Kobiety z Czerwonych Bagien

Jestem fanką thrillerów, kryminałów i innych książek akcji, ale ostatnio usłyszałam opinię od mojej siostry, że wreszcie "w porywie sama sięgniesz, po siekierę". Postanowiłam poszukać "odskoczni" od moich ulubionych autorów i poszukać czegoś bardziej przystającego kobiecie w wieku Babci-wnukom. Tak trafiłam na "Kobiety z czerwonych bagien" - w tytule było coś co przypominało mi moje "czarne tytuły", tak skojarzyłam trafiając na książkę. Przeczytałam opis i ... sięgnęłam po książkę. Ponieważ lubię słuchać, więc był to oczywiście audiobook. Słuchanie o losach mieszkanek "Czerwonych Bagien" było niesamowitym przeżyciem, a gdy się ma za sobą trochę lat, powiedzenie "co ma być to będzie" jest potwierdzeniem dla własnych doświadczeń i przeżyć. Świetna książka, pięknie opisująca poszczególne bohaterki, ich przejścia, przemyślenia i zwykłe życiowe radości i rozterki. Będę na pewno sięgała po następne tytuły Grażyny Jeromin-Gałuszki, tak jak po książki Marii Nurowskiej. Obie autorki zaliczam do Mistrzyń i Znawczyń kobiecych charakterów.

"Kobiety z Czerwonych Bagien" autorstwa Grażyny Jeromin-Gałuszko to jedna z piękniejszych książek, którą miałam ostatnimi czasy przyjemność przeczytać. Chociaż z drugiej strony, czytaniem jest trudno to nazwać, bowiem ja pochłaniałam stronę za stroną do bardzo późnych godziny nocnych a właściwie to czerwone bagna pochłaniały mnie.

Jest to przepiękna i wzruszająca saga o czterech pokoleniach silnych kobiet, które tylko na krótko goszczą mężczyzn w swoim życiu. Obecność ich jest chwilowa ale często brzemienna w skutkach, bowiem wszystkie Panie tego rodu posiadają pewną dziedziczną skłonność. Otóż gdy spotykają na swojej drodze tego jedynego to momentalnie tracą rozsądek i władzę w nogach. Jak to pięknie ujęła Amelia, jedna z nestorek rodu: " ...każda musi w końcu trafić na swojego antychrysta..." i potem walczyć z przeciwnościami losu, których niestety życie im nie oszczędza. Natomiast Czerwone Bagna to nie tylko posiadłość rodzinna w której historia przeplata się z codziennością, ale przede wszystkim miejsce gdzie każda z nich może odzyskać siłę i spokój.

Mogłabym jeszcze tak długo opisywać zalety tej ksiązki ale sama nie lubię czytać długich komentarzy, a ponad to doskonale zdaję sobie sprawę że po prostu ubóstwiam sagi i mogę być mało wiarygodna w ich ocenie. Podobały mi się dokładnie wszystkie, które do tej pory przeczytałam, no i oczywiście "Kobiety z Czerwonych Bagien" nie pozostają wyjątkiem na mojej liście.

Polecam zatem tę książkę wszystkim, ponieważ panie mogą przekonać się że drzemie w nas siła, a panowie znajdą kilka "drogowskazów". Proponuję jednak nie zasiadać do niej bez paczki chusteczek, bowiem saga ta nie tylko bawi ale i wzrusza a łzy mogą popłynąć z obu powodów jak u mnie. Polecam gorąco!