Grzech. Tom 1

Moja pierwsza styczność z tym autorem i mam trochę problem z oceną tego tytułu. Grzech wciąga praktycznie od pierwszych stron, akcja dość szybka, brak niepotrzebnych przestojów, opisy morderstw dość mocne. Największym mankamentem tej książki jest to, że wszystko w niej jest takie ogólne. Najlepszym tego przykładem są główne postacie, o których cieżko coś dokładniej powiedzieć. Moim zdaniem autor stanowczo za mało czasu im poświęcił, zdecydowanie można było lepiej i dokładniej przybliżyć przynajmniej te najważniejsze osoby w książce. Rozwiązanie wątku kryminalnego też pozostawia wiele do życzenia. Można śmiało stwierdzić, że śledczy ani przez chwilę nie byli na tropie mordercy, a doprowadzenie do niego można zawdzięczać jednemu nagłemu przebłyskowi inteligencji komisarza Deryło. Kolejny minusik za postać mordercy, o którym nie wiele się dowiemy a już napewno czemu zabijał i czym się kierował. To jest kolejny przykład, gdzie można było, lepiej rozbudować dany wątek. Chyba, że autor w następnym tomie do tego wróci. Podsumowując książka nie jest zła, napewno sięgnę po następną część z nadzieją, że bedzie progres. Być może miałem zbyt wysokie wymagania, patrząc przez pryzmat wielu pozytywnych opinii, jakie autor dostał za ten tytuł.

Jak wiecie, uwielbiam debiuty, więc z ogromną przyjemnością zabrałam się za lekturę „Grzechu” Maxa Czornyja. Nie spodziewałam się po tej książce zbyt wiele, bo kryminał, czy thriller to gatunek, który naprawdę sprawia początkującym autorom wiele kłopotu. Takie powieści muszą wciągać już od pierwszej strony i muszą mieć to „COŚ”, co sprawia, że fabuła książki jest ważniejsza niż obiad, czy spanie. Czy Max Czornyj sprawił, że zapomniałam o bożym świecie? O tym przekonacie się, czytając moją recenzję.

„W Lublinie dochodzi do serii zaginięć. Ktoś porywa kobiety, a ich rodziny otrzymują tajemnicze listy. Do sprawy zostaje przydzielony wybuchowy komisarz Eryk Deryło.

Gdy znalezione zostają pierwsze zwłoki, na miasto pada strach, a presja wywierana na lubelską policję rośnie.

Tropy mnożą się i plączą. Krąg podejrzanych się poszerza.

Strach przeradza się w panikę. Ciało kobiety zostało okrutnie zbezczeszczone, z rozmysłem upozowane i porzucone na jednym z lubelskich cmentarzy. Morderca przez cały czas znajduje się o krok przed ścigającą go policją.

Do sprawy włącza się Miłosz Tracz, profiler mający za zadanie przygotować portret psychologiczny sprawcy.

Czy okoliczności, w jakich porzucane są ciała, mają znaczenie? A może wyraźne, bluźniercze nawiązania do symboliki religijnej stanowią jedynie próbę zmylenia pościgu?

Jedno jest pewne, zapłatą za grzech jest śmierć.”

Max Czornyj urodził się w 1989 roku. Studiował prawo w Polsce, ale także i we Włoszech. Lubi stare wino, spleśniałe wino i samochody bez dachu. „Grzech” to jego debiutancka powieść, którą mam nadzieję, zwojuje polski rynek wydawniczy.

„Albowiem zapłatą za grzechy jest śmierć”

Rz 6,23

W ostatnim czasie przeczytałam kilka dobrych kryminałów, ale zdecydowanie nie tak dobrych, jak „Grzech” Maxa Czornyja. Autor zaskoczył mnie pomysłem, fabułą, a nawet bohaterami. I może ktoś powie, że takie coś już było, że takich książek jest sporo na na naszym rynku wydawniczym i wiecie co? Ja się z tym zgodzę, ale sztuką jest napisać coś, co wydaje się nam znajome i nas zainteresować, a tym bardziej zaintrygować, a Maxowi się to udało w stu, a może i dwustu procentach. Książka trzyma w napięciu od początku do samego końca, akcja jest dynamiczna, cały czas coś się dzieje i nie ma mowy o żadnej nudzie. Ja czytając tę książkę, przepadłam w świecie sadystycznego mordercy, świecie policji, która każdego dnia walczyła z czasem i w świecie nadziei, że zaginione kobiety odnajdą się całe i zdrowe.

„Grzech” zdecydowanie nie jest powieścią dla osób wrażliwych i delikatnych. Bo choć Max Czornyj nie wdaje się zbytnio w szczegóły przy opisach zbrodni, to każdemu słowu nadaje taki wydźwięk, że wyobraźnia czytelnika działa na najwyższych obrotach i to, co nie zostało napisane, bardzo łatwo nam sobie dopowiedzieć i wyobrazić. Uwierzcie mi na słowo, że te wyobrażenia w ogóle nie należą do przyjemnych, ale czego można się spodziewać po chorym i sadystycznym mordercy.

Rozdziały są krótkie i napisane z perspektywy kilku bohaterów, dzięki temu możemy poznać myśli policji, mordercy, osób porwanych, a także męża jednej z zaginionych. Jest to świetnym zabiegiem, bo pozwala nam poznać tych bohaterów dogłębnie i wraz z nimi przeżywać ich dramaty i chore pomysły psychopaty. Autor cały czas nas zwodzi, niepokoi i zaskakuje prawie na każdej stronie. To właśnie takie książki są czytelniczą ucztą dla każdego książkomaniaka.

Bardzo polubiłam postać komisarza Deryło, bo wydał mi się ON niezwykle autentyczną postacią. To taki policjant z jajami, który dla pracy i rozwiązania sprawy był skory poświęcić wiele. Zagadką okazała się dla mnie postać Miłosza Tracza, policyjnego profilera, który miał za zadanie przygotować portret psychologiczny sprawcy i albo coś przegapiłam, albo dopiero w kolejnych częściach tego cyklu uda się mi go rozszyfrować.

Polecam Wam tę powieść z czystym sumieniem i jestem przekonana, że Max Czornyj tak jak i mnie porwie was do świata psychopatycznego mordercy. Mnie ta powieść nie raz zmroziła krew w żyłach, a serce doprowadziła na skraj zawału. Katarzyna Puzyńka twierdzi, że to znakomity kryminał i ja się z nią w pełni zgadzam. Teraz muszę czekać na kolejną część, ale wiem, że warto.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję autorowi.

⭐RECENZJA⭐

Akcja #czytamMaxaCzornyja nadal trwa! Zapraszam do zapisów, jak i zapoznania się z naszymi opiniami, recenzjami co do twórczości pisarza @maxczornyj! 😎

🤯

"Albowiem zapłatą za Grzech jest śmierć" Rz 6, 23

🤯

Ktoś w Lublinie porywa młode kobiety, a ich bliscy dostają dziwne listy z podpisem czterech iksów. Do sprawy porwań zostaje przydzielony komisarz Eryk Deryło. Nagle zostaje znalezione brutalnie okaleczone ciało jednej z poszukiwanych kobiet. Deryło wraz ze swoimi ludźmi szuka choćby najmniejszych śladów, które doprowadzą go do mordercy. Zostają znalezione kolejne zwłoki. Krąg podejrzanych zamiast się zwężać, to się poszerza. Zaczyna się pościg za psychopatycznym zbrodniarzem, walka o uratowanie kobiet i kogoś bliskiego komisarzowi. Czy Deryło połączy fakty i uratuje kobiety na czas?

🤯

"Grzech" to początek serii o komisarzu Eryku Deryło, który od pierwszych stron wciąga i nie może puścić do końca powieści. Styl oraz język napisanej lektury przez autora @maxczornyj jest przyjemny, lekki i bardzo łatwo przyswajalny, co spowodowało ekspresowe przeczytanie książki. Max stworzył postać, którą od razu się lubi i chce się ją poznać od A do Z.

Komisarz Eryk Deryło ujął mnie swoją dociekliwością podczas szukania mordercy oraz swoim charakterkiem i tym, że "nie da sobie w kaszę dmuchać". Właśnie to cenię u bohaterów! Dodatkowo postacie pierwszoplanowe były doskonale wykreowane. Ich sposób bycia, ich reakcje na różne sprawy - to było takie, momentami realne. Jeśli chodzi o historie w ów książce to jest ona świetnie opisana, akcja goni akcję, a jej zwroty mogą powodować zawrót głowy 😵 Niektóre mroczne, brutalne oraz krwawe opisy powodowały we mnie zadowolenie, bo właśnie na to czekałam! 😁😎 Jednak nie było one takie, jakich się spodziewałam, ale wiem, że pisarz @maxczornyj dawkuje nam wszystko i w kolejnych częściach będzie się działo! 🤪

"Grzech" jest to lektura dla miłośników, którym niestraszna jest brutalność opisów oraz mocne wrażenia. "Grzech" jest dla osób o stalowych nerwach oraz dla osób, które uwielbiają czytać krwawe i obrzydliwe opisy morderstw i nie tylko. Cóż mogę jeszcze dodać? Wydaje mi się, że wszystko już zostało napisane. Zapewniam Was, moi Mili, że jest to kryminał z klasą, który porwie Was i nie zdołacie go odłożyć do samego końca! 😎💪🏻Polecam! Nie zawiedziecie się!

🤯

Książkę do akcji czytam Maxa Czornyja otrzymałam od Wydawnictwa Filia, dziękuję 💚

🤯

Grzech nie jest dla osób wrażliwych. Co prawda nie dostaniemy tutaj bardzo krwistych opisów zbrodni. Za to zwyczajne słowa i tak skonstruowane zdania, które rozbudzą tkwiący w każdym z nas odłamek zła. Wyobraźnia tutaj szaleje, może opisy nie są wykwintne i pełne smaku dla mnie chociażby, ale możecie widzieć to co widziały ofiary i poczuć to co one mogły czuć, coś niesamowitego, genialnego i niezrozumiałego jendocześnie.

Akcja cały czas rwie do przodu, ani na chwilę nie zwalnia tępa.

Bardzo polubilam głównych bohaterów. Eryk jest dosyć kontrowersyjną postacią, bo albo się go polubi, albo będzie irytował swoim zachowanie. Ja jednak go bardzo polubilam. Tak samo jak Miłosza, który ma zawód jaki mi się podoba, szkoda tylko, że było go tak mało.

Cała historia jest napisana z perspektywy kilku osób, głównych bohaterów, ofiar i samego sprawcy. Świetnie zostało to poprowadzone, mogliśmy poczuć się na miejscu bliskich, i sami postarać się zrozumieć sprawcę. Do tego krótkie rozdziały, które zachęcały do dalszego czytania.

Emocji tutaj nie brakuje, książkę czytałam z dreszczem niepokoju jaki momentami potrafiłam się uśmiechnąć, a niektóre fragmenty czytałam ze smakiem i nadzieją na więcej 🙈

Cała historia jest genialna, brak mi słów i nie wiem co mam jeszcze napisać 🙈

Więc jedyne co dodam to tylko czytajcie bo warto! A ja wieczorem zabiorę się za tom drugi 😍🤤

Bardzo ciekawa książka, napisana w interesujący sposób z urzekającą fabułą. Po przeczytaniu z chęcią sięgnęłam po tom 2, który jest już w drodze do mnie. Z całego serca polecam.

"- Czytając klasyka, [motyla nóżka], [motyla nóżka] i kamieni kupa.

- Gówno!"

Książka zalegała u mnie na półce już sporo czasu, zdążyła się nawet zakurzyć. Sięgnęłam po nią, bo naczytałam się o niej wiele pozytywnych opinii.

Takie książki lubię najbardziej, gdzie jest szybka akcja i autor wręcz nie szczędzi w krwawych i brutalnych opisach. Do tego mocno wciąga i trzyma w napięciu aż do końca. Powieść pochłania do reszty, zaczynasz ją czytać i nie wiesz kiedy już zbliżasz się do końca.

A co do końca to zakończenie podobało mi się, bo niby dobro wygrywa, zabójca zostaje schwytany, udaje się uratować ostatnią ofiarę, ale i tak główny seryjny mordercy ucieka. A to oznacza dalszy ciąg przygód komisarza Eryka Deryło.

Myślę, że ta książka byłaby dobrym scenariuszem do nakręcenia świetnego filmu grozy.

📕✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏📕

Akcja powieści rozgrywa się w Lublinie i to właśnie tam dochodzi do serii zaginięć młodych kobiet. Wkrótce zostają znalezione pierwsze ciała, które są zbezczeszczone i w makabrycznym stanie.

Do sprawy złapania brutalnego seryjnego mordercy zostaje przydzielony wybuchowy i nerwowy komisarz Eryk Deryło. To bardzo specyficzny facet o ciętym języku i znany z bezpośredniości. Za wszelką cenę będzie starał się złapać mordercę, a jeszcze bardziej wtedy, gdy jego córce zacznie grozić niebezpieczeństwo z jego strony.

Do sprawy włącza się profiler Miłosz Tracz, który kreśli psychologiczny obraz mordercy.

Gdzieś tu poniżej przeczytałam opinię, że główny bohater jest "ani dobry ani zły, ani śmieszny ani smutny", że nic go nie charakteryzuje dobitnie. A mnie się to właśnie podoba. Bo sprawia, że jest ON taki zwyczajny. Dlaczego głowny bohater musi być zawsze taki jaskrawy? Ten jest dobry :)

Czytałam tą książkę drugi raz (powrót po 1,5 roku), żeby odświeżyć sobie przed przeczytaniem kolejnych części. Bo podobała mi się przy pierwszym czytaniu i teraz również.

Doskonała! Jest to pierwsza książka Maxa Czornyją, jaką przeczytałam i zapewniła mi miłość od pierwszego wejrzenia. Czyta się ją jednym tchem, nie ma w niej ani chwili nudy, ani jednego zbędnego zdania.

Max Czornyj to głośne nazwisko w gatunku kryminału. Czy warto zapoznać się z jego twórczością?

Zaginęła pewna kobieta. Oczywiście najpierw w pierwszej kolejności o jej zniknięcie posądzony był mąż. Tak naprawdę nie wiadomo, co się stało. Czy małżeństwo się pokłóciło, a może kryją jakieś inne sekrety?

Książka dostarcza wielu wrażeń i mimo tego, że nie jest najcieńsza, to zapoznałam się z nią w jeden dzień. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało. Autor wprowadza w fabułę sporo napięcia i to naprawdę da się odczuć.

Jest to pierwszy tom serii. W chwili obecnej pisarz wydał już dość sporo książek, więc pewnie w przyszłości zapoznam się też z kolejnymi. Ta pierwsza niesamowicie mnie zainteresowała, a otwarte zakończenie powoduje, że z chęcią zapoznam się z dalszymi tomami.

,,Grzech" to początek interesującego cyklu, który czyta się z zapartym tchem. Nie żałuję, że w końcu skusiłam się na tę publikację.

Oooo tego mi było trzeba!! Kryminału z przytupem i końcówką, która woła "Chcę kolejną część!! Na już!!". Ależ mi się to podobało. Uwielbiam takie klimaty. Autor stworzył świetną historię. Akcję poprowadził bezbłędnie, nie dając czytelnikowi chwili wytchnienia. Już w pewnym momencie pomyślałam sobie "No nie ogarnia, ale jak to? No złapcie do w końcu!!" Do tego cały czas mam w głowie pewne części historii, które nie zostały wyjaśnione, a tak baaaardzo chciałam, aby autor je zdradził. To dodaje książę tajemnicy i wręcz nakłania do sięgnięcia po "Ofiarę" - drugą część serii. Deryło - genialna postać. Taki prawdziwy policjant z krwi i kości. Do tego Brzeski też mnie intryguje. Mam nadzieję, że w kolejnych tomach będzie go więcej. A na koniec Tracz - postać, która mega mnie ciekawi i jest pod wielkim znakiem zapytania. Coś czuję, że może ON nieźle namieszać.

To było znakomite pierwsze spotkanie z twórczością Pana Czornyja. Chcę więcej i nie mogę się doczekać, co autor jeszcze przygotował. Ja jestem zdecydowanie na TAK. To była MIAZGA!! POLECAM!

Do „Grzechu” Maxa Czornyja przymierzałem się już od dłuższego czasu. Po pierwsze bardzo zaciekawił mnie opis tej książki, a po drugie duże znaczenie miało też to, że autor pochodzi z tego samego miasta co ja. I gdy w końcu przeczytałem tę powieść, to cały czas zadaję sobie pytanie: czemu zrobiłem to tak późno?

Max Czornyj urodził się 6 września 1989 w Lublinie. Polski adwokat i pisarz. Praktykował prawo w Polsce i we Włoszech. Ukończył aplikację adwokacką przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Lublinie.

W Lublinie dochodzi do serii zaginięć. Ktoś porywa kobiety, a ich rodziny otrzymują tajemnicze listy pełne ukrytych znaczeń. Do sprawy zostaje przydzielony kontrowersyjny i wybuchowy komisarz Eryk Deryło. Gdy znalezione zostają pierwsze zwłoki, na miasto pada strach, a presja wywierana na lubelską policję rośnie. Tropy mnożą się i plączą. Krąg podejrzanych rośnie. Kiedy zostaje odnaleziona kolejna ofiara, strach przeradza się w panikę. Ciało kobiety zostało okrutnie zbezczeszczone, z rozmysłem upozowane i porzucone na jednym z lubelskich cmentarzy. Czy okoliczności, w jakich porzucane są ciała, mają jakieś znaczenie? A może wyraźne, bluźniercze nawiązania do symboliki religijnej stanowią jedynie próbę zmylenia pościgu?

Pierwsze, co rzuca się w oczy, gdy weźmiemy książkę do ręki, to mroczna i przykuwająca wzrok okładka. Za to duży plus. A co otrzymujemy w środku? Rewelacyjny thriller, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Wartka akcja sprawia, że bardzo trudno oderwać się od tej lektury. Dodatkowym smaczkiem było dla mnie to, że fabuła jest umiejscowiona w moim ukochanym mieście i rozgrywa się w miejscach, które doskonale znam (jedno ze zwłok zostaje odnalezione niecałe trzysta metrów od miejsca zamieszkania moich rodziców). Powieść podzielona jest na kilkadziesiąt krótkich rozdziałów. Już pierwszy z nich wprowadza nas w klimat, który będzie nam towarzyszył do samego końca. „Grzech” nie jest książką dla wrażliwych czytelników. Sporo w nim brutalnych tortur i makabrycznych opisów zwłok, których nie powstydziłby się sam Jack Ketchum. Muszę niestety przyczepić się do zakończenia. Odniosłem wrażenie, że Max Czornyj nie do końca miał na nie pomysł i trochę jakby na siłę zmusza nas po sięgnięcie po kolejną część trylogii. Rozumiem, że autor od samego początku miał założenie, żeby zostawić sobie furtkę, ale ja lubię jednak w tego typu książkach, gdy na sam koniec zbieram szczękę z podłogi. Tu niestety tak nie było.

„Złożył papier w klasyczny samolocik i puścił go w stronę drzwi. Z niezrozumiałych powodów uleciał ledwie do połowy gabinetu, po czym zarył w podłogę. Eksperyment godny komisji smoleńskiej.”

Najmocniejszą stroną tego thrillera jest komisarz Eryk Deryło. Świetnie zarysowany bohater, którego albo się pokocha albo znienawidzi. Ja uwielbiam tego faceta i umieszczam go w ścisłych gronie moich ulubionych postaci literackich. Zmęczony życiem i dręczony wyrzutami sumienia z powodu pewnego wydarzenia z przeszłości cynik, który jak sam przyznaje, marzył o tym, żeby być polskim Brudnym Harrym. Z byle powodu wpada w gniew, co powoduje, że jest wiecznie wkurwiony (przepraszam za wyrażenie, ale właśnie w ten sposób komisarz określa swój stan). Ale urzekło mnie w nim jego ironiczne poczucie humoru, pewnie dlatego, że sam takie posiadam.

„Powiedzieć, że komisarz Deryło był zły, znaczyło tyle co mówić, że Hitler był judosceptykiem, a Kuba Rozpruwacz szowinistą.”

„Grzech” to rewelacyjna lektura. Max Czornyj zaliczył bardzo udany debiut literacki. Pomimo niezbyt udanego zakończenia, jest to kawał dobrego thrillera, który na pewno spodoba się miłośnikom mrocznych klimatów w stylu Jacka Ketchuma. Ja z ogromną przyjemnością i z jeszcze większymi nadziejami sięgnę po kolejne części trylogii o komisarzu Eryku Deryle.

Opinia pochodzi z mojego bloga: [Adres usunięty]

OMG!! Właśnie skończyłam czytać „Grzech” i jestem w tak ogromnym szoku, że chyba szczękę będę zbierać z podłogi. Niesamowicie wciągający kryminał. I mówię to, jako początkująca w tej tematyce. Wcześniej innych za wiele nie czytywałam, ale dzięki „Grzechowi” złapałam bakcyla i… chcę więcej. Momentami brutalny i przerażający, ale obrzydliwie wciągający. Motyw religijny dodatkowo niesmaczny, ale chapeau bas! Mam ochotę poznać wszystkie części o Komisarzu Eryku Deryle! Panie Maxie jak tak dalej pójdzie… to będę się musiała wybrać na jakieś spotkanie żeby osobiście uścisnąć Panu dłoń :) Polecam bardzo.

IG: @tina_booklover

Jeżeli popełniając Grzech Max Czornyj odsłonił przed nami tylko próbkę swojej wyobraźni, to mistrz grozy, Graham Masterton, może obawiać się konkurencji.

Grzech, mimo typowej dla kryminału koncentracji fabuły wokół dochodzenia, znacząco odbiega od klasyki gatunku. Śledztwo prowadzone przez synkretyczny duet Deryło-Tracz ma zupełnie inny charakter niż poddawanie się sztuce dedukcji Poirota. Bezkompromisowy komisarz bynajmniej nie kontempluje sprawy podkręcając wąsa. Fanatyczny morderca nie pozostawia mu czasu na zastanowienie. Wartka akcja wywiera presję nie tylko na policję. Czytelnik ulega jej, starając się dotrzymywać kroku przyspieszającej z każdą stroną fabule. Dynamiki dodają krótkie rozdziały przedstawiające historię z kilku perspektyw : wchodzimy w umysł mordercy lub wczuwamy się w ofiarę śledzącą ruchy oprawcy. Dzięki temu zabiegowi stajemy się częścią świata nadziei, że zaginione kobiety odnajdą się całe i zdrowe.

Tematyka zbrodni religijnych, naruszanie granicy między sacrum i profanum sprawiają, że Grzech nie jest dla osób wrażliwych. Czornyj co prawda nie bombarduje czytelnika krwistymi opisami zbrodni. Pozornie zwyczajnymi słowami rozbudza tkwiący w każdym z nas pierwiastek zła. Podkręcona do granic możliwości wyobraźnia kreuje obrazy tak, że sami wpadamy w zastawione sidła.

Jedyny niedosyt, jaki pozostaje po lekturze dotyczy postaci Tracza. Młody profiler, pewny swojego osądu, outsider. Brzmi interesująco i to właściwie wszystko, co można o nim powiedzieć. Autor wykreował intrygującą postać, której wątku nie pociągnął. Miejmy nadzieję, że był to celowy zabieg, a namiastka procesu profilowania miała tylko zaostrzyć apetyt. Daję Czornyjowi kredyt zaufania i czekam na kolejny tom, żeby rozwiać swoje wątpliwości.

Jakie to było smaczne! Jak ta książka mną wstrząsnęła i na długi czas obrzydziła jedzenie podczas czytania.

Ale od początku. W grudniowy wieczór, kiedy większość Polaków przygotowuje się do świąt, ginie żona pisarza Roberta Wolskiego. Jedynym tropem jaki zostawia sprawca jest krótka wiadomość zostawiona w skrzynce na listy. Oprócz Marty, żony Roberta, w Lublinie giną inne kobiety, których nic ze sobą nie wiąże, tak jakby były przypadkowymi ofiarami.

Sprawą zajmuje się stary wyjadacz lubelskiej policji, komisarz Deryło, który niejedno w życiu widział i przeżył, ale na pewno nie był przygotowany na to w jaką spiralę bólu i cierpienia się wkręci.

W krótkim czasie odnajdywane są ciała kobiet, które zostały zamordowane w okrutny, wręcz bestialski sposób. Komisarz będzie musiał wraz z całym swoim zespołem wniknąć w zakamarki Lublina jak i w umysł sprawcy. Tym trudniejsze się to staje, gdy policjanci dochodzą do wniosku, że sprawca działa z pobudek religijnych.

Jak pisałam wcześniej "Grzech" bardzo mną wstrząsnął. Krótkie, zwięzłe rozdziały bez zbędnego upiększania. Poznajemy chory świat sprawcy, a stan w jaki zostawia swoje ofiary... nie mogłam objąć tego rozumem. Brutalne opisy, pełne krwi, połamanych kończyn, zbezczeszczenia ciała. A wszystko to w jakiś sposób powiązane z kościołem i religią.

Może będzie lekką przesadą, ale bardzo przypadł mi do gustu komisarz, którego często porównywałam do Kurta Wallendara, policjanta z książek Henninga Mankella. Komisarz Deryło to żaden superbohater w pelerynie, to facet z krwi i kości, który ma swoje wzloty i upadki i musi się ciężko napracować, aby złapać sprawcę, często natrafiając po drodze na ciała ofiar.

Panie Maxie, dziękuję za te dreszcze na plecach i oddech na karku, za przyspieszone bicie serca i za to, że po przeczytaniu książki przez pierwsze dwie noce nie chodziłam po domu po ciemku. Już teraz wiem, że następna książka "Ofiara" będzie prawdziwą ucztą literacką.

TANIEC Z SZATANEM

Jeśli chcecie przeczytać powieść, która Was zaskoczy, przerazi i nieżle wstrząśnie Waszym światem, to zapraszam . Max Czornyj- "Grzech", Wydawnictwo FILIA, 2017.

Lublin, współcześnie. Tajemniczy sprawca porywa młode kobiety, a porwaniom nie towarzyszy żaden schemat. Rodziny zaginionych dostają dziwne listy. Sprawę prowadzi komisarz Eryk Deryło. Osobnik o gwałtownym i mało przyjaznym usposobieniu. Wkrótce odnalezione zostają zwłoki jednej z porwanych kobiet. Czy w Lublinie grasuje seryjny morderca? Czym są rytualne okaleczenia ofiar? Na jakie ryzyko zostanie narażony Deryło ? "Grzech" to debiut, ale jakże udany Od pierwszych stron autorowi udało się tak zawiązać akcję, że zostajemy coraz mocniej pochłonięci. Akcja rozwija się idealnie- nie za szybko i nie za wolno. Pokuszę się o stwierdzenie, że Czornyjowi udało się napisać książkę na światowym poziomie Misternie skonstruowana fabuła, dobrzy, mocni bohaterowie i morderca, który jest nieuchwytny, inteligentny i pozbawiony wszelkich skrupułów. To wszystko razem wzięte daje nam thriller, który jest napisany dobrym , lekkim piórem i każdą stronę czyta się szybko, a z drugiej strony jest wiarygodny i przejmujący. Jednym z literackich motywów, które zostały już wielokrotnie wykorzystane, a mimo to, dobrze użyte zawsze sieją strach i niepokój, jest motyw morderstw na tle religijnym. Szczególnie oddziałuje to w naszej kulturze, gdzie wiara jest kultywowana i bardzo ważna. "Grzech" to książka dla ludzi ceniących mocne, dosadne sceny, przemyślaną fabułę i bohaterów, którym daleko do ideału. Powieść niejednoznaczna, a przez to zapadająca w pamięć. Śmiało można rzec, że to wspaniały scenariusz na film. Obawiam się jednak, że nie na nasz rynek, gdzie zawsze chyba rządzić będą komedie romantyczne i seriale o lekarzach. "Grzech" to nowy, inny i lepszy wymiar polskiego kryminału. Niebanalna opowieść o okrucieństwie i nienawiści, które palić mogą aż do trzewi. O sprawiedliwości i szukaniu dobra. Wszystkie wydarzenia są jak klocki, które układane jeden na drugim rosną w górę, a na szczycie znajdziemy , niczym wisienkę na torcie, zakończenie, które zaskoczy i da do myślenia. Gdyby "Grzech" napisał pisarz, który ma już na swoim koncie jakieś książki, to powiedziałabym, że to kawał dobrej roboty. Mamy jednak do czynienia z debiutantem, a więc pozostaje mi jedynie schylić głowę i obwieścić narodziny talentu. Panie i panowie, niech porwie Was grzeszna , pełna mroku i okrucieństwa opowieść. Książka, która wbije Was w fotel i odbierze dech. A nazwisko Czornyj na dobre już zamieszka w Waszych głowach. Oceniam na 5, ponieważ absolutnie nie ma tu słabych punktów ( no dobrze może są, ale tak nieznaczne , że nie warto o nich wspominać). Bardzo dobra, wywołująca gęsią skórkę powieść dla miłośników thrillerów. Diabeł poleca

„Grzech” to debiutancka powieść Max’a Czornyj’a, po którą sięgnęłam w sumie przez przypadek zwabiona opisem okładkowym. Lubię kryminały, a że ostatnio jest mały zastój w moich ulubionych seriach – to stwierdziłam, że może warto sięgnąć po coś stosunkowo świeżego na rynku wydawniczym.

Jakie moje było pierwsze spotkanie z Max’em Czornyj’em?

Czy kolejny debiut, po który sięgnęłam w ostatnich dwóch latach okazał się być strzałem w dziesiątkę, czy wręcz przeciwnie?

Niebawem zdradzę wam wszystkie sekrety…

W Lublinie dochodzi do serii zaginięć. Ktoś porywa kobiety, a ich rodziny otrzymują tajemnicze listy. Do sprawy zostaje przydzielony wybuchowy komisarz Eryk Deryło.

Gdy znalezione zostają pierwsze zwłoki, na miasto pada strach, a presja wywierana na lubelską policję rośnie.

Tropy mnożą się i plączą. Krąg podejrzanych się poszerza.

Strach przeradza się w panikę. Ciało kobiety zostało okrutnie zbezczeszczone, z rozmysłem upozowane i porzucone na jednym z lubelskich cmentarzy. Morderca przez cały czas znajduje się o krok przed ścigającą go policją.

Do sprawy włącza się Miłosz Tracz, profiler mający za zadanie przygotować portret psychologiczny sprawcy.

„Grzech” to niesamowite połączenie kryminału, dobrego psychologicznego thrillera oraz dobrze skrojonego horroru. Ten debiut z pewnością zasługuje na Waszą uwagę – jeśli odnajdujecie się w takich gatunkach literackich i lubicie przyśpieszone tętno podczas lektury.

Powieść jest napisana lekkim językiem, bez zbędnego lania wody, choć nie brakuje opisów mających za zadanie uzupełnienie pewnych kwestii lub lepsze poznanie bohaterów. Akcja toczy się wartko, pędzi do przodu nieubłaganie, co z kolei powoduje niemożność oderwania się od lektury.

Chora gra podjęta przez mordercę i porywacza jest dobrze przez niego zaplanowana, dzięki czemu jest ON dwa kroki dalej przed policją.

Czytelnik ma możliwość śledzenia i uczestniczenia w fabule zarówno z perspektywy stróżów prawa, idąc z nimi ramię w ramię podejmuje próby poskładania wszystkich faktów w spójną całość oraz zbierania coraz to mnożących się nowych dowodów w sprawie. Uczestniczy również w powieści poznając punkt widzenia od strony chorego umysłu sprawcy, który jest w moim odczuciu prawdziwym mistrzem manipulacji i perswazji.

Max Czornyj uderzył mocno i mrocznie w rynek wydawniczy i przypuszczam, że nie spocznie na laurach, będzie jeszcze nie raz zaskakiwał swoim stylem oraz talentem do tworzenia niewyobrażalnie wciągających historii, które będą krążyć gdzieś nad granicami obłędu i szaleństwa.

„Grzech” jak dla mnie ma tylko dwa minusy – spokoju nie dają mi dwa wątki: jeden dotyczący Roberta Wolskiego i jego zachowania, przed zaginięciem żony, oraz dziwnego zachowania profilera Miłosza Tracza, gdy stara się powiązać fakty dotyczące motywów działania mordercy. Czytałam te fragmenty dwa razy i nie wiem, co o tym sądzić, bo nagle się urywają i nie za bardzo potrafię się do nich odnieść...Być może autor nawiąże do nich w kolejnej części i wówczas wszystko nabierze innego wymiaru.

Powieść ściele się trupem – to fakt, jednakże muszę przyznać autorowi duży plus, za to, że makabryczność działań psychopaty nie jest przedstawiona „tu i teraz”. Owszem mamy do czynienia z jego postępowaniem, widzimy bezpośrednio co robi, ale bardziej na zasadzie przewrotności jego skomplikowanego umysłu. Autor świetnie zastosował w tym względzie wszelkie możliwości manipulacji językowej. Czornyj nie mówi wprost – nie widzimy okrucieństwa mordercy, ale styl i dobór słownictwa, jaki zastosował w tych fragmentach mocno odziałuje na psychikę i wyobraźnię czytelnika, staje się ON bowiem świadomy tego, co się może stać, strach i ból porwanych kobiet jest współodczuwalny i wyziera ze stron powieści zastygając w niemym krzyku.

To niezaprzeczalnie wbija w fotel i nie pozwala oderwać się od powieści. Wiedziona ciekawością co dalej dotarłam do ostatnich stron książki z nadzieją na wyjaśnienie choćby kilku kwestii...jednak autor nie dał mi wytchnienia...

Koniec „Grzechu” okazał się być dopiero początkiem!

Mam milion pytań w głowie, które pozostało bez odpowiedzi. Cały ogrom emocji, które nagromadziły się we mnie, a nie znalazły ujścia.

Jednym słowem Max Czornyj swoją powieścią rozbudził mój apetyt i bez skrupułów pozostawił mnie na głodzie.

Jeśli lubicie dobrą akcję z dreszczem strachu przebiegającym po karku, mnóstwo tajemnicy i nierozwikłanych wątków, które są dopiero początkiem wielkiej niewiadomej...to jest to książka idealna dla Was.

Ja z pewnością sięgnę po kolejną część serii...chociaż tak naprawdę nie potrafię przewidzieć co ona mi przyniesie.

Mam tylko nadzieję, że autor na świetnym debiucie nie zakończy swojej kreatywności w budowaniu napięcia, sterowaniu czytelnikiem wedle własnych zasad oraz potęgowaniu irracjonalnego strachu, który odczuwałam podczas czytania tej powieści.

[Adres usunięty]

Wiara. Religia… Jakim byś nie był człowiekiem – wierzącym lub nie – i tak masz na co dzień do czynienia właśnie z nią. Jest to również często wykorzystywany motyw przy pisaniu wszelakich powieści, w dużej mierze kryminalnych. Można by rzec, iż powoli zaczyna się robić z tego monotonia, ale czy na pewno? Czy książka Maxa Czornyja pod tytułem „Grzech” odbiega od schematów na tyle, by zatrzymać przy sobie czytelnika na dłużej?

Jakie są moje odczucia względem „Grzechu” Maxa Czornyja? Przede wszystkim mieszane. Powieść opowiada o serii zaginięć, które mają miejsce w Lublinie. Na terenie miasta dochodzi do porwań kobiet, a rodziny zaginionych otrzymują tajemnicze listy. Dochodzeniem zajmuje się wybuchowy komisarz Eryk Deryło, a do sprawy dołącza Miłosz Tracz – profiler mający przygotować portret psychologiczny sprawcy. Presja rośnie, gdy tylko zostają odnalezione pierwsze zwłoki. „Zastanawiali się nad tym, jak podejść bliżej, jak zmusić go do błędu. A on? A ON pewnie właśnie myślał, jak zabić.” Po wielu zachętach oraz licznych pozytywnych opiniach dotyczących „Grzechu” stwierdziłam, że koniecznie muszę tę pozycję przeczytać. Nie powiem, książkę czyta się bardzo szybko, lecz pomimo tego oraz faktu, że rozdziały w powieści są krótkie, przez co mogłoby się wydawać, iż akcja będzie dynamiczna – trochę się przy niej wynudziłam. W tej historii mamy do czynienia z narracją trzecioosobową, co wielu osobom na pewno przypadnie do gustu. Autor ma lekki styl pisania, przez co „Grzech” można spokojnie przeczytać w dwa wieczory. Mimo wszystko, z początku ciężko mi było wkręcić się w fabułę, lecz w miarę poznawania nowych aspektów, nowych wątków oraz poszlak – było według mnie lepiej. Czymś, co dla wielu czytelników może być decydującą wskazówką ,by sięgnąć po tę pozycję lub nie, będzie na pewno fakt, iż lektura ta oferuje nam opisy rodem z najlepszych powieści Chrisa Cartera – brutalne, ujęte dosadnie oraz zaskakujące: „Czegoś takiego nie widział nawet na filmach.” Co jednak sprawiło, iż nie czułam zbyt dużej satysfakcji, czytając „Grzech”? Przede wszystkim fakt, iż dosyć łatwo pogubić się w fabule. Według mnie książka skupia się na zbyt wielu wątkach jednocześnie, jak i zwraca z początku uwagę na rzeczy, które w późniejszym stadium historii, nie mają większego znaczenia. Nie ukrywam, że od samego początku nie mogłam rozeznać się w bohaterach, z których najlepiej wspominam Eryka Deryło. Jest to prosta, lecz dobrze skonstruowana postać, zwłaszcza pod względem psychologicznym. Mamy tutaj do czynienia z bohaterem racjonalnie myślącym, jak i twardo stąpającym po ziemi. Jest to zarazem persona, która najbardziej się wyróżnia w tej powieści. Moim zdaniem, w książce jest ciekawie zarysowany wątek religijny, choć rozwija się ON lepiej dopiero w drugiej części historii. „Co musi strzelić do łba zgrabnej, pociągającej dziewczynie, żeby odciąć się od uciech życia? To nie mogła być kwestia wyboru. W zdecydowanej większości winne musiało być wychowanie i umyślne, psychologiczne dewocenie od chwili urodzenia. Religijny gwałt regularnie dokonywany na kształtującym się umyśle.” Myślę, że całość z pewnością zaintryguje niejednego czytelnika, choć sama spodziewałam się tutaj czegoś więcej. „Grzech” Maxa Czornyja z pewnością nie zagości u mnie na półce z ulubionymi książkami, jednak nie zamierzam odstawić twórczości autora w przyszłości, ponieważ wierzę, że jeszcze mnie zaskoczy.

Okładka utrzymana w minimalistycznym stylu przykuwa wzrok fana kryminału i mocnych wrażeń. Już pierwszy rzut oka wystarczy by na myśl przywołać skojarzenia związane z lękiem, brudem, pierwotnymi instynktami. Tylko czy debiut jest w stanie udźwignąć taką presję odpowiedzialności i jednocześnie postawić sobie poprzeczkę na tyle wysoko, by w kolejnym tomie jeszcze bardziej zaskoczyć?

"Grzech" to mieszanka kryminału i mocnej klasy thrillera, w której autor nie postawił na drastyczne opisy zbrodni, ale mimo wszystko nie zawahał się zabawić słowem. Dzięki temu dowiódł, że niewiele trzeba by w głowie czytelnika stanęły brutalne obrazy zbrodni jak malowane, widoczne w każdym najmniejszym detalu. To spora zaleta tej historii, która z kolei nie jest propozycją dla czytelników o słabych nerwach. Autor przeskoczył drogę damskiego kryminału i postawił na mocne wrażenia, które odbijają się w duszy czytelnika pewnym zawahaniem w stosunku do ludzkiej natury. Pojawia się bowiem pytanie czy człowiek nie ma czasami wspólnych korzeni z bestią powstałą wprost z czeluści piekieł.

Max Czornyj napisał powieść, która trzyma w napięciu, zaskakuje i wciąga. Jednak temat, który obrał jest znany już od lat - ktoś porywa kobiety i wysyła rodzinom ofiar tajemnicze listy. A gdy znalezione zostaje pierwsze ciało na miasto pada cień strachu kto będzie następny. Śledztwo trwa, ale mozolnie porusza się do przodu niezdarnie omijając wszystkie ślepe zaułki i błądzi w labiryncie kłamstw. Autor postarał się by nie było łatwo znaleźć mordercę a nawiązania do religijnych porachunków diabła dodają akcji kolorytu. To natomiast sprawia, że w gruncie rzeczy utarty już schemat zaczyna mimo wszystko intrygować czytelnika i przypada mu do gustu - za sprawą nieoczekiwanych zwrotów akcji i możliwych rozwiązań w morzu pozorów.

Krótkie rozdziały pisane z perspektywy wielu bohaterów nadają tempa akcji i zbliżają czytelnika do wybranych postaci. Otwiera się cały wachlarz osobowości - od prywatnych osób związanych z porwanymi kobietami, przez policję, na mordercy kończąc. To angażuje czytelnika, zmusza go do bliższego przyjrzenia się sprawie, zbliżenia do bohaterów i dostrzeżenia ich prywatnych emocji. Zwłaszcza, że autor zabawił się w bogate portrety psychologiczne każdej postaci a sama osobowość mordercy stanęła na wysokości zadania i wielokrotnie budziła mój przestrach. Jedynie nie mam pełnego przekonania do samego stylu autora, z którym nie zawsze szło mi po linii prostej. Niektóre zdania po prostu mi nie pasowały, ale jednocześnie miałam z tyłu głowy świadomość, że przecież to dopiero debiut a wszystko ostatecznie rozegra się w kolejnych książkach autora.

Czasami okazuje się, że oklepany temat wcale nie musi być kolejną porcją nudnej historii."Grzech" budzi przestrach i zachęca do lektury wszystkich fanów mocnych wrażeń. To dobra propozycja kryminału, w którym na czele pojawia się postać Eryka Deryło - komisarza, który zapewne będzie ogniwem łączącym dalsze książki w serii. Wybuchowy indywidualista nie przepuści żadnej tajemnicy, więc myślę że śmiało możemy liczyć na kolejną porcję dobrej historii już w niedalekiej przyszłości. Tymczasem - Max Czornyj otwiera przed Wami wrota piekieł na ziemi. Odważycie się przez nie przejść?

Grzech to książka, ktora mrozi krew w żyłach. Potwierdza się po raz kolejny moja opinia, że mamy znakomitych, polskich pisarzy thrillerów. Max Czarnyj swoim Grzechem pobił na głowę wielu skandynawskich pisarzy, uznawanych za mistrzów tego gatunku.

Atmosfera grozy emanuje w tej powieści już od pierwszej strony. W ciemnym lochu zostaje uwięziona młoda kobieta, która została porwana. Jak się później okazuje, nie ona jedna. Porwanie zgłasza mąż, lubelski pisarz, Robert Wolski. Po kłótni , kobieta poszła pobiegać i nie wróciła. Tymczasem policja znajduje brutalnie zamordowaną młodą kobietę, a sprawa zostaje przydzielona komisarzowi Deryło. Sprawa zaginięcia i znalezionych zwłok wydają się być powiązane. Giną kolejne kobiety, a policja wchodzi w posiadanie listu od sprawcy podpisanego czterema iksami. Do pomocy policji przystępuje profiler i wskazuje na powiązanie z kościołem i jego znakami. Policja stoi w miejscu, a wśród młodych kobiet panuje strach. Kto brutalnie pastwi się nad kobietami i dlaczego? Przekonajcie się sami! Czeka Was mnóstwo emocji!

Grzech jest przerażający, mroczny i krwawy. Jest drastyczny od pierwszych stron, a przy tym niesamowicie realny. Nie mogłam oderwać się od tej książki.

Grzech jest naprawdę mocną powieścią i z pewnością zadowoli wielbicieli thrillerów. Jest znakomicie napisany i zupełnie nieprzewidywalny. Przeraża, zwodzi i zaskakuje. To makabryczne uczta, ktora przykuła mnie do fotela i odcięła od świata wokół. Mega!!! I to nie koniec, bo piszą się kolejne części :) :)

[Adres usunięty]

Zaginione kobiety, tajemnicze listy, szalony morderca i charyzmatyczny policjant. Takie połączenie powinno gwarantować świetną książkę i... właśnie tak jest!

Dawno żadna lektura mnie tak nie porwała... Max Czornyj potrafi zaintrygować, wzbudzić silne emocje, w tym odrobinę strachu, zwłaszcza u podatnych czytelników. Niektóre opisy są hipnotyzująco makabryczne i osoby wrażliwsze na pewno trochę zbledną podczas lektury... Gęsią skórkę gwarantuje również szybka akcja i zaskakująca intryga. Największym moim cierpieniem było czekanie, aż znów będę mogła usiąść do czytania, co jest dla Grzechu największym komplementem. Książka ewidentnie ma w sobie dar przyciągania.

Pora na parę słów o akcji... Giną kobiety i to w makabrycznych okolicznościach. Wyraźnie widać, że morderca ma swój cel i wiadomość do przekazania. Policja jest zagubiona, a profiler nie ma zbyt wielu pomysłów na odnalezienie sprawcy, więc w działaniach króluje chaos i bezradność. Autor dotyka tutaj delikatnego tematu religii, co dodatkowo dodaje książce smaku. Więcej Wam o fabule nie mogę opowiedzieć, żeby nie psuć Wam zabawy. Jestem przekonana, że się nie rozczarujecie.

Szczerze mówiąc, nie ma tu czego krytykować, ale mogłoby być odrobinę lepiej... Cenię staranność w książkach, więc chciałabym dostać jeszcze więcej szczegółów: historie ofiar i ich rodzin, a także bardziej rozwinięte motywy i myśli mordercy na końcu książki. Zawsze fascynowały mnie umysły szaleńców! Dodatkowo byłoby wspaniale, gdyby bardziej rozbudowano relacje między bohaterami i samych bohaterów. Kobiety lubią, kiedy poza wątkiem kryminalnym toczy się również jakiś obyczajowy, a najchętniej jeszcze miłosny! Tych rzeczy nie mogę jednak uznać za wady, bo nawet bez nich książka jest genialna i niesamowicie wciągająca.

Grzech, to debiut, więc liczę na to, że w kolejnych książkach będzie jeszcze lepiej! Max Czornyj zapewnia wiele emocji, budzi refleksje na temat wiary i kruchości ludzkiej psychiki, a przy tym pozwala na ucieczkę od męczącej rzeczywistości. Czytajcie szybko, bo już na początku przyszłego roku kolejna część!

*** zapraszam na mój blog [Adres usunięty] ***

Głównym bohaterem książki jest wspomniany już wyżej komisarz Eryk Deryło. Świetny glina, doświadczony, ale jednocześnie gdzieś już zniechęcony tempem swojej pracy oraz faktem, że czas od lat spędza głównie w pracy, bądź przenosząc pracę do swojego domowego biura. Z tyłu głowy zaczyna mu świtać myśl o emeryturze, jednak świadomość tego, że bez niego jego podwładni na niewiele by się lubelskiej policji zdali? Skutecznie odsuwa ją wciąż na dalszy plan. Trzeba przyznać, że żona komisarza to święta kobieta - widać, że przez lata wspólnego życia po prostu zaakceptowała fakt, że nie widzi swojego męża zbyt często - jednak to właśnie na niej może polegać najbardziej. To właśnie ona wysłuchuje jego zwierzeń po powrocie z pracy, starając się pomóc mu spojrzeć na to co się dzieje z dystansem. Akcja "Grzechu" dzieje się w okolicach Świąt Bożego Narodzenia, kiedy to obywatele mojego zacnego miasta (TAK, JESTEM Z LUBLINA! :D) pomału przygotowują się do Wigilii, pochłonięci myślami o choince, prezentach i pichceniu tradycyjnych potraw. I tutaj na pierwszy plan wciska się tajemniczy seryjny morderca, który przez wszystkie strony tego świetnego kryminału? Będzie trzymał Was w przysłowiowym "szachu", robiąc przy tym z porwanymi kobietami wszystko, co tylko podpowie mu szaleństwo, w które popadł. Dodatkowo wspomnę jeszcze o jednym z podwładnych Deryło - aspirancie Brzeskim. Jego dociekliwość i bystry umysł? Zjednały mnie właściwie od samego początku i mam nadzieję, że pojawi się również w kontynuacji "Grzechu" - bez niego zdecydowanie historia straciłaby swój koloryt. Delikatnie rozczarowana jestem natomiast sposobem w jaki został przedstawiony Tracz. Jako, że jestem wielką fanką "Criminal Minds"? Spodziewałam się kogoś rodem z Quantico - niestety profilerowi Miłoszowi Traczowi daleko jest do kolegów z BAU - może w kontynuacji serii będzie miał większe pole do popisu i mocniejszą siłę przebicia :)

"Kiedy podniósł wzrok, niemalże podskoczył. Przy

bramie majaczył upiorny cień. Przypominał wysoką,

bardzo wysoką postać w szatach sięgających samego

chodnika. Była ona zwrócona w stronę domu, stała

nieruchomo i nagle, zupełnie jak zjawa, zniknęła za

ogrodzeniem."

Przyznam szczerze, że w momencie kiedy dostałam maila od autora, Maxa Czornyja, z propozycją przeczytania "Grzechu", początkowo miałam mieszane odczucia. Kocham kryminały, to żadna tajemnica, jednak kontakt bezpośredni autora zawsze wprowadza pewien niepokój, ponieważ świadomie czy nie, czuję wtedy presję "bycia zachwyconą" tym, co pisarz stworzył. Jednak począwszy od niesamowicie szczegółowo wykonanej okładki - a jestem okładkową sroką, która docenia takie detale, poprzez wydanie książki na żółtym papierze, tak przeze mnie ukochanym? Aż po to co najważniejsze, czyli historię zawartą na tych prawie 400 stronach? JESTEM ZACHWYCONA! Cóż za świetny kawał kryminalnej lektury! Na dodatek akcja dzieje się w moim mieście - nawet nie wiecie jakie to wspaniałe uczucie przeczytać coś tak dobrego? Co jednocześnie dzieje się na ulicach miasta, w którym mieszka już od ładnych kilkunastu lat. Książkę mogłabym praktycznie przeczytać w jeden wieczór, jednak chciałam choć końcówkę zostawić sobie na dzień dzisiejszy, tak by historia mimo wszystko nie zakończyła się dla mnie zbyt szybko :) Wartka akcja, śledztwo co rusz wpadające w kolejną koleinę z powodu faktów i dowodów pojawiających się podczas dochodzenia? Od książki naprawdę ciężko jest się oderwać. Realistycznie przedstawione postacie, klimat zbliżających się Świąt, kolejne ciała porzucone w różnych dzielnicach Lublina, każde bardziej zmasakrowane od poprzedniego? Hell yes! Uwielbiam takie krwawe historie! I zupełnie szczerze mówię, że nie mogę doczekać się początku 2018 roku kiedy to światło dzienne ujrzy kolejny tom serii: "Ofiara". Jeśli kochacie soczyste kryminały z wyrazistymi charakterami, zwrotami akcji, które wbiją Was w fotel? Zapraszam Was do księgarni - ponieważ "Grzech" od dzisiaj dostępny jest już w sprzedaży! Polecam i życzę ekhmmm przyjemnej lektury!

Ps. Max Czornyj obecny będzie podczas Targów Książki w Krakowie, będziecie mogli Go znaleźć 30.10. o godz. 11:00 :) Nie wiem jak Wy? Ale ja będę tam na pewno!

Premiera najnowszej książki Maxa Czornyja "Pokuta" i przeczytana ostatnio " Najszczęśliwsza", tego autora, skłoniły mnie do sięgnięcia po pierwszą część trylogii. Oczywiście nie zawiodłam się, mimo że miałam wrażenie, że czytam Chrisa Cartera, nie przeszkadzało mi to ponieważ Carter jest mistrzem kryminału. Okrutne obrazy zbrodni i przebiegły morderca to jego znak rozpoznawczy. Nie wiem czy Czornyj lubi to porównanie ale myślę że to jest komplement. A dla mnie od dzisiaj staje się ON naszym polskim Carterem :)

Oczywiście niebawem zabieram się za dwie pozostałe części tej serii. Jest nią "Ofiara" i " Pokuta".

Jeżeli lubicie krwawe kryminały i pościg za psychopatą niczym z najlepszego filmu sensacyjnego i kina akcji to na pewno "Grzech" was nie zawiedzie. Polecam :)