Koszmarny Karolek i mroczna zmora

Przygody Koszmarnego Karolka i jego Doskonałego brata Damianka to książki mojego dzieciństwa, które teraz chętnie pokazuje swoim dzieciom. Jak zwykle świetna historia, niezbyt długa, więc w sam raz na wspólne, wieczorne czytanie. Napisana fajnym językiem. Bardzo dobrze sprawdzi się dla dzieci w wieku szkolnym, z pewnością lepiej rozbudzi miłość do czytelnictwa aniżeli niejedna lektura omawiana w szkole.

Lubicie historie z dreszczykiem przed snem?

Karolek chciał uchodzić za nieustraszonego, ale jeśli chcecie się dowiedzieć co mu napędziło wielkiego stracha, koniecznie zajrzyjcie do kolejnej części Koszmarnego Karolka:

Koszmarny Karolek i mroczną zmora- Francesca Simon, wydawnictwo @wydawnictwoznakpl

@znakemotikon @[Adres usunięty]

Powoli zaczynam być znawca Koszmarnego Karolka, ale i tak jazda kolejną przygoda mnie zaskakuje🤣 mam nadzieję, że moi synowie w przyszłości będą mieli równie oryginalne wspomnienia. Oczywiście w naszej już kolejnej książce o Karolku, nie zabrakło humoru i mnóstwa zabawy. Tym razem w lekko "przerażającej" odsłonie. Znajdziecie tu jak zawsze cztery opowiadania, przedstawiające niesamowite przygody Karolka, jego brata Damianka, przyjaciół i reszty rodziny.

Tym razem najbardziej synowi spodobało się tytułowe opowiadania o mrocznej zmorze. Kiedy Karolek i jego przyjaciel Olo, urzadzają opowiadanie najstraszniejszych historii, podczas nocowania w domu Karolka, do zabawy chce dołączyć Doskonały Damiankek. Jednak Karolek twierdzi, że jego brat to mały dzidziuś i nie może uczestniczyć w tak dorosłej zabawie. Kiedy jednak nie ma wyjścia i Damianek do nich dołącza, chłopcy opowiadają najstraszniejsze historię jakie przychodzą im do głowy. Damianek chce również coś opowiedzieć więc opowiada historię o wielkim króliczku, któremu odpadł ogon. Bo przecież strata ogona dla takiego królika musi być czymś strasznym. Karolek i Olo śmieją się z historii Damianka, nie widząc w niej nic strasznego. Kiedy nadchodzi noc, Karolek budzi się z krzykiem. I wiecie co mu się przyśniło? Straszny królik bez ogona. A to nie koniec jego strachów. Jesteście ciekawi co zrobi przestraszony Karolek i jak mija noc Damiankowi po tych przerażających historiach?

Zapraszam do czytania😍

W "Mrocznej zmorze" dowiedzieliśmy się o małych strachach małych dzieci. Wbrew pozorom to nie zombiaki sprawiają, że dzieci mocno się boją. Następnie poznaliśmy opowieść o zdrowym odżywianiu w szkole i sekretach kucharek. Kolejna historia to opowieść o konkursie ze zwierzątkami w roli głównej. A ostatnia to historia opowiadająca o święcie każdej mamy i prześciganiu się rodzeństwa w zrobieniu najlepszego prezentu. Przygody te wprawiły nas w dobry humor. Dzięki nim ponownie mogliśmy porozmawiać na ciężkie tematy.

Po tej części poczułam jednak niechęć do rodziców Karolka i Damianka (zwłaszcza po rozdziale o Dniu Matki), którzy jedno dziecko bardziej faworyzują. Jest to trochę przykre. Sama mam dwójkę dzieci i nie mam tego "lepszego" dziecka jak rodzice z książeczki. Niestety bardzo tym krzywdzą swoje dzieci.

Same przygody Karolka są śmieszne, całkowicie normalnie jak na dziecko przystało. Niektórych z nas mogą one gorszyć, ale uwierzcie - takie pomysły mają dzieci. Niezależnie czy chodzą do szkoły czy przedszkola.

Nie miałam wcześniej styczności z serią o "Koszmarnym Karolku", więc chciałam przekonać się jak ma się sprawa z głównym bohaterem. Ach, ten Karolek! Co chwilę coś psoci, jest niegrzeczny, kombinuje, a każda historia kończy się na przekór jemu.

Karolek nocuje u swojego kolegi Ola. Opowiadają sobie straszne, mrożące krew w żyłach historie. Jednak jest ktoś, kto im tę zabawę psuje. Damianek, brat Karolka. Boi się wszystkiego i nie potrafi się bawić ze starszym bratem oraz jego kolegą. Karolek zastanawia się, jak pozbyć się natrętnego brata.

Poza mroczną zmorą znajdzie się tu trzy inne historie o niegrzecznym chłopcu. Wprowadzana zdrowa żywność do szkolnej stołówki, tresura kota czy zrobienie prezentu mamie na Dzień Matki sprawiają, że koszmarny Karolek ponownie ukazuje swoje koszmarne oblicze i stara się "na cwaniaka" wyjść na tym korzystnie. Jak wiadomo, nie wszystko może pójść po jego myśli. Przeszkadza mu młodszy brat, z którym cały czas się kłóci.

Sama nie wiem, jakie mam odczucia co do książeczki. Nie jestem jej pewna. Z jednej strony jest ona żartobliwa, ma podobać się dzieciom, ale absolutnie nie nadaje się do tego, by Karolek był wzorem do naśladowania. Jest druga strona medalu, mianowicie każde koszmarne zachowanie Karolka można przedyskutować z dziećmi. Omówić, czego nie powinno się robić, co można naprawić, w jaki inny, odpowiedni sposób można się zachować. Mnie perypetie nie rozbawiły, ale ciekawa byłam, czym Koszmarny Karolek zasłużył sobie na uznanie w świecie literackim dla dzieci. Na pewno ma ON swoich zwolenników wśród starszych dzieci. Moim córkom nie do końca przypadło zachowanie chłopca i resztę historii przeczytałam sama. Jak podrosną sprawdzimy, czy im taki humor odpowiada.