Magia uderza. Kate Daniels. Tom 3

Kate Daniels powraca w trzeciej odsłonie serii o przebojowej dziewczynie raz za razem ściągającej na siebie masę problemów przez zupełny przypadek. Czy i tym razem uda jej się wyjść cało z tarapatów i rozbroić czytelników kolejną porcją smacznego poczucia humoru?

Jak się okazało - wcale nie było to takie trudne. I jeśli spoglądam z góry na wszystkie trzy tomy mam wrażenie, że ten aktualny to najlepsza odsłona Kate. Ilona Andrews z tomu na tom wypada co raz lepiej, przykłada się do kreacji bohaterów i rozwija akcję w zawrotnym tempie. Dzięki temu przygody z pogranicza fantasy i paranormal romance stają się jeszcze ciekawsze i warte każdego przeczytanego słowa.

Tym razem to nie sama Kate wpadła w kłopoty, ale jej przyjaciel Derek, nastoletni zmiennokształtny. Za sprawą tajemniczych przekrętów wmieszał się we włamanie i został odpowiednio ukarany - ktoś zadbał o to, by Derek znalazł się w prawdziwym niebezpieczeństwie i skatował go w sposób tak okrutny, że niemal śmiertelny. Kate broniąc dobrego imienia chłopaka postanawia wyruszyć na kolejną misję i pomścić przyjaciela. Nie przejmuje się wcale (no, może tylko trochę) tym, że przyjdzie się jej zmierzyć z nielegalnymi walkami, za sobą będzie miała cień w postaci

nieprzyjemnego Saimana a na domiar złego po raz kolejny przyjdzie jej postawić na swoim w konflikcie z Władcą Bestii.

W co tym razem dała się wciągnąć główna bohaterka? W akcję najmocniejszą z dotychczasowych, w której niemal od początku wyczuwa się niebezpieczeństwo. Jednak autorka dotrzymuje tempa swojej bohaterce, która nie cofnie się przed niczym i zaskakuje czytelnika wzmocnieniem akcji, która gna na złamanie karku, dodaniem znacznej ilości magii w tym co dzieje się dookoła i - nie inaczej - potęguje humor, który rozkłada na łopatki w najmniej spodziewanej chwili. Jednak to co najbardziej przypadło mi do gustu w książce Andrews poza fantastyczną kreacją bohaterów to dialogi, które są lekkie jak piórko i dosadne kiedy trzeba. Autorka wie doskonale jakie kwestie podjąć w danym czasie by rozładować napięcie lub wręcz przeciwnie - by spotęgować je dwukrotnie. To Kate i Curran błyszczą na tle wszystkich wydarzeń i chociaż dzieje się naprawdę wiele: w ich kierunku wciąż podąża uwaga czytelnika, który sam już nie wie czy rosnące napięcie jest wynikiem pożądania czy zwiastunem tego, że ta dwójka w końcu się pozabija.

"Magia uderza" to najlepsza część serii. Mam jednak nadzieję, że to nie jest ostateczny etap talentu autorki i w kolejnym tomie spotęguje to co spotęgowane teraz. Dużo śmiechu, westchnień niepewności i wstrzymywanego oddechu przez krążące dookoła tajemnice do gwarancja dobrej zabawy na zaledwie kilka godzin, bo powieść czyta się błyskawicznie. Polecam nie tylko fanom fantasy, ponieważ tak dobrze skrojoną fabułę, sympatycznych bohaterów i krwawe rozgrywki powinien poznać każdy.

„Magia uderza” to już trzeci tom niesamowitej serii, która skradła moje serce lata temu i ta miłość nie przemija, a wręcz przeciwnie! Ponowna lektura utwierdziła mnie w przekonaniu, że w tym gatunku nie znajdziecie lepszej pozycji!

Kate Daniels pracuje dla Zakonu, lecz jak to często bywa w jej przypadku, pakuje się w kłopoty, które mogą zagrozić losom całej Gromady. W mieści odbywa się nielegalny turniej - Północne Rozgrywki. Kiedy Derek zostaje skatowany niemal na śmierć, Kate rzuca się do walki, by ocalić przyjaciela i zabić oprawców!

Jeśli jeszcze nie mieliście przyjemności przeczytania tej serii, to zapewniam, że jest ona wyjątkowa. Książki z gatunku Urban Fantasy mają pewne cechy wspólne i tutaj też można je znaleźć. W powieści spotkacie wampiry, magów, zmiennokształtnych i jeszcze wiele innych istot! Ale autorzy wszystko podrasowali i seria wypada bardzo świeżo. Świat przedstawiony nie należy do napawających optymizmem, jednak fascynuję i jest ciekawy. Magia walczy z technikom i tylko jedna z nich może panować na ziemi w tej samej chwili. Kiedy nad światem panuję magia, istoty obdarzone jakąkolwiek mocą są zdolne do wielkich rzeczy, a kiedy ustępuję, świat wydaję się nieco spokojniejszy.

Kate to twarda babka i lubi dominować. Nie podporządkowuję się nawet Władcy Bestii- Curranowi! Kobieta silna, lojalna, jednak i ona popełnia błędy, za które musi słono płacić. Uwielbiam ją! To moja ulubiona postać kobieca! Podoba mi się jej charakter- ognisty i pełen pasji. Curran natomiast potrafi być irytujący, jednak i tak go kocham. Jak zawsze uważam, że było go za mało i już za nim tęsknie. W tym tomie poznajemy lepiej Kate, jej przeszłość zostaje ujawniona, na co czekałam, bo byłam ciekawa szczegółów z jej młodości. Saimon również pokazał się w nowym świetle, a Derek zaskoczył mnie ogromnie, jestem jego wielką fanką i każda scena z tym facetem jest dla mnie cenna!

Każdy z tomów jest inny i wątek przewodni dotyczy innej sprawy. Autorzy stworzyli świat, który daje im szerokie pole do popisu i tym razem skupili się na hinduskich legendach. Jest też krwawo i z dużą ilością starć. Brakowało mi nieco większego poszanowania życia i ilość latających części ciał! Niemniej jednak książkę czyta się bardzo przyjemnie. Jest to gorący romans, w małym stopniu. Przygodówka i kryminał w większym, ale przede wszystkim jest to powieść zdominowana przez magie! Polecam wszystkim fanom gatunku!

„Magia uderza” zadowoli najbardziej wymagającego fana Urban Fantasy! Mroczna, namiętna, krwawa i szalenie wciągająca! Daj się opanować magii i niech ona wyzwoli w tobie głęboko skrywane pragnienia! Polecam 8/10

Oto nadszedł czas na kolejny tom przygód Kate Daniels. Chyba każdy, kto tutaj zagląda wie, że uwielbiam tę serię. Książkę przeczytałam już dawno, i z przyjemnością przypomniałam sobie ją ponownie.

Pierwsza cześć mnie urzekła, druga była wyśmienitym kąskiem, a trzecia była świetna! Uwielbiam Urban Fantasy nie od dzisiaj, i zapewne będę uwielbiała jeszcze bardzo, bardzo długo, a może na zawsze mi zostanie miłość do tego gatunku? Jak będę się napotykała na tak wybitne książki jak seria o Kate Daniels, to jestem o tym przekonana, że na zawsze.

W tej części Kate wpada w kolejne kłopoty, nie zdziwiło mnie wcale, że są to kłopoty coraz większej wagi i coraz niebezpieczniejsze. Nie tylko dla niej, ale i dla jej najbliższych los szykuje coś specjalnego, coś z czym łowczyni nie poradzi sobie w pojedynkę. Derek - zmiennokształtny, należący do Gromady, będącej pod wodzą Currana (Władcy Bestii) pakuje się w poważne tarapaty i nie wychodzi z tego cało. Kiedy Kate dowiaduje się, co zdarzyło się jej przyjacielowi, wpada w niepohamowaną wściekłość i jednocześnie załamuje się stanem młodego wilka. Jak się okazuje, w Atlancie odbywają się nielegalne walki zmiennokształtnych, przez które Derek wpakował się w niezłe bagno. Kate za wszelką cenę pragnie dowiedzieć się kto za tym wszystkim stoi i nie zawaha się przed niczym. Wszystko jednak jest trzymane w wielkiej tajemnicy przed Władcą Bestii, który dowiedziawszy się o co chodzi, zapewne obdarłby wszystkich ze skóry - wcale nie w przenośni. Zabawa zaczyna się na całego, kiedy Kate musi zebrać swoją grupę aby zjawić się na arenie walki... Walcząc o swoje życie.

Akcja oczywiście jest wielkim atutem tej książki. Mknie w zawrotnym tempie i zwalnia tylko na moment, tylko po to, żeby ponownie przyspieszyć. Czytelnik tym samym czuje się jakby był na rollercoasterze! Uwielbiam to szalone tempo narzucone przez autorkę. Mimo, iż ciągle coś się dzieje, niełatwo jest się pogubić w fabule. Wszystko jest opisane spójnie i ciekawie, a sam czytelnik chce więcej i więcej.

Jeden z tych cytatów, które uwielbiam!

„- Czy mogę ci przynieść coś do jedzenia, Wasza Wysokość? Czy mogę powiedzieć ci, jaki jesteś silny i mądry, Wasza Wysokość? Czy mogę cię wyiskać, Wasza Wysokość? Czy mogę cię pocałować w tyłek, Wasza Wysokość? Czy mog... Urwałam , dostrzegając, że Rafael nagle skamieniał. Siedział niczym pomnik, ze wzrokiem wbitym w jakiś punkt ponad moim ramieniem. - Stoi za mną, tak?(...)

- Owszem, możesz pocałować mój tyłek. Zwykle nie przepadam za naruszeniem przestrzeni osobistej, ale przecież jesteś Przyjacielem Gromady, a twoje usługi raz czy dwa nam się przydały. Staram się spełniać życzenia osób przyjaźnie nastawionych do moich ludzi. Mam tylko jedno pytanie, czy to całowanie będzie złożeniem hołdu, rodzajem oporządzania czy też częścią gry wstępnej?”

W pierwszych dwóch częściach autorka świetnie poradziła sobie z nakreśleniem postaci, oraz z zaznajomieniem czytelnika z ich historią, charakterem, obyczajami oraz pochodzeniem każdej z nich. Trwale wyryła w naszej pamięci obraz Kate, Currana czy też Dereka. Dlaczego użyłam tak dobitnego stwierdzenia jak - wyryła? Dlatego, że wszystkie postaci są nietuzinkowe, niepowtarzalnie barwne, nie tylko te główne, ale i poboczne. Uwielbiam kiedy postaci zaskakują mnie z chwili na chwilę, kiedy swoim poczuciem humoru sprawiają, że i ja się śmieję, natomiast kiedy się smucą, ten smutek, żal i każda emocja przelewa się również i na mnie. Zżyłam się z postaciami tej książki i na pewno nie zapomnę o nich, a kiedy zaczną mi się zacierać w pamięci, dla przypomnienia sięgnę po serię ponownie.

Co tutaj dużo gadać, jest to jedna z moich ulubionych serii, tak więc złego słowa nie powiem. Świetna i tyle. Oczywiście nie zaczynajcie czytać serii od tego tomu, bowiem historia toczy się dalej, a czytelnik, który zaczyna serię od tomu "środkowego", może być mocno zagubiony. Starą ekipę tego cyklu należy poznać od początku, a mówię Wam - naprawdę warto!

[Adres usunięty]

MAGIA UDERZA PO RAZ TRZECI

Seria z Kate Daniels Ilony Andrews (pod tym pseudonimem kryje się małżeństwo pisarzy), jak mówiłem już wielokrotnie, to niewyróżniająca się niczym szczególnym, ale nawet sympatyczna opowieść postapo. Sympatyczna, bo z pomysłem na świat i jego koniec, a także to, co dzieje się po, choć nie do końca niestety wykorzystanym. Prosto przy tym wykonana i w lekki sposób podana. Nie inaczej jest w trzecim tomie, który nie zawiedzie miłośników cyklu, choć jednocześnie jego przeciwników do siebie nie przekona.

Poznajcie Kate Daniels, pracownicę Zakony Rycerzy Miłosiernej Pomocy, która nie specjalizuje się w negocjacjach, tylko w zabijaniu. Czasem jednak zdarzy jej się bardziej „pokojowe zadanie”, jak choćby ściąganie z drzew staruszki banshee. Ale w zalewanej falami magii Atlancie nikt nie może czuć się bezpiecznie. Świat jaki znamy skończył się, apokalipsy nie sprowadziła kosmiczna katastrofa, atak z innego świata, wojna atomowa czy zanieczyszczenie środowiska. Przybyła magia, wszystko wywróciła do góry nogami i teraz po świecie biegają stwory znane dotąd z podań, legend i wszelkich innych wytworów wyobraźni naszych przodków. Tu może wydarzyć się dosłownie wszystko, a co dzieje się tym razem?

Kiedy jej przyjaciel Derek zostaje pobity niemal na śmierć, Kate musi zająć się tą sprawą. Niestety, tym razem czeka na nią wyzwanie, w którym stawką będzie jej życie. Trop prowadzi ją na Arenę – miejsce, gdzie organizowane są nielegalne turnieje walk. To tu istoty magiczne i niemagiczne stają ze sobą do boju na śmierć i życie. Proceder jest oczywiście nielegalny, Kate będzie więc musiał złamać wszelkie zasady – także własne – i zakazy, by pomścić Dereka…

Cóż sporo sarkam na tę serię, bo po takich ocenach i takiej popularności spodziewałem się czegoś niezwykłego, a tymczasem w moje ręce trafiła opowieść jakich wiele. Poza samym pomysłem na historię, gdzie fale magii zalewają świat, a wówczas, dopóki nie „odpłyną”, nie działają wszelkie cywilizacyjne udogodnienia, wszystko inne było takie samo, jak w podobnych książkach. A tych na rynku jest multum. Czy to bohaterka, czy też jej przygody, czy wreszcie styl – to wszystko przecież już było.

Ale jak widać wracam do przygód Kate Daniels. Czyta się je w końcu nieźle i szybko. Nie znajdziecie tutaj pogłębionych psychologicznie sylwetek postaci, nie ma się co oszukiwać, ale o ich przygodach czyta się nawet przyjemnie. Przesłania także nie macie tutaj co szukać, podobnie jak głębszych wartości literackich, niemniej to niezła, niezobowiązująca rozrywka na kilka długich popołudni. Jeśli lubicie podobne lektury, macie ochotę wyłączyć myślenie i spędzić nieco czasu nad książką z gatunku fantastyki, seria z Kate Daniels pewnie Wam się spodoba.