Księżniczka z lodu. Saga kryminalna, tom 1

W miasteczku Fjällbacka samobójstwo popełnia młoda kobieta. Znajduje ją starszy pan, który jej pomagał od dłuższego czasu i jej przyjaciółka z dzieciństwa. Erika jest wstrząśnięta. Widok, który tam zastała będzie jej się śnił po nocach. Młoda Alex w wannie z podciętymi żyłami, opleciona lodem, przez mróz panujący w mieszkaniu. Leżała tam niczym księżniczka z lodu...

Erika zostaje wplątana w tę sprawę przez rodziców zmarłej. Musi pomóc im dowieść, że to nie było samobójstwo... Patrik, policjant i jej stary znajomy również zajmuje się tym przypadkiem. Razem błądzą po omacku, próbując znaleźć jakiś dobry trop. W końcu okazuje się, że przeczucie osób, które bardziej znały denatkę, sprawdzają się. Doszło do morderstwa, a więc teraz najważniejsze jest dowiedzieć się kto i dlaczego skrzywdził Alex.

Na jaw zaczynają wychodzić różne brudy z przeszłości, ale czy uda im się wszystko zebrać do kupy?

Fabuła książki rozwija się stopniowo. Poznajemy różnych bohaterów, którzy przewijają się podczas czytania. Autorka tak prowadzi powieść, że każdy wydaje się być podejrzanym, a my wraz z bohaterami staramy się rozwikłać tę zagadkę. Lawirujemy pomiędzy domysłami, zastanawiając się, czy idziemy w dobrą stronę...

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki i do końca nie wiem jak ocenić mam tę książkę. Czytało mi się przyjemnie, jednak na początku nie byłam jakoś bardzo zainteresowana. Dopiero po dwusetnej stronie, jak już akcja zaczęła nabierać tempa (nie tylko w sprawie morderstwa), wydała mi się ona bardzo ciekawa. Zaczęłam skupiać się na poszczególnych bohaterach, zastanawiając się, jak potoczą się ich losy i kto okaże się tym złym. Obstawiałam naprawdę różne zakończenia, a jednak Autorka wywiodła mnie na manowce i szczerze nie spodziewałam się takiego finału. Kilka spraw rozwiązałam sama, co bardzo mi się spodobało. Z pewnością sięgnę po następne tomy, gdyż jestem ciekawa kolejnych zagadek, które będzie trzeba rozwikłać. Przywiązałam się do bohaterów i z chęcią poznam ich dalsze losy. Z czystym sumieniem mogę polecić Wam tę książkę.

~RECENZJA~

Dzień dobry Książkoholicy ☀️

Jak Wam mija ten słoneczny dzień?

Fjallbacka to niewielkie miasteczko na zachodnim wybrzeżu Szwecji. W tym spokojnym miasteczku w jednym z domów zostaje znaleziona martwa kobieta. Początkowo wszystko wskazuje na samobójstwo.

Zmarła, Alexandra Wijkner, była przyjaciółką z dzieciństwa pisarki Eriki Falck. Kobiecie śmierć przyjaciółki nie daje spokoju. Kiedy okazuje się, że to nie było samobójstwo, postanawia odkryć co się stało.

W poszukiwaniu mordercy Erice pomaga przyjaciel z dzieciństwa, obecnie policjant, Patrick. Aby dojść do prawdy muszą odkryć od dawna skrywane tajemnice.

Dzięki booktourowi zorganizowanemu przez @[Adres usunięty] mogłam pierwszy raz sięgnąć po książkę Camilli Lackberg. I muszę powiedzieć, że było to bardzo udane spotkanie.

Książka wciągnęła mnie i pochłonęła od pierwszej strony. Autorka stworzyła bardzo klimatyczną powieść, gdzie oprócz zagadki kryminalnej, ważną rolę odgrywają relacje między ludzkie.

Lubię historie, które dzieją się w małych miasteczkach. Wydaje się, że tu każdy każdego zna. Jednak jak się okazuje, te niepozorne miasteczka i ich mieszkańcy potrafią skrywać mroczne tajemnice.

Camilla Lackberg w swojej książce porusza trudny temat molestowania dzieci oraz reakcji rodziców na tragedię ich dzieci. Jest to bardzo poruszający i przejmujący wątek.

Zakończenie mnie zaskoczyło. Nie domyśliłam się kto stoi za morderstwem, za co daję autorce wielki plus.

Bardzo dziękuję Aga za możliwość poznania tej historii. Mam nadzieję, że będę miała możliwość poznać kolejne tomy tej serii.

Gdy skończyłem czytać „Księżniczkę z lodu” byłem przekonany, że seria stworzona przez Camilę Läckberg jest tą, którą muszę przeczytać w całości. Wiedziałem, że „Saga o Fjällbace” musi znaleźć się na mojej półce Najlepszych Interesujących Książek.

Pierwsza część wzbudziła moje gorące zainteresowanie. Książkę pochłonąłem w jednej chwili. Nie potrafiłem się od niej oderwać. A patrząc na kolejne z tej serii mam pragnienie rzucenia wszystkiego w kąt, by zasiąść do ich lektury. Ale po kolei.

„Księżniczka z lodu” to kryminał, którego akcja osadzona jest w miasteczku na zachodnim wybrzeżu Szwecji. Skandynawski klimat oraz mroczna, kryminalna atmosfera sprawiły, że Camila Läckberg jest moim zdecydowanym numerem jeden wśród autorów z tego zakątka świata.

Bohaterką jest 35-letnia Erika Falck, pisarka, która po śmierci rodziców postanawia wrócić w rodzinne strony. Niestety nie będzie dane jej zaznać spokoju, gdyż jest świadkiem odnalezienia ciała swej przyjaciółki Alexandry Wijkner. Ślady na nadgarstkach oraz zakrwawiona żyletka świadczą o samobójstwie, w które nie wierzy matka dziewczyny. Również raport patologa wskazuje na udział osób trzecich. Matka zamordowanej prosi Erikę, by bliżej przyjrzała się sprawie. Falck podejmuje się napisania artykułu. Lecz nie poprzestaje tylko na tym. Wraz z policjantem i kolegą z młodzieńczych lat Patrikiem Hedströmem próbuje rozwikłać tę nie jasną sprawę. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że poszukiwanie prawdy powiedzie ją po tajemniczych zakamarkach z przeszłości.

„Księżniczka z lodu” to nie tylko mocny kryminał, to również powieść z rozbudowanym wątkiem obyczajowym. Relacje między Eriką a Patrikiem rozbudzą naszą czytelniczą ciekawość.

Camila Läckberg stworzyła intrygujący kryminał, prowadząc jego wątki w inteligentny sposób. Dzięki temu czytelnik wciągnie się w wir fabuły. Bez wątpienia mocnym punktem książki są portrety psychologiczne bohaterów. Również atmosfera spokojnego miasteczka Fjällbacka sprawi, że odpłyniemy w nurt historii, stworzonej przez szwedzką pisarkę.

Camila Läckberg potrafi budować napięcie, i doskonale wie, kiedy i w jaki sposób je dawkować, jak pokierować fabułą, by ta zapewniła nam iście mistrzowską, czytelniczą ucztę. „Księżniczka z lodu” to pierwsza z dziesięciu książek z cyklu „Saga o Fjällbace”. I aż dech zapiera w piersiach, że to dopiero początek mojej przygody z tą serią, która w Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Camillę Läckberg miałam okazję już poznać jakieś dwa lata temu, podczas lektury Kamieniarza (moja recenzja). Już wtedy poczułam, że jest to autorka dla mnie, która mimo tego, że w swoich powieściach kryminalnych wplata mnóstwo wątków obyczajowych, to tak bardzo wciąga mnie w tworzone przez siebie historie. Oczywiście, nie mogłam obejść się bez przeczytania początkowych tomów serii o Fjällbace, więc dziś opowiem Wam troszkę o Księżniczce z lodu – czy mi się podobała i czy ją polecam.

W pewnej małej miejscowości, gdzie wszyscy znają się na wylot, w jednym z domków znaleziono ciało młodej kobiety. Wszystkie poszlaki mówią jasno: samobójstwo. Jednak z czasem okazuje się, że Alex tak naprawdę została zamordowana. No ale kto miałby dopuścić się takiego czynu? Swoje prywatne śledztwo rozpoczyna Erika Falck – pisarka i przyjaciółka z dzieciństwa Alex. Do jej poszukiwań kolejnych poszlak dołącza policjant Patrick Hedström. Czy uda im się wspólnie odszukać winnego i sprawić, by sprawiedliwości stało się zadość?

Erikę i Patricka poznałam już przy okazji lektury Kamieniarza, Pogromcy lwów oraz Czarownicy. Jednak teraz miałam okazję poznać tych bohaterów od podszewki i zobaczyć, jak wyglądali na samym początku tej serii.

Erika to kobieta, która mnie jako czytelnikowi i zwykłemu człowiekowi imponuje. Choć chwilami jest zbyt uparta i za bardzo nastawiona na osiągnięcie jednego celu, to jednak te cechy sprawiają, że jej działania są konkretne, bez zbędnego przedłużania. Skupia się na jednym i to właśnie robi – to bardzo mi się podoba, ponieważ ja rzadko kiedy jestem w stanie się skupić na jednej rzeczy.

Patrick z kolei to ambitny policjant, dla którego ważne jest rozwiązanie sprawy i zdobycie jak największego doświadczenia i być może awansu. Trochę mam wrażenie, że autorka potraktowała jego postać po macoszemu i zdecydowanie bardziej skupiła się na Erice, co w zasadzie jest zrozumiałe - w końcu to ona przyjaźniła się ze zmarłą dziewczyną. Patricka polubiłam, był na swój sposób uroczy, jednak chciałabym, żeby przedstawiono jego postać szerzej.

Przyznam szczerze, że po pierwszym tomie tej serii spodziewałam się czegoś, co będzie jeszcze dość słabe i niezbyt dobrze zrobione. Tutaj jednak widzę, że Camilla Läckberg dobrze sobie poradziła i Księżniczka z lodu to naprawdę dobry kryminał, który czytało mi się szybko, przyjemnie, a sama historia bardzo mnie wciągnęła.

Długo zastanawiałam się, co mi nie pasowało w tej powieści, bo niewątpliwie ma ona pewne wady. Doszłam do wniosku, że w zasadzie zabrakło mi tutaj jeszcze czegoś takiego WOW, co by mnie dosłownie wyrzuciło z kapci. Oczywiście zakończenie było dla mnie szokujące i niespodziewane, jednak i tak nie jestem w stanie napisać, że była to książka całkowicie zniewalająca i zadziwiająca. Czy to oznacza, że jej nie polecam? Absolutnie nie!

Księżniczka z lodu mimo swoich wad jest wartą polecenia książką. Ciekawy wątek kryminalny, ciekawy wątek obyczajowy/psychologiczny, który momentami chwyta za serce – nie ma opcji, żebym nie poleciła tej pozycji. Jeżeli lubicie kryminały, gdzie na takim samym poziomie wybijają się życiowe problemy bohaterów - koniecznie czytajcie tę książkę.

Camilla Lacberg według mnie zasłużenie okrzyknięta królową szwedzkich kryminałów, w każdej swej książce daje nam zastrzyk adrenaliny i kawał dobrej rozrywki. Pierwsze spotkani z autorka zawdzięczam pozycji pt "Księżniczka z lodu". Główna bohaterkę - pisarkę Erikę, pogrążona w żałobie po rodzicach - poznajemy w momencie, gdy wraca do rodzinnej miejscowości, by uporządkować po nich sprawy. Jak to zwykle bywa, zupełnym przypadkiem odnajduje zwłoki przyjaciółki z dzieciństwa. Ta sytuacja sprawia, że mimochodem angażuje się w śledztwo, które już w początkowej fazie wykazuje, że wcześniejsze podejrzenia w kierunku samobójstwa można włożyć między bajki.

Prowadzący sprawę policjant Patrick chętnie korzysta ze spostrzeżeń Eriki,w której jako młody chłopak się podkochiwał. Teraz, jako dorosły rozwodnik, znów ma szanse zbliżyć się do swojej szkolnej miłości.

W tak małej miejscowości wszyscy się znają, co z jednej strony pomaga, z drugiej przeszkadza. Poznajemy wielu bohaterów, którzy w mniejszy lub w większy sposób wpływają na śledztwo. Zaskakujące są niektóre powiązania między wątkami, które mają swój początek dobrych kilkanaście lat wcześniej.

Twórczość Camilli Lackberg jak do tej pory omijałam szerokim łukiem. Kiedyś nawet skusiłam się na zakup audiobooka, ale niestety przy końcu rozdziału czułam się tak znużona, że zapadłam w głęboki sen.

Z końcem roku postanowiłam dać autorce szanse i sięgnęłam po pierwszą część Sagi o Fjällbace raz jeszcze.

Nie zawiodłam się, bo "Księżniczka lodu" jest powieścią bardzo dobrze skomponowaną i łatwą w odbiorze. Główni bohaterowie budzą sympatię do tego stopnia, że człowiek jest ciekawy ich dalszych losów.

Mimo, iż nie jest to typowy kryminał, a ciarki nie przechodziły po całym ciele, to Pani Lackberg udało się zaciekawić mnie na tyle, że chłonęłam książkę do ostatnich stron.

W moim odczuciu "Księżniczkę lodu" trafniej byłoby zakwalifikować w gatunku obyczajowym z wątkiem kryminalnym tudzież sensacyjnym, bo nazwanie jej kryminałem to lekka przesada.

Niemniej podobało mi się to co otrzymałam. W ogólnym rozrachunku tworzyło do bardzo dobrą całość. Na pewno sięgnę po kolejne części.

Zapraszam

[Adres usunięty]

"Księżniczka z lodu" to kryminał,który jak na szwedzka autorkę mógłby mieć bardziej zawiłą fabułę ale ogólnie jestem zadowolona.To powieść,która trzyma w napięciu do ostatnich stron.Dzięki mocno rozbudowanemu wątkowi obyczajowemu możemy dobrze poznać bohaterów. Autorka ukazuje nam ich pragnienia, obawy i problemy. Odkrywamy sekrety z przeszłości i mocno skrywane tajemnice. To wszystko składa się na dość rzetelne portrety psychologiczne bohaterów. Postacie są barwne i nurtujące.Najwięcej czasu poświęcone jest oczywiście Erice i Patrikowi, ale Läckberg ma na uwadze także bohaterów drugoplanowych, i nawet oni są wyraziści i zajmujący. W księżniczce z lodu można zauważyć delikatny wątek romantyczny, ale jego przeciwnicy nie muszą się go obawiać. Autorka nie skupia się na rozwlekłym opisywaniu miłosnych dylematów. Jest to ciekawy element fabuły, który staje się dobrym fundamentem, aby budować na nim kolejne części sagi.

Jestem w trakcie czytania 6 tomu tej sagi. Ksiazki sa dobrze napisane, logiczna calosc, ciekawa fabula. Jak najbardziej na tak.

Celowe unikanie wulgarnego słownictwa w większości powieści pisanych przez kobiety jest według mnie rzeczą zdecydowanie bezsensowną, zwłaszcza wtedy, gdy mówimy o książkach kryminalnych czy thrillerach. W tym momencie cieszę się, że w tym wypadku jest zupełnie inaczej, gdyż Camilla Läckberg jest jedną z tych autorek, które nie boją się pisać tego co myślą i robią to w wyrafinowany sposób.

„Księżniczka z Lodu” Camilli Läckberg jest jak dotąd jedyną powieścią, w której dostrzegłam zarówno pierwiastek męski oraz żeński, jeśli chodzi o sposób pisania treści. Człowiek ma wrażenie, że książkę po części napisał mężczyzna, lecz po chwili wraca do przekonania, że się po prostu myli i następuje przekierowanie myśli czytelnika na inny tor. Główną bohaterką jest pisarka Erika Falck, którą poznajemy na początku powieści w smutnych okolicznościach, a mianowicie kobieta odkrywa zwłoki swojej dawnej przyjaciółki z dzieciństwa. „Jej ciało było nienaturalnie białe, a miejscami sine, ale Erika rozpoznała ją natychmiast. Alexandra Wijkner, z domu Carlgren, córka właścicieli domu. W dzieciństwie się przyjaźniły. Teraz pomyślała, że musiało to być w jakimś innym życiu. Kobieta w wannie była jej obca.” Historia opiera się na dochodzeniu w sprawie domniemanego morderstwa. Przeplatają się tu również losy poszczególnych bohaterów. Każdy może mieć coś na sumieniu. Wiesz kto? Policja nie potrafi połączyć niektórych wątków, a poszlaki są kategorycznie wyrwane z kontekstu. To czyni powieść interesującą. Autorka skonstruowała utwór w taki sposób, byśmy poszczególnych informacji dowiadywali się wraz z bohaterami. Książkę czyta się szybko i przyjemnie – nie sposób się przy niej wynudzić.