Latarnik. Saga kryminalna, tom 7

Kolejny tom za mna. Tak,jak wszystkie poprzednie czesci tak i ta czyta sie dobrze. Minus za fabule - jest nudna, brak jakiegokolwiek powiewu swiezosci. Głównych bohaterów zmierzic juz nie moglam i tego ciaglego tlumaczenia watkow z poprzednich czesci. Przerwa w czytaniu tej sagi jak najbardziej wskazana.

Jeśli śledzicie mojego bloga na bieżąco, to z pewnością wiecie już, że Camilla Läckberg to jedna z moich ulubionych autorek thrillerów i kryminałów. Nic nie jestem w stanie poradzić na to, że po prostu jej pióro szalenie mi odpowiada, a prawie każda tworzona przez nią historia chwyta za serce i zapada w pamięci. Przy okazji brania udziału w maratonie z książkami wydawnictwa Czarna Owca, postanowiłam sięgnąć w końcu po Latarnika. Czy ta część Sagi o Fjällbace była dobra?

W miasteczku dochodzi do tragedii – jeden z mieszkańców Fjällbacki zostaje znaleziony w swoim mieszkaniu martwy. Co więcej, by to człowiek raczej lubiany i szanowany. Po latach powrócił w rodzinne strony i miał zająć poważne stanowisko. Patrik oraz reszta policjantów z Tanumshede sprawdzają przeszłość mężczyzny, przez co na jaw zaczynają wychodzić różne tajemnice. Okazuje się, że z jego śmiercią coś wspólnego może mieć wizyta na tzw. Wyspie Duchów, nazywaną tak przez mieszkańców. Co skrywają tamtejsze okolice?

Przyznam się szczerze, że gdy zaczęłam lekturę tej powieści, byłam dość podekscytowana. Jednak gdzieś w głowie miałam taką myśl, że co, jeśli to znowu będzie słabszy tom w serii? No i cóż, moja intuicja mnie nie zawiodła - niestety. Okazało się, że Latarnik to kolejny tom, który opiera się bardziej na wątkach obyczajowych, a już znacznie mniej na sprawie typowo kryminalnej.

Jak zawsze, obecność Patricka i Eriki była ogromną zaletą tej historii. Nie da się ukryć, że stali się oni nieodłącznym elementem każdej z tych książek i bez ich obecności, lektura nie byłaby po prostu tak przyjemna. Zaczęłam się nawet przekonywać do postaci Anny, siostry Eriki. Można więc powiedzieć, że zrobiłam pewne postępy. Jeśli chodzi o innych bohaterów tej powieści, to na moje uznanie zasługują też Paula, pracująca na komisariacie policjantka oraz Mellberg, który, choć dalej bywa tak samo nieznośny i denerwujący jak dawniej, to zaszły w nim pozytywne zmiany.

Autorka pokusiła się tym razem o przedstawienie historii Wyspy Duchów, która chcąc nie chcąc, całkiem mnie zaciekawiła. Retrospekcje z lat 1870-1875 dodały tej pozycji charakteru i takiego klimatu, który bardziej wrażliwym czytelnikom mógłby postawić włoski na całym ciele. Przyznam się nawet, że w pewnych chwilach bardziej byłam zainteresowana tym, co wydarzyło się te ponad sto lat temu, niż tym, co wydarzyło się współcześnie.

Jak wspomniałam wyżej, według mnie Latarnik bardziej skupia się na tej obyczajowości, na problemach bohaterów oraz prawdziwych sekretach rodzinnych i nie tylko, a sam aspekt kryminalny odchodzi gdzieś na ten drugi plan. Mnie niekoniecznie coś takiego przekonuje, ze względu na to, że ja po prostu nastawiona byłam na kryminał. Jednak wiem, że są osoby, które zdecydowanie wolą taki zabieg w książkach, dlatego też do nich ta powieść trafi zdecydowanie bardziej.

Czy przez to uważam, że ten tom jest słaby? Nie do końca. Patrząc na niego całościowo i biorąc pod uwagę wiele czynników, mogę stwierdzić, że Latarnik to pozycja dobra i zdecydowanie warta przeczytania. Cieszę się, że mogłam się z nią poznać i tym samym nadrobić kolejny tom serii. Jeżeli Wy szukacie dobrej książki, w której przeważa wątek obyczajowy, a kryminał odsunięty jest trochę na bok – Latarnik może przypaść Wam do gustu.

W siódmej części cyklu o Fjallbace, Camila Lackberg zaprasza nas na Wyspę Duchów. To tutaj na wyspie Graskar rozgrywają się najważniejsze motywy „Latarnika”. Ale po kolei.

Pewnej letniej nocy dochodzi do zabójstwa. Żona zabija męża, który jest jej oprawcą. Annie w popłochu ucieka na wyspę o której wcześniej już wspomniałem. Kolejnym wątkiem jest powrót do Fjallbacki Matsa Sverina, który zamierza zostać szefem gminnego wydziału finansów. Niestety mężczyzna niezbyt długo cieszył się powrotem w rodzinne strony. Kilka dni później został zamordowany w swoim mieszkaniu.

Komu zależało na jego śmierci? Dlaczego musiał zginąć? Na te pytania odpowiedzi szukać będzie dobrze znany nam już Patrik Hedstrom.

Inspektor dokopując się do przeszłości Sverina odnajduje niewygodne fakty z życia zamordowanego. Na jaw wychodzi fakt, że Mats odwiedził Wyspę Duchów. Jaką tajemnicę skrywa owa wyspa? Warto znaleźć odpowiedź na te pytanie i sięgnąć po „Latarnika”.

To kolejny kryminał w wykonaniu Camili Lackberg, który pochłonie nas intrygującą fabułą. Nie tylko wątek kryminalnej sprawy prowadzonej przez policję w Tanumshede przykuwa naszą uwagę. Poznajemy dalsze losy Ericki i jej siostry Anny. Czy zdołały wyjść z opresji?

Camila Lackberg ponownie zachwyciła umiejętnym połączeniem kryminału z warstwą obyczajową. Czytając „Latarnika” otrzymujemy nie tylko kryminalną sprawę do rozwiązania, lecz również możemy zatopić się w kolejnych osobistych wydarzeniach głównych bohaterów. Autorka siódmy już raz dowodzi, że zna doskonały przepis na połączenie obyczajowych wątków z kryminalną intrygą. I co najważniejsze nie zawaha się go użyć.

Zatem Wy nie wahajcie się ani chwili i sięgnijcie po „Latarnika”. Niech ta książka zaświeci w Was zew inspektora, tak aby wraz z Patrickiem Hedstromem dowiedzieć się, kto zabił Matsa Sverina? Zdecydowanie polecam!

Książki Camili Lackberg na polskim rynku ukazują się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Kolejna część przeczytana i nie zawiodłam się trzyma w napięciu nie można doczekać się końca serdecznie polecam