmienić. Co za tym idzie, również mogą pogrzebać marzenia tych, którzy ciężko pracowali, aby coś osiągnąć. Życie Ivory podczas ostatniego roku liceum dosłownie zachwieje się w posadach. A to wszystko za sprawą nowego nauczyciela muzyki, który stanie się zarazem jej piekłem i niebem oraz będzie stanowił jej najmroczniejszą nutę z której razem stworzą zakazaną melodię…

Emeric to opanowany, pewny siebie, surowy oraz szanowany pedagog. Przez kilka lat był dyrektorem prywatnego liceum, lecz jeden błąd, chwila słabości sprawiły, iż wiele stracił. Ludzie szeptali o jego występkach i osobliwych upodobaniach, dlatego też zmuszony został przenieść się do innego miasta, aby rozpocząć nową pracę. Emeric mimo iż ma już dwadzieścia siedem lat pozostaje uzależniony od pieniędzy, miłości oraz wsparcia rodziców. Na dobrą sprawę wcale nie musiałby pracować, ale posiadanie kontroli nad tłumem, zapewnia mu władzę oraz ogromną satysfakcję. Już pierwszego dnia roku szkolnego dał poznać się uczniom jako osoba nie znosząca kłamstw, niedopowiedzeń czy braku dyscypliny. Aczkolwiek jedna z licealistek sprawiła, że na chwilę się zapomniał. Zaczął pożądać czegoś, czego nie mógł mieć. Miał wrażenie, jakby z Ivory łączyły go niewidzialne więzy, które napinały się, ciągnęły, kurczyły oraz drżały z napięcia. Przeczuwał, że ta dziewczyna jest dla niego stworzona. Pragnął otworzyć ją na przyjemność i ból, strach i podniecenie, dawanie oraz branie. Tę dwójkę nie łączyło praktycznie nic. Nic oprócz muzyki. To właśnie ona stanowiła wspólny mianownik w ich skomplikowanym równaniu. Emerica i Ivory, nauczyciela i uczennice, mężczyznę i kobietę – dwie osoby będące ponad wszystko, stanowiące ponadczasowy koncert muzyczny połączy zakazana relacja, który równie wiele może im odebrać, co ofiarować…

.

W momencie, gdy zobaczyłam „Mroczną melodię” w zapowiedziach wydawniczych, od razu poczułam się zaintrygowana tym tytułem. Przede wszystkim ze względu na przepiękną okładką, która kusiła mnie do lektury. Jednak po przeczytaniu opisu mój entuzjazm nieco opadł, gdyż tematyka BDSM to kompletnie nie moja bajka, a przeczuwałam, że właśnie z tym będę miała tutaj do czynienia. Natomiast, wprost uwielbiam, gdy w powieściach pojawia się wątek zakazanej relacji nauczyciela z uczennicą oraz znacznej różnicy wieku między bohaterami, a właśnie takie tematy wiedziałam, że również odnajdę w mrocznym romansie autorstwa Pam Godwin. Tak naprawdę, gdy tylko ta historia do mnie dotarła od razu zabrałam się za lekturę. Potrzebowałam przeczytać, jakiś dobry tekst, pełen emocji, zarazem delikatny, jak i z nutą brutalności. Wydawało mi się, iż „Mroczna melodia” okaże się idealnym wyborem i tak też było. Nie zmienia to jednak faktu, iż poczułam się po tym erotyku wykończona psychicznie. Ogromnie przeżyłam tę opowieść. Śledziłam ją z niebywałym przejęciem. Dotknęła mnie ona do głębi i coś we mnie poruszyła. Mam wrażenie, że nie byłam na nią gotowa i po prostu jej treść w jakimś stopniu mnie przerosła, przytłoczyła. Pam Godwin w moim mniemaniu jest mistrzynią w przekazywaniu emocji, ale dla mnie było ich tutaj zdecydowanie za dużo. Już dawno nie czytałam tak intensywnej powieści, bulwersującej, łamiącej serce, brudnej, ale też w pewnym stopniu delikatnej, przepełnionej miłością oraz nadzieją. Autorka nakreśliła kontrowersyjną historię dotyczącą zakazanego romansu małoletniej uczennicy i o dziesięć lat starszego nauczyciela, która momentami może obrzydzać i wywoływać skrajne emocje. „Mroczna melodia” to trudna powieść. Ivory od lat dotykały krzywdy. Musiała sama zarobić na jedzenie i rachunki, ale jak wtedy trzynastoletnia dziewczynka mogła tego dokonać? Bolało mnie serce, gdy czytałam o jej przeszłości, o tym do czego zmuszało ją życie i silna chęć przetrwania. Jakim trzeba być bezdusznym, zapatrzonym w siebie człowiekiem, aby nie pomagać własnej córce czy siostrze i zostawić ją na pastwę losu?! Ivory wiele przeszła, ale mimo wszystko pozostawała silna i nie potrzebowała rozpamiętywać przeszłości. Powoli wyłaniała się po drugiej stronie, z hartem ducha, nową siłą i gotowością do spełniania marzeń czy dążenia do upragnionych celów. Pragnęła doznać choć trochę czułości. Potrzebowała, aby ktoś ją wspierał i chronił przed krzywdami. Uczucie bezpieczeństwa oraz zrozumienie znalazła właśnie w osobie Emerica. Mężczyzna przerażał ją, ale jednocześnie w jego obecności waliło jej serce, cała płonęła, a żołądek wydawał jej się być bryłą lodu. Czuła w jego obecności pożądanie, ale i wstyd połączony z upokorzeniem. On natomiast pragnął zawłaszczyć jej lęk i niepewność. Potrzebował zawładnąć wszystkimi jej emocjami, stać się jedynym powodem dla którego drży i płacze. Pragnął wtargnąć do jej życia oraz rozwiązać jej problemy. Wiedział, iż Ivory była dla niego stworzona. Do tego, aby mógł wydawać jej polecenia, wymierzać kary i radować się nią. Z biegiem czasu panna Westbrook wniknęła w jego żyły, stała się jego muzyką, zmiękczyła jego serce i pozwoliła mu prawidłowo wybijać rytm. Emeric to postać o której do końca nie wiem, co myśleć. Z jednej strony stał się dla Ivory rycerzem na białym koniu. Ożywił ją w stopniu, w jakim nie udało się tego dokonać nikomu, w ciągu siedemnastu lat jej życia. Uratował ją od egzystencji w patologii, zapewniając bogactwo, o jakim nigdy nie śniła, w tym markowe ubrania i drogie samochody. Spełniał stopniowo jej marzenia, uchylał nieznane zakątki świata i obdarowywał miłością. Narażał dla niej karierę i swoją wolność, w końcu Ivory ciągle pozostawała niepełnoletnia. Z drugiej jednak strony pod koniec tekstu, dokonał pewnego czynu, który sprawił, iż inaczej na niego spojrzałam. Ukrył pewne przestępstwo, nie ponosząc za niego żadnych konsekwencji. Pokazał swoją drugą twarz, wybuchowy charakter i nieprzewidywalność.

Trochę miałam wrażenie, że autorka próbowała nam przekazać, że gdy jesteśmy bogaci to również możemy w pewnych sprawach czuć się bezkarni, a to mnie w jakiś sposób dotknęło. Relacja Ivory i Emerica została wykreowana w mistrzowski sposób. Chemia między nimi była widoczna gołym okiem, tak samo jak rodzące się między nimi głębsze uczucia. Ich związek był nie tylko intensywny, szokujący, ale przede wszystkim emocjonujący. To, co ich połączyło nawet do tej pory trudno mi nazwać. To było coś zdecydowanie magicznego, coś czego nie można ująć w ramy. Ich dusze wygrywały melodię, która utrzymywana była nieustannie w tonacji pożądania. Wątek BDSM nie budził we mnie obrzydzenia. Został dobrze wykreowany, natomiast w pewnym momencie poczułam się przytłoczona ilością scen zbliżeń intymnych bohaterów. Pierwsza połowa książki wciągnęła mnie do tego stopnia, że nie potrafiłam się od niej oderwać, natomiast druga troszeczkę mnie pokonała. Jak wspomniałam wcześniej pojawiły się w niej dość obszerne opisy stosunków, podczas których to Emeric i Ivory balansowali na granicy bólu oraz przyjemności. Momentami czytając „Mroczną melodię” nudziłam się. Niektóre przydługie fragmenty stanowiły dla mnie istną drogę przez mękę, ale jednocześnie też byłam ciekawa, jak to się wszystko zakończy i nie zamierzałam porzucać lektury w trakcie.

.

Pam Godwin stworzyła seksowną, kontrowersyjną, intensywną w doznaniach i odbiorze historię, w której muzyka stanowiła niezwykle ważny element. Autorka posługuje się świetnym stylem, w dodatku wykreowała charakternych bohaterów wyróżniających się z tłumu. Emeric czuł chęć dominacji, a Ivory potrzebowała, aby ktoś nią pokierował, gdyż była niczym zagubione jagnię pośród stada bezwzględnych wilków. „Mroczna melodia” to powieść na wysokim poziomie, lecz dla mnie okazała się zbyt duszna i mroczna. Przytłoczyła mnie, a tym samym niesamowicie na mnie wpłynęła. Zbyt mocno przejęłam się losami bohaterów, dlatego też uświadomiłam sobie, że nie powinnam już więcej sięgać po erotyki pełne gwałtów, wykorzystywania oraz tematyki BDSM. Aczkolwiek nie zmienia to faktu, iż doceniam, a zarazem sygnalizuję Wam, że dawno nie czytałam tak dobrze wykreowanej powieści pełnej mroku, smutku, ale też nadziei na lepsze jutro. Nie pozostaję mi nic innego, jak polecić ten tytuł wyłącznie osobom gustującym w mrocznych erotykach pełnych intensywnych doznań i nieprzewidywalnych zdarzeń.

Moja ocena: 7,5/10 🎼

𝙔𝙤𝙪 𝙢𝙖𝙠𝙚 𝙢𝙚 𝙬𝙖𝙣𝙩 𝙩𝙝𝙞𝙣𝙜𝙨 𝙄 𝙘𝙖𝙣’𝙩 𝙝𝙖𝙫𝙚.

Ivory ma wielki talent muzyczny i żyje nadzieją, że prestiżowa szkoła da jej szansę wyrwania się z toksycznego środowiska. Następny etap, uczelnia o światowej sławie ma być jej oazą spokoju, a przy okazji rozwijać jej umiejętności. Dziewczyna nie ma łatwo, bo w przeciwieństwie do innych uczniów pochodzi z biednej, patologicznej rodziny. Jednak nie załamuje się i ciężko pracuje na swój sukces.

Natomiast Emeric to arogancki i autorytarny nauczyciel muzyki, który ucieka przed przeszłością. Jego pojawienie się w szkole zachwieje światem Ivory i sprawi, że wygrywane przez nią melodie od tej pory będą kojarzyły się z przystojnym mężczyzną.

Co połączy tę dwójkę? Pożądanie czy miłość i zaangażowanie w muzykę?

Już dawno nie miałam takiego problemu z oceną książki. Niby dobrze się czyta, przez strony niemalże się płynie, a jednak jakaś połowa historii mi się nie podobała.

Po kilku rozdziałach miałam uczucie déjà vu. Że już gdzieś coś podobnego czytałam. I doznałam olśnienia! To było niczym przerzucenie serii Reynard o profesorze Emersonie, eksperta od Dantego Alighieri, z murów uczelni do szkoły. Do tego można jeszcze dodać trylogię o Greyu i mamy pełny obraz. Bogactwo, władza i żądza dominacji...

'Mam tyle pieniędzy, że nie muszę pracować, ale zwariowałbym z nudy...'

Tutaj... Eh, dziewczyna przeskakuje z jednej toksycznej relacji w drugą. I nie ma na to żadnego usprawiedliwienia. Że niby pod otoczką ochrony i opieki, Emeric może wykorzystać Ivory do własnych celów.

I jakoś trudno mi uwierzyć, że nauczyciel niemalże rzuca się na uczennicę. Wygląd Ivory opisywany jest jako dojrzalszy niż siedemnaście lat, i nawet Emeric bierze ją za nauczycielkę - to żadne wytłumaczenie. Jeszcze traktowanie dziewczyny jak ptaszka w klatce... Jeśli tak Godwin opisuje miłość i zaangażowanie w związek, to ja już podziękuję.

Ostatnie kilkadziesiąt stron trzymało poziom, ponieważ weszły do akcji kryminalne wątki. To było najciekawsze i podobało mi się, jednak...

Cukierkowe zakończenie popsuło cały odbiór, łącznie z rozwiązaniem sprawy uczelni.

W końcu mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że faktycznie przeczytałam niegrzeczną książkę od Niegrzecznych Książek ;) I żeby nie było, że tylko tam seks jest! Owszem, jest i to perwersyjny, wzbudzający dyskusję i gorące komentarze, ale oprócz tego są również poważne i bolesne problemy, z którymi musi radzić sobie główna bohaterka, Ivory.

„Umiesz liczyć? Licz na siebie” Ten cytat idealnie opisuje życie Ivory. Dziewczyna ma ogromny talent i za wszelką cenę chce spełnić swoje marzenie i dostać się do prestiżowej szkoły muzycznej. Wie, że czeka ją ogrom pracy ale nie zamierza odpuszczać. Nie pomaga tutaj fakt, że dziewczyna pochodzi z patologicznej i biednej rodziny. Wkrótce na drodze Ivory pojawi się arogancki przystojniak Emeric, który... jest jej nowym nauczycielem. Zapnijcie pasy bo zrobi się mrocznie, gorąco i niebezpiecznie....

Czytając tę książkę a dokładniej zapoznając się z historią Ivory towarzyszył mi straszny smutek a momentami ogromne zdenerwowanie. Utwierdziło mnie to w przekonaniu, że nie każdy zasługuje na miano „rodzica”... a miejsce które powinno być azylem jest... piekłem.

Ivory musi radzić sobie ze wszystkim sama, mimo tak młodego wieku życie jej nie oszczędza. Dziewczyna zmaga się z ogromną traumą, i wiele w życiu przeszła. Los ewidentnie się do niej nie uśmiecha.

Pomiędzy głównymi bohaterami jest 10 lat różnicy, ale chyba przez dojrzałość emocjonalną dziewczyny nie rzucała się ona aż tak w oczy.

Co do opisów. Momentami były mocne, przez co całe moje ciało pokryte było gęsią skórką. Zawsze narzekam na rozległe opisy ale tutaj były one tak dobrze opisane, że idealnie oddawały tą mroczność przez co można było sobie to wszystko samemu zobrazować.

Zachowanie Emerica zdecydowanie wykraczało poza relacje uczeń-nauczyciel niemal od początku. Ale bardzo fajnie się to czytało, bo wszystko działo się w idealnym tempie i widać było jak ich relacje się zmieniają.

W pewnym momencie zrobiło się troszkę nudno, ale ostatnie rozdziały nadrobiły i sprawiły, że końcówkę przeczytałam błyskawicznie. Finalnie czegoś mi zabrakło na wyższą ocenę.

Muzyka mi w duszy gra.

Jest nieodłącznym elementem mojego życia. Od 8 roku życia gram na pianinie, a od 13 na gitarze.

I jak wielkie było moje rozczarowanie po lekturze "Mrocznej melodii"

Spodziewałam się erotyku z pięknym wątkiem muzyki, szkoły muzycznej, nauki gry i piękna muzyki...

Tak mało jest książek z rzetelnym wątkiem muzyki, więc miałam duże oczekiwania.

Cóż, muszę dalej szukać.

"Mroczna Melodia" to historia o niezrównoważonym psychicznie nauczyciela muzyki, uzależnionym od perwersyjnego seksu, coś jak Gray tylko zamiast książek i bogactwa mamy świat muzyki. Oraz o nastolatce skrzywdzonej przez los, która zatraciła swoją niewinność, ale jest ogromnie uzdolniona muzycznie.

Książka pisana jest naprzemiennie z punktu widzenia młodej Ivory oraz Emerica. Ich namiętna relacja wybucha nagle, nie myślą o konsekwencjach miłosnych uniesień nauczyciela i uczennicy, gdy zabawiają się w szkolnej sali... Emeric myśli tylko jak zaspokoić się cieleśnie, zachowuje się irracjonalnie. Po jednym zdaniu Ivory stwierdza, że daje mu znaki, że chce być jego...

Oczywiście Emeric ma zobowiązania, które mogą zranić Ivory. Drama troszkę oklepana, ale końcowa decyzja Ivory o karierze bardzo mi się spodobała.

Do tego coś, co przeszkadza mi w każdej książce. A mianowicie prześladowanie przez zamożnych uczniów osób z biednych rodzin. Serio? Aż taka znieczulica panuje, że nie ma książki gdzie biedna osoba nie jest wytykana palcami i ośmieszana?

Książkę wymęczyłam. Poza nielicznymi w straceniami o muzyce nic tam nie skradło mo serca. Już chyba Gray miał więcej sensownych zachowań od pary z "Mrocznej melodii"...

Książkę (na szczęście) czyta się szybko, chociaż ilość absurdów powala. Moja muzyczna część duszy czuje się zniesmaczona.

"Nasza miłość jest ryzykowna, zuchwała i realna. Czy jej podstawą jest strach? Możliwe, lecz jeśli nawet tak jest, to pełen szacunku, ponieważ nasze uczucie jest przemożne i potężne."

Wzięłam tę książkę w ciemno, ani o niej nie słyszałam, ani też za bardzo nie wiedziałam, o czym ona jest, ale i mówię to z ręką na sercu, była to jedna z najlepszych historii jakie czytałam. Życie Ivory, jest tak mroczne, jak może być życie młodej i pięknej dziewczyny w nędznej dzielnicy Nowego Orleanu, a jej największą pasją jest muzyka, która jest także jej jedynym sposobem na przetrwanie. Wszystko zmienia się gdy wraz z początkiem ostatniego roku w liceum, pojawia się Emeric, nowy nauczyciel muzyki. Wiem, że relacja nauczyciel/uczennica, nie każdemu przypadnie do gustu, osobiście też nie jestem jej fanką, ale w tym przypadku, jest inaczej. Duża w tym zasługa autorki, która po mistrzowsku poprowadziła zarówno fabułę jak i bohaterów, wszystko w tej książce ma sens, poszczególne wątki się zazębiają, a kontrowersyjne zachowania Emerica i Ivory są wiarygodnie uzasadnione. Jednak zaznaczyć trzeba jedno, to nie jest łatwa historia, to historia pełna bólu, mroku i pożądania, zdecydowanie dla odrobinę starszego czytelnika, mimo że akcja rozgrywa się w liceum. Warto też zaznaczyć, że Pam Godwin przepięknie opisuje to jak muzyka odziałowuje na życie i emocje naszych bohaterów, co sprawia, że staje się ona równoprawnym bohaterem książki. Jak dla mnie absolutne "must read" tego roku, dla każdego fana gatunku.

Książka bardzo mnie wciągnęła. Jest urzekająca i piękna. Opowiada historię miłości, ale miłości, która jest zakazana. Pełna emocji i sprzecznych doznań. Z jednej strony uniesienia i euforia miłosna, z drugiej rozczarowania. Od początku zakochałem się w bohaterach! Łączy ich coś, co chciałaby przeżyć każda kobieta. Bohaterowie od pierwszej chwili wiedzą, że są dla siebie stworzeni. Mimo różnicy wieku i mimo tego, że ona jest uczennicą, a ON jej nauczycielem. Los splątał ich losy w taki sposób, że nie sposób nie mieć pewności, że Bóg stworzył ich jako jedność. Polecam lekturę książki każdemu!

No moi drodzy, ta książka to miód na moje serce. Piękna, cudowna, obłędna, wciągająca i idealna. Jest to historia zakazanej miłości. Miłości, która komponowała się jak nuty na pięciolinii. Ja jako czytelniczka nie tylko ją widziałam oczami, ale też podążyłam za bohaterami całym umysłem. Powieść jest przepełniona masą doznań, od nieszczęśliwych po te wprawiające w euforie, a bohaterowie są do pokochania od pierwszych stron.

Ivory jest siedemnastoletnią uczennicą ostatniej klasy szkoły muzycznej. Jej życie nie jest łatwe, a to, co musi przeżywać, aby przetrwać łapie mocno za serce. Emeric jest jej nauczycielem w ostatnim roku szkoły, jest dziesięć lat starszy i powinien być głosem rozsądku, jednak los zaplanował dla nich całkiem inny scenariusz. Ich pierwsze spotkanie, to jak odbicie od ściany i od tego momentu wiedzieli, że każdy dzień będzie ich ze sobą scalał coraz mocniej i bardziej.

Ta książka pod wieloma względami mnie urzekła. Cała fabuła i akcja jest świetnie przemyślana, wydarzenia takie życiowe, prawdziwe i momentami przygnębiające. To istny rollercoaster, od euforii po smutek, ale dzięki temu, zakorzeniła się w moim sercu i pozostanie ze mną na długo.

Polecam gorąco (𝒩𝒾ℯ)𝒸𝓏𝓎𝓉𝒶𝓂_𝓌_𝓅𝒶𝓅𝒾ℯ𝓇𝓏ℯ

"Nie potrzebujemy słów, bo mamy coś lepszego. Własne nuty. Istniejemy tylko my i nasza piosenka, melodia pulsująca między nami, odżywiająca nas, spalająca i czyniąca jednością."

„Chodzi o najwyższe zaufanie i niezrównaną władzę, która w tym tkwi”.

Poznajemy Ivory Westbrook, dziewczyna ma siedemnaście lat i jest uczennicą ostatniego roku Akademii Le Moyne. Jest to prestiżowa uczelnia, tylko dla bogatych dzieciaków. Jej ojciec przed śmiercią zadbał o to, aby Ivory mogła się tam uczyć. Jej pasją i miłością jest muzyka, dziewczyna gra na fortepianie, jest wybitnie uzdolniona. Wyznaczyła sobie cel – uczelnię Leopold, do której dostają się tylko nieliczni. Syntetycznie, wręcz z maniakalnym uporem do niego zmierza, wie, ze to dla niej szansa na inne, lepsze życie. Nie jest jej łatwo, pochodzi z patologicznej rodziny, jest biedna i pogardzana. Matka to narkomanka, która obwinia ją o całe zło tego świata, a brat ledwo ją toleruje i wykorzystuje na każdym kroku. W szkole nikt jej nie lubi, ma opinię lekkiej i puszczalskiej, która za kasę zrobi wszystko. Niespodziewanie odchodzi ze szkoły jej nauczycielka, jedyna osoba, która wierzyła w jej talent. Na jej miejsce przychodzi nowy, młody nauczyciel…

Przeżycia Ivory szokują i przerażają. Po śmierci ojca jej świat się zawalił, wykorzystywana, gwałcona, zastraszana i bita, toczy nierówny bój o przetrwanie. Te przeżycia zostawiają trwały ślad w jej psychice. Wyrosła na piękną, seksowną kobietę, która nie zdaje sobie sprawy z tego, jaki urok roztacza. Poraniona emocjonalnie, ale zahartowana przez życie radzi sobie z rozpieszczonymi, wrednymi rówieśnikami, zdobywa potrzebne na opłaty pieniądze. Jej cały dotychczasowy świat chwieje się w posadach, gdy w jej życie wkracza charyzmatyczny Emeric. Mężczyzna od samego początku ją fascynuje, onieśmiela i zaskakuje. Ich relacja nabiera tempa, wkracza na zupełnie inny poziom. Tajemnice, niedopowiedzenia, intrygi, a nawet zbrodnia. Asfiksja, chłosta, czerpanie przyjemności z zadawania bólu. Odważne, mocne, pikantne sceny seksu – znajdziemy ich tu bardzo duże. Są niezbędne i idealnie wplecione w całość.

Powieść wręcz mnie zahipnotyzowała! Nie jest to lekkie i przyjemne romansidło. Pochłania, wywołuje szybsze bicie serca, wzbudza ogromne, sprzeczne emocje, chwilami szokuje. Mroczne, zakazane pragnienia, a obok piękno i subtelność muzyki. W tej powieści nic nie jest łatwe. Do samego końca trzyma w nerwowym oczekiwaniu, nie jesteśmy w stanie przewidzieć jak to wszystko się skończy. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

„Mroczna Melodia” to książka, która od pierwszych stron mnie wciągnęła.

Odnalazłam w niej ten mrok, w szczególności w życiu Ivory.

Dziewczyna sporo przeszła, jednak się nie poddała. Podejmowała decyzje, dzięki którym, miała szansę przetrwać.

Autorka przedstawiła naprawdę ciekawą historię, chwilami smutną, niesprawiedliwą, ale dała także nadzieję.

W tej książce znalazło się zrozumienie, potrzeba chronienia, za wszelką cenę.

Cenę, która naprawdę mogła być wysoka.

„Mroczną Melodię”, możemy spokojnie zaliczyć, do grona niegrzecznych książek, ponieważ nie zabraknie tam pożądania, chemii między bohaterami, która naprawdę jest odczuwalna.

Ta książka, naprawdę wciąga, do końca nic nie jest pewne, cały czas jest ryzyko, że coś pójdzie nie tak.

Bohaterowie są ciekawi, choć diametralnie się od siebie różnią, potrafią się zrozumieć.

Nad Emericem, trochę się zastanawiałam, bo niekiedy stwarzał pozory "mami synka", ale wychodzi na to, że miał po prostu, świetny kontakt z rodzicami, którzy wiedzieli o nim dużo, nawet bardzo dużo.

Oczywiście nie potępiali go, a starali się wspierać.

W tej książce znajdziecie wiele dobrego, nie tylko mrok, ale jest też muzyka, która naprawdę odgrywa dużą rolę, w życiu obojga bohaterów.

Ja książkę, naprawdę polecam. Świetnie spędziłam z nią czas.

"Mroczna melodia" to historia zakazanego związku siedemnastoletniej uczennicy z nauczycielem muzyki. Ivory jest utalentowaną pianistką, która marzy o dostaniu się na świetną uczelnię. To rozwiązałoby wiele jej problemów. Ivory nie pochodzi z zamożnego domu, jej ojciec nie żyje, a matka się nią nie interesuje. Dziewczyna musi sama dbać o siebie. Emeric jest starszy od niej o dziesięć lat, niedawno został nauczycielem w jej szkole.

Z każdym dniem ich relacja staje się bardziej intensywna, a Ivory ulega Emericowi.

"Mroczna melodia" to powieść, przepełniona scenami perwersyjnego seksu. Relacja Ivory i Emerica nie podobała mi się, książka mnie nudziła. Wszystkiego było za dużo, za intensywnie, za mocno. Nie przemówiła do mnie ta historia. Co nie znaczy, że była bardzo zła. Po prostu to nie mój klimat.

GENIALNA! Koniecznie, każda fanka romansów a zawłaszcza Dark Romance musi mieć tę książkę w swojej biblioteczce. „Mroczna melodia” zachwyca pod każdym względem. Świetny motyw nauczyciela i uczennicy, surowych i oryginalnych bohaterów, ciężką oraz skomplikowaną fabułę a przy tym zmysłową, wręcz magiczną. Lektura jest momentami drastyczna i niepokojąca, ale mimo to pociąga i fascynuje czytelnika. Jestem zachwycona.

Ivory wiedzie skrajnie ubogie życie. Mieszka w domu, w którym doświadcza przemocy psychicznej, fizycznej i seksualnej. Młoda dziewczyna żyje tylko i wyłącznie dzięki muzyce. To dla niej codziennie wczesnym rankiem wstaje, aby udać się do elitarnej szkoły muzycznej. W niej również nie jest lekko. Dziewczyna mimo wielkiego geniuszu muzycznego jest wytykana palcami. Każdy dzień jest walką. Kiedy Ivory trafia pod skrzydła nowego nauczyciela wszystko się zmienia. Dosłownie… wszystko. Jej talent i niebywała uroda wręcz uzależnia Emerica. Ten arogancki, autorytarny i piekielnie przystojny nauczyciel muzyki zaryzykuje całe swoje życie, aby zaopiekować się Ivory. Zaopiekować pod każdym tego słowa znaczeniu. Emeric staje się dla dziewczyny mentorem, kochankiem, bratnią duszą. Ich związek jest zakazany pod każdym względem. Czy oboje są świadomi, na co się narażają? Czy to, co zaczyna się między nimi rodzić to miłość czy niezdrowa fascynacja? Jedno jest pewne. Oboje obnażą swoje mroczne dusze i będą walczyć z przeciwnościami do ostatniego tchu.

Pam Godwin oczarowała mnie swoim stylem i śmiałym pomysłem na fabułę. Nie mogłam się oderwać od lektury a książka siedziała w mojej głowie i sercu jeszcze długo po jej skończeniu. Wszystko w tej książce fascynuje. Zakazana relacja, mroczni bohaterowie, zaskakujące zwroty akcji. Nie jest to jednak tytuł dla każdego. W książce porusza się temat gwałtu. Bohaterka doświadcza przemocy seksualnej w bardzo młodym wieku i przez długi czas. Jej postępowania mogą być nie dla wszystkich jasne a późniejsza relacja z nauczycielem może wywołać oburzenie. Mimo to ja rozumiem podejście autorki do tematu i to jak poprowadziła związek Ivory z Emericem. „Mroczna melodia” trafia do moich ulubieńców i już niecierpliwie czekam na kolejną książkę autorki. Gorąco polecam Wam ten tytuł! Czytajcie!

Wow... To była na prawdę dobra książka.... Dawno nie czytałam tak emocjonującej lektury.

-------------------------------------------------

Ivory ma 17 lat i uczęszcza do prestiżowego artystycznego liceum, gra na pianinie i ma nadzwyczajny talent. Niestety nie należy do bogatej, elitarnej młodzieży. Mieszka w nieciekawej dzielnicy z agresywnym bratem i matką uzależnioną od narkotyków. Przyjaciel brata regularnie ją gwałci, a ona sama sprzedaje swoje cialo bogatym znajomym ze szkoły. I chociaż nienawidzi tego robić, to nie widzi innego wyjścia. Jest w beznadziejnej sytuacji, musi mieć pieniądze na jedzenie, materiały szkolne oraz ratę kredytu.

--------------------------------------------------

Emerick ma 27 lat i jest nowym nauczycielem Ivory, z poprzedniej pracy został zwolniony dyscyplinarne. Między nim a uczennicą zaczyna się coś dziać, jest nim zafascynowana, ale Emerick nie jest zwykłym mężczyzną. Jest dominujący i lubi przemoc. Sytuacja zaczyna się bardzo mocno komplikować...

----------------------------------------------------

O maj gad, co to była za książka... Pierwszy raz w życiu bałam się wrócić do lektury. Gdzieś tak w połowie, zrobiłam sobie "krótką" przerwę a potem obawiałam się czytać dalej! Byłam taka ciekawa co będzie dalej, ale strach przed tym co spotka Ivory był chyba większy. Jedyne co mogę napisać to to, że książka jest tak wciągająca i tak emocjonująca, że długo zostanie w mojej pamięci...

9/10 POLECAM!

Muzyka to jedna z najpiękniejszych, najbardziej magicznych i emocjonujących sztuk, która czyni życie człowieka lepszym, przyjemniejszym i pełniejszym. Dla niektórych muzyka jest rozrywką i umilaczem czasu, dla innych zaś absolutnie wszystkim. I to właśnie o tych drugich osobach opowiada intrygująca powieść obyczajowa spod znaku gorącego romansu pt. "Mroczna melodia", którą otrzymałam z księgarni TaniaK[Adres usunięty]!

Ivory i Emeric - dwoje głównych bohaterów, którzy kochają muzykę. Ona jest młodą, utalentowaną pianistką z biednego domu. On jest nowym nauczycielem w muzycznym liceum. Oboje połączy niezwykła relacja na linii nauczyciel - uczeń, jak i też zakazana, mroczna namiętność. Jednakże za tym uczuciem kryje się coś o wiele bardziej niebezpiecznego, co z jednej strony wiąże się z traumatycznym dzieciństwem i dramatami Ivory, z drugiej zaś z nieodgadnioną osobowością Emerica, który przy tej młodej nastolatce staje się zupełnie kimś innym. Czy taka miłość ma szansę na przetrwanie...?

Pam Godwin - amerykańska autorka tej powieści, oddała w ręce czytelników niezwykle mocną, odważną, ale też i piękną historię o zakazanym uczuciu, nieszczęśliwym życiu i muzyce. Z jednej strony jest to relacja o namiętności i pożądaniu, w której nie brakuje erotycznych scen - także z pogranicza perwersji, z drugiej zaś opowieść o dwojgu życiowych rozbitkach, którzy z różnych przyczyn zmagają się z traumą przeszłości, a wzajemne poznanie pozwala im o niej zapomnieć. Wreszcie jest to historia o muzyce, magii tworzenia dźwięków i melodii oraz ekscytacji, jaka może ona oferować - choć często za bardzo wysoką cenę...

Opowieść Ivory i jednoczesna relacja Emerica - tak przedstawia się konstrukcja tej książki, oparta na naprzemiennych rozdziałach przedstawiających pierwszoosobową narrację obojga. To dobre rozwiązanie autorki, które pozwala nam lepiej poznać tych bohaterów, odkryć ich punkt widzenia na zakazany związek, jak i też pasjonować się coraz bardziej odważną i niebezpieczną grą, w jaką się wikłają. Z każdy rozdziałem stawka w niej wydaje się być coraz większą, gdyż też oboje pozwalają sobie na coraz więcej. Na końcu czeka na nas spektakularny finał, którego nie sposób jest się domyślić...

Ivory jest siedemnastoletnią dziewczyną z biednego domu, którą spotkała przed lata wielki tragedia, a i teraźniejszość nie wygląda wcale na lepszą. Imponuje nam ona swoją odwagą, siłą, nieustępliwością i dumą, która zresztą pozwala przetrwać jej w snobistycznym świecie rówieśników. O wiele bardziej skomplikowaną postacią jest Emeric - szarmancki, charakterny, niezwykle zaborczy, ale też i tajemniczy mężczyzna, którego dusze wypełnia mrok. Czasami fascynuje nas jego osoba, czasami przeraża, ale też i niejednokrotnie bardzo zaskakuje. To znakomita, literacka para, której poznawanie niesie nam wielkie emocje.

Ważną bohaterką tej powieści jest również muzyka. Dźwięki, wirtuozeria gry na pianinie, niezwykłość tworzenia nowych melodii i świat wielkich emocji, do którego uciekają tak naprawdę oboje bohaterowie tej książki. Co więcej, poznamy tu spojrzenie "od wewnątrz" na to, jak się tworzy muzykę i jak wiele poświęceń wymaga ta praca. Tym samym też do grona odbiorców tej pozycji możemy dodać również tych czytelników, którzy kochają świat nut, dźwięków i instrumentalnej wirtuozerii.

Czytelnicy odnajdą w tej historii podobieństwa do słynnych literackich powieści - z "Lolitą" i "Pięćdziesięcioma twarzami Greya" na czele, tyle że w tym przypadku mamy jeszcze wspominaną powyżej muzykę, jak i też znacznie bardziej dramatyczne okoliczności związku bohaterów. To właśnie te dwa elementy czynią tę książkę o wiele bardziej interesującą, poruszającą, ale też i bliższą realiom prawdziwego życia, co w mej ocenie ma wielkie znaczenie. Jednocześnie uspokajam wszystkich miłośników gorących, erotycznych opisów, gdyż tych na kartach tej powieści z pewnością nie brakuje. I jeśli można użyć takiego sformułowania, to jest to w mej opinii bardziej ambitna odsłona erotycznej literatury spod znaku mrocznego romansu.

Ekscytujemy się tą opowieścią od pierwszych stron, gdy oto tylko poznajemy głównych bohaterów, stopniowo odkrywamy ich przeszłość oraz uczestniczymy w namiętnej grze, jaką ze sobą prowadzą. W efekcie otrzymujemy doskonałą rozrywkę, wielkie emocje i bardzo przyjemnie spędzony czas. Nie da się ukryć, że jest to przede wszystkim propozycja dla tych czytelniczek, które lubią tego typu literaturę i które kto akceptują odważne, czasami wręcz perwersyjne, spojrzenie na miłość, namiętność i erotykę. Jeśli tak jest, to powieść "Mroczna melodia" będzie dla was idealnym wyborem. Ze swej strony zachęcam i polecam wam sięgnięcie po ten tytuł - naprawdę warto!

Muszę przyznać, że po początkowych stronach trochę się bałam, że to mnie przerośnie. Że będzie za mocne. Mamy w końcu kontrowersyjny temat zakazanej relacji nauczyciela z uczennicą. Do tego sama główna bohaterka, Ivory, ma niełatwe życie (co jest wyjątkowo łagodnym eufemizmem...), o czym przekonujemy się od pierwszego rozdziału książki. Ale potem czytałam dalej i dalej. I chociaż fakt, temat jest ciężki, jest często brutalnie, dosłownie, ostro, to Autorka napisała to w taki sposób, że ani przez chwilę nie czułam się zgorszona czy obrzydzona. Ba! Kibicowałam temu nielegalnemu związkowi, a ostatnie strony wycisnęły z moich oczu parę łez. Do tego nie mogę nie zaznaczyć, w jak niesamowity sposób Pam Godwin opisywała muzykę, akt grania na fortepianie! Zrobiło to na mnie duże wrażenie! Dodając do tego chemię między bohaterami, która aż iskrzyła na kartach książki, wychodzi z tego naprawdę dobry erotyk! Nawet to, że Ivory wydała mi się trochę naiwna, a jej zachowania nie do końca były dla mnie zrozumiałe, a Emeric był dominantem aż do przesady, nie przeszkadzało mi w odbiorze fabuły! Bo właśnie to wszystko tu pasowało!

Reasumując, "Mroczna melodia" bardzo mile mnie zaskoczyła, wciągnęła i niejednokrotnie sprawiła, że miałam mocne rumieńce na policzkach. Fanki gatunku będą moim zdaniem zachwycone!

Siedemnastoletnia Ivory żyje na skraju ubóstwa. Przez cztery lata chodzi w wysłużonych balerinach, ubraniach z secend-hand i starą torbą na ramieniu. Jest biedną dziewczyną z Treme z której zdaniem nie liczy się NIKT. Nawet własny brat, który absolutnie nie jest przykładnym rodzeństwem dającym wsparcie, a tym bardziej będącym godnym naśladowania. W szkole jest tematem plotek i żartów wśród rówieśników. Dzięki zmarłemu ojcu ma możliwość uczęszczać do Akademii Le Moyne -najbardziej elitarnych liceów artystycznych w kraju, aby udoskonalać swoje umiejętności gry na fortepianie. Dziewczyna ma ogromny talent i stara się o miejsce Leopoldzie -najwyżej cenionej uczelni muzycznej. Ma do tego tylko jedną szansę, a wiele przeszkód. Pierwszy, i to poważny, pojawia się zaraz po dotarciu na uczelnię. Jest nim nowy nauczyciel od teorii muzyki i lekcji indywidualnych. Już od pierwszego spotkania mężczyzna sprawia, że Ivory czuje się onieśmielona i zdezorientowana.

Emeric Marceux jest bardzo bezpośrednim facetem. Aroganckim i często niegrzecznym. Został przyjęty na tę posadę z określonym celem, ale teraz na jego drodze stanęła pokusa... Czy będzie potrafił się jej oprzeć? Ivory wywołuje w nim prymitywne zachowania, kusi i prowokuje chociaż nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Będzie jego zakazaną przyjemnością, okaże błędem czy uniesie go na szczyt? Okaże się idealną do jego mrocznych fantazji?

"Tempo naszych oddechów. Bicie naszych serc. Trzaski w powietrzu.

Pulsuje we mnie nadzwyczajna kadencja -która budzi doznania, jakich nigdy nie czułem - i komponuje melodię, jakiej nie słyszałem.

Nasze hipnotyczne mroczne nuty."

Autorka zaczęła mocno. Potem było jeszcze brutalniej. Zgotowała okropny los dla swojej bohaterki, a serce czytelnika owinęła sobie wokół palca i z premedytacją sterowała nim jak jej się żywnie podoba. Patologiczne zachowania, jej nieświadomość sytuacji wręcz przerażały. Sięgając do tej książki absolutnie nie spodziewałam się takiej zawartości. Owszem, liczyłam na element uwodzenia, kilka utworów jej towarzyszących (są piękne!), ale spotkanie z tak dominującym bohaterem sprawiło, że sama zapragnęłam wykupić kilka lekcji grania...

#mrocznamelodia to nie tylko romans o zakazanym pragnieniu nauczyciela do uczennicy czy różnicy wieku. To mroczna opowieść o tlącym się światełku nadziei w nadzwyczaj beznadziejnym położeniu. O dążeniu do marzeń, sztuce uzdrawiania duszy i zdobywania świata, jeśli masz odpowiednie wsparcie. Inna niż wszystkie i odkrywająca głęboko zakorzenioną seksualność. Mi się podobała, czekam na Wasze zdanie.

„To dobrze, bo nienawidzę jego oczu. I równocześnie je uwielbiam. Zwłaszcza kiedy mnie dotyka i mówi, że jestem piękna. A teraz mnie karze, odmawiając patrzenia na mnie”.

To jedna z bardziej wyczekiwanych przeze mnie książek tego roku. Na początku kupiła mnie swoją okładką, jest taka w moim klimacie. Jednak, gdy tylko zabrałam się do czytania – przepadłam bez reszty. Zamknęłam się w świecie, który stworzyła autorka. A prawdą jest, że ten świat wcale nie jest taki zwyczajny. Jest brutalny, niemal toksyczny, czasem wręcz chory i mocno pokręcony. Ivory skrywa się za powłoką swojego marzenia, które może stać się rzeczywistością dzięki prestiżowej szkole muzycznej, do której uczęszcza. Jej świat znacznie się zmienia, gdy poznaje swojego nowego nauczyciela. Emeric wyzwala w niej zakazane uczucia, które są jednocześnie przerażające, jak i fascynujące. I z takim samym przerażeniem, jak i fascynacją czytałam „Mroczną melodię”. Podobała mi się bezpośredniość głównej bohaterki na zaczepki ze strony rówieśników i jej zmiana zachowania podczas spotkań z Emeric’em. Ich rozpracowanie siebie nawzajem trwało i powodowało, że sama czekałam w napięciu na to, co jeszcze się wydarzy. Ich rozmowy – czasem mroczne, innym razem zabawne a za chwilę nieodpowiednie dodawały tej książce smaku. Podziwiałam Ivory za jej siłę i determinację, chociaż w życiu przeszła już tak wiele. „Mroczna melodia” jest jedną z tych „cięższych” historii, która wnika w podświadomość i wyzwala sprzeczne emocje. Jednak muszę docenić tu pióro autorki, która przekazała tej historii lekkość, mimo trudnych, a czasem niedozwolonych zdarzeń. Kurczę! Wciąż myślę o tych wszystkich rozpalających emocjach, które towarzyszyły mi podczas czytania. O tej frustracji, gdy chciałam przyśpieszyć bieg wydarzeń i o iskrzącym napięciu między bohaterami. To co zakazane sprawdziło się a ja jestem pod wielkim wrażeniem, w jakim kierunku ostatecznie potoczyła się ta historia. Do tego miała coś mojego w tle - muzykę. Gorąco polecam!

„Powszechnie wiadomo, że im bardziej coś jest zakazane tym bardziej staje się upragnione.”

Zostałam wbita w fotel, drugi dzień po lekturze, a ja się jaram jak podlana benzyną. Dosłownie tego mi brakowało. Chciałam czegoś, co będzie zakazane, zarąbiście napisane i emocjonalne. Ale ta książka nie jest dla wszystkich. Jeżeli szukasz pisanej na jedno kopyto historii, pewniaka, to tego tu nie znajdziesz. Niektórym nie przypadnie do gustu, bo będziecie oburzeni, jak w ogóle tak można, to w ogóle nie jest moralne, ale my niegrzeczne dusze lubimy poczytać coś, co rozbudzi naszą wyobraźnie, coś co rozgrzeje nasze policzki do czerwoności i zaskoczy !

„Jestem szczęśliwa. I przerażona. Bardzo się boję, ale szczęście…Nieczęsto się zdarza o obawiam się, że je stracę.”

Będę się rozpływać nad tym tytułem. Uważam, że jest to najlepsza książka ostatnich lat. Wiem, mocne słowa. Ale może jest nadzieja, że wydawnictwa zaczną wydawać coś, co jeszcze potrafi zaskoczyć czytelników, a zarazem zbulwersować i zainteresować. Pewnie myślicie, co ona gada?! Ale dosłownie powiem Wam tak, jeżeli byliście na kolejce górskiej i wydawała Wam się odjazdowa, to słowo „wydawało Wam się” jest kluczowe. Tak samo jest z tą książka. Wydawało Wam się, że czytaliście coś, co Was już nic nie zaskoczy, coś co już stało się przewidywalne to po tej książce się zdziwicie.

„Ivory to upajający sen, taki, który odwiedza mężczyznę nocą i za którym można podążać w tajemnicze zakątki umysłu.”

Ivory ma niesamowity talent, ale wiemy że świat jest brutalny i biedna dziewczyna nie ma szans na to, aby dostać się do najlepszej szkoły bez pomocy kogoś z zewnątrz. Może nowy nauczyciel jej pomoże ? Ale aż za bardzo się dziwi, bo nowy nauczyciel nie przypomina jej nikogo z kim wcześnie pracowała. Jest tajemniczy, pociągający i mroczny.

„Ona jest ucieleśnieniem fantazji, niespętanym konwenansem wibrującym pod dłońmi i błagającym o to, bym nią pokierował.”

Emeric jest bogatym gościem, który tylko dla rozrywki uczy, ponieważ to kocha. Ale nie spodziewał się, że pewna uczennica przyciągnie jego uwagę, rozpali jego zmysły i pobudzi wyuzdaną wyobraźnie. Ale czy ON nauczyciel na cenzurowanym pozwoli sobie ponownie na błąd ? Pozwali omamić się kobiecie ?

„Jesteś moją muzyką, moim miejscem w tym życiu, moją częścią w tym wszystkim.”

Między Ivory a Emericem jest taka chemia, że książka dosłownie pali się w rękach, policzki nabierają czerwonego koloru i twoje serce bije z emocji, które ją przepełniają. Jest napisana w sposób budujący napięcie w czytelniku, wciągający, ale dla niektórzy może być drażniące i nieetyczne zachowanie Emerica, ale kochani to jest tylko książka, możemy czasem pofantazjować i poddać się jej magii.

„Jestem jego Ivory, a ON moją najmroczniejszą nutą.”

Nie wiem, co ona takiego w sobie miała, ale jestem nią całkowicie zauroczona, zakochana i będę Wam ją dosłownie wciskać. Ale jeszcze raz podkreślam, rozumiem, że może Was ona oburzyć, ale dajcie się ponieść. Bo myślę, że wiele z Was lubi pofantazjować.

Dodatkowo ta książka jest czymś nowym, co może nas zaskoczyć w gąszczu książek pisanych w jeden sposób, w jednym stylu. Tutaj jest wiele emocji, wiele zagadek i wiele kumulujących się, niesamowitych uczuć.

Dobra, nadal się jaram, klawiatura mi się już zaparzyła, ale ja Wam muszę ją polecić !! Ehhh no niesamowita. I tak, dawno się tak żadną nie jarałam. Chyba jeszcze raz ją przeczytam.

Kochani, to historyczny moment, bo bardzooo rzadko dale takie noty, ale moja ocena to ∞.

,,(...) - Zaintrygowałaś mnie. - Podchodzi do mnie. - Podaj melodię, która nie jest nudna.

,,Tykanie twojego zegarka. Harmonia twojego oddechu. Tempo twojego serca. Nuty, które czuję zawsze, gdy jesteś w pobliżu."

,,Mroczna Melodia" to książka, która pochłania, pasjonuje, wzbudza zachwyt, ale i kontrowersję.

Historia zakazanego uczucia pełnego pasji, żądzy i ognia.

Wzbudzająca skrajne emocje, rozpalająca zmysły, oryginalna!

Lektura tej książki zapewniła mi podróż w inny, umuzyczniony wymiar. Autorka gra emocjami niczym na instrumencie.

Mimo, że chaotycznie wyrzucam z siebie pochwały robię to rozemocjonowana świeżo po lekturze.

Genialna. Książka, która rzuca światło na nowe, nie poruszane wątki. Pam Godwin absolutnie nie boi się kontrowersji i perwersji, jednocześnie robiąc to w wysublimowany sposób, pięknymi słowami i urzekającymi porównaniami.

Wszechobecna muzyka, klimatyczny i wyjątkowy Nowy Orlean i dwie skrajne osobowości; nauczyciel, uczennica i uczucie, które wyzwoli głęboko skrywane pragnienia.

Ivory choć pochodzi z biednej, patologicznej rodziny uczęszcza do elitarnej szkoły muzycznej. Otaczana snobistycznymi nastolatkami, wytykiwana palcami i szykanowana uparcie dąży do celu, aby stać się światowej sławy pianistką. Ivory jest piękna, utalentowana i pewna siebie - czego więcej trzeba do osiągnięcia sukcesu, czego dziewczyna nie posiada?

Nowy, przystojny nauczyciel imieniem Emeric otworzy ją na nowe doznania, zrozumie i wyciągnie pomocną dłoń, by wyrwać Ivory ze świata pełnego krzywdy i bólu, a jako Mistrz pokaże jej inny wymiar pożądania. Różnica wieku nie jest tutaj przeszkodą, gdyż dzieli ich jedynie 10 lat.

Stopniowe budowane napięcie, bohaterowie, których kocha się za ich jasna i ciemną stronę, za przeszłość, wraz z wszystkimi wadami jakie posiadają.

Książkę czytałam z wypiekami na twarzy nie mogąc się oderwać nawet na chwilę. Napisana pięknym językiem, bez wulgaryzmów, melodycznie i urzekająco. Jedyna w swoim rodzaju, intrygująca i zaskakująca.

Polecam wam tą cholernie dobrą książkę, która zrobiła ze mnie mokrą plamę sprzecznych emocji.

Zdecydowanie jeden z najlepszych erotyków, jakie do tej pory przeczytałam.

Los rzadko kiedy bywa sprawiedliwy albo mówiąc inaczej objawia się to czasem dość przewrotnym poczuciem humoru. Daje i odbiera, karze i wynagradza, podsuwa szanse, które na takie wcale nie wyglądają. Wystarczy chwila by odmienił życie człowieka, czy na lepsze? Odpowiedź niekiedy przychodzi nie od razu, ale ryzyko skoku w nieznane bywa jedynym co pozostaje …

Ona ma talent, urodę i odwagę, nic więcej. To musi jej wystarczyć by spełnić największe marzenie, chociaż droga do niego jest więcej niż usiana kolcami. Każdy dzień to walka ze światem, chociaż nie zauważa tego nikt. Ktoś jednak dostrzega w Ivory kogoś innego niż wszyscy wokoło niej. Emeric zdobył w młodym wieku to, co większości może zająć całe dekady, a i tak będzie to jedynie namiastka tego, co ON posiada. Utalentowany, przystojny i doskonale wiedzący czego chce. Jego pojawienie się w szkole wzbudza emocje, bo kryje się za tym tajemnica, którą zdają się znać wszyscy. Mistrz i uczennica. Nie powinno połączyć ich nic poza muzyką, którą obaj kochają do szaleństwa, lecz w ich przypadku nic nie jest proste. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość zawęża się do tego, co mogą stracić i co dadzą radę wyrwać dla siebie od świata, który bardzo łatwo ocenia i wymierza karę, lecz rzadko kiedy pozwala sięgnąć po to czego się pragnie.

W tej historii oczywistość została zastąpiona ciemną stroną ludzkich emocji i czynów, nie wszystko jest takie na jakie mogłoby wyglądać, a nawet jeśli tak, to ma drugie dno. „Mroczna melodia” nie jest prostą historią o miłości dwojga ludzi, od samego początku pisarka wskazuje, że nawet to, co jaśniejsze będzie miało w sobie cień, bardziej lub mniej widoczny, lecz wciąż obecny. Bohaterowie od samego początku przyciągają uwagę, nie pozwalają czytelnikom na obojętność i łatwe ferowanie opinii. W tej książce uczucia stanowią zmysłowy, ale i brutalny, labirynt, do którego wejście jest pierwszym krokiem do poznania siebie, natomiast wyjście oznacza wybór, jaki wcale nie był w ogóle brany pod uwagę. Pam Godwin nie bała się kontrowersji, pokazania intymności od całkiem innej strony niż zazwyczaj oraz kreacji postaci, o jakich powiedzieć, że są po przejściach i z przeszłością, to jakby nic nie powiedzieć. Z Nowym Orleanem w tle oraz zgodnie z tytułem muzyką, co najmniej niepokojącą, ale oddającą klimat powieści w każdym calu, opowieść o miłości, wydającej się być skazanej na klęskę, strona po stronie pokazuje czytającym jak łatwo pierwsze wrażenie może być mylące. Autorka nie tyle postawiła na kontrast, co raczej na odkrywanie tej strony ludzkich emocji, jakie najczęściej chowane są przed otoczeniem, a nawet siebie samym, za fasadą zasad, norm oraz brakiem odwagi do urzeczywistnienia swoich pragnień. Skomplikowane emocje, dawne i całkiem świeże uczuciowe rany i blizny oraz marzenia i niesamowity talent spotykają się w osobach bohaterów, poznających się w chwili gdy mogą stracić wszystko, co jest dla nich ważne, natomiast zyskać tylko siebie i coś jeszcze – urzeczywistnienie przyszłości, całkiem innej niż oczekiwali