Przez 10 000 lat imperium Ramy i Atlantyda toczyły wojny przy użyciu radarów, samolotów i rakiet.
Słynny badacz tajemnic przeszłości ujawnia zdumiewające fakty: imperium Ramy i Atlantyda stworzyły niezwykłe technologie umożliwiające loty i walki w powietrzu.
DAVID HATCHER CHILDRESS – jeden z najsławniejszych obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka kontrowersyjnych badaczy historii ludzkości – szuka odpowiedzi na pytania dotyczące zagadkowych odkryć, pomijanych przez oficjalną naukę, i odsłania niezwykły świat wynalazków sprzed tysięcy lat.
Na podstawie pochodzących z Indii starożytnych tekstów, w których zawarto precyzyjne instrukcje budowy i zasady działania latających machin – wiman, oraz analizy tekstów „śpiącego proroka” Edgara Cayce`a, dotyczących vailxi – statków powietrznych Atlantydy, Childress dowodzi, że oba imperia toczyły wojny przez 10 000 lat z użyciem pojazdów bojowych, poruszających się w powietrzu z ogromną szybkością i dysponujących zabójczą bronią.
Były wśród nich niezniszczalne pojazdy powietrzne z napędem antygrawitacyjnym lub elektromagnetycznym i samoloty o napędzie opartym na wirze rtęciowym. Manuskrypty opisywały też radary pozwalające zlokalizować wrogi pojazd z odległości kilkuset kilometrów oraz techniki fotografowania wnętrza wiman wroga i pozbawiania świadomości ludzi znajdujących się na pokładzie.
Machiny latające zastosowano w opisanych w eposach Ramajana i Mahabharata wojnach, które stały się przyczyną upadku cywilizacji ich twórców. Starożytne legendy mówią jednak, że nie wszystkie wimany zostały zniszczone…
Wielu historyków zajmujących się tematyką II wojny światowej jest przekonanych, że wimany i vailxi były wzorcem do naśladowania dla hitlerowskich naukowców pracujących dla Luftwaffe.
David Hatcher Childress, niezależny archeolog i podróżnik, jest wydawcą i autorem wielu bestsellerów (m.in. Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej, Geniusz techniki bogów, Archeologia pozaziemska, Olmekowie) i częstym gościem programów telewizyjnych i radiowych: NBC, CNN, Discovery, History Channel. Childress nazywany jest prawdziwym Indianą Jonesem.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii wszechświat i teorie naukowe lub z serii Zakazana historia
Jakie konkretne źródła historyczne analizuje autor w tej publikacji?
David Hatcher Childress opiera swoje wywody głównie na starożytnych indyjskich eposach, takich jak Ramajana i Mahabharata. Publikacja szczegółowo analizuje opisy wiman, czyli mitycznych latających rydwanów, zestawiając je z przekazami o zaginionej cywilizacji Atlantydy. Autor przytacza liczne fragmenty sanskryckich tekstów, które interpretuje przez pryzmat współczesnej inżynierii i technologii wojskowej. Lektura pozwala na głębokie zrozumienie teorii o zaawansowanej wiedzy technicznej ludów starożytnych i ich wpływie na rozwój wczesnych cywilizacji.
Czy książka "Latające bronie imperium Ramy i Atlantydy" zawiera schematy techniczne wiman?
Tak, w treści znajdują się liczne ilustracje, ryciny oraz próby rekonstrukcji technicznych starożytnych maszyn latających. Autor prezentuje graficzne interpretacje opisów zawartych w traktacie "Vaimanika Shastra", starając się wyjaśnić zasady działania napędu rtęciowego. Czytelnik może prześledzić wizualizacje różnych typów statków powietrznych, które według teorii autora operowały nad Indiami tysiące lat temu. Materiał ten stanowi kluczowy element argumentacji dotyczącej realnego istnienia zaawansowanej technologii lotniczej w zamierzchłej przeszłości.
W jakim stylu utrzymana jest narracja prowadzona przez Davida Hatchera Childressa?
Książka jest napisana w stylu popularnonaukowym z silnym akcentem na reportaż śledczy i archeologię alternatywną. Autor posługuje się przystępnym językiem, łącząc fakty geograficzne z odważnymi hipotezami dotyczącymi prehistorycznych konfliktów nuklearnych. Wywód jest dynamiczny i skupia się na poszukiwaniu dowodów materialnych, które potwierdzają istnienie zapomnianych imperiów. Publikacja skutecznie zachęca do krytycznego spojrzenia na oficjalną wersję historii rozwoju ludzkości oraz ewolucji technicznej.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Publikacja ta nie jest skierowana do osób poszukujących wyłącznie akademickich opracowań archeologicznych opartych na ortodoksyjnych metodach badawczych. Teorie przedstawione przez autora wykraczają poza ramy oficjalnej nauki, co jest nieakceptowalne dla czytelników przywiązanych do tradycyjnego wykładu historii. Treść koncentruje się na hipotezach o pozaziemskich wpływach i zaawansowanej technologii w epoce brązu, co wymaga od odbiorcy otwartego podejścia do kontrowersyjnych tematów. Osoby oczekujące suchych danych statystycznych poczują się przytłoczone spekulatywnym charakterem niektórych rozdziałów.
Czy autor odnosi się do konkretnych znalezisk potwierdzających jego teorie?
David Hatcher Childress przywołuje konkretne lokalizacje, takie jak Mohendżo-Daro, wskazując na anomalie interpretowane jako ślady dawnych wojen. Analizuje on zjawisko witryfikacji skał oraz podwyższony poziom promieniowania w niektórych rejonach Indii i Pakistanu. Autor łączy te znaleziska z opisami "broni bogów", sugerując, że współczesna archeologia błędnie klasyfikuje te ślady jako naturalne formacje geologiczne. Dzięki temu czytelnik otrzymuje zestawienie konkretnych miejsc na mapie świata z mitycznymi przekazami o potężnym uzbrojeniu niszczycielskim.
