Kobieta znikąd

Jak dobrze znamy osobę, z którą mieszkamy? Czy wspólne śniadania, przelotne rozmowy, wieczory przed telewizorem sprawiają, że nasz współlokator nie ma przed nami żadnych tajemnic? A może wręcz odwrotnie? Może to wszystko to tak naprawdę... maska?

Jedna kobieta znika, a pojawia się druga. W innym miejscu, w tym samym czasie. Pewnego wieczoru Quinn próbuje wyciągnąć współlokatorkę na imprezę. Ta wymawia się złym nastrojem. Kiedy wraca, Esther już nie ma. Nie tylko znika na całą noc, ale też nie pojawia się w ciągu następnych dni. W tym samym czasie, w innej miejscowości pojawia się tajemnicza kobieta. Alex jest nią zauroczony, a jednocześnie... przerażony. Nieznajoma jest nie tylko piękna, ale też bardzo dziwna. Coś wisi w powietrzu i Alex zamierza to wyjaśnić. Co spowodowało zniknięcie Esther? Kim jest podejrzana nieznajoma i czy coś łączy te sprawy? Czas rozpocząć poszukiwania. Niebezpieczeństwo wisi w powietrzu.

Akcja Kobieta znikąd rozwija się powoli. Jeśli spodziewacie się thrillera, który już od pierwszych stron wbije was w fotel, możecie poczuć się rozczarowani. Pomimo tego, że książka umieszczana jest właśnie w tej kategorii, a głównym wątkiem jest zagadka kryminalna, w moim odczuciu bardziej pasuje określenie „powieść obyczajowa”. Dlaczego? Tym, co pierwsze rzuca się w oczy jest spokojnie i powoli rozwijana fabuła. Na początku niewiele przesłanek zapowiada nam zbliżającą się tajemnicę. Ot dziewczyna nie spotyka swojej współlokatorki, czy to coś niezwykłego, że młoda kobieta nie wraca na noc? Tak samo wątek Alexa rozpoczyna się niepozornie. Nieśmiały chłopak obserwuje dziewczynę, której nigdy wcześniej nie widział w ich miejscowości. To dobry początek na... romans. Dalej, zanim dojdziemy do tego, co wszyscy miłośnicy thrillerów lubią najbardziej, czeka nas bogato opisany dzień powszedni każdego z bohaterów, jego przeszłość, plany, marzenia. Uczucie napięcia pojawia się dopiero w połowie powieści, zaś zagrożenie staje się realne dopiero na sam koniec. Dlatego też jest to bardziej romans powieści obyczajowej z wątkiem kryminalnym niż sensacja w klasycznym tego słowa znaczeniu.

Ciekawym motywem jest podział powieści na dni. Każdy rozdział dzieje się dokładnie 24 godziny później niż poprzedni. Jesteśmy więc na bieżąco z akcją, śledzimy każdy krok bohaterów, każdą ich myśl. Partie Quinn i Alexa prezentowane są naprzemiennie, co niestety odbija się na dynamice akcji i co jakiś czas sprawia, że Czytelnik bardziej interesuje się wątkiem, który właśnie został przerwany. Tak jak w stereotypowym serialu, tak i tutaj, za każdym razem, gdy bohatera spotyka coś przełomowego, akcja jest przerywana i przenoszona w inne miejsce.

Dużym plusem tej powieści jest wyraźne rozróżnienie w charakterze postaci. Quinn i Alex to osoby z krwi i kości. Mają swoją przeszłość, bagaż doświadczeń i pomysłów na życie. A przede wszystkim bardzo różną narrację. Nawet gdyby rozdziały nie zawierały ich imion w tytule, Czytelnik nie miałby najmniejszego problemu w ich rozróżnieniu.

Jeśli zaś chodzi o główną zagadkę, to oceniam ją bardzo pozytywnie. Muszę przyznać, że to właśnie ona najbardziej przykuwała moją uwagę i sprawiała, że nie mogłam oderwać się od czytania. Co więcej, spodziewałam się zupełnie innego rozwiązania. Główna tajemnica okazała się dobrze przemyślana i jeszcze lepiej rozplanowana. Uważam, że to było ciekawy pomysł, chociaż... odrobinę zbyt przeciągnięty w czasie.

Nie podobało mi się za to, że część wątków nie zostało ostatecznie wyjaśnionych, czy zaprezentowanych. Autorka tak bogato opisywała nam aspekty obyczajowe, żeby następnie część zakończyć „na szybko”. Również finał wątku Alexa odbył nagle się i niespodziewanie, nie dostaliśmy więcej informacji na temat chłopaka, jego oceny sytuacji czy emocji.

Podsumowując, uważam, że Kobieta znikąd to ciekawa propozycja, ale zupełnie źle zakwalifikowana. Stawiając ją w tej samej kategorii co np. Nesbo, może się okazać krzywdzące. Klasyczny czytelnik kryminałów oczekuje innego tempa akcji, innego napięcia. Gdyby podejść do tytułu jako powieści obyczajowej, uniknie się nieprzyjemnego rozczarowania, a wszystko, co wartościowe w książce, zostanie podkreślone i pozytywnie odebrane.

Współlokatorka

„Miłość i nienawiść są dwoma obliczami tego samego” – pisał Witold Gombrowicz, a o prawdziwości tych słów mogą świadczyć liczne tragedie dotykające kochanków i ich wzgardzonych partnerów, osoby porzucone, odepchnięte. Czy jednak rozczarowanie wystarczy, by przestać kochać a serce wypełnić nienawiścią czy też od urodzenia trzeba mieć w sobie tę nienawiść, trzeba mieć ten rys osobowości, który predestynuje nas do tego, by żywić względem drugiej osoby negatywne uczucia i by tym uczuciom poddać się całkowicie? Czy morderca mszczący się za porzucenie czy zdradę staje się oprawcą rzeczywiście pod wpływem chwili czy też ten mrok wypełniał jego duszę już od dawna?

To pytanie z pewnością zadaje sobie Quinn, zatrudniona w jednej z prawniczych korporacji, sprawująca znienawidzone stanowisko asystentki. Chociaż praca ta daleka jest od ideału, ze swoimi słabymi wynikami w nauce i brakiem ambicji dotyczących dalszego kształcenia nie może liczyć na nic więcej szczególnie, jeśli chce być samodzielna. A ma już dosyć mieszkania z apodyktyczną matką, która nie kryje rozczarowania jej osobą, a także z idealną siostrą, będącą wzorem wszelkich cnót. Kiedy zatem napotyka ofertę wynajmu dwupokojowego mieszkania, nie waha się ani chwili. Szczególnie, że współlokatorki poszukuje dziewczyna, która mogłaby zostać aniołem – troszczy się o bliźnich, wsłuchuje się w ich potrzeby, dobrze gotuje i zawsze w niedziele po powrocie z kościoła przynosi śniadanie. I choć ze swoją tajemniczością i obsesją na punkcie ułożenia kuchennych produktów może wydawać się nieco dziwna, to kto tak naprawdę zwracałby na to uwagę …

Quinn nigdy nie poruszała z Esther tematu rodziny, nigdy też nie rozmawiały na temat tego, dlaczego poprzednia współlokatorka musiała się wyprowadzić. Tak naprawdę Quinn nic nie wie o swojej koleżance. Może za wyjątkiem faktu, że studiuje ona terapię zajęciowa i pracuje na pół etatu w księgarni. Ta tajemniczość nigdy jej za bardzo nie przeszkadzała, nigdy też nie zastanawiała się ona, z czego takie zachowanie wynika. Przynajmniej do czasu, kiedy Esther znika, zaś prowadzone przez Quinn poszukiwania ujawniają pewne fakty, które mrożą krew w żyłach. Quinn poznajemy właśnie w chwili, kiedy dostrzega zaginięcie współlokatorki, choć wedle policji, miała ona prawo odejść bez słowa. Choć przyjmują zgłoszenie, nie mają zamiaru w sprawie nic robić do momentu pojawienia się podejrzeń o popełnieniu przestępstwa.

Quinn i wspólny znajomy dziewczyn na własną rękę starają się odkryć miejsce pobyt Esther, choć wszystko wskazuje na to, że pozostawiła po sobie niewiele śladów. Te zaś, na które napotykają, pozwalają zastanowić się nad prawdziwą naturą Esther. Czy rzeczywiście była takim aniołem, jakiego odgrywała? Dlaczego w jej rzeczach znajduje się urzędowy wniosek o zmianę nazwiska? O co chodzi w listach adresowanych do Najdroższej Osoby i dlaczego wyłania się z nich obraz niezrównoważonego autora? Dlaczego Esther przed zniknięciem umieściła anons o poszukiwaniu współlokatorki i czemu nie wspomniała o … śmierci dziewczyny, która wcześniej zajmowała pokój Quinn?

Na te wszystkie pytania odpowiemy dzięki lekturze doskonałego thrillera psychologicznego „Kobieta znikąd”, autorstwa Mary Kubicy. Opublikowana nakładem wydawnictwa HarperCollins książka jest jedną z tych pozycji, które zostają z czytelnikiem długo, zajmują jego myśli i wypełniają serce emocjami. Uwagę zwraca zarówno interesująca konstrukcja książki – wydarzenia toczą się równolegle na dwóch planach, poznajemy zarówno Quinn i uczestniczymy w jej poszukiwaniach, jak i Alexa, mieszkańca małej turystycznej miejscowości, zafascynowanego nową mieszkanką miasta, rezydującą w starym, opuszczonym domu. Okazuje się, że te – pozornie ze sobą niezwiązane wątki – stanowią wzajemnie uzupełniające się fragmenty dramatycznej w swej wymowie historii. Do prawdy dochodzimy powoli, choć i tak autorce udaje się nas zaskoczyć rozwiązaniem zagadki.

Sposób prowadzenia akcji, kreacja bohaterów, prowadzona narracja – wszystko to przyciąga naszą uwagę i sprawia, że trudno nam oderwać się od książki. Trudno też zapomnieć nazwisko autorki, która zapewne jeszcze wiele razy udowodni, że w swoim gatunku jest mistrzynią, a obserwacja ludzi i ich skomplikowanych pobudek dostarcza jej wielu pomysłów na kolejne powieści.

Justyna Gul

Qultura słowa

Bez euforii, ale też i bez znudzenia i pewnego zniesmaczenia, co miało miejsce, gdy czytałam ostatnią książkę Findera (wczoraj).

Na plus Kobiecie znikąd bez wątpienia trzeba poczytać konstrukcję, pomysł na fabułę.

Historia tytułowej kobiety opowiedziana jest z punktu widzenia dwóch osób, Quinn i Alexa. Żadna z tych osób nie wie o istnieniu drugiej. Obie historie całkowicie różnią się od siebie i zdawać by się mogło, iż dotyczą zupełnie innej osoby. A jednak dot. to tej samej kobiety o imieniu Esther, którą poznajemy nie tylko z opowieści, ale także z licznych, fragmentarycznych retrospekcji.

W pewnym momencie Kubica obie historie, które rozgrywają się w dwóch różnych miejscach, sprytnie łączy.

Na plus poczytuję także samo tempo akcji, które jest spokojne, momentami wręcz stagnacyjne. Brak amerykańskiego pędu, brak typowego dla wielu książek zabiligoiuciekł. W przypadku Kobiety znikąd treść i następujące po sobie wypadki są spokojne, przemyślane, umiejętnie dozowane.

Największy zryw fabuły następuje pod koniec, mniej więcej 100 stron przed końcem książki. Wtedy akcja zdecydowanie przyspiesza. Samo zakończenie zaskoczyło mnie i to bardzo. Warto tę książkę przeczytać choćby dla samego zakończenia.

Tyle plusów. Teraz minusy.

Przede wszystkim język, jakim książka została napisana. Jest ON prosty, jak..no nie wiem co. Ja rozumiem, iż nie jest to dzieło noblisty, ale wszystko ma swoje granice. nawet prostota języka. Zdania krótkie, sporo kalek językowych.

Także konstrukcje bohaterów- Quinn i Alexa są odrobinę zbyt płaskie.Tego typu postaci można by przedstawić dużo ciekawiej.

Na poprawkę, a w zasadzie wycięcie, zasługuje zbyt duża ilość opisów. Powiedzmy 1/5 bym usunęła.

Jak widać książka ma plusy, ale i minusy. Kobieta znikąd to niezła lektura, ale trzeba o jednym pamiętać, wbrew opisowi na okładce nie jest to thriller. Jeżeli książkę potraktujecie, jako thriller będzie wam brakować zagadek, nagłych zwrotów akcji, czyli tego czym taki rodzaj literatury powinien się charakteryzować.

Najnowszy thriller psychologiczny autorstwa Mary Kubicy, czyli "Kobieta znikąd" to trzecia powieść w dorobku amerykańskiej autorki. Ponad rok temu miałam okazję czytać jej drugą powieść "Zajmę się Tobą". I nie była to łatwa lektura z uwagi na podjętą tematykę: bezdomności, opieki zastępczej, granic ludzkiego altruizmu. Pamiętając o tym wszystkim zdecydowałam się na kolejne spotkanie z twórczością powieściopisarki. Nie był to zły wybór.

Podobnie jak poprzednia powieść "Kobieta znikąd" także opiera się o narrację prowadzoną z dwóch punktów widzenia. Czytelnik otrzymuje relacje przekazywane przez bohaterów, Quinn Collins i Alexa Gallo. Bohaterowie prezentują wydarzenia naprzemiennie, ten sposób bardzo mi odpowiada, tym bardziej że potęguje tylko nastrój tajemnicy i narastającego strachu (choć nie przez wielkie S).

Ale zacznijmy od początku. W jeden z niedzielnych poranków Quinn Collins budzi ze snu dźwięk budzika jej współlokatorki. Okazuje się, że Esther Vaughan zniknęła bez śladu. Jej pokój we wspólnym mieszkaniu jest pusty, otwarte okno prowadzące na schody ewakuacyjne to jedyny ślad ewentualnego porwania, przestępstwa, ucieczki czy typowego dla policyjnych statystyk zniknięcia. Mnożą się pytania i niewiadome. Wśród rzeczy należących do zaginionej przyjaciółki Quinn odnajduje dziwne listy wypełnione pogróżkami i miłosnymi zwierzeniami. Kolejne odkrycia powodują, że zaginiona jawi się jako osoba niezrównoważona. Kto wie, może cierpi na zaburzenia umysłowe? Pytania i wątpliwości mnożą się wraz z kolejnymi rozdziałami. Przez cały czas czytelnik utrzymywany jest w stanie niepewności, niepokoju, prowadzony do zaskakujących wniosków. Wrażenie niepokoju potęguje równolegle prowadzona historia młodego chłopaka Alexa, mieszkającego w małym miasteczku położonym o godzinę drogi od Chicago, z którego wywodzą się dwie współlokatorki. Alex to inteligentny, ale zagubiony i niezbyt szczęśliwy pracownik restauracji. Jego życie jest smutne, pozbawione perspektyw na przyszłość. To się zmienia, gdy nad Jezioro Michigan przybywa nieznana młoda kobieta. Kiedy znajduje schronienie w opuszczonym domu owianym miejscową legendą Alex za wszelką cenę pragnie się do niej zbliżyć. Od tej chwili wydarzenia przyspieszają, akcja ulega zagęszczeniu, intryga zaś nabiera rumieńców.

W powieści "Kobieta znikąd" nic jest takie, na jakie pierwotnie wygląda. Podobało mi się to, że autorce udało się zbudować nastrój tajemnicy i niepokoju. Jestem wdzięczna za to, że nie od razu wszystko było jasne (dopiero w połowie) i z przyjemnością przyglądałam się pomysłom autorki. Styl pisania Mary Kubicy jest prosty, nieco schematyczny, ale chyba charakterystyczny tylko dla niej. Powieść czyta się lekko, rozdziały nie są długie, podwójna perspektywa ukazywania rzeczywistości skłania do przewracania kolejnych stron książki.

"Kobieta znikąd" to powieść służąca popularnej rozrywce, niezależnie od tematyki, którą porusza. Jest w niej tajemnica, i to niejedna, a narastająca obsesja głównej bohaterki spowodowała, że z sympatią śledziłam jej poczynania i nieustające dylematy. Quinn z pewnością nie jest przewidywalna w swych decyzjach, wnosi więc sporo świeżości do całej historii.

Powieść Mary Kubicy "Kobieta znikąd" nie jest może tak elektryzująca jak powieści Stephena Kinga (to zupełnie inna liga), ale dreszcz niepokoju potrafi wyzwolić. Poza tym ciekawie analizuje tło społeczne, znajdziemy w niej tę "brzydką" strony ludzkiej egzystencji - alkoholizm, samotność, porzucenie. Przede wszystkim jednak jest to książka, która pozwoli spędzić czytelnikowi wieczór na bardzo przyzwoitym poziomie. Jeśli tylko będzie miał na to ochotę.

Autorem książki „Kobieta znikąd” jest amerykańska powieściopisarka Mary Kubica. Jej pierwsza powieść „Grzeczna dziewczynka”, podobnie jak kolejna znalazły się na liście bestsellerów New York Timesa.

„Kobieta znikąd” jest thrillerem psychologicznym.

Główna bohaterka Esther Vaughan znika w niewyjaśnionych okolicznościach.

Jej współlokatorka Quinn znajduje w jej rzeczach niepokojące listy miłosne, w których zawarte są oprócz miłosnych wyznań także pogróżki. W tym samym czasie w pewnym miasteczku pojawia się kobieta. Od razu wzbudza zainteresowanie Alexa. Dom chłopaka mieści się w pobliżu opuszczonego, zrujnowanego budynku. Kiedy tajemnicza kobieta zamieszkała w ponurym domu, stało się jasne, że chce się ukryć. Jakie zamiary ma postać, pojawiająca się w miasteczku tak nagle? Czy się boi? Może czeka na kogoś, kto wpadnie w jej pułapkę?

Opowieść napisana jest językiem zrozumiałym dla każdego. Ciekawa fabuła i chęć rozwiązania zagadki sprawia, że nie możemy oderwać się od historii Esther. Autorka posługuje się lekkim językiem, który pochłania się bardzo szybko.

Książka odpowiednia jest dla osób, które uwielbiają zagadki. Autorka trzyma nas w napięciu do samego końca. Jeżeli lubisz tajemniczość i zagadkowość, to ta historia jest dla ciebie!

Natalia, lat 16

źródło: [Adres usunięty]