Klątwa lucyfera

W klasztorze sióstr Szarytek na Kujawach ginie bezcenne dzieło sztuki.

Ktoś profanuje też święte figury, a to dopiero początek tragicznych wydarzeń!

Przeorysza prosi o pomoc dziennikarza Adama Berga, ale tym razem trafia ON na godnego siebie przeciwnika, który uprzedza każdy jego ruch. Sam klasztor kryje w sobie też wiele tajemnic...

No i do tego pojawia się Monika, ponętna pani doktor, która namiesza w głowie naszego bohatera.

Dochodzi do zbrodni i Berg coraz częściej zadaje sobie pytanie: co kieruje mordercą?

Dlaczego zabija?

Czy to ON kradnie?

Ale to nie koniec rewelacji, bo pewnego dnia Adam poznaje ukrytą prawdę o swojej rodzinie.

Czy dziennikarz odkryje, dlaczego mordercę tak bardzo interesuje osoba zamieszkująca celę nr 6 ???

Tego dowiecie się z tej mrocznej i pełnej zakrętów książki.

Ja uwielbiam książki Pana Krzysztofa,ponieważ zawsze są starannie napisane, dopracowane i przemyślane.

Mają swój własny styl, dlatego są wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju.

W dodatku, za każdym razem autor potrafi coraz bardziej mnie zaskoczyć.

Nie inaczej było w ,,Klątwie Lucyfera".

Pan Krzysztof od samego początku bawi się z nami w kotka i myszkę, kierując nas na ścieżki, które prowadzą dokądś, tylko nie pod adres zabójcy.

Tez zresztą poznamy na samym końcu i z pewnością nie tego adresata się spodziewamy.

Podejrzanych będzie kilku, bo postaci w książce są mocno wyraziste i każda ma coś do ukrycia.

Ja za każdym razem celowałam kulą w płot, ale i tak genialnie się bawiłam.

Ponadto, po raz kolejny, autor kupił mnie pojawiającymi się ciekawostkami historycznymi, o których wcześniej nie miałam pojęcia.

Dlatego jeśli lubicie rozwiązywać zagadki na najwyższym poziomie, to z pewnością nie możecie przegapić tego tytułu!

Ja ogromnie polecam.

Powieści Krzysztofa Bochusa oczarowały mnie od samego początku. Na literackie podwórko wszedł mocnym krokiem z serią retro kryminałów o Christianie Abellu. Ale nie siadł na laurach i spróbował swoich sił w powieściach osadzonych w teraźniejszości. "Lista Lucyfera" zaskoczyła mnie inteligentną intrygą i odwagą w opisach brutalnych morderstw. Kolejny tom "Boski znak" to był ukłon w stronę powieści sensacyjno-przygodowych, która kipiała od emocji. W końcu nadszedł czas na trzecią odsłonę cyklu o Adamie Bergu, czyli "Klątwa Lucyfera", której największą zaletą jest ciasny, duszny, mroczny klimat, który na każdym etapie wciąga i oplata nas swoją tajemniczością coraz mocniej. Po raz kolejny historia spotyka się z fikcją, tworząc wyborną syntezę, gdzie obok napięcia znajdziemy też momenty poruszające i dramatyczne. Dzięki temu tomowi runęłam w otchłań lęku i bezsenności, a teraz postaram się również Was tam wciągnąć.

Adam Berg zostaje poproszony przez przeorysze klasztoru sióstr szarytek na Kujawach o pomoc w odnalezieniu skradzionego dzieła sztuki, jednak gdy dziennikarz pojawia się na miejscu, kradzież to najmniejszy z problemów, z jakim przyjdzie mu się borykać. Za murami znajduje się również zakład zamknięty dla osób ze szczególnymi schorzeniami psychiatrycznymi, każdy z mieszkańców świętego miejsca skrywa swoje tajemnice, a stary budynek nie od razu pokazuje wszystkie swoje zakamarki. Berg od razu bierze się do pracy, a to, co odkryje na zawsze zmieni te mury, ale i życie naszego bohatera.

"Klątwa Lucyfera" to niezwykle angażująca powieść. Czytając, z przyjemnością uzupełniałam wiedzę z historii i geografii. Autor, pomimo iż w głównej mierze historię osadził na Kujawach, nie zabrakło też odwiedzin w Chorwacji i poruszenia problemu konfliktów wojennych w tym rejonie. To jest wspaniałe, że czytając książkę z pozoru rozrywkową, mogę poszerzać swoją wiedzę z zakresu przeszłych wydarzeń i to w tak interesująco podany sposób.

Przy każdej książce Bochusa podkreślam plastyczność opisów i doskonałe oddanie charakteru opisywanych miejsc. Tym razem nie jest inaczej. Chłód murów, zapach kadzideł, surowość pokojów. Wszystko tu zagrało i czułam się, jak bym sama tam mieszkała od dawna. Do tego ta nuta obłąkania, ciekawe przypadki chorych, przez co aż pragnęłam poczytać więcej o rodzajach chorób psychicznych. Dodam jeszcze, że zaintrygował mnie w fabule sposób na niewykrywalne morderstwo, o którym ku mojemu zdziwieniu po raz pierwszy czytałam.

Bochus ujął mnie tym, jak umiarkowanie dawkuje mocne zdarzenia. W "Klątwie Lucyfera" nie ma spektakularnych rozlewów krwi, a mimo wszystko strach nie opuszczał mnie aż do finału. Autor umiejętnie stosuje drobne manipulacje i ślepe zaułki. Wszystko jest płynne, nienachalne, a piękny język autora jak zawsze zachwyca. W książce nie brakuje dobrze nakreślonych bohaterów, odrobiny romansu i ważnych wydarzeń rodzinnych. Nie sądziłam, że ta powieść tak mnie poruszy pod koniec, że nie opanuję wzruszenia.

"Klątwa Lucyfera" wciąga, chwyta za serce i nie daje wytchnienia. To historia niejednoznaczna, z ciekawą mieszanką gatunkową, którą fani twórczości Zbigniewa Nienackiego czym prędzej powinni wciągnąć na swoją czytelniczą listę. Emocje, sekrety i odrobina szaleństwa to przepis na doskonałą przygodę. A nowa powieść Krzysztofa Bochusa bez wątpienia taką jest.

„Z samego centrum profanum wylądował w sercu sacrum”.

Jak zawsze obydwoje w formie, Krzysztof Bochus jako pisarz, Adam Berg jako dziennikarz śledczy, zabierają czytelnika w kolejną, historyczną ekspedycję. Mogłabym z nimi wyruszyć w podróż dookoła świata.

Tym razem czekają na was wiejskie Kujawy i słoneczne Bałkany. Niech was jednak ten sielski widok nie zmyli, ponieważ nad te piękne regiony właśnie nadciągają chmury.

„A jednak…ktoś znalazł w sobie dość odwagi, aby zaburzyć ten uświęcony rytm. Dokonał kradzieży, sprofanował świętą figurę”.

W Domu Bożym w Chełmnie, który zamieszkiwany jest przez siostry zakonne, opiekujące się ludźmi chorymi psychicznie zasiano strach i niepokój.

Wezwany przez przeoryszę Klarę z zakonu Szarytek Berg, wg niej idealny człowiek do rozwiązania kryminalnych zagadek, podjął się niebezpiecznej misji. Wraz z jego przybyciem do mrocznego klasztoru, piętrzą się niestety feralne zdarzenia.

Gdzieś tam, pośród świętego miejsca krąży Lucyfer, Pan Zło.

„Miał wielki, dobry plan. Wykuwał go w mózgu latami. Dopracowywał każdy szczegół. Nic nie mogło zawieść. A już na pewno nie ON sam. Był gotowy”.

Czy to samo mógł powiedzieć Berg? Za sekretnymi murami klasztoru ktoś pełen nienawiści wymierza sprawiedliwość. Wszystkie nieszczęśliwe wypadki i zabrane dusze niewinnym ludziom, muszą się jakoś wiązać ze sobą. Pytania dziennikarza się mnożą, a odpowiedzi wciąż brak. By znaleźć złodzieja i mordercę Berg odwiedza chorwacki półwysep. Czy tam zakończą się poszukiwania redaktora?

Niech mnie kule biją, ale takich rozwiązań, które Krzysztof Bochus przygotował dla czytelnika, się nie spodziewałam. Od historii i kradzieży zabytków, przez zaskakujące tajemnice, zagadkową przeszłość, rodzinne koligacje, do namiętnych scen miłosnych, stworzył fikcję, która nie pierwszy raz stać może się rzeczywistością.

PS. Czy to aby na pewno ostatni tom z przystojnym Bergiem?