Miłość za wszelką cenę

Myśląc o tej książce, świeżo po jej lekturze, mam poczucie, że pierwszy raz od dawna trudno mi pisać o tym, co czuję, jakie mam przemyślenia po zamknięciu i odłożeniu książki na półkę. Po prostu ciężko znaleźć odpowiednie słowa na sytuacje, w których rodzic krzywdzi własne dziecko.

Audrey to trochę mniej typowa nastolatka – nie ma znajomych, nie dąży zresztą do zmiany tego stanu rzeczy, a jej świat ogranicza się ukochanego młodszego braciszka, nadopiekuńczej matki oraz strzępków wspomnień, które chciałaby wyprzeć z pamięci. Pożar, depresja, samookaleczanie i… to Coś, wszechobecne, przytłaczające, trudne do zdefiniowania. Coś, co przychodzi nocą i rani bezwolną dziewczynę, sycąc się strachem, łzami i cierpieniem.

Po kolejnej zmianie miejsca zamieszkania Audrey poznaje starszego o dwa lata Leo, który powoli, nienatrętnie staje się dla niej kimś bliskim. To właśnie inność dziewczyny, jej cichość i skrywana tajemnica sprawiają, że między młodymi tworzy się nić porozumienia, a później głębsze uczucie. Jednak związek z chwiejną emocjonalnie, skłonną do autoagresji 16-latką nie należy do najprostszych, zwłaszcza jeśli jest ona pod parasolem ochronnym matki, która najchętniej odseparowałaby ją od świata.

Czy w takich warunkach miłość może przetrwać? Czy Audrey uda się wyjść na prostą i po prostu zacząć żyć, jak inne dziewczęta w jej wieku? To tylko pozornie najważniejsze pytania, które nasuwają się w trakcie lektury. Bo w tej książce nic nie jest tym, czym się wydaje, nic nie jest proste i oczywiste, a prawda jest bardziej przerażająca, niż można to sobie wyobrazić. I co istotne – prawda w utworze Louisy Reid jest nieprzewidywalna, ona przychodzi do nas stopniowo, dopiero w końcowych scenach ukazując swoje oblicze, zbyt tragiczne, by wcześniej się go domyślić.

„Miłość za wszelką cenę” polecam tak naprawdę osobom w różnym przedziale wiekowym. Codzienne problemy głównych bohaterów z pewnością znajdą upodobanie w gustach młodszego pokolenia Czytelników, a nieprzewidywalność fabuły będzie niewątpliwą zaletą dla miłośników literatury obyczajowej, zwłaszcza takiej z nutą grozy.

[Adres usunięty]

Audrey wraz z mamą i pięcioletnim bratem przeprowadzają się do ponurego Folwarku w małej miejscowości. Ma to być dla nich nowy początek, jednak dziewczyna nadal źle się czuje, a jedyne ukojenie znajduję w przyjaźni Leo, nowego sąsiada. Ich relacja uświadamia dziewczynie, że miłość może być zarówno piękna, jak i przerażająca.

Rzadko zdarza się, że nie wiem, co napisać po skończonej lekturze, ale tym razem tak właśnie jest. Ta książka jest niezwykle intensywna i mocną przeżyłam historię Audrey.  Bohaterka ma silną depresję, dlatego trudno oceniać jej postępowanie czy wybory. Ostateczne wrażenia, jakie na mnie wywarła zachowam dla siebie, by wasze spotkanie z nią, było równie emocjonujące. Z pewnością jej miłość do brata była zjawiskowa i czysta. Każde dziecko marzy o takiej siostrze, o trosce i zabawie w lecie. Dziewczyna ma szesnaście lat, lecz jak na swój wiek jest niebywale dojrzała, ale to nie lata czynią nas dorosłymi, a doświadczenia, które nieodzownie wpływają na nasze życie. A ona doświadczyła zbyt wiele, w zbyt krótkim czasie. Istotną rolę odgrywa w całej powieści matka rodzeństwa, której nie jest łatwo wychowywać samotnie dzieci.

Książka została podzielona na rozdziały, w jednych to Audrey jest narratorką. Uwielbiałam jej zagmatwany umysł, rozmyślania i ten rodzaj zagubienia, który oddziałuje również na czytelnika. Część książki została opowiedziana przez trzecioosobowego narratora, który towarzyszy Leo.  Historia chłopaka również nie należy do najłatwiejszych. Z przyjemnością poznałam jego przeszłość i sytuację, która go ukształtowała.

„Miłość za wszelką cenę” jest kompletnie nieprzewidywalną książką. Po przeczytaniu opisu, spodziewałam się mrocznej młodzieżówki, w której romans dominuje. Nic bardziej mylnego. Audrey ma szesnaście lat, a Leo prawie osiemnaści, jednak ich młody wiek nie powinien szufladkować tej książki. Powinni ją czytać wszyscy. Rodzice, dziadkowie i my sami, bo umysł człowieka jest niezgłębiony, a psychoza i wszystko, co ją wywołało potrafi ogromnie zaciekawić. A miłość? Miłość w tej książce ma wile twarzy, a odkrywanie ich jest nie tylko przyjemne, ale i fascynujące.

Akcja nie należy do zawrotnych, autorka skupiła się na budowaniu napięcia i silnych emocjach, które towarzyszą podczas czytania. Były momenty, kiedy chciałam by wydarzenia nabrały tępa. Książka trochę przeciągnięta i mogłaby być krótsza o 50-70 stron. Autorka utkała koc z kłamstw, presji i okrucieństwa, który otula Audrey i dusi. Sama pragnęłam zaczerpnąć świeżego powietrza i uwolnić się od demonów nękających umysł dziewczyny. Napięcie jest stopniowane, a ja w dziwny  sposób zżyłam się z bohaterką. W pewnym momencie cała historia zaczyna przybierać bardziej zrozumiały obraz, a fakty, czy też małe oznaki sprawiły, że odkryłam przyczynę choroby dziewczyny. Miałam ochotę potrząsnąć pozostałym bohaterami i zmusić ich do interwencji, ale szybko zrozumiałam, że w prawdziwym życiu również tak jest. Często odwracamy wzrok i ignorujemy brutalną prawdę, jednak teraz wiem, że będę rozglądać się uważniej, bo może ktoś z naszych bliskich potrzebuje wsparcia, bądź pogrąża się w ponurych, samobójczych myślach i pragnie rozmowy.

Louisa Reid niczym wytrawny wirtuoz zagrała na moich nerwach i psychice. Długo nie zapomnę tej książki, bo ona coś zmienia w czytelniku i to jest dobra zmiana. Polecam 5/6!

Audrey jest szesnastolatką zmagającą się z poważną i kilkuletnią depresją, na którą cierpi odkąd jej ojciec zmarł. Strata taty mocno się na niej odbiła i dziewczyna nie jest w stanie sobie z nią poradzić. Teraz wraz z matką i bratem przeprowadzają się do nowego miasta. Nowe miejsce, nowe otoczenie, nowy dom, to wszystko równa się nowemu początkowi. Gdzie nic nie będzie przypominać im o ciężkiej przeszłości. Jednak i tutaj dziewczynie nie jest łatwo, bowiem ma ona trudności z zawieraniem nowych znajomości. Na szczęście dla niej, pojawia się Leo. Chłopak mieszkający nieopodal jej domu, który tchnie w jej życie trochę radości. Oboje będą dla siebie ocaleniem.

Louisa Reid napisała piękną i poruszającą historię, która niesie za sobą wiele przeróżnych wartości i mądrości. Fabuła nie jest tak do końca schematyczna, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Wszystkie wydarzenia i sytuacje, które rozgrywają się w książce są realne i urocze. Autorka posługuje się lekkim i przystępnym piórem, z dziecinną łatwością całkowicie wciąga czytelnika w lekturę. Treść pochłania się w błyskawicznym tempie i ciężko się od niej oderwać, nawet na chwilkę. Bohaterowie z miejsca wzbudzili moją sympatię, co jest naprawdę rzadkie w tego typu książkach. Praktycznie nie było w ich zachowaniu czy reakcjach niczego, co by mnie jakoś irytowało, bądź od nich odrzucało. Autorka przedstawia wzruszający i prawdziwy obraz radzenia sobie ze stratą bliskiej osoby, a także ratunku w postaci zyskania drugiego bliskiego sercu człowieka. To autentyczna i wartościowa historia, którą powinna poznać każda nastolatka, młoda kobieta, czy matka.

Zaczynać wszystko od nowa. Co takiego, to oznacza?

Szybka przeprowadzka, pakowanie rzeczy do starych kartonów, zapakowanie się do auta i szybka podróż.

Tak wygląda życie Audrey, nigdzie nie ma prawdziwego domu, przez te wszystkie lata dziewczyna nigdzie nie zagrzała miejsca. Wszystko wydaje się tak odległe i obce. Wspomnienia z dzieciństwa ulatują z głowy niczym wiosenny wicher, a oczy wtedy zachodzą mgłą i Aud zostaje sama na świecie. Nie widzi wtedy swojego ukochanego braciszka, ani ciągle zapracowanej matki, która faszeruje ją codziennie prochami na depresję.

Nowy dom nie wygląda tak pięknie, jak opowiadała mama jest straszny, ciemny, stary i okropny. Na dodatek wokoło jest fosa pełna mętnej, zielonej wody, która skrywa niejedną tajemnicę.

Jak się okazuje dom ten był wcześniej szpitalem dla ludzi psychicznie chorych. Nowe życie Aud już z samego początku wydaje się skazane na porażkę.

Nastoletni Leo, to młody, przystojny chłopak. Pomijając fakt, że codziennie odwiedza psychiatrę i nie ma żadnych przyjaciół. Mieszka razem z ciotką, ponieważ bogaci rodzice praktycznie cały swój czas przekazują na interesy.

Pewnego dnia Leo spotyka dziewczynę, blondynkę i wszystko zaczyna się zmieniać.

Co połączy tych dwoje nastolatków?

Oboje tak różni, a jednocześnie tacy sami. Książka bardzo mnie poruszyła, owszem porusza delikatne sprawy w życiu, jednak autorka postanowiła w to wszystko wplątać nutkę grozy.

Na ogół rzadko czytam thrillery psychologiczne i staram się tego nie zmieniać, lecz „Miłość za wszelką cenę” nie jest tylko thrillerem i zwykłą opowieścią. Ale o tym przekonajcie się sami!

Polecamy, zespół [Adres usunięty]