Nieopublikowana dotąd trzecia część przygód pirata. Rabarbar w towarzystwie szczura pokładowego Apolla wyprawia się w rejs dookoła świata, docierając na odległe kontynenty. Najpierw jednak ratuje z opresji królewnę i za jej sprawą trafia do krainy bajek.
„Burzliwe dzieje pirata Rabarbara” zdobyły nagrodę w konkursie Czytelnika i zostały wydane po raz pierwszy z ilustracjami Lutczyna w 1979. Po sukcesie książki powstały „Dalsze burzliwe dzieje pirata Rabarbara”, które ukazały się w 1986 r. (wyróżnione w XI edycji Premio Europeo di Letteratura Giovanile "Pier Paulo Vergerio" (Padwa 1987).
„Jeszcze dalsze dzieje pirata Rabarbara” zostały napisane w 1987 i zilustrowane, jednak za względu na sytuację wydawnictwa w okresie przemian rynkowych nie została wydana.
Rabarbar stał się postacią kultową w latach osiemdziesiątych, do czego przyczyniało się czytanie książek w radiu (Krzysztof Kowalewski i Wiktor Zborowski), druk w „Płomyczku”, adaptacje sceniczne, adaptacja telewizyjna.
Autor planował jeszcze dwie części przygód pirata: „Prawie najdalsze dzieje pirata Rabarbara” i „Najdalsze dzieje pirata Rabarbara”. Niestety, utrata wzroku uniemożliwiła mu napisanie tych książek.
Czy książka "Jeszcze dalsze burzliwe dzieje pirata Rabarbara" stanowi samodzielną historię?
Tak, publikacja zawiera niezależne opowiadania, które można czytać bez znajomości poprzednich części serii. Każdy rozdział skupia się na innej, zabawnej przygodzie głównego bohatera, co ułatwia lekturę przed snem. Autor zachowuje spójność świata, ale wprowadza nowe wątki, które nie wymagają wcześniejszego przygotowania merytorycznego. Dzięki temu książka sprawdza się jako prezent zarówno dla stałych fanów, jak i nowych czytelników.
Jaki styl narracji i humoru znajdziemy w tej części przygód pirata?
Książka opiera się na absurdalnym humorze słownym i sytuacyjnym, który bawi zarówno dzieci, jak i dorosłych. Wojciech Witkowski kreuje postać pirata jako bohatera dalekiego od groźnych stereotypów, stawiając na komizm domowych perypetii. Język jest barwny i dynamiczny, co sprzyja głośnemu czytaniu i utrzymaniu uwagi młodego słuchacza. To doskonały wybór dla rodzin ceniących literaturę z przymrużeniem oka.
Dla jakich czytelników ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest polecana dla dzieci szukających realistycznych opowieści o piratach lub mrocznych, pełnych napięcia historii. Ze względu na specyficzny, nieco archaiczny momentami styl języka, bardzo małe dzieci poniżej trzeciego roku życia mogą mieć trudność ze zrozumieniem wszystkich żartów. Treść skupia się na łagodnej rozrywce, więc nie zadowoli odbiorców oczekujących dynamicznej akcji typowej dla literatury przygodowej dla starszej młodzieży. Jest to typowa literatura dziecięca o charakterze humorystyczno-obyczajowym.
Czy wydanie posiada oprawę graficzną ułatwiającą odbiór tekstu?
Tak, książka jest wzbogacona o charakterystyczne ilustracje, które wizualizują zabawne przygody pirata i jego rodziny. Rysunki są ściśle powiązane z treścią, co pomaga młodszym dzieciom śledzić przebieg fabuły podczas słuchania czytanego tekstu. Warstwa wizualna odgrywa kluczową rolę w budowaniu klimatu opowieści i oddaje nietuzinkowy charakter głównego bohatera. Estetyczne wykonanie sprawia, że książka jest atrakcyjna dla oka i zachęca do częstego powracania do lektury.
Czego uczą dzieci opowiadania o piracie Rabarbarze?
Opowieści promują ciepłe relacje rodzinne oraz pokazują, że konflikty można rozwiązywać w sposób pokojowy i pełen humoru. Mimo pirackiego fachu, główny bohater jest postacią poczciwą, co uczy dzieci empatii i dystansu do sztywnych reguł. Lektura rozwija wyobraźnię oraz wzbogaca słownictwo o ciekawe zwroty i neologizmy. To wartościowa lekcja kreatywnego myślenia i radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami w nieszablonowy sposób.
