Klątwa opali. Kroniki Tortallu. Tom 1

"Klątwa opali" otwiera cykl "Kroniki Tortallu" autorstwa Tamory Pierce. Książka kusiła mnie od dawna i w końcu, podczas ferii moich dzieci, zabrałam się za nią. Miałam spokój i czas dla siebie, a książka pochłonęła mnie bez reszty. Bardzo się cieszę, że już jest kolejny tom i będę mogła kontynuować moją znajomość z Rebeccą.

Rebecca Cooper to bowiem główna bohaterka "Klątwy opali". Wychowana w biednej rodzinie, na którą składała się czwórka rodzeństwa i matka, nie miała lekko. Rodzina została przygarnięta i wzięta pod skrzydła pana Gershoma. Jej siostry zajmowały się kobiecymi zajęciami, a Beccę zawsze interesowały te bardziej męskie. W wieku 16 lat spełniło się jej marzenie i została przyjęta do Gwardii Starościńskiej, strzegącej porządku w Corus, gdzie zgłębiała fach Psa jako Szczenię, u boku dwóch doświadczonych Psów. Z nimi przemierzała ulice Niższego Miasta, gdzie uczyła się zawodu oraz pracowała nad swoim charakterem. Praca w tym miejscu do bezpiecznych nie należała, lecz dla dziewczyny była szczytem marzeń i absorbowała ją bez reszty.

Na spokój w takim miejscu liczyć nie można, więc dochodzi do mniejszych i większych incydentów. Robi się niebezpiecznie, kiedy tajemniczy Wąż Cienia zaczyna porywać dzieci, żądając od rodziców okupu. Niespełnienie jego życzenia jest jednoznaczne ze śmiercią dziecka. Na dodatek Becca dowiaduje się od gołębi o zabitych dziewięciu osobach. Adeptka Gwardii przystępuje do działania i nie spocznie, póki nie uda jej się wyjaśnić tych spraw. Czy jej się uda?

"Klątwę opali" przeczytałam błyskawicznie, a do cienkich nie należy. Spodobał mi się styl pisania Tamory Pierce i klimat książki. Chwilami przypominała mi moją ulubioną Trudi Canavan, a chwilami "Cienia" Brenta Weeksa - ta rekomendacja mówi sama za siebie.

Powieść ma formę dziennika prowadzonego przez Beccę i to jej doznania są na pierwszym planie, jednak w książce przewija się cała plejada niezwykle ciekawych i oryginalnych postaci. Becci nie sposób nie polubić, jest bardzo ciekawą postacią, otwartą i uparcie dążącą do realizacji marzeń, choć zupełnie nie przypomina postaci z okładki. Opowieść jest niezwykle barwna i porywająca, a przy tym nieprzewidywalna. Dzieje się wiele i nuda Was tutaj na pewno nie czeka.

"Kroniki Tortallu" zaciekawiły mnie i z wielką przyjemnością sięgnę po kolejny tom i zagłębię się w perypetiach Becci. Co spotka ją w kolejnym tomie, jakie niespodzianki przygotuje dla nas Autorka? Oto jest pytanie :) I bardzo chcę przekonać się, jaka będzie na nie odpowiedź.

Jest to pierwsza część serii "Kroniki Tortallu" autorstwa Tamory Pierce. W Polsce ukazała się nakładem wydawnictwa Jaguar.

Wyobraźcie sobie średniowieczne realia osadzone w 246 roku ery ludzi, w krainie zwanej Królestwem Tortallu. Do tego dodajcie odrobinę magii i Psy, czyli ludzi stojących na straży prawa, zazwyczaj. Zanim jednak będziecie godni nazywać siebie Psem, musicie przebyć długą drogę stażysty - Szczenięcia. Taką właśnie, ponadprzeciętną, stażystka jest Becca Cooper. Szesnastoletnia, nieustraszona dziewczyna o spojrzeniu mrożącym krew w żyłach nawet największym zbirom.

Pewnego dnia Becca, wraz z dwojgiem swoich Psów szkolących - Tunstallem i Goodwin, trafia na trop Węża Cienia, który bestialsko porywa i morduje dzieci wpierw żądając okupu. Do tego Krzywonogi - znany wszystkim paser - zlecił zabójstwo siedemnastu osób, a wszystko przez drogocenne kamienie znane jako opale ogniste. Co łączy te dwie sprawy? Becca ma plan. Ma też niecodziennych informatorów i zaufanych przyjaciół, którzy nie zawiodą w najważniejszym momencie. Takich przyjaciół we współczesnym świecie próżno szukać.

Jest to opowieść tak nierealna, a jednocześnie tak niesamowita, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej czułam się mieszkanką Niższego Miasta (najbiedniejszej dzielnicy Corus - stolicy Tortallu). Chciałam i byłam naocznym światkiem tych wydarzeń. Początkowo pewne trudności sprawiał mi język, jakim posługuję się pisarka, ale od czego jest słowniczek na końcu książki? Niecodzienne doznania daje forma powieści, na wzór dziennika. Rebecca szczegółowo opisuje swój każdy dzień służby, nie pomijając wartościowych dialogów.

Tamora Pierce wykonała kawał dobrej roboty. Brawa nalezą się dla niej już za samo wymyślenie krainy Tortallu, bogów oraz zwyczajów i świąt społeczności. Dzięki temu Corus staje się żywe.

Musze lojalnie uprzedzić, że powieść z początku jest nie tyle nudna, co monotonna; dość powoli rozwija się akcja, ale jak już się rozkręci, to spokojnie połyka się książkę w jeden wieczór.

Czego najbardziej nie mogę wybaczyć Pierce to nikłe wątki miłosne, a właściwie ich nikczemny brak. To jedyny minus jaki do dziś znalazłam. W całej powieści główna bohaterka całuje się tylko raz; i to niekoniecznie z własnej woli. Absurd! Pamiętajcie, że mówi Wam to miłośniczka romansideł.

Pomimo tego uszczerbku na pewno sięgnę po kolejne części historii Beccki Cooper. Ta książka ma swój niesamowity urok...