Jedyny prawdziwy król. Akademia Dobra i Zła. Tom 6

To już ostatni tom… Jak potoczyły się losy bohaterów? Kto jest godnym następcą Króla Artura? Jaki los czeka Baśniarza? Jakie tajemnice skrywają Rhian i Japet?

Walka między Lwem a Wężem przybiera niebezpieczny obrót. Ważą się losy o koronę Camelotu, a także całej Bezkresnej Puszczy. W piątej odsłonie Akademii dobra i zła Tedrosowi udało się uniknąć śmierci i odkrycia słów, które prześladowały go we śnie. Niestety, nie ma zbyt wielu sprzymierzeńców. Praktycznie wszystkie królestwa przysięgły wierność fałszywemu królowi.

W niebezpieczeństwie jest również Sofia, która za kilka dni ma poślubić Rhiana. Wówczas stanie się ON Jedynym Prawowitym Królem. Dzięki temu będzie mógł jednym pociągnięciem pióra zmieniać ludzkie losy i usuwać przeszkody.

Nie chciałbym zaczynać recenzji od negatywów, ale niestety muszę. Jedyny prawdziwy król to najgorsza część ze wszystkich. Mam wrażenie, że Soman Chainani nie miał dobrej wizji na finałowy tom. Akcja dłużyła się, zabrakło ciekawych zwrotów akcji. Szczególnie w tej serii ceniłem autora za nieszablonowość – tym razem tego nie mogłem znaleźć. Sceny między bohaterami nie były zbyt ciekawe i nie zachęcały do kontynuacji powieści. Zabrakło jednego spójnego motywu, który ciągnąłby się aż do samego końca. Owszem, jest walka o koronę, ale w międzyczasie pojawiło się wiele innych, niezbyt interesujących wątków, które rozpraszały uwagę czytelnika.

O piątym tomie nie mogę powiedzieć złego słowa, natomiast szósty był stratą czasu. Moim zdaniem lepiej byłoby, gdyby seria Akademii dobra i zła zakończyła się na Długo i szczęśliwie (tom 3). Kontynuacja odbiegła od wcześniejszych założeń autora. Później skupiono się na Tedrosie, zmniejszając udział Agaty i Sofii. Głównie na synu Artura i Ginewry skupiały się kolejne części.

Wszystkie sekrety ujrzały światło dzienne. Soman Chainani po raz ostatni zabiera czytelników podróż krainie. Tym razem stawką jest cała Bezkresna Puszcza. Od przyszłego prawowitego króla Camelotu będzie zależał jej los. Po raz kolejny główni bohaterowie muszą zdobyć się na odwagę i raz na zawsze pokonać Węża i uwolnić Sofię od niebezpieczeństwa. Choć szósty tom Akademii dobra i zła miał wiele słabych momentów, to jestem pod wrażeniem zachowania spójności opowiadanej historii. Każdy element trafił na swoje miejsce.

Cała recenzja na: CzasoS[Adres usunięty]

Książki autorstwa Somana Chainani opowiadające o cyklu Akademii Dobra i Zła poznałam jakiś czas temu, żyłam nimi i kibicowałam bohaterom w ich walce i trudach, które musieli przejść. Ucieszyłam się, kiedy Wydawnictwo Jaguar zdecydowało się wydać ostatni tom. Czytelnicy znają słodko-gorzki smak pożegnania z bohaterami, z jednej strony chciałoby się dalej trwać z nimi, kibicować im, a z drugiej dowiedzieć się, jaki będzie finał tej historii. Autor lubi rzucać bohaterom kłody pod nogi, nam gorzej jest na to spoglądać. Co tym razem się wydarzy? Jaki będzie finał „Jedynego prawdziwego króla”?

We „Krysztale czasu” Rhian zasiadł na tronie Kamelotu, wydał rozkaz skazujący prawowitego władcę Tedrosa na śmierć, całe szczęście udało mu się jej jednak uniknąć. Tederosowi nie mogło być lekko, kiedy wszyscy obrócili się przeciwko niemu. Rhian był wprawnym manipulatorem, twierdził, że to właśnie ON jest prawowitym władcą, a oszust został skazany. Poślubienie Sophii ma mu zapewnić to, czego od zawsze pragnął. Tytuł Jedynego Prawdziwego Króla, a także pana ludzkiego losu. Chociaż los Tederosa może wydawać się z góry skazany, ma u swojego boku przyjaciół i garstkę lojalnych ludzi. Nic nie jest proste, igranie z przeznaczeniem z pewnością może przynieść opłakane skutki. Nie może jednak nie zrobić niczego i patrzeć jak Kamelot i cała Puszcza będzie cierpieć, jego przeznaczenie zostało zapisane w gwiazdach. Musi pokonać nieprzyjaciela, wyznać prawdę i sięgnąć po swoje dziedzictwo, nie ma innego wyboru. Czy przyszłość może być jeszcze świetlana? Czy uda mu się zwyciężyć i ocalić królestwo?

„Akademia dobra i zła. Jedyny prawdziwy król” jest nie tylko emocjonującą powieścią, ale także pożegnaniem z Agatą, Sofiią i wszystkimi przyjaciółmi, których sobie zjednały. To był niezwykle długa podróż, która da wielu czytelników była tym, czego potrzebowali, oderwaniem od szarości i przeniesieniem w magiczny świat, w którym wszystko mogło się wydarzyć. Akademia Dobra i Zła nie jest jedynie cyklem dla młodzieży, ale dla wszystkich, którzy uwielbiają zaczytywać się literaturą, w której dominuje magia. Soman Chainani stworzył niezwykłe uniwersum, którego drzwi otwierał nam trzy razy, a mimo to wcale nie miałam ochoty odejść. Nie czułam się znużona, a wręcz przeciwnie. Jeśli znacie powieści tego autora to bez tej z pewnością nie będziecie mogli się obejść. Czy to dobry koniec? Myślę, że autor miał nie mały dylemat decydując się za zakończenie tej serii, myślę, że nie jest ono przewidywalne, z pewnością wielu z Was zaskoczy.

To już koniec Opowieści o Sofii i Agacie…

Jedyny Prawdziwy Król to ostatnia część Akademii Dobra i Zła. Każda dobra historia kiedyś się kończy, a na tą w szczególności trzeba było poczekać. Bałam się, że już nie będzie polskiej ostatniej wersji. Trzeba sobie wszystko przypomnieć, poukładać. Na szczęście autor sam bazując na całości historii wraca do niektórych momentów i czyta się je z uśmiechem na twarzy wracając do całości wydarzeń.

Nasi bohaterowie muszą stawić czoła ostatniemu wyzwaniu, unicestwić ostatecznie Węża i ocalić całą Puszczę.

Tedros z Agatą jak zawsze są dość irytujący, a Sofia przesłodka, szczera i nietuzinkowa. Natomiast Merlin kochany, uroczy i słodki. Nasz kochany Sabat dalej kocha czekoladę, a przeszłość ma skutki w teraźniejszości.

Miejscami w tej historii przewraca się oczami bardziej z głupoty bohaterów, albo oczywistych oczywistości, do których muszą dojść sami bądź z pomocą, ale ich chartery są tak skonstruowane. Przez ten fakt czyta się tą książkę dalej, choć masz ochotę ją wyrzucić przez okno. Czytasz, żeby dowiedzieć się, czy na pewno masz rację, aby pośmiać się w odpowiednich momentach, a Twoja wyobraźnia zaczyna pracować na pełnych obrotach, aż zaczyna parować.

Zakończenia historii takie są, że wyjaśniają całokształt książki, pewne momenty, które niekiedy były niepotrzebne, a tu jednak są miłym zaskoczeniem. Inna historia, która zatacza krąg. Wszystko zostało zaplanowane z wyprzedzeniem, choć nikt się nie spodziewał, że bieg wydarzeń przyjmie taki obrót. „Przeszłość jest teraźniejszością, a teraźniejszość jest przeszłością”. Wszystko łączy się we wspólną całość i choć czasami wątki romantyczne pomiędzy Tedrosem i Agatą są mdłe, nużące i ich stosunek do siebie tragiczny to w sumie jest tak lepiej niż cukierki, tęcze i jednorożce. Wszystkie historie mają swoje zakończenie, a przy okazji morał. Jak zmienili się bohaterowie przez tą całą serię, do jakich wniosków doszli. Jak spójni się stali. Jednak podział na Dobrych i Złych niczego nie dowodzi, kiedy w obliczu zagrożenia trzeba połączyć siły i uratować przyjaciół. Czego na pewno można się dowiedzieć z tej książki: Miłość jest jedyna w swoim rodzaju, nie próbujmy jej oszukać, przeinaczać i robić coś wbrew sobie, ponieważ skutki mogą nam się odbić czkawką i jak się okazuje nie tylko nam.

Teraz tylko czekać na ekranizację…