Klątwa Tytana. Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy. Tom 3

Grover znajduje dwójkę nowych herosów. Niestety zagraża im potwór. Percy, Annabeth i Thalia ruszają z pomocą.

W walce pomagają im Łowczynie i bogini Artemida. Prawie im się udaje. Do obozu wracają wszyscy prócz Annabeth, która została porwana i Artemidy polującej na starożytną bestię.

W Obozie Herosów Percy znów ma niepokojące sny. Czuje, że Annabeth i Artemida są w niebezpieczeństwie i muszą im pomóc.

Słyszą nową przepowiednię, czas na nową misję.

Książka jest bardzo ciekawa, wciągająca, czyta się ją szybko i przyjemnie. Gorąco polecam!!!

Chyba moja ulubiona książka z serii pojawiają się moim zdaniem naj lepsi bohaterowie

Jeśli myślisz, że Percy już trochę odpocznie od potworów, to mam złe wiadomości: będzie musiał jeszcze z nimi trochę powalczyć. Szczególnie, że Annabeth i Artemida, grecka bogini łowów, gdzieś zniknęły, a siły zła gromadzą się nad Obozem. Starzy Tytani zaczynają się budzić. Jak głosi przepowiednia „pięciu bohaterów musi wyruszyć na wyprawę, aby uratować swoich przyjaciół”. Ale czy Percy jest jednym z nich?

Polecam każdemu fanowi fantastyki. Zwłaszcza tym zakochanym w literaturze pokroju Harrego Pottera. Tak jak w dziele Rowling mamy tu dość podobnych bohaterów. Jest rozgarnięta dziewczyna (Annabeth/Hermiona), zabawny gość (Grover/Ron) i nieco niespokojna, ale bardzo odważna postać (Harry/Percy). Główny antagonista (Kronos/Voldemort) stara się powrócić do swojej dawnej mocy. Choć wszystko na to wskazuje, większość ludzi całkowicie temu faktowi wydaje się zaprzeczać. Bohaterowie trenują w szkole, która dzieli uczniów według ich charakteru. Dyrektorzy placówek znają przepowiednię związaną z bohaterami książek, ale ukrywają prawdę przed nimi. Harry/Percy może rozmawiać z określonym zwierzęciem dzięki swoim specjalnym darom: pierwszy z wężami, drugi z końmi. A to nie koniec podobieństw, bo mamy potężną magię, bitwy na śmierć i życie oraz tajemnice nie z tego świata, by poznać siebie.

Więcej na [Adres usunięty]

Kto z nas nie zna podstaw mitologii., czyli historii o bogach greckich, herosach i tytanach. Percy Jackson jest synem Posejdona, władcy mórz. To właśnie o jego przygodach jest ta seria.

Wcześniejsze dwie części czytałam już jakiś czas temu, ale dość dobrze pamiętałam przygody, z którymi przyszło się wtedy zmierzyć. Plus dla autora, że potrafi tak pisać i kreować historię, która potrafi zapaść nam w pamięć, szczególnie jak czyta się tyle co ja obecnie. Tym razem bohaterowie muszą odnaleźć Artemidę, boginie łowów i Annabeth, córkę Ateny. W tej części pojawiają się również dwie nowe postacie, które z pewnością odegrają ważną rolę nie tylko w tym tomie, ale również w kolejnych.

Całość napisana jest z perspektywy głównego bohatera, czyli Jacksona. Dzięki temu możemy lepiej poznać charakter bohatera, a akurat jego polubiłam, szczególnie jego nieprzemyślane decyzje. Możecie chyba się domyślić czemu akurat to. Już od pierwszych stron autor nie daje nam chwili wytchnienia, od razu bohaterowie muszą zmierzyć się z kolejnymi złymi siłami. Lubię tę serie, właśnie dlatego, że nie ma kiedy się ponudzić, po gdybać, bo ciągle coś się dzieję. Autor wykreował świat wprost z mitologii greckiej. Wszystko dopracował w najmniejszym szczególe. Potrafi zaskoczyć czytelnika, dzięki czemu nie możemy się spodziewać co zastaniemy na kolejnej drodze. Kolejnym plusem jest fakt, że nie kojarzy mi się żadna podobna historia do tej. Jeśli coś znacie to napiszcie w komentarzu, z chęcią sprawdzę.Uważam tę pozycję, za świetną, aby oderwać się od tych wszystkich historii miłosnych, które poznawałam w ostatnim czasie.

Oczywiście nie mogę pominąć zakończenia, a mianowicie książka została zakończona w taki sposób, aby zaostrzyć apetyt czytelnika na kolejną przygodę syna Posejdona. Takie rozwiązanie spraw to ja lubię.

Seria ta jest naprawdę warta poznania nie tylko przez młodzież, bo również nieco dojrzalsi mogą tu znaleźć coś dla siebie. Świetnie napisana, ciekawi i wyraziści bohaterowie, fantastyczny mityczny świat pomieszany z rzeczywistością, czego chcieć więcej.

Trochę mnie dziwi, że nie została zekranizowana ta część, bo z chęcią obejrzałabym sobie po przeczytaniu książki.

Percy dostaje od Grovera pilne wezwanie: jego przyjaciel potrzebuje pomocy. Wyrusza więc razem z Annabeth oraz Thalią na ratunek. Niestety, wyprawa kończy się katastrofalnie. Jeśli Percy chce uratować kogoś bardzo sobie bliskiego musi wbrew obustronnej niechęci podjąć współpracę z Łowczyniami Artemidy.

Przyjemna lektura, kreatywne i nienarzucające się, lecz ciekawe nawiązania do Greckiej mitologii oraz wiele, wiele o przyjaźni i trosce o bliskich: te elementy występują zarówno w poprzednich tomach serii, jak i w tej, trzeciej. Choć sprawia to, że Klątwa tytana to naprawdę dobra kontynuacja serii dla dzieci i młodzieży, mnie – szczerze przyznaje – zaczęła powoli nudzić.

Niech nikt nie próbuje zbyt pochopnie mnie oceniać. Klątwa tytana była fajną odskocznią od dłuższych pozycji. Nie zmienia to jednak faktu, że ja już po prostu nie jestem targetem, do którego ta książka ma przemawiać. Przygody bohaterów są cudowne i urocze, ale dla mnie dość przewidywalne. Ta książka już nie ma jak mnie rozwijać, nie wnosi do mojego życia kompletnie nic nowego. No ale właśnie: mówię o mnie, a ja już dzieckiem raczej nie jestem, literatury fantastycznej też już trochę poznałam. Młodszy czytelnik zaś nie powinien na kolejny tom przygód Percy’ego narzekać.

To cały czas ta sama, barwna opowieść, pełna akcji i promująca naprawdę dobre wartości. W przeciwieństwie do takich Tuneli, które wizerunek dorosłego człowieka w oczach dziecka chcą zniszczyć, seria robi coś przeciwnego. Udowadnia, że nie każdy dorosły jest zły, nawet, jeśli taki pozornie się wydaje. Bo gdyby nie oni, z przygód przyjaciół nie wyszłoby nic dobrego.

Ten tom pokazał, że autor nie boi się mówić o śmierci: oczywiście, główni bohaterowie mają plot armor i to chyba nikogo nie powinno zdziwić, ale tu odejście z tego świata przyjaciół nie jest niczym dziwnym. Riordan nie próbuje przesładzać sytuacji i unikać tego, tak jak choćby Rowling, która dopiero w piątym tomie przygód Harry’ego w jakikolwiek sposób ruszyła ten temat. Ale spokojnie, autor serii o młodych herosach nie mówi o tym w sposób zbyt brutalny: nie ma tu nadmiernych tortur, czy rozlewu krwi, a wszystko odbywa się w baśniowej, fantastycznej konwencji, co na pewno psychiki młodego człowieka nie skrzywdzi.

Cóż mogę więcej? Choć mnie ten tom powoli zaczął nudzić, chętni spokojnie mogą sięgać po kontynuacje. Poziom serii nie spada, utrzymując się na dość zbliżonym do siebie poziomie, co sprawia, że na pewno ucieszy tych młodszych czytelników: czy to ciałem, czy to duchem. Zalety z części poprzednich są obecnie także i tutaj, więc żaden fan serii nie powinien na nią narzekać ;)