Lepiej, byś tam umarł

Książkę czyta się łatwo i przyjemnie. Jest napisana w formie wywiadu. Przeczytana w 1 dzień, co świadczy o tym, że bardzo pochłania historia najlepszego zawodnika MMA w Polsce.

Dobra książka. Poznajemy w niej lepiej wielkiego sportowca Mameda Kalidowa. Czeczena, którego losy nieodwracalnie związały się z Polską. Jedyną wadą ksiażki jest objętość. Czemu taka mała?

Gdy dowiedziałem się, że wychodzi książka ,,Lepiej, byś tam umarł”, w mojej głowie od razu pojawiła się myśl – muszę ją przeczytać!!! Jestem wielkim fanem KSW, a Mamed Khalidov to mój ulubiony zawodnik mieszanych sztuk walki. Do tego współautorem książki jest Szczepan Twardoch, czyli zdobywca Paszportu Polityki w 2013 roku, co tylko jeszcze bardziej zachęcało mnie do zakupienia tej książki. I chociaż nie lubię czytać biografii osób, które jeszcze żyją, albo nie zakończyły już swojej kariery politycznej lub sportowej, to jednak tutaj głównym bohaterem jest człowiek, do którego mam wielki szacunek, jako człowieka i sportowca.

Szczepan Twaroch – polski pisarz i publicysta, z wykształcenia socjolog. Publikował m.in. w „Życiu”, „Frondzie”, „Gazecie Wyborczej” i „Rzeczpospolitej”. Był redaktorem działu literackiego dwumiesięcznika „Christianitas”. Felietonista „Polityki” oraz „Wysokich Obcasów Extra”. W 2013 roku został laureatem Paszportu Polityki za rok 2012 w kategorii literatura. Nagrodę otrzymał za powieść „Morfina”. Powieść ta była także w finale Nagrody Literackiej Nike 2013.

Książka ,,Lepiej, byś tam umarł” niestety mocno mnie rozczarowała. Największym jej minusem jest styl, w jakim została napisana. Po pierwsze Szczepan Twardoch prowadzi ten wywiad-rzekę bardzo chaotycznie, skacząc po tematach bez ładu i składu. Zdecydowanie można było ten wywiad poprowadzić bardziej chronologicznie, co ułatwiłoby poznanie bohatera. Jeszcze bardziej drażniły mnie wstawki o samym prowadzącym wywiad. Co kilka stron pojawiają się opowiastki o rodzinie Pana Twardocha, albo o nim samym. Mnie to zupełnie nie interesowało, a wręcz irytowało.

Przed przeczytaniem tej biografii spodziewałem się ciekawostek na temat KSW, rywali Mameda i jego walk. Tymczasem jedyną rzeczą, której się dowiedziałem, było to, że jeden z właścicieli KSW, jest jednocześnie menadżerem naszego mistrza. Jak na 250 stron, to zdecydowanie za mało. Jeżeli ktoś liczy na jakieś smaczki związane z tym tematem, to się bardzo zawiedzie.

Poznajemy za to, Khalidowa, jako bardzo religijnego człowieka, dla którego religia, rodzina i honor to największe wartości. Temat wiary przewija się przez większą część wywiadu, dzięki czemu możemy lepiej poznać i zrozumieć Islam. Jest to niewątpliwie największa zaleta książki. Główny bohater dużo mówi także o walce z rasizmem, terroryzmem, oraz o obecnej sytuacji z uchodźcami.

Książkę ze względu na wielkość czcionki i odstępy między wierszami czyta się błyskawicznie. Mi przeczytanie całości zajęło pół dnia. Ozdobą książki są zdjęcia Kaukaskiego Wojownika, zarówno w czasie walk, jak i z jego albumu rodzinnego.

Niestety Szczepan Twardoch nie podołał zadaniu przeprowadzenia interesującego wywiadu. Daje się odczuć, że nie jest ON dziennikarzem. Słyszałem, że pierwszą osobą, której zaproponowano przeprowadzenie tego wywiadu-rzeki był Kuba Wojewódzki. Jestem pewien, że Kuba lepiej dałby sobie radę. Tym bardziej, że Mamed jest bardzo inteligentnym człowiekiem i gdyby trafił na bardziej dociekliwego rozmówcę, wywiad byłby zdecydowanie ciekawszy.

Podobno ,,Lepiej, byś tam umarł”, to początek serii wywiadów-rzek z zawodnikami KSW. Jeżeli ma je nadal przeprowadzać Szczepan Twardoch, to niestety nie jestem zainteresowany lekturą następnych części.

Opinia pochodzi z mojego bloga [Adres usunięty]