Moja Ananke

„Wszystko, tylko nie mięta”, „Diupa”, „Krzywe 10” czy „Ogon Kici” – książki, na których się wychowałam. (Dziękuję za dobrze wyposażoną bibliotekę). Obok Ewy Nowak kształtowały mnie także Małgorzata Musierowicz, Krystyna Siesicka, Marta Fox, a „słoneczniki” Snopkiewicz zajmują szczególne miejsce w moim sercu. Tak ogromną miłością zapałałam do literatury polskiej, że postanowiłam pójść na filologię polską. Dzisiaj moje marzenie się spełnia i za chwilę zostanę Panią Magister.

Ale wróćmy do tematu. Książka „Moja Ananke” miała premierę 16 czerwca. Otrzymałam ją nawet kilka dni wcześnie, jednak inne zobowiązania (w tym sesja) nie pozwoliły mi na przeczytanie. Na szczęście, zdążyłam się ze wszystkim uporać i teraz chcę podzielić się z Wami moimi wrażeniami.

Bohaterką powieści jest Jagoda. Nastolatka, która ma kochających i wyrozumiałych rodziców, a także brata, który chwali się nią przed znajomymi. Dziewczyna nie sprawia kłopotów, dobrze się uczy, jest inteligentna, mądra i rozsądna. W przyszłości chce zostać psychiatrą, a jej konikiem jest biologia. Wszystko jest poukładane i na swoim miejscu. Do momentu, kiedy Jagoda dowiaduje się, że jest w ciąży.

Za książkami Ewy Nowak wprost przepadam. Autorka porusza w nich problemy, z którymi borykamy się na co dzień. Tutaj – ciążę nastolatki. Dodatkowo narratorką czyni Jagodę, której oczami oglądamy całą sytuację w jakiej się znalazła. Próbuje sobie wszystko wyjaśniać i zrozumieć prowadząc małe psychoanalizy. Bo przecież dorastanie wcale nie jest łatwe. Zresztą, jak całe życie. Dodatkowo nie wiemy, kiedy w nie wkroczy Ananke i zacznie mieszać.

Bardzo duży plus stawiam rodzicom Jagody, którzy cały czas ją wspierają, są wyrozumiali i czuli. Nie potępiają jej, nie patrzą krzywo, nie wyrzucają z domu, nie zostawiają w potrzebie, nie traktują jak kogoś gorszego. Rozmawiają z nią i dają nadzieję na lepsze jutro.

Książkę szybko pochłonęłam. Napisana została bardzo lekkim piórem. Uważam, że tę pozycje powinni przeczytać, zarówno nastolatkowe, jak i ich rodzice. Aby zrozumieć sens rozmów i czym jest miłość rodzicielska. To bardzo mądra historia o miłości, więzach rodzinnych, akceptacji. Porusza także tematy filozoficzne i psychologiczne. Serdecznie polecam.

[Adres usunięty]

Bułhakow by tego nie wymyślił

Literaturę młodzieżową tonami pochłaniałam kilkanaście lat temu. Pamiętam pewne upalne lato, błogie lenistwo, sielanka, radosny czas wakacji, który w większości spędziłam z serią książek Nie dla mamy, nie dla taty, lecz dla każdej małolaty. Tak właśnie wspominam literaturę młodzieżową - książki dla nastolatek, które w rezultacie mało wnoszą do naszego życia, choć są świetnym umilaczem czasu. Trochę wyidealizowane, przekolorowane, ale przyjemne. Na chwilę. Każda kolejna była do siebie podobna i już kilka dni po skończonej lekturze, nie pamiętałam imion głównych bohaterów. Przez ostatnią dekadę zdarzało mi się zajrzeć do publikacji młodzieżowych, jednak zdecydowanie rzadko. W końcu moim oczom ukazała się Ananke. Grecka bogini zaczęła coś kombinować i postanowiła skrzyżować nasze drogi. Czy to przypadek, czy przeznaczenie?

Ewa Nowak zadebiutowała w 1997 roku w Filipince tekstem dotyczącym zdawania ustnych egzaminów pt. 100% skuteczności. Jest autorką felietonów, opowiadań oraz powieści dla dzieci i młodzieży. Pisze o uczciwości, szczerości wobec siebie i innych, przyjaźni, miłości i szacunku dla drugiego człowieka. Zasłynęła cyklem Miętowa.

Jagoda jest miłą, grzeczną, spokojną nastolatką, która wiedzie niemalże idealne życie. Ma wspaniałego starszego brata, który jest niezwykle dumny z siostry i zaznacza to na każdym kroku oraz dobrych, troskliwych i kochających rodziców. W szkole radzi sobie świetnie, a na swojej drodze spotyka Rafała. Czego chcieć więcej od życia? Jest wspaniale. Tylko co na to Ananke? Grecka bogini i uosobienie konieczności, bezwzględnego przymusu, nieuchronności, siły zniewalającej do podporządkowania się wyrokowi przeznaczenia. Ananke zaczyna kombinować i kieruje Jagodę na zawiłą drogę życia, z wybojami i mocnymi zakrętami.

Wiem, że gdybym kilka lat temu trafiła na taką książkę, zdecydowanie częściej sięgałabym po literaturę młodzieżową. Ewa Nowak w swojej najnowszej powieści porusza niezwykle ważne i trudne tematy. Trudne zarówno dla nastolatków, jak i rodziców. Autorka przedstawia nam życie z punktu widzenia młodej i inteligentnej dziewczyny. Pokazuje nam jej emocje, które stają się niemalże namacalne. Przemyślenia i wysnuwane przez Jagodę refleksje, zdecydowanie dotyczą wielu młodych ludzi. Etap dojrzewania i moment wkroczenia w dorosłe życie nie zawsze jest długi i powolny. Czasami to się dzieje już, teraz i nic nie jesteśmy w stanie zrobić. Pozostaje zaakceptować zaistniałe sytuacje i wybrnąć z nich, jak najlepiej się da. Ta książka docelowo kierowana do młodzieży, zdecydowanie powinna zostać przeczytana przez każdego rodzica. Powieść Ewy Nowak pokazuje, jak radzić sobie z przeciwnościami losu, wspierać nasze dzieci i dawać im nadzieję, na lepsze jutro. Autorka w piękny sposób przedstawia sens rozmów prowadzonych z dziećmi. Pisarka swoją opowieść oplotła wielką miłością, tą młodzieńczą, jak i tą do dzieci, rodziców, rodzeństwa, czy przyjaciół.

Autorka Ananke włada niezwykle lekkim i wspaniałym piórem. Jej język jest prosty i idealnie dopasowany do docelowego czytelnika. Tworzy zgrabne opisy i dialogi, zatapiając się w psychikę swoich bohaterów. Jagoda ma kochającą rodzinę, Justyna jest nielubiana przez matkę, a Rafał nie do końca pełni rolę syna w swoim domu. Z pozoru wszyscy szczęśliwi - wewnątrz kotłują się w nich różne myśli i emocje. Tak samo było ze mną podczas lektury. Ewa Nowak zmusiła mnie do refleksji. Sprawiła, że moje myśli biły się same ze sobą, a emocje same przerzucały kolejne kartki w książce.

Moja Ananke to piękna opowieść o miłości, przyjaźni, akceptacji i szacunku do siebie i otoczenia. Jest to książka poruszająca emocje i zmuszająca do refleksji nad sensem życia. To powieść, którą pochłoniesz w jeden wieczór, a pamięć o niej pozostanie na długo. I pamiętajcie na swoją Anankę, gdyż nigdy nie wiecie, kiedy postanowi wtrącić się w Wasze życie!

[Adres usunięty]

Przeznaczenie czy wolna wola?

Zdarza się niekiedy tak, że jedna chwila, jeden błąd, może odmienić diametralnie nasze życie, choć niekoniecznie musi to być zmiana na gorsze. Czy jednak rzeczywiście sami jesteśmy odpowiedzialni za wszystko, co nas spotyka, za wszystkie podjęte decyzje i popełnione grzechy? A może to przeznaczenie, fatum czy jakkolwiek inaczej byśmy nie nazwali tej siły, decyduje za nas co do przyszłości, my zaś możemy tylko biernie się temu przyglądać, ewentualnie elastycznie reagować na to, co nam się przydarza?

Niezależnie od tego, jaka jest odpowiedź, pewne jest to, że niektóre rzeczy po prostu muszą się wydarzyć, żebyśmy mogli w pełni docenić szczęście, jakie jest naszym udziałem, żebyśmy zaczęli cieszyć się z tego, co mamy. Wydawać by się mogło, że Jagodzie taka lekcja pokory wcale nie była potrzebna – przepełnia ją nie tylko świadomość siebie samej i własnych ograniczeń, jak i tego, że ma wspaniałych rodziców oraz brata z którym łączy ją niezwykle silna, emocjonalna więź. Jako córka nauczycielki muzyki i zarazem muzykoterapeutki oraz psychiatry, jest niezwykle wyczulona na reakcje i zachowania, nieustannie wszystko poddaje analizie i procesowi wnioskowania. Chociaż nie ma żadnej przyjaciółki, to o wszystkim może porozmawiać z rodzicami lub ze starszym od niej Ignacym. Co zatem sprawiło, że dotychczasowe, spokojne życie rozsypuje się niczym domek z kart? Czy to niezaspokojona potrzeba, a może interwencja greckiej bogini przeznaczenia, Ananke sprawia, że Jagoda nie tylko będzie musiała stawić czoła wielkiemu wyzwaniu, ale również zweryfikować wiele przekonań i … dojrzeć?

Na te wszystkie pytania odpowiedź przyniesie nam najnowsza książka Ewy Nowak, opublikowana nakładem Wydawnictwa Literackiego. Powieść „Moja Ananke”, choć opowiadająca o nastoletnich bohaterach, tak naprawdę dotyczy każdego z nas, nie tylko młodego czytelnika. Znajdziemy tu wiele cennych wskazówek związanych z wyborami, emocjami, oczekiwaniami wobec innych, a każda strona przynosi nam nowy bodziec, który zmusza do refleksji, spojrzenia w głąb siebie. To również publikacja, która może być wykorzystywana podczas tworzenia scenariuszy lekcji, warta przywołania zarówno na zajęciach z języka polskiego, jak i (a nawet przede wszystkim) na godzinie wychowawczej. Sięgając po książkę nie tylko poddajemy się urokowi rodziny Jagody, otaczamy bijącym od bohaterów ciepłem, ale jesteśmy również świadkami bolesnych chwil, słów, które zostały niepotrzebnie wypowiedziane, żałujemy również tych, które nie padły.

Zanim Jagoda spotkała kolegę Ignacego ze studiów, Rafała, nawet nie zdawała sobie sprawę, że można mieć inne problemy i rozterki jak tylko te, czy zagrać kota Behemota w amatorskim teatrze czy też nie. Jako doskonała uczennica, niezwykle angażująca się w przygotowanie do lekcji, pewna, iż w przyszłości pójdzie w ślady ojca zostając psychiatrą, nie przywiązywała wiele wagi do damsko-męskich gierek. Nawet kiedy poznała Rafała ich znajomość rozwijała się inaczej, niż w większości przypadków, pozbawiona była podtekstów i skomplikowanych podchodów. Połączyła ich chemia, wzajemne zrozumienie, a następnie uczucie, którego naturalną konsekwencją było nie tylko zbliżenie dusz, ale i ciał.

Niestety konsekwencje chwilowego nawet zatracenia się potrafią wpłynąć na całe dalsze życie. Jeden raz bez użycia prezerwatywy okazał się być tym momentem, w którym na świat powołane zostało nowe istnienie, tym, który nie tylko postawił przed młodymi ludźmi wielkie wyzwanie ale i stanowić miał sprawdzian dla ich uczucia. Jak potoczą się dalsze losy pary? W jaki sposób zarówno nastolatka, jak i jej otoczenie, odnajdzie się w nowej roli? Jak zareaguje rodzina Jagody na wieść o dziecku? Czy Rafał zdobędzie się na odwagę, by zawiadomić o tym fakcie swoją zmanierowaną, zaborczą matkę? Czy dziewczynie uda się wyzwolić z pułapki oczekiwań wobec postawy Rafała i czy odbuduje więź łączącą ją z Ignacym? Na te wszystkie pytania odpowiada Ewa Nowak w swojej powieści adresowanej (nie tylko) do młodych czytelników. Oszołomieni dźwiękami muzyki, zachwyceni kreacją słowa i postaciami bohaterów, nie możemy nie angażować się emocjonalnie w wydarzenia, nie możemy przestać kibicować Jagodzie wierząc w jej rozsądek, dojrzałość i racjonalizm, które towarzyszą jej każdego dnia. Lektura książki przynosi przekonanie, że wychowanie dziecka to wielka odpowiedzialność i codzienna praca, również praca nad sobą, ale patrząc na Jagodę jesteśmy przekonani, że ten trud warto jest podjąć!

Justyna Gul

Qulturasłowa

"Tak miało być". Chyba najlepsze określenie tego, jaką moc według greckich wierzeń posiada bogini Ananke. W swojej najnowszej książce Ewa Nowak porusza problem nieuchronności pewnych zdarzeń w młodzieńczym życiu.

Jagoda to wiodąca szczęśliwe życie nastolatka. Czego się nie dotknie wszystko jej wychodzi, wszystko się układa. Jest zwyczajną, skromną dziewczyną. Ma wspaniały dom, wspierających rodziców, brata Ignacego, z którym łączy ją wielka wieź. Poznaje interesującego chłopaka, snuje plany na przyszłość. Świat stoi przed nią otworem.Wszystko jest jak z bajki... do pewnego momentu. Jagoda dochodzi do życiowego zakrętu i musi wybrać odpowiednią drogę.

Ewa Nowak, tym razem kieruje do młodzieży pytanie: czy to my decydujemy o naszym życiu, czy jest ono już z góry ułożone. Taka wątpliwość zmusza młodzież do refleksji i do zatrzymania się w tym młodzieńczym pędzie. Przyjęcie założenia, że "los tak chciał", jest dużo prostsze i zwalnia z odpowiedzialności. Nie trzeba myśleć o konsekwencjach. Ale czy jest to właściwa droga?

Podczas czytania tej lektury przeprowadziłam mały eksperyment. Z książką zapoznałam się ja - kobieta po trzydziestce, moja bratanica - nastolatka, jej babcia- kilkudziesięcioletnia pani. Ciekawe było nasz spojrzenie na tę powieść.

Według mnie,poruszane w książce kwestie, są sprawami, które mogą dręczyć nastolatki, a o których ciężko jest rozmawiać.Dzisiejsze nastolatki żyją w dobie internetu i teoretycznie mogą tam dowiedzieć się wszytskiego. Ale tak na prawdę może być im trudno znaleźć odpowiedzi na pytania dotyczące życia. I tu Ewa Nowak wspaniale odnosi się do problemów, których pojawienie się w okresie dojrzewania jest nieuniknione.

Moja nastoletnia bratanica, stwierdziła, że ta powieść ją poruszyła. Przeczytała ją jednym tchem. Problemy z jakimi zmagała się Jagoda były dla niej jeszcze abstrakcyjne, ale mimo wszystko wywołały niepokój i wiele wątpliwości.

Babcia natomiast, również zachwycona książką, historię w niej opowiedzianą, potraktowała przede wszystkim jako przestrogę i lekcję dla swoich wnuczek.

Trzy pokolenia, podobne podejście, choć reakcje adekwatne do wieku.

Chcecie porównać swoje spostrzeżenia? Przeczytajcie "Moja Ananke".

Polecam!

Więcej recenzji na [Adres usunięty] zapraszam!

Ananke, w mitologii greckiej bogini należąca do bóstw pierwotnych; uosobienie konieczności, bezwzględnego przymusu, nieuchronności, siły zniewalającej do podporządkowania się wyrokowi przeznaczenia. Dla tych, którzy powieść Ewy Nowak przeczytali, tytuł nie będzie żadnym zaskoczeniem.

Moja Ananke to moje pierwsze spotkanie z prozą Ewy Nowak. Przyznaję, że zaskoczyła mnie ta opowieść. Spodziewałam się błahej historyjki o młodych ludziach, a otrzymałam naprawdę całkiem niezłą literaturę, którą w dodatku czyta się wyśmienicie.

"Marzenia to moja specjalność. Nie wiem, czy się taka urodziłam, czy się tego nauczyłam, ale sporo marzę. Marzenia przynoszą ulgę i rozładowują napięcie, ale dają też możliwość bycia, kim tylko chcesz, i robienia rzeczy, których nigdy byś się nie odważyła zrobić. A najsłodsze jest to, że dzięki nim mogę po kilka razy przeżywać to samo. W Realu wszystko zdarza się raz i nie masz szansy na poprawki."

Główną bohaterką tej powieści jest niespełna osiemnastoletnia Jagoda. Mimo młodego wieku dziewczyna wie czego chce od życia i ma jasno sprecyzowane plany na najbliższe lata. Jest sympatyczna, inteligentna i mądra. Ma wspaniałych, bardzo wyrozumiałych rodziców i niemniej świetnego starszego brata, czyli ma wszystko co do szczęścia potrzebne przeciętnej nastolatce. W dodatku Jagoda zakochała się i to z wzajemnością w koledze swojego brata, Rafale.

Pomyślicie – bajka. Jakże szybko można ferować wyroki, bo ja też do pewnego momentu sądziłam, że to istna sielanka, ale jednak okazało się, że książka jak najbardziej zasługuje na uwagę. Poza tym uważam, że mimo iż jest kierowana do młodzieży, jest to opowieść uniwersalna, dla osób w każdym wieku. Każdy czytelnik odbierze ją inaczej i tak być powinno.

"Zawsze jest dobry moment, żeby powiedzieć swojemu chłopakowi, że rodzice wyjeżdżają na dwa dni i mamy mieszkanie dla siebie. Można to zrobić w dowolnym momencie – o szóstej rano czy o pierwszej w nocy, bo taka wiadomość jest zawsze mile widziana. Dla równowagi nie ma ani jednej godziny, która byłaby dobra, żeby powiedzieć swojemu chłopakowi: Wiesz, będziemy mieli dziecko. Cieszysz się? Bo ja wcale."

Ciężko jest pisać, jeśli nie chce się zdradzić fabuły. Mogę tylko powiedzieć jedno, gdyż wydawnictwo zrobiło to przede mną. Związek Jagody i Rafała wchodzi w stadium całkiem poważne. Młodzi ludzie kochają się, i to dosłownie. Następstwem tej miłości, jak to nierzadko bywa, jest ciąża. Teraz już wiecie, że tematyka książki nie jest bez znaczenia i nieważna. Nastoletnie macierzyństwo nie jest sprawą łatwą i często niezbyt przyjemną, zwłaszcza gdy, tak jak bohaterka ma się określone zamiary i plany na przyszłość. Wiadomość o ciąży przecież może zrujnować dosłownie wszystko, począwszy od związku z przyszłym tatusiem, a na układach z rodzicami skończywszy. Jak potoczy się dalej życie Jagody? Czy dziewczyna będzie mogła liczyć na, tak bardzo, potrzebne wsparcie?

"Rafał powiedział mi coś najfajniejszego, co mogłabym od niego usłyszeć. Że ma nadzieje, iż Ananke będzie podobna tylko do mnie, a najlepiej, żeby była identyczna. Chciałby, żeby była mocna i stanowcza (…) żeby była wesoła i za każdym razem inna i zawsze chciała wszystkim pomagać, miała otwarty umysł i moja pamięć, żeby była patologiczną optymistką, żeby ludzie ją szanowali i nie martwiła się, co ludzie sobie pomyślą…"

Ewa Nowak napisała powieść interesującą w ciekawy sposób. Autorka może się poszczycić lekkim piórem, dzięki czemu Moją Ananke czytało mi się bardzo szybko i dobrze. Wykreowane przez pisarkę postaci są prawdziwe, takie z krwi i kości. Nie są kryształowi, ale przecież w prawdziwym życiu trudno o osoby bez skazy. Polubiłam szczególnie główną bohaterkę, choć tak mądra osoba mogłaby używać mózgu też do innych rzeczy, nie tylko do nauki. Ale tak to już w życiu bywa. Nie zawsze wszystko układa się tak jakbyśmy tego chcieli. A za błędy trzeba płacić…

Moja Ananke to jak napisałam wcześniej to powieść dla młodzieży, ale oprócz młodych ludzi, przemówi do szerszego grona czytelników. I choć bohaterką jest dziewczyna, płeć męska jak najbardziej może przeczytać tę historię. Nie pozostaje mi nic innego, jak polecić Moją Ananke nastolatkom, ich matkom, babkom… każdy w tej powieści znajdzie coś dla siebie i każdy odbierze ją na swój sposób. Dla miłośników twórczości Ewy Nowak pozycja obowiązkowa. Polecam.

[Adres usunięty]