Lady m

"Na tym polega związek. Ludzie się wspierają i pomagają sobie. Nie wymagają jedno od drugiego, nie stawiają sobie warunków, nie walczą i nie negocjują."

Po przeczytaniu ostatniej strony, siedziałam przez dłuższy czas rozmyślając o książce i przeżywając na nowo wiele jej aspektów. Porwała mnie w swój świat w taki naturalny i niezwykle silny sposób, podrażniła najgłębsze warstwy duszy, zapadła głęboko w serce. Bardzo się cieszę, że miałam okazję zaprzyjaźnić się z tą powieścią, świeżym spojrzeniem na wydawałoby się banalne sprawy, nie ma w niej nadzwyczajnych wydarzeń czy błyskawicznej akcji, jednak mocno nas do siebie przywiązuje, wzruszająco pobudza, wciąga w swoją rzeczywistość i zmusza do złożonych przemyśleń. Zdecydowanie polecam tę powieść, oczarowała mnie i wzbogaciła wewnętrznie. Takie właśnie historie najbardziej lubię odnajdywać w książkach, dostarczające silnych emocji i wyśmienitych inspiracji do życiowych refleksji. Zachwyciło mnie niesamowite zakończenie, podkradło się tak cichaczem i zupełnie zaskoczyło.

Choć jest to fascynująca podróż po mrocznych zakamarkach kobiecej duszy, to jednak mnóstwo w niej męskiego pierwiastka odgrywającego kluczową rolę w opowiadanej historii. Z przykrością obserwujemy powolny rozpad wieloletniego małżeństwa Małgorzaty i Krzysztofa. Dopóki mieszkały z nimi dzieci wszystko się jeszcze jakoś kręciło, to one były tym spoiwem. Jednak z czasem do związku zakradła się rutyna, przyzwyczajenie, a później stopniowe oddalanie się od siebie i obojętność, doskwierająca bolesna samotność i uczucie życiowego niespełnienia. Nie tak małżonkowie wyobrażali sobie swoją wspólną przyszłość. I choć chwytają się sprawdzonych metod na codzienność i kontrolę związku, to jednak sprawiają one wrażenie już niewystarczających, zawodzących swoją iluzorycznością i fałszywymi zapewnieniami. Nasze wyobrażenia o bliskich i relacjach z nimi mogą w znacznym stopniu różnić się od tych faktycznych. To co przyjmujemy za prawdziwe, oczywiste i zrozumiałe, podszyte jest często kłamstwem i fałszem. Celowo lub nieświadomie nie dostrzegamy pewnych spraw, zewnętrznych objawów kryzysu i porażki, dopóki nie jest już za późno na interwencję. Wydawać by się mogło, że po dziesiątkach latach wspólnego życia znamy się niemal na wylot, wiemy czego możemy po sobie spodziewać się, a jednak nie mamy świadomości tego co aktualnie dominuje w myślach i uczuciach partnera, czym kieruje się w działaniach i postępowaniu.

Mamy okazję zanurzyć się w powieściowej rzeczywistości z wielu perspektyw, które pokazują nam lustrzane odbicia, wyłaniają się nowe fakty i kontrastowe uzupełnienia opowieści. Książka stanowi doskonałe źródło inspiracji, ponownego przyjrzenia się pewnym zagadnieniom, wydawałoby się tak oczywistym i prostym, a jednak w praktyce niezwykle trudnym i złożonym. Czy realizowanie własnych ambicji i aspiracji poprzez sukcesy bliskich może przynieść oczekiwane rezultaty? Dlaczego dowartościowanie się kosztem innych doprowadza do tak tragicznych życiowych sytuacji? Jak bardzo niszczy związek dwójki osób chęć sprawowania całkowitej kontroli przez jednego z partnerów, a przy tym rezygnacja z własnego zdania i ślepe podporządkowanie drugiej strony? W jakim stopniu mamy prawo ingerować w życie innych, ograniczać ich własnymi potrzebami, niewiele oferując z siebie w zamian? "Lady M." to świetna książka, pragnę jak najwięcej takiego właśnie zaczytania, wymagającego skupienia i dostarczającego silnej satysfakcji czytelniczej.

[Adres usunięty]

Po lekturę „ Lady M. „ Ałbeny Grabowskiej nie sięgnęłam przypadkiem, był to świadomy wybór. Po pasjonującej lekturze trylogii „ Stulecia Winnych „ postanowiłam zapoznać się z innymi pozycjami autorki. Spodziewałam się powieści obyczajowej, których na rynku wydawniczym jest bez liku, ale tak po cichu liczyłam jednak na ucztę literacką. Muszę przyznać, że autorka mnie zaskoczyła oczywiście pozytywnie.

Zupełnie inny klimat niż w „ Stuleciu „, ale także fascynujący. Początek może wydawać się trochę banalny. Zwyczajne małżeństwo z wieloletnim stażem, prowadzącym zwykłe niczym niewyróżniające się życie. Trochę drętwe i nienaturalne dialogi, ale to pierwsze wrażenie szybko mija, bo nie jest to zwykła historia o zwyczajnym życiu. To historia o małżeństwie, w którym coś się popsuło a może nigdy tak naprawdę nie było dobrze. Dominująca Małgorzata, której zależy na karierze męża. Manipuluje ludźmi, pragnie ich podporządkować sobie za wszelką cenę, dąży do wytyczonego celu bez względu na konsekwencje i nie oglądając się na nikogo. Wywiera presję na mężu, kontroluje go, ale nazywa to wspieraniem, oczekując wdzięczności. Krzysztofowi nie zależy na sukcesie, dom, żona, dzieci i ukochana uczelnia to zupełnie wystarcza mu do szczęścia. Latami spełnia rolę wyznaczoną mu przez Małgorzatę aż do momentu, gdy pojawia się kochanka i cały idealny układ sypie się niczym domek z kart. Rozpoczyna się swoista mroczna gra nie tylko pomiędzy bohaterami, ale także pomiędzy autorką a czytelnikiem. Fabuła trzyma w napięciu niczym najlepszy kryminał. Pomimo, że przez większość powieści nie dzieje się nic takiego, co wzbudzałoby we mnie lęk, to jednak autorka stworzyła taki klimat, że przez cały czas oczekiwałam nieuniknionej katastrofy. Tytuł nie jest przypadkowy. Małgorzata niczym Lady Makbet z dramatu Szekspira intryguje, kłamie a jej postępowanie nieuchronnie prowadzi do tragedii, przy czym nie czuje wyrzutów sumienia ani chęci naprawienia krzywd. Autorka napisała niezwykłą książkę, opowiedziała skomplikowaną historię, stworzyła postacie, które długo po zakończeniu lektury pozostaną w moich myślach. Pozwoliła mi na samodzielne myślenie, analizowanie, domysły. Wzbudziła we mnie takie emocje, że jeszcze długo po lekturze nie mogłam uwierzyć w to, co przeczytałam. Nie takiego zakończenia się spodziewałam. Jednych wbiło ono w fotel innych zniesmaczyło, mnie chyba zszokowało. Zburzyło wszystko, co sobie w tej historii wcześniej poukładałam i sądziłam, że już mnie nic nie zaskoczy a jednak.

Bo to zła kobieta była, ale czy tylko ona?

Zło niszczy ludzi, wyrachowanie i dążenie do celu kosztem innych powoduje nieuniknione konsekwencje. Oczywiście nic w tej układance nie jest przypadkowe, ale konstrukcja powieści pozwalała mi na swobodne wyciąganie własnych wniosków. Czym może zakończyć się takie postępowanie, gdy niszczy się przyjaciół, rodzinę w imię chorobliwych ambicji? Niestety takie osoby spotyka się bardzo często w swoim otoczeniu i tę smutną rzeczywistość udało się autorce opisać. Pokazać, do czego może doprowadzić brak zrozumienia, zakłamanie, zawiść i chęć dominowania.

Polecam. Poznałam kolejne oblicze Ałbeny Grabowskiej i przekonałam się, że potrafi pisać niebanalne, przemyślane i dopracowane historie.

Na posumowanie mały smaczek a właściwie dwa dla wielbicielek ( myślę, że także wielbicieli) twórczości tej autorki. Ałbena Grabowska napisała czwarty tom „ Stulecia Winnych - opowiadania „. Premierę książka będzie miała we wrześniu tego roku, natomiast wiosną 2019 TVP wyemituje serial oparty na motywach „Stulecia Winnych" , którego szefem literackim jest Ilona Łepkowska.

„Zakochanie to stan oderwany od rzeczywistości. Chcemy tylko być z tą drugą osobą, spędzać z nią przyjemnie czas, sypiać, rozmawiać. Przeważnie nie snujemy planów, bo wszystko jest tu i teraz. Są niepokoje, porywy serca, kłótnie i godzenie... „

' Lady M '' to jedna z wielu gatunków powieści autorstwa Pani Ałbeny Grabowskiej, które tworzą z pozoru klimat wyglądający pięknie na zewnątrz, a z drugiej strony odsłania ON wiele twarzy dotyczących głównej jej całościowej treści.

Małżeństwo głównych bohaterów Małgorzaty i Krzysztofa prezentuje na pierwszy rzut oka w ocenie Czytelnika ideał, który budują wspólnie dla widoku wielu osób, które z nimi przebywają w towarzystwie.

Gdybym miała dokonać wyboru osoby, którą chciałbym poznać i sprostał, ON wszelkim moim oczekiwaniom najlepiej to byłby to Krzysztof, gdyż spełniał się zawodowo i wykonywał swoją pracę z ogromną pasją, którą cenię u ludzi.

Małgorzata, żona Krzysztofa miała natomiast zmienność nastrojów, co bywało dodatkowym utrudnieniem dla jej męża oraz bywało przeszkodą w prowadzeniu co poniektórych konwersacji, w których musiał szukać odpowiedniego rozwiązania w wielu sytuacjach, w których mieli okazję sprawdzić się uczuciowo w małżeństwie będącym obecnie w średnim wieku.

Autorka wyraźnie chce uruchomić wyobraźnię Czytelnika i zmusić go, aby pomyślał nad sensem swojego dotychczasowego życia.

Nie zabraknie w tej powieści mocno zbudowanych charakterów, które po bliższym zapoznaniu się z nimi powodują, że można dokonać analizy ich zachowań i co było ich przyczyną i z jakimi problemami się oni na co dzień zmagali.

Podobały mi się szczególnie te momenty, kiedy to Małgorzata pracowała zawodowo i lubiła wykonywać swoją pracę, co najważniejsze dokonywała chętnie ocen z postępowania zachowań ludzkich. Moim zdaniem brakowało jej samokrytyki, gdyż miała wszystko to, co mogła oiągnąć w życiu zawodowym, jak i tym prywatnym.

Zawodowe marzenia nie są zawsze konieczne w dążeniu do upragnionego celu. Za to właściwie polubiłam Krzysztofa, że był dla mnie prawdziwy pomimo swoich wad i zalet, jak każdy z nas.

Kluczową zagadką w tej powieści jest motyw zabójstwa kochanki Krzysztofa oraz tajemniczy zabójca, który gdzieś tam w oddali cienia czeka, aby zostać ujawnionym bądź też nie.

Powieść tą nie czyta się łatwo ze względu na podjęty w niej główny temat związany z tajemniczością problemów zawodowych wynikających z trudną pracą w szkole, na uczelni, rodzinnych relacjach oraz z którymi mieli do czynienia ów główni bohaterowie.

Polecam przeczytać tę powieść.