Spełnione marzenia. Jabłoniowy Sad. Tom 3

Im dalej w las, tym więcej drzew. To przysłowie idealnie pasuje do kolejnego tomu Jabłoniowego Sadu. Jestem zachwycony stylem jaki prezentuje autorka. Książkę czytało się łatwo, lekko i przyjemnie. Znakomite opisy przyrody, okoliczności, jak i bohaterów sprawiły, że każdy rozdział przenosił mnie do świata powieści.

Przeżywałem Marylę i Marcina (serio kobieta wszędzie szuka zdrady?), problemy Julii i zakręcenie Bartosza oraz osamotnienie Heleny. Oni mi zapadli najbardziej w pamięć. Przy tym moje święte oburzenie wywołała postać Jana, który miał na biurku stos nowości i ich nie czytał. Jak tam można?? :)

Polecam i nie ukrywam czekam na kolejny tom :D

"Spełnione marzenia" Krystyny Mirek to świetny pomysł na prezent pod choinkę, oczywiście razem z dwoma poprzednimi częściami. Trzeci i niestety ostatni już tom serii Jabłoniowy Sad opowiadający o losach rodziny Zagórskich jest równie ciekawy jak wcześniejsze. Po raz kolejny za sprawą świetnego pióra autorki czytelnik mógł bezproblemowo przenieść się do wykreowanego przez nią świata i czuć się znakomicie pośród doskonale stworzonych i dogłębnie przemyślanych bohaterów tej sagi. W ciągu zaledwie paru chwil zaczynamy martwić się problemami całej familii, jak i poszczególnych jej członków. Żyjemy ich życiem, ich kłopoty stają się naszymi. Trzymamy kciuki za zagubione i niepewne swojej przyszłości córki Zagórskich, utożsamiamy się z nimi i zastanawiamy się, jak sami postąpilibyśmy, gdybyśmy znaleźli się w podobnej do ich sytuacji.

O tym, że los bywa okrutnie niesprawiedliwy wiemy doskonale. Próbujemy uzyskać odpowiedź na pytanie, dlaczego jednym ofiarowuje wszystko, a innym to wszystko odbiera. Z jakiego powodu jedni są szczęśliwi, nie muszą martwić się o swoje zdrowie, o byt, o finanse, a innym właśnie tego typu kłopoty i zmartwienia nieustannie spędzają sen z powiek? Czy warto się zamartwiać? Zastanawiać się nad tym, dlaczego? Podobno każdy dostaje tyle, ile jest w stanie udźwignąć. Nie wiem, czy to prawda i skąd znajdujemy w sobie siłę, by nie poddawać się i podnosić po każdym upadku. Między innymi o tym jest właśnie ta książka.

W tej części Jabłoniowego Sadu autorka najwięcej uwagi poświęciła Gabrysi, Maryli i Julii. Co prawda Zagórscy mają cztery córki, ale życie Anieli powoli stabilizowało się w stolicy. To trzy pozostałe kobiety miały sporo do ogarnięcia i przemyślenia. Jakby tego było mało ich matka, oparcie i opoka, niespodziewanie dla wszystkich zaczyna mieć własne problemy. Ojciec zajęty pracą w nowej księgarni nie dostrzega tego, co dzieje się z żoną. Córki również nie poświęcają czasu osobie, która zawsze jest przy nich wtedy, gdy jej potrzebują. Gabrysia jest skupiona na swoich troskach. Nadal, pomimo usilnych starań, nie udaje jej się zajść w ciążę. Julia zamartwia się zmniejszoną ilością klientów i własną samotnością. Chciałaby mieć przy swoim boku kogoś, kto by ją kochał. Maryla, choć wydaje jej się, że powrót do męża był doskonałym pomysłem, zaczyna zauważać, że nie tak łatwo jest po raz drugi wejść do tej samej rzeki. Robi dobrą minę do złej gry dla dobra dzieci i rodziny.

Na łamach tej fascynującej powieści okazuje się, że nie zawsze możemy spełnić nasze marzenia. Nie za wszelką cenę. Czasem musimy nauczyć się pokory i zaakceptować to, co przynosi nam los. Cieszyć się tym, co otrzymaliśmy.

To książka po brzegi wypełniona nadzieją i pozytywnymi emocjami. Ze smutkiem i żalem rozstajemy się z tą cudowną, ciepłą rodziną, jakich na świecie jest przecież coraz mniej. To wyjątkowa familia, do której naprawdę chciałoby się dołączyć. Choć przez chwilę poczuć ich radość i spokój. Będę za nimi tęsknić. Bardzo...

Pisarka stanęła na wysokości zadania. Pokazała typowo ludzkie, stereotypowe myślenie, z którym należy wszakże walczyć. Nie oceniać kogoś z góry i pod wpływem emocji. W sposób wyjątkowy przedstawiła swoich bohaterów, wskazała nam drogę, którą warto kroczyć, by pokonać przeciwności losu. Dodała otuchy.

Całość dopracowana i ciekawie przedstawiona. Jak zawsze w przypadku książek Krystyny Mirek powieść czyta się szybko i nie można się od niej oderwać choćby na sekundę. Stworzony przez autorkę klimat oczarowuje i pozwala mieć nadzieję na lepsze jutro. Polecam. Polecam z całego serca. Pomyślcie, jak doskonałym prezentem gwiazdkowym dla ukochanej mamy czy siostry byłaby taka trzytomowa, przepięknie napisana saga? Już widzę błysk w oczach Waszych najbliższych i radość malującą się na ich twarzach.

Krystyna Mirek jest świetną powieściopisarką, a od jej książek nie można się oderwać. Czyta się je jednym tchem. "Spełnione marzenia" to trzecia część serii Jabłoniowy Sad i z pewnością każdy kto czytał dwie poprzednie książki z tej serii, ze mną się zgodzi. Tych zaś, których ominęła ta przyjemność, zachęcam do przeczytania wszystkich książek z tej serii, ze "Spełnionymi marzeniami" włącznie. Nie zawiedziecie się! Te książki to samo życie i kolory oraz czarne jego odcienie. Nie będę zdradzać treści - przeczytajcie sami a książkę kupcie w Taniej książce!

Twórczość Krystyny Mirek znam już w całości i z czystym sumieniem mogę stwierdzić, że trylogia Jabłoniowy sad należy do jednej z lepszych w dorobku pisarki, choć moje serce podbiły jej wcześniejsze powieści.

Życie rodziny Zagórskich już wkrótce miało ulec znacznemu przełomowi. W ich rodzinie działo się coś złego, coś, do czego nie przyznawała się dana osoba, a inni członkowie familii nie zauważali tego w codziennym biegu. Czy musiało by aż dojść do tragedii, by zmienili swoje postępowanie? Czy w tej części autorka postawi na ,,życie za życie"?

Mimo tego, że tom jest dość obszerny, dzięki dużej czcionce można go tak naprawdę przeczytać w wolny wieczór. Tym razem Anielka prawie w ogóle nie była obecna, najwięcej było chyba Julii, która przeżywała problemy z kliniką weterynaryjną. Gabrysia także nie miało lekko, a Marylka... znów nie wiedziała, czy może polegać na swoim partnerze.

Krystyna Mirek pisze bardzo życiowe historie, książki, wciągające od pierwszej do ostatniej strony. Trylogia Jabłoniowy sad to saga rodzinna, w której opisany został los rodziny Zagórskich - rodziców oraz ich czterech córek. Zakończenie jest bardzo otwarte, sami możemy domyślić się, jak potoczą się dalsze losy głównych bohaterów.

,,Spełnione marzenia" to bardzo udane zwieńczenie cyklu. Jak wskazuje tytuł, możemy spodziewać się w nim zupełnie nieoczekiwanych zwrotów akcji. Dla miłośników serii to pozycja obowiązkowa.

"To już jest koniec..."- słowa tej piosenki brzmią mi w uszach. Oto przyszedł czas, kiedy do moich rąk trafił ostatni tom sagi "Jabłoniowy sad". Spieszę z zapewnieniem- tak samo dobry jak poprzednie. Z tej sagi bije ciepło. Towarzyszymy rodzinie Zagórskich w ich codziennym życiu. Czytamy o ich troskach i radościach.

W poprzednich tomach wiele się wyjaśniło, jednak trochę spraw, problemów nie doprowadzono do końca. Te właśnie niejasności były tematem "Spełnionych marzeń".

Tym razem dużo miejsca poświęcono Gabrieli i jej problemom z zostaniem mamą oraz Julii i jej kłopotom finansowym i miłosnym.

To nie tak, że pomija się resztę rodziny Zagórskich. Przeciwnie, rozwiązanie znajdzie każdy problem. Dowiemy się czy w życiu Maryli zapanuje szczęście i spokój i czy przeniesienie księgarni Jana do centrum handlowego to dobry pomysł.

Wiecie? Ta saga jest po prostu niesamowita. Wprawdzie ze wszystkich książek Krystyny Mirek bije ciepło, ale z tej, serii, której ostatni tom dziś recenzuję- szczególnie. To przykład rodziny niemal idealnej- gdzie każdy darzy się szacunkiem i może liczyć na wsparcie (jak wszędzie bywa, że pojawiają się problemy, że coś zawodzi w kontaktach).

Ogromnie podoba mi się wątek klimatycznej księgarni Jana. Żałuję, że w moim mieście nie ma podobnego miejsca.

Serdecznie polecam! Ogromnie mi żal i łezka się w oku kręci, że to już koniec, że nie powrócimy do "Jabłoniowej sagi" i Zagórskich.

Na końcu pragnę podziękować autorce za te kilka słów o blogerach. Cieszę się, że nie dla wszystkich, bloger to człowiek czyhający tylko by wzbogacić się na otrzymywaniu książek.